PG 84, col. 722
mus ab Alexandrino et Rossio ⁴. Reliqui enim
cuncti per bonum Deum et sanctas orationes tuas
firmi persistunt. Qui vero sunt in nostro confinio,
præcipue qui montana habitant, quibus et in
Cappadocia et in Armenia negotiandi necessitas,
muita millia maalorum sustinent, eo quod mihi
Cæsareensis scripserit, et a me nec rescriptum
potuerit impetrare, nec ut ipse susciperem litteras
ejus. De reliquo igitur adversus nostros implacabile
prælium assumpserunt. Sed rogo sanctitatem tuam,
ut assiduas pro nobis preces digneris effundere, ur
et illius in semetipsum nequitia convertatur, et
nustri perfectissime roborentur.
cAοeT cXt Is.
Ppistola, inqui, Τheodoreti ad Helladium , indicans
quod non abscesserit ab illis, quæ inter ipsos semel in
negotio convenerunt, neque injustitiæ, quæ in illam
personam commissa est, acquiescere patiatur.
Quando præcipue litterarum consolatione nos
oportuit frui, vehementiorquippe nunc est erecta
tempestas,tunc etipsa fraudamur, et damnilficamur
ea quæ nobis sola supererat. Εgo quidem semel
secundoque scripsi de his quæ vertuntur, et po-
scenscommune consilium, et manifestans senten-
tiam meam, et claram mihi tuæ sanctitatis intentio-
nem rogans, et nec semel impetravi resctipta.
Unam vero solam per totum tempus commendati-
tiam suscepi epistolam. Et valde me obstupuisse
confiteor. Vereor quippe, ne qua adversum nos
accusatio veniens, opus namque tale multorum
est, licet semper, præcipue tamen hoc tempore, tuæ
charitatis turbaverit puritatem, suadens quod re-
licta acie dedititii fuerimus effecti, et quasi quidam
polypodes, aut chamleontes 76) colorem secun-
dum petras et folia verterimus.
fjnde ad has rursum litteras venio, ac rogo-nt
sanctitas tua eadem sit circa nos. Adjuvante si-
quidem gratia Dei, non imitamur varios rheumao-
tum cursus, qui interdumu quidem huc, nonnun-
quam vero illuc recurrere solent, sed festinamus
in eis, quæ a principio deliberavimus, quæ rectæ
sunt, permanere, et tristia, quæcunque venerint,
sustinere, et nutum desuper exspectare. Unde eam
quidem, quæ ex Ægypto est directa, epistolam,
quia orthodoxa, recepimus; mercedes vero, quas
pro eadem sua recta fide poposcit, qui eam τix
tandem discere valuit, ut odiosam Deo, et abomi-
nandam sumus aversati.
Nam quis unquam eorum, qui sub pietate nutriti
sunt, mercedem rectæ fidei homicidium postulavit?
Vel quis tribuit postulanti? Aut quis veracem ap-
pellet eum, qui sine mercede honorare noluerit
veritatem? Demus enim non esse malam, quæ est
V ARIORtIII NoT.EE.
s Vide supra
cap. 53. s Marimmi. uit is Annaxarbi antistes, Ciliciæ secundæ metropolitanus. C. Vid. cup. 7(subscr.
Germnaniciæ. Subintellige, episcopo. Is est Joannes
Germanicbæ episcopus, ad quem Τhaodoreti exstat epistola. de quaad diximus dissert. II. C. (Vid. supra,
p. 349). udiciο. M. concilio. ?⁴ Alerandrino et Rossio. G. Alexandria et Rossus Ciliciæ secundæ ci-
vs cCrsarecnsis. Id est, Sirmus Cæsareæ Cappadociæ episcopusν
cuncti per bonum Deum et sanctas orationes tuas
firmi persistunt. Qui vero sunt in nostro confinio,
præcipue qui montana habitant, quibus et in
Cappadocia et in Armenia negotiandi necessitas,
muita millia maalorum sustinent, eo quod mihi
Cæsareensis scripserit, et a me nec rescriptum
potuerit impetrare, nec ut ipse susciperem litteras
ejus. De reliquo igitur adversus nostros implacabile
prælium assumpserunt. Sed rogo sanctitatem tuam,
ut assiduas pro nobis preces digneris effundere, ur
et illius in semetipsum nequitia convertatur, et
nustri perfectissime roborentur.
cAοeT cXt Is.
Ppistola, inqui, Τheodoreti ad Helladium , indicans
quod non abscesserit ab illis, quæ inter ipsos semel in
negotio convenerunt, neque injustitiæ, quæ in illam
personam commissa est, acquiescere patiatur.
Quando præcipue litterarum consolatione nos
oportuit frui, vehementiorquippe nunc est erecta
tempestas,tunc etipsa fraudamur, et damnilficamur
ea quæ nobis sola supererat. Εgo quidem semel
secundoque scripsi de his quæ vertuntur, et po-
scenscommune consilium, et manifestans senten-
tiam meam, et claram mihi tuæ sanctitatis intentio-
nem rogans, et nec semel impetravi resctipta.
Unam vero solam per totum tempus commendati-
tiam suscepi epistolam. Et valde me obstupuisse
confiteor. Vereor quippe, ne qua adversum nos
accusatio veniens, opus namque tale multorum
est, licet semper, præcipue tamen hoc tempore, tuæ
charitatis turbaverit puritatem, suadens quod re-
licta acie dedititii fuerimus effecti, et quasi quidam
polypodes, aut chamleontes 76) colorem secun-
dum petras et folia verterimus.
fjnde ad has rursum litteras venio, ac rogo-nt
sanctitas tua eadem sit circa nos. Adjuvante si-
quidem gratia Dei, non imitamur varios rheumao-
tum cursus, qui interdumu quidem huc, nonnun-
quam vero illuc recurrere solent, sed festinamus
in eis, quæ a principio deliberavimus, quæ rectæ
sunt, permanere, et tristia, quæcunque venerint,
sustinere, et nutum desuper exspectare. Unde eam
quidem, quæ ex Ægypto est directa, epistolam,
quia orthodoxa, recepimus; mercedes vero, quas
pro eadem sua recta fide poposcit, qui eam τix
tandem discere valuit, ut odiosam Deo, et abomi-
nandam sumus aversati.
Nam quis unquam eorum, qui sub pietate nutriti
sunt, mercedem rectæ fidei homicidium postulavit?
Vel quis tribuit postulanti? Aut quis veracem ap-
pellet eum, qui sine mercede honorare noluerit
veritatem? Demus enim non esse malam, quæ est
V ARIORtIII NoT.EE.
s Vide supra
cap. 53. s Marimmi. uit is Annaxarbi antistes, Ciliciæ secundæ metropolitanus. C. Vid. cup. 7(subscr.
Germnaniciæ. Subintellige, episcopo. Is est Joannes
Germanicbæ episcopus, ad quem Τhaodoreti exstat epistola. de quaad diximus dissert. II. C. (Vid. supra,
p. 349). udiciο. M. concilio. ?⁴ Alerandrino et Rossio. G. Alexandria et Rossus Ciliciæ secundæ ci-
vs cCrsarecnsis. Id est, Sirmus Cæsareæ Cappadociæ episcopusν