PG 84, col. 718
tans quantam festinationem machinationemque in-
struat dæmon ad perturbandam Dci Ecclesiam, quæ
tuo est commissa regimini, invidens ei quod sub te
valde profecerit. Pro qua re ego vinctus in lecto ad
has litteras prosilivi. Et rogo sanctitatem tuam, et
tango vestigia, ut accomamodum sive aptum tCa
vitæ præteritæ etiam nunc facias cogitatum, coma-
mittens Deo exitum rerum. Non enim ita vixisti, nec
talia sunt quæ per omnem vitam peregisti, nt de-
spiciaris a bono Deo. Nec sic eum coluisti, ut de te
omnino non cogitet. Sed valde confido fore ut exi-
tum quemdam mirabilem inopinatumque præstet
his hujus temporis tristibus, quem nos interim cogi-
tare non possumus, quis ipse, sicst solet, post
augmoentum pessimorum potest solatium suum erga
proprios cultores ostendere. Quæso igitur ut neque
turberis, neque sb Ecclesia exire disponas : hoc
enim nimis est impium, et mercenarii gpotius quam
pastoris opus. Nec inultum tot prodere animas, sed
eversionem cunctorum, quæ prius mirabiliter ope-
ratus es, habens. Cogita vero, ut dixi, potentiam
Dei. Et quia ille, qui et ea quæ in colo, et quæ in
terra sunt, reconcliavit sd pacem, et membra Ee-
clesiæ divisa conjunget, et dabit tuæ satisfieri san-
ctitati, ut aliis sacerdotibus communices atque con-
sentias : quia et nos non simpliciter, nec vel ut si
quis dicat, imnpie ad hanc intentionem respeximus,
sed cogitantes quid expediret Ecclcsiis.
cAPCT cav(Io;.
fdem lrenæus ait:
Epistols Alexandri episcopi, quam rescripsit Andresæ,
culpans eum, quod, dum rectam fidem prmædicant,
communicent tamen Cyrillo, nulio modo recedenά
ab hæresi.
Gratias quidem tuæ admonitioni ago, venienti ex
sffectu benevolentiæ. Dt autem non multam chartam
propter nos expendas, quiesce, quæso, a monitis.
Nam quod et impius Cyrillus hæreticus sit, et qui
ci, sicut scripsit, illam cbartulam obtulerunt, co-
operatores facti sint, magisque principes perditioniε
contra ortbodoxam fidem, scit amans Deum animas
tua. Nam et ea quæ pertinent ad sanctissimum epi-
scopum Nestorinm, qualiter disposuerint, suis ani-
mabus nequaquam parcentes, omittantur, Dei judicioρ
reservanda. Sorsan vero et ille injustitiam com-
mittit, qui religiositatem vestram velut irritantem
accusat. Nam et orthodoxi estis, et rectam fidem
prædicatis, et ʼestis operati confusionem, et
dispensative orthodoxiæ hæresin miscuistis. 76,77
Ilnde quiesce, quæso, monere nos : nec vobis
enim, Deo me confortante, nec Cyrillo communico,
non anathematixanti evidenter hanc hæresin, ne-
que communicantibus ci. Vos autem, quod ad vos
attinet, peregistis, festinastis, cucurristis, ovem
perditam requisistis. Non vult ipsa inveniri, de
reliquo quiescite. Coram terribili enim illo tribunali
utique videbimus invicem.
VAIORuI Noæ.
¹ quam rescripsit. Ad Andrcam episcopum Samosatensem, ut colligi potest ex superiori epistola et ex
struat dæmon ad perturbandam Dci Ecclesiam, quæ
tuo est commissa regimini, invidens ei quod sub te
valde profecerit. Pro qua re ego vinctus in lecto ad
has litteras prosilivi. Et rogo sanctitatem tuam, et
tango vestigia, ut accomamodum sive aptum tCa
vitæ præteritæ etiam nunc facias cogitatum, coma-
mittens Deo exitum rerum. Non enim ita vixisti, nec
talia sunt quæ per omnem vitam peregisti, nt de-
spiciaris a bono Deo. Nec sic eum coluisti, ut de te
omnino non cogitet. Sed valde confido fore ut exi-
tum quemdam mirabilem inopinatumque præstet
his hujus temporis tristibus, quem nos interim cogi-
tare non possumus, quis ipse, sicst solet, post
augmoentum pessimorum potest solatium suum erga
proprios cultores ostendere. Quæso igitur ut neque
turberis, neque sb Ecclesia exire disponas : hoc
enim nimis est impium, et mercenarii gpotius quam
pastoris opus. Nec inultum tot prodere animas, sed
eversionem cunctorum, quæ prius mirabiliter ope-
ratus es, habens. Cogita vero, ut dixi, potentiam
Dei. Et quia ille, qui et ea quæ in colo, et quæ in
terra sunt, reconcliavit sd pacem, et membra Ee-
clesiæ divisa conjunget, et dabit tuæ satisfieri san-
ctitati, ut aliis sacerdotibus communices atque con-
sentias : quia et nos non simpliciter, nec vel ut si
quis dicat, imnpie ad hanc intentionem respeximus,
sed cogitantes quid expediret Ecclcsiis.
cAPCT cav(Io;.
fdem lrenæus ait:
Epistols Alexandri episcopi, quam rescripsit Andresæ,
culpans eum, quod, dum rectam fidem prmædicant,
communicent tamen Cyrillo, nulio modo recedenά
ab hæresi.
Gratias quidem tuæ admonitioni ago, venienti ex
sffectu benevolentiæ. Dt autem non multam chartam
propter nos expendas, quiesce, quæso, a monitis.
Nam quod et impius Cyrillus hæreticus sit, et qui
ci, sicut scripsit, illam cbartulam obtulerunt, co-
operatores facti sint, magisque principes perditioniε
contra ortbodoxam fidem, scit amans Deum animas
tua. Nam et ea quæ pertinent ad sanctissimum epi-
scopum Nestorinm, qualiter disposuerint, suis ani-
mabus nequaquam parcentes, omittantur, Dei judicioρ
reservanda. Sorsan vero et ille injustitiam com-
mittit, qui religiositatem vestram velut irritantem
accusat. Nam et orthodoxi estis, et rectam fidem
prædicatis, et ʼestis operati confusionem, et
dispensative orthodoxiæ hæresin miscuistis. 76,77
Ilnde quiesce, quæso, monere nos : nec vobis
enim, Deo me confortante, nec Cyrillo communico,
non anathematixanti evidenter hanc hæresin, ne-
que communicantibus ci. Vos autem, quod ad vos
attinet, peregistis, festinastis, cucurristis, ovem
perditam requisistis. Non vult ipsa inveniri, de
reliquo quiescite. Coram terribili enim illo tribunali
utique videbimus invicem.
VAIORuI Noæ.
¹ quam rescripsit. Ad Andrcam episcopum Samosatensem, ut colligi potest ex superiori epistola et ex