PG 85, col. 1823
ut. praecise (licam, centum atque unum ex circum-
stantibusoppidis ceciderunt, magnaque hominum
et iumentorum multitudo cum ipsis urbibus periit.
ln urbe autem Botro pars quaedam montis mari
adiacentis, qui dicitur Litboprosopon, avulsa deci-
dit in mare, portumque illic efl‘ecit, intra quem
navigia maxima recipi poterant.
³⁸ lnterpolatmn fuit in codice hoc vocabulumfiri'rpuc, _dei_nde Βὸστριιζ Sed sine tlubio retinendum est
Bos-pug; nam Boura maritima urbs non fuit. Czeteroquin Baetra pro But‘rys apud _Strabonem qtloque
lib.'xv, ed. Amstelmi. t. ll, p. N96; sed perverse, ut ibi in scholiis animadvertitur.Exstat narratio cum
yarietate etiam apud Malal'am p. 79, et Cedrenum p. 376. Postremum meum munitum esto ad eruditus
lectores, ut si t'o'rte de 'l‘uscnlnnornm fragmentorum auctore disquirere uolent, meminerint Aquoque
lragmentorum historia! ecclesiasticae Ambrbsianorum, quan edidi iu' hoc Spicilegio ι. Ἦ, p. 603-610;
(56) Confirmant hanc lectionem. nomen scilicet
promunturii Λιθοπρόσωπον apud Botrum, Cedro-
nus ρ. 376, et Malalas ν. 79, apud quos cum va-
rietate haec eadem narratio liabetur. Existimo
igitur corrigendam esse lectionem non Strabonis
mm
SUPPLEMEN TUM
AD OPERA AMMONII ALEXANDMNI ".
λ’. Ὦς παραφρονήσας γὰρ ἐξεϐλήθη τῆς ἀρχῆς. Β γοντες ὁρᾷν τὰ ὲσόμενα; ὅπερ ἐστὶ μόνου Θεοῦ
ιβ’. ι Ἐν τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ, ι κ. τ. λ. ἴδιον.
Ἐν τοῖς ἀγγέλοις καὶ έν τοῖς ἀνθρώποις. κβ’. ι Οὐ πάντα ταῦτα έγνωςς ι
λδ’. Ὣς δι’ ὑπεροψίαν ταπεινωθεὶς εἷπε τοῦτο, δι’ Δείκνυσιν αὑτὸν πολὺ ἀσεϐῆ, ὡς ὲν είδήσει πταίονο
ὧν ἔπαθε νουθετῶν τοὺς ἀκούοντας. τα. ’
ν , , ΕΞ ὁ ἀνάξιος πίνων οἳνον ψιλὸν ὲν τοῖς ἡγιασμένοις
β’. ι Ειπεν ὲν τῇ γευσει του οἴνου. ι . mm”, fama," gmw "mh In": Ἠ, amat“,
Ἦ εἰς ἀκρον τοῦ Βαλτάσαρ ἀσέλγεια, καὶ οἰνοπο-
σία εἰς τοσαύτην αὑτὸν εἵλκυσε βλασφημίαν⁶ ἕπεται
γὰρ τοῖς ἀκολάστοις τὸ φιλήδονον.Ὦσπερ γὰρ αἱ ἀρε-
ταὶ ἒχρηνται ἀλλήλων, οὓτω καὶ αἱ κακίαι ἀκολου·-
θοῦσιν ἑαυταῖς.
η’. ι Οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶσαι. ι
Διὰ τριῶν διαφόρων πραγμάτων θριαμϐεύει τοὺς
μάγους Δανιὴλ, ὅτι οὐδὲν ⁴ᾔδεσαν ἀληθὲς εἰπεῖν, ἀλλά c
μόνον ἡπάτων διὰ ψευδολογίας τοὺς ἀκε ραιοτὲρους·
διὰ τοῦ μὴ δυνηθῆναι γνῶναι, τί εἶδε κατ’ ὄναρ ὁ
Ναϐουχοδονόσορ ἐπὶ τῆς εἰκόνος ο διὰ τοῦ ἀκοῦσαι τὸ Θεοῦ · οὕτω καὶ ή ’Ἄννα ἡ τοῦ Σαμουὴλ μήτηρ κατ-
τιιῦ δένδρου ἐνύπνιον, καὶ μὴ δυνηθῆναι αὐτὸ λῦσαι ⁶
aurai. νῦν διὰ τοῦ μήτε ἀναγνῶναι τὰ φαινόμενα γράμ-
ματα ὲν ποσὶν οὐ βλέποντες, πῶς⁹ έτερατεύοντο, λέ-
’ Quaedam e fragmentis Ammonii Alexandrini in Cum ea in loco suo_rcponere iam non in promptu
llmieletn per incuriam typographorum cxcidcrmit.
stantibusoppidis ceciderunt, magnaque hominum
et iumentorum multitudo cum ipsis urbibus periit.
ln urbe autem Botro pars quaedam montis mari
adiacentis, qui dicitur Litboprosopon, avulsa deci-
dit in mare, portumque illic efl‘ecit, intra quem
navigia maxima recipi poterant.
³⁸ lnterpolatmn fuit in codice hoc vocabulumfiri'rpuc, _dei_nde Βὸστριιζ Sed sine tlubio retinendum est
Bos-pug; nam Boura maritima urbs non fuit. Czeteroquin Baetra pro But‘rys apud _Strabonem qtloque
lib.'xv, ed. Amstelmi. t. ll, p. N96; sed perverse, ut ibi in scholiis animadvertitur.Exstat narratio cum
yarietate etiam apud Malal'am p. 79, et Cedrenum p. 376. Postremum meum munitum esto ad eruditus
lectores, ut si t'o'rte de 'l‘uscnlnnornm fragmentorum auctore disquirere uolent, meminerint Aquoque
lragmentorum historia! ecclesiasticae Ambrbsianorum, quan edidi iu' hoc Spicilegio ι. Ἦ, p. 603-610;
(56) Confirmant hanc lectionem. nomen scilicet
promunturii Λιθοπρόσωπον apud Botrum, Cedro-
nus ρ. 376, et Malalas ν. 79, apud quos cum va-
rietate haec eadem narratio liabetur. Existimo
igitur corrigendam esse lectionem non Strabonis
mm
SUPPLEMEN TUM
AD OPERA AMMONII ALEXANDMNI ".
λ’. Ὦς παραφρονήσας γὰρ ἐξεϐλήθη τῆς ἀρχῆς. Β γοντες ὁρᾷν τὰ ὲσόμενα; ὅπερ ἐστὶ μόνου Θεοῦ
ιβ’. ι Ἐν τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ, ι κ. τ. λ. ἴδιον.
Ἐν τοῖς ἀγγέλοις καὶ έν τοῖς ἀνθρώποις. κβ’. ι Οὐ πάντα ταῦτα έγνωςς ι
λδ’. Ὣς δι’ ὑπεροψίαν ταπεινωθεὶς εἷπε τοῦτο, δι’ Δείκνυσιν αὑτὸν πολὺ ἀσεϐῆ, ὡς ὲν είδήσει πταίονο
ὧν ἔπαθε νουθετῶν τοὺς ἀκούοντας. τα. ’
ν , , ΕΞ ὁ ἀνάξιος πίνων οἳνον ψιλὸν ὲν τοῖς ἡγιασμένοις
β’. ι Ειπεν ὲν τῇ γευσει του οἴνου. ι . mm”, fama," gmw "mh In": Ἠ, amat“,
Ἦ εἰς ἀκρον τοῦ Βαλτάσαρ ἀσέλγεια, καὶ οἰνοπο-
σία εἰς τοσαύτην αὑτὸν εἵλκυσε βλασφημίαν⁶ ἕπεται
γὰρ τοῖς ἀκολάστοις τὸ φιλήδονον.Ὦσπερ γὰρ αἱ ἀρε-
ταὶ ἒχρηνται ἀλλήλων, οὓτω καὶ αἱ κακίαι ἀκολου·-
θοῦσιν ἑαυταῖς.
η’. ι Οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶσαι. ι
Διὰ τριῶν διαφόρων πραγμάτων θριαμϐεύει τοὺς
μάγους Δανιὴλ, ὅτι οὐδὲν ⁴ᾔδεσαν ἀληθὲς εἰπεῖν, ἀλλά c
μόνον ἡπάτων διὰ ψευδολογίας τοὺς ἀκε ραιοτὲρους·
διὰ τοῦ μὴ δυνηθῆναι γνῶναι, τί εἶδε κατ’ ὄναρ ὁ
Ναϐουχοδονόσορ ἐπὶ τῆς εἰκόνος ο διὰ τοῦ ἀκοῦσαι τὸ Θεοῦ · οὕτω καὶ ή ’Ἄννα ἡ τοῦ Σαμουὴλ μήτηρ κατ-
τιιῦ δένδρου ἐνύπνιον, καὶ μὴ δυνηθῆναι αὐτὸ λῦσαι ⁶
aurai. νῦν διὰ τοῦ μήτε ἀναγνῶναι τὰ φαινόμενα γράμ-
ματα ὲν ποσὶν οὐ βλέποντες, πῶς⁹ έτερατεύοντο, λέ-
’ Quaedam e fragmentis Ammonii Alexandrini in Cum ea in loco suo_rcponere iam non in promptu
llmieletn per incuriam typographorum cxcidcrmit.