PG 84, col. 94
Constantinopolitanze postea, alter Antiochenae Ec-
clesiae praefuit. 141 Uterque studere pietati vide~
batur, et reipsa forsan studebat : sed magnopere
tunc temporis referebat videri pium , cum opinio-
nis merces foret, toti ingenti dioecesi praeesse , et ex
monachis patriarchas fieri. Cum his duobus arcta
fuit Theodoreto necessitas, quae a societate vitae re-
ligiosae ortum, incrementum a studiis communibus,
id est, ab arctissimis magnarum animarum vinculis
accepit : cum vero postmodum ab aliis causis con-
firmata esset, magnum Orienti totique orbi Chri-
Β stiano malum intulit, unius improbitate, alterius
czecitate.
Vl. Per id tempus Antiochenam Ecelesiam rege-
bat Porphyrius, qui post Flaviani mortem intruse-
rat sese malis artibus in sancti locum. Laudatur ⁸³
tamen a Theodoreto propter benignitatem et pru-
dentiam, fuitque ea laus grati animi testimonium
quoddam : nam ab ipso creatus est lector, cum an-
norum essct circiter viginti.
Vll. Successit Porphyrio vir longe melior Alexan~
der, ut qui ι severae ’δ vitae disciplina, studio sa-
pientiae, egestate voluntaria, eloquentia, aliisque
pluribus Spiritus sancti donis admodum excelleret. ι
Hic Theodoretum propter virtutis simul et doctrina:
opinionem diaconum videtur ordinasse, cum jam
legitimam aetatem adeptus esset.
Vill. l‘lac dignitate praeditus cmpit res fidei tra-
ctare in congressibus magna eloquentize, eruditio-
nis et sanctitatis fama, qua: inde augebatur vel
maxime, quod cum ascriptus esset in clerum, de ri-
gore tamen asceticzn disciplinae nihil remisit, neque
monasterio prius discessit, quam episcopus (ποε-
retur ¹⁸; quanquam nec tum asceticam vitam vivere
desiit.
ΙΧ. Disputantem formidabant haeretici, qui Antio-
chia: tunc temporis versabantur Ariani, Macedo-
niani, sed Apollinaristaz prze aliis, propterea quod
eos tanto vehementius expugnandos putabat, quanto
ab ipsis majus fidei periculum timebat. Non erat
tur, nec e plebe sola, sed plures ex primoribus, qui
cum opibus pollerent, et vulgi oculos specie pie-
tatis ac doctrina: perstringerent, occultis quidem,
sed numerosis coitionibus tradebant lneresin de
Verbo divino, quod mentis humanm vicibus in
Christo fungeretur. llla, ut fit, novitas accipiebatur
facilius ab hominibus, quos et potentibus spes,
et piis religio, et doctis admiratio conciliabat. Alli-
ciebat quoque suaviter animos plena luminosa: cu-
SClIULle NOT/E.
¹⁸ Laudatur, eaet.
” Tueretur. Vid. Niceph. lil). tv, cap. 54.
’⁵ Quam epist. (ἤραο tempore et cujus
clesiae praefuit. 141 Uterque studere pietati vide~
batur, et reipsa forsan studebat : sed magnopere
tunc temporis referebat videri pium , cum opinio-
nis merces foret, toti ingenti dioecesi praeesse , et ex
monachis patriarchas fieri. Cum his duobus arcta
fuit Theodoreto necessitas, quae a societate vitae re-
ligiosae ortum, incrementum a studiis communibus,
id est, ab arctissimis magnarum animarum vinculis
accepit : cum vero postmodum ab aliis causis con-
firmata esset, magnum Orienti totique orbi Chri-
Β stiano malum intulit, unius improbitate, alterius
czecitate.
Vl. Per id tempus Antiochenam Ecelesiam rege-
bat Porphyrius, qui post Flaviani mortem intruse-
rat sese malis artibus in sancti locum. Laudatur ⁸³
tamen a Theodoreto propter benignitatem et pru-
dentiam, fuitque ea laus grati animi testimonium
quoddam : nam ab ipso creatus est lector, cum an-
norum essct circiter viginti.
Vll. Successit Porphyrio vir longe melior Alexan~
der, ut qui ι severae ’δ vitae disciplina, studio sa-
pientiae, egestate voluntaria, eloquentia, aliisque
pluribus Spiritus sancti donis admodum excelleret. ι
Hic Theodoretum propter virtutis simul et doctrina:
opinionem diaconum videtur ordinasse, cum jam
legitimam aetatem adeptus esset.
Vill. l‘lac dignitate praeditus cmpit res fidei tra-
ctare in congressibus magna eloquentize, eruditio-
nis et sanctitatis fama, qua: inde augebatur vel
maxime, quod cum ascriptus esset in clerum, de ri-
gore tamen asceticzn disciplinae nihil remisit, neque
monasterio prius discessit, quam episcopus (ποε-
retur ¹⁸; quanquam nec tum asceticam vitam vivere
desiit.
ΙΧ. Disputantem formidabant haeretici, qui Antio-
chia: tunc temporis versabantur Ariani, Macedo-
niani, sed Apollinaristaz prze aliis, propterea quod
eos tanto vehementius expugnandos putabat, quanto
ab ipsis majus fidei periculum timebat. Non erat
tur, nec e plebe sola, sed plures ex primoribus, qui
cum opibus pollerent, et vulgi oculos specie pie-
tatis ac doctrina: perstringerent, occultis quidem,
sed numerosis coitionibus tradebant lneresin de
Verbo divino, quod mentis humanm vicibus in
Christo fungeretur. llla, ut fit, novitas accipiebatur
facilius ab hominibus, quos et potentibus spes,
et piis religio, et doctis admiratio conciliabat. Alli-
ciebat quoque suaviter animos plena luminosa: cu-
SClIULle NOT/E.
¹⁸ Laudatur, eaet.
” Tueretur. Vid. Niceph. lil). tv, cap. 54.
’⁵ Quam epist. (ἤραο tempore et cujus