PG 84, col. 99

essem, annos viginti quinque ita vixi, ut neque in Α episcopi, quam Apostolus Timotheo ιι et Tito ο
ius vocatus sim a quoquam, neque ipse quemquam praescribit, omni quidem ex parte expressisse, sed
accusarim. Nullus religiosissimorum clericorum, ea pne caeteris, qua Ecclesiae praesulem vetat Paulus
qui sub me fuerunt, tribunalia tot annis frequen- esse litigiosum, turpisque lucri cupidum, ct aman-
tavit. Non obolum, non vestem a quoquam accepi; tem pecunia}, sed sobrium, pudicum et doctorem,
panem unum vel ovum nullus domesticorum meo- veritatem docere populos sibi creditos, benigne
rum accepit unquam : praeter panniculos, quibus errantium misereri, cum omnibus pacem ser-
amictus sum, nihil volui possidere. ι vare.
ll. Quod se invitum ordinatum esse scribit, crc- ιν. Quantum abhorruerit alitibus, lucrique et
diderim ego quidem facile, prapter viri modestiam: Opum cupiditate, jam ostensum est; qua sobrie-
sed suspicacior alter forsan inde occasionem arri- tate vixerit, quaque castitate, quae sobrietatis co—
puerit quaerendi quid sit illud tandem quod in mes, etsi aperte dicere fugerit, eo tamen satis in~
episcopatu Cyrensi'l‘heodoretus refugerit? An quod nuit quod, cum Abraamem scripsisset, postquam
episcopus foret? An quod Cyrensis? Dubitationl
favet, quod identidem glorietur se majoris sedis ἢ nihil de rigore asceticae disciplinae remisisse :
cupiditate non ardere : id enim gloriationis genus Β ι Ego, inquit ¹¹, id admiratus, lquod mutato vita:
credi solet latentis vitii aut studiosa dissimulatio, instituto vitam una non mutarit, neque molliorem
aut aperta etiam confessio : nam ut mores sunt victus rationem in episcopatu secutus sit, sed asce-
hominum, ' prout quisque majore mendacitate e1
ξωὺίιῖοξὶθ laborat. cum minime omnium debeat, historia recensui,‘ et ab ordine, quem adamarat,
ita se iactat itnpdrlutlitls verilalis amantem ει non scjunxi, ut qui hanc quoilue benedictionem
contemptorem gloriae. Quin etiam interpretari pos-
set aliquis-sequiorem in partem, quod docuisse ρτὸάίάίι,
se narrat Antiochia: sex annos sub Τιιθοάοῑο, διιῙ) ’ Et vero cum aliquando venisset ad sanctorum
ξοξξληέ ᾲίΓθΔάθθίων εξρίίξω sui? θοηξηο· Anno" enim aseetarum emtum, nihil ipsi appositum est, quam,
θξξξφξῗδῗίοφ ξθηθτί “ius, {'le "len‘ quo uti solitum scirent, lens nempe madefacta ad
ἀθείηηουξίν (μιοά vix υυιξξιάυηιςηθυι αιξιδίιίοείυεν iciunis;Eii—41.12.5101};'Xa'éiéliiiéapiiéin;
. . . -- νγ- π- τν---μ --νη πη- τηεν-η-
CPEE ficii}? δφάξοξἾω άθ⁰θ³ῑ’θ³ί’ opes sane amplissimas pauperibus largitus sit, quod
ο . . . ν ν- η--- "Tum---" τηρ----- mw.-- ---, γ--
ffljfglfimrgflagilia-fi??? Μ εἷΓο WS‘TF‘ panniculis magis quam vestibus amiciretur, quod
mum ξτθδίωίίιυδ fis“? id {eccm Ρξητίίθ su'dio’ α in sanctis despicientiam rerum ad corpus spectan-
. . , mm.— ννὝ-ν-ν-π--- -ν--- -- νυν-υ vrum-
ὼξθιῖυίθί d'e‘ υ tium continenter et pene importune laudaret, quo
rum itinere distantem Cyro : sive Ecclesiam suam
ιιι-ει. κηιιέιζηαὲκημ... 1⁵.-ι2Δῑ-.-ἰ :_ η ι η
ξθξξ ,ηθωιίδδίωδξω “fumum; in qu pauci? Graec” cutus, et se aliorum quasi coloribus depinxisse.
. . . . , , .......-, ν. υ.- ....-,..,-.. qu--. νων-..ω- verum.--“
ιζτηῗζίῗάξθξὶξὶξᾚΡξέυέιξδ ahenam"? γ. Ubi primum accessit ad sedem, indefesso stu-
ὶῖτ-ῗὶῗῖ⁰Ρὶῗτῗζῗ³ἷ¹ἷἓῗε¹ἱὲ¹ἰ³ῗ⁵¹ῗξ³ῗῗῖῗὲῗῗ¹¹⁰ηΞτῖδῗξ dio incubuit in me parochiam ab haereticis pur-
._ . . . . ων ...νυ-η... μη, νων-...μω ...- "me"-.- ,ων
gaflmifl'fi,ff":fi‘i‘fl‘f?ff_fi°‘j‘fl‘efi‘f, 1&5 gantiam ; quibus vero laboribus et quo fructu, No-
. , , bene“... , ιρι-...ο ,ων ...μνη-η... υ. qm, ..ην-υ, ..ν
f‘f’n‘fa‘ffmm‘iicj'“flf‘f“fif’_°j“f":f3fff‘f_“‘f,":f‘““°°h"’e mo " exponit. ι Vicos, inquit ", octo Marcionis
. . ων ν.. νη.- . . ..ν-μ, -.ηπ-.-- , νην ..-μμ----η
Eligfllfi‘eufli“frquen? Ῡυητ εἶθξωὼ haeresi cbrruptos, una cum vicinis locis, ad veri-
quue hapuu’ quas, et magia "impun? Clerici au‘ tatem nolent‘es perduxi : vicum alium Eunomianis
dirent, et ipse perlibenter ell‘underet : id, quze hu-
‘jaF'Las’ δέ Βθτωθηδίδυδ reflatum ’θ’ illustravi; nullumque apud nos, Dei boeneficio, haz-
liquit. (ium enim quatuor causas attulisset, cur QQ;—1§},;{,e—;g{o'}g};;i;{e};
mutuus inter se et Bermenses amor exsisteret!
ι Si vultis, inquit ", quintum dicam, quae lingua:
ad aures est coniunctio : illa quippe verba profert1
bae vero excipiunt: eamdem et nos habemus vo-
biscumpvos etenimcum voluptatesermones nostros ᾖε merces, tanta pugnantis usque ad sanguinem
auditis, et ego exiguam hanc stillam perlibenter comm,
in vos eflundo. ι ἡ Vl. Neque mirum eo proventu colligi fructum
Ill. Verum haec humanitatis potius quam volun- potuisse a strenuo cultore, cui sancti prodigiorum
tatis peccata, ut facile viris eximiis condonari pos- effectores, ipsique cmlites, et prasertim Baptista
sint, quia facile inter plausus subrepunt; ita non Joannes collaborarent. Rem ipse narrat, ubi de
obstiterunt, quominus pro dignitate personam Iacobo Thaumaturgo scribit. ι Rogabam ipsum, in-
praesulis sustinuerit. Videtur enim in se formam quit ", enixius, ut Deum universorum oraret, mihi
δΙ Tim. “1,3. ο Tit. ι, 7-9.
SCHULZII NOTAL‘.
:quyig de;_9pi§t.:_75.ny ριιξίοιέτηοερλη. "ng10. Ed. prior habebat Eutrecbio. κ Epist. si.
umigatus. (Audi. epist. 113.) π Ηίἐι. r'elig., ε
με. (Audi. epist. ns.) "mit. r'eug., cap. et.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.