PG 84, col. 664
mant verba, ea quæ sunt Apollinaril vel Aii, sive
Eunomii, me sapere diffamantes, sicut in Epheso
conscripserunt. Εgo per gratiam Salvatoris semper
fui et orthodoxus; nutritus vero sum et inter ma
. agus orthodoxorum Patrum, et neque illa quæ sunt
Apollinarii, sapui unquam, absitl nec ea quæ
imo vero anathema-
alterius cujuslibet hæretici :
.tiαo illos.
Neque enim inanimatum dico Christi corpus.
Confiteor vero, quod animatum sit anima rationali.
Et neque confusionem, vcl confermentationem, vel
refusionem factam confirmo, sicut aliqui dicunt; in-
convertibilem vero et immutabilem subsistere se-
cundum naturam Dei Sermonem novi, et omnis
passionis insusceptibilem secundum propriam na-
turam. Impassibile enim est quod divinum est, et
conversionis obumbrationem minime suffert. Quin
potius requiescit in propriis bonis. Hæc habet vero
inconvertibile, in quibus est ejus exsistentia. lnum
vero eumdem Christum et Dominum unigenitum
Dai ilium, ipsum dico passum pro nobis carne
secundum Scripturas, sive secundum beati Petri
vocem.
Capitulorum vero virtus contra sola Nestorii
dograta scripta est. Quæ enim ille non recte dixit
ac scripsit, ipsa ejiciunt. Qui vero anathematixant
atque negart ejus vesaniam, cessabunt hæc, quæ a
nobis scripta sunt, increpare. Videbunt enim ca-
pitulorum sensa solis illius contraire blasphemiis.
Reddita vero communione factaque inter Ecclesias
pace, quando rescribere absque suspectione licue-
rit, vel eis qui illic sunt, ad nos, vcl nobis rursus
ad eos, tunc et satisfaciemus facillime. Quæcunque
,omnino eorum, quæ a nobis scripta sunt, recte non
,intelliguntur a quibusdam, et hæc excandidabun-
tur. Satisfaciemus enim, Deo favente, non jam sicut
repugnantibus, sed sicut fratribus, quod 7)1
omnia recte habeant. Et eorum, quæ scripsimus
nos, Nestorii dogmata impugnantes, nihil est om-
nino quod dissonet vel sanctis Scripturis, vel certe
fidei definitioni, quæ exposita est a sanctis Patribus,
dico autem illis qui in Nicæa suo tempore con-
gregati sunt.
Nostrn igitur intentio ad pacem se habet, non
impetere quæ sunt definita. Ita videlicet, si Ne-
lstorii depositioni consentire voluerint,et anathema-
tisare contaminata dogmata ejus, et communicare,
et ad concordiam venire, Christo juvante ad idem,
qui est pax nostra secundum Scripturas. Eis vero
qui dicunt, ʼquod oporteat ejici ea, quæ contra
polluta Nestorii dogmata scripsimus, nullus acquie-
scet. Apertissime enim clingues nos ess volunt
illius blasphemiis, cunctorum nundinantes tacitur-
nitatem. Aut forsan magis et nos persuadendos re-
putent, ut ea quæ suntillius sapiamus, siquæ nostra
VAIuIotus NoTæ.
⁶ urus astantium. Hinc discirmus CXrilum interfuisse synodo, in qua sanctus Joannes Chrrysostomus
Eunomii, me sapere diffamantes, sicut in Epheso
conscripserunt. Εgo per gratiam Salvatoris semper
fui et orthodoxus; nutritus vero sum et inter ma
. agus orthodoxorum Patrum, et neque illa quæ sunt
Apollinarii, sapui unquam, absitl nec ea quæ
imo vero anathema-
alterius cujuslibet hæretici :
.tiαo illos.
Neque enim inanimatum dico Christi corpus.
Confiteor vero, quod animatum sit anima rationali.
Et neque confusionem, vcl confermentationem, vel
refusionem factam confirmo, sicut aliqui dicunt; in-
convertibilem vero et immutabilem subsistere se-
cundum naturam Dei Sermonem novi, et omnis
passionis insusceptibilem secundum propriam na-
turam. Impassibile enim est quod divinum est, et
conversionis obumbrationem minime suffert. Quin
potius requiescit in propriis bonis. Hæc habet vero
inconvertibile, in quibus est ejus exsistentia. lnum
vero eumdem Christum et Dominum unigenitum
Dai ilium, ipsum dico passum pro nobis carne
secundum Scripturas, sive secundum beati Petri
vocem.
Capitulorum vero virtus contra sola Nestorii
dograta scripta est. Quæ enim ille non recte dixit
ac scripsit, ipsa ejiciunt. Qui vero anathematixant
atque negart ejus vesaniam, cessabunt hæc, quæ a
nobis scripta sunt, increpare. Videbunt enim ca-
pitulorum sensa solis illius contraire blasphemiis.
Reddita vero communione factaque inter Ecclesias
pace, quando rescribere absque suspectione licue-
rit, vel eis qui illic sunt, ad nos, vcl nobis rursus
ad eos, tunc et satisfaciemus facillime. Quæcunque
,omnino eorum, quæ a nobis scripta sunt, recte non
,intelliguntur a quibusdam, et hæc excandidabun-
tur. Satisfaciemus enim, Deo favente, non jam sicut
repugnantibus, sed sicut fratribus, quod 7)1
omnia recte habeant. Et eorum, quæ scripsimus
nos, Nestorii dogmata impugnantes, nihil est om-
nino quod dissonet vel sanctis Scripturis, vel certe
fidei definitioni, quæ exposita est a sanctis Patribus,
dico autem illis qui in Nicæa suo tempore con-
gregati sunt.
Nostrn igitur intentio ad pacem se habet, non
impetere quæ sunt definita. Ita videlicet, si Ne-
lstorii depositioni consentire voluerint,et anathema-
tisare contaminata dogmata ejus, et communicare,
et ad concordiam venire, Christo juvante ad idem,
qui est pax nostra secundum Scripturas. Eis vero
qui dicunt, ʼquod oporteat ejici ea, quæ contra
polluta Nestorii dogmata scripsimus, nullus acquie-
scet. Apertissime enim clingues nos ess volunt
illius blasphemiis, cunctorum nundinantes tacitur-
nitatem. Aut forsan magis et nos persuadendos re-
putent, ut ea quæ suntillius sapiamus, siquæ nostra
VAIuIotus NoTæ.
⁶ urus astantium. Hinc discirmus CXrilum interfuisse synodo, in qua sanctus Joannes Chrrysostomus