PG 85, col. 833
Ἦ δ’ αἶψα Χριστοῦ κρατερὴν σφρηγῖδα τέλεσσεν,
Ῥιψεν δ’ ῦπτιον εἶθαρ ἀναιδέα, χερσὶ δ’ ἔθρυψε
Μορφὴν Ἀγλαῖδαο, καὶ οὐλοκόμους γε παρειὰς,
⁴Ρῆξεν δ’ εἵματα καλὰ, ὅλοις δ’ ἀπέδειξε γέλωτα,
θέκλης ἀντιθέης τὸν όμδν δρόμον ὲκτελέουσα.
Καὶ τὰ μὲν ὡς ρέξασα Θεοῦ πάλιν ἦλθεν ὲς οἴκους,
Αὐτὰρ ό χωόμενος κακοεργέα λίσσετο φῶτα,
eaeaeae; μαγιης ὑποθήμονα Κυπριανόν γε
Καί oi ὑποσχόμενοςδοιᾶ χρυσοῖο τάλαντα,
Λαμπροῦ τ’ ἀργυρίοιο, ὅπως πείσειεν ἀνάγκῃ
Παρθένον οὐκ ἐθέλουσαν ’ἐπινεῦσαι φιλότητι,ῗν
οὐ δεδαὼς Χριστοῦ κρατερὸν μένος ἀκαμάτοιο.
«υὶκτεὶρας δὲ μάγος διερὸν βροτὸν, ἐξ ἐπαοιδῆς
Κίκλησκεν χαλεπὸν καιιοεργέα δαίμονα ῥίμφα.
’Δπτερέως δ’ ἐλθὼν, Τί μ’, νέφη, καλέεις ; ἀγόρευε.
Ὃς δ⁹λέφατ’ ⁸ Αἰνῶς μοι κούρης μιῆς Γαλιλαέης
Ἤτορ ἔρως ἐδάμασσε ο σὺ δίέννεπε, εἴ τέ μιν-αὐτὸς
Λέκτροισιν δόμεναι κρατέεις ' αἰνῶς ποθέω γάρ.
’Ἄφρων δ’ ἀντίπαλος-δώσειν κατένευσεν ἄελπτα.
Κυπριανδς δἀὖθίς γέ παλαμναῖον προσέειπεν ⁸
Ἐννεπέ μοι τεαέργα, ὄπως-φρεσὶ θᾶρῤος ἔχοιμι.
Ὃς δ’ ἔφατ’· “Ἂγγε).ικῶν στεγέων πάρος ἦα ᾧέριστος,
Ἀλλά γ’ ἐμῷ γενετῆρι πεπιθμένος, ἔλλιπ’ ἄνακτα
'Emazdlouvocpaipnerbv ὑπέρτατον ο ὅσσα-δ’ ἔρεξα Regem, qui cteli septem supereminet orbes,
-Εἱδὴσειςο ἐρέω δέ’ Πύλου καθαροῗο θέμεθλα ⁷
ἰἀύτδς ἐμῇ ,κακιῃ γε διάνδιχα θήκατα esse,
Καὶ στέφος οὐρανίων ναετῶν ἐς γαῖαν ἔριψα.
Μητέραδ αὖ μερόπων πάλιν ἦπαφον Εῦαν, ἀνάγκη
Νοσφισάμην ’Ἄδαμον πολυγηθέος ἐκ παραδείσοῦτ Ρτίωῖρπθηεν ιωιῑείιυθ Ρεοξυι ιιιίεηιτο “rem
Καὶ ν Καένου παλάμην γνωτοκτόνον αὐτὸς ἔτευξα
Δϊματι γαῖαν ἐδευ-σα ⁸ ἅκανθώδη δ’ ἀναϐάλλει
καρπὸν δεικέλιον μερόπων γένει εἵνεκ’ ἐμεῖο.
ἐέθρά Θεῷ συνάγειρα θεή ματα, καὶ κλοπιας δὲ
ὲγων ἐτέλεσσα· σεδὶζεσθαι δ’ ἀμενηνὰ
ρ Εἶδωλα βρότεον νέον ἥπαφον, ἠδὲ θυηλὰς ⁷
Ἀνθρώπους ῥέζειν βλοσυρῷ -κατεμήνυσα ταύρῳ.
Αὐτὸς καὶ κρατέοντα Θεοῦ ’Λόγονξ Ῠὶόν ἄναργον,
Ἑν σκόλοπι-τανύσαι μαλερῷ σοϐαροὺς όρόθῦνα.
Ἀστεα συγκλονέω, καὶ caiisa κὰσδαλον αἰπὰ ·
Πολλοὺς δ’ ἑξ ἔριδος θαλάμῶῡςυυὲνδόννηξανέορεύζας.
Ἀλλά γε δὴντᾶδε πάντα πακᾶ καὶ όιπεῖρόνα τεύξας,
Πῶς riis? ηἴθέου μεγαλόφρονος οὐδὲ “ru-xilem; v ν ⁷
Κυπριανδς ἔνεπεν ’κακοτερπέῖ δαίμονι. λυγρῷ-
Τήνδε λαόὼν βοτάνην κύκλῷ θαλάμού κατάδεῦσον
κούρης αἰδέσιδος · ατὰρ ὕστατος ’ἵξομαι αὐτὸς,
Kaivvdov ἐνθήσω κραδίη πατρώϊον αὐτῇ.
Ἠ δέ σοι πείσεται εμπέῥ ὀνείρῳ.
Ιιαρθένος ἠΐθεος δὲ τότ’ εἶδος ἔχουσί ἐπί γαίης ⁷
Ἥρῃ νυκτελίῃ τριτάτῃ μέλπεν θεὸν ἠΰν. 7 ⁷
Ἀλλ’ ὅτε δὴ *μέσσον πελεμίζετο κούρῃ,
Ἑν φρεσὶν ᾗσι νόησεν ἀτασθαλίην κακοεργοῦ ἡ
Ἦμιτόμους πρησθεῖσαν όφρεῖς πυρί · θᾶττον ἄνακτα
ν ο Vers. 6i
Ῥιψεν δ’ ῦπτιον εἶθαρ ἀναιδέα, χερσὶ δ’ ἔθρυψε
Μορφὴν Ἀγλαῖδαο, καὶ οὐλοκόμους γε παρειὰς,
⁴Ρῆξεν δ’ εἵματα καλὰ, ὅλοις δ’ ἀπέδειξε γέλωτα,
θέκλης ἀντιθέης τὸν όμδν δρόμον ὲκτελέουσα.
Καὶ τὰ μὲν ὡς ρέξασα Θεοῦ πάλιν ἦλθεν ὲς οἴκους,
Αὐτὰρ ό χωόμενος κακοεργέα λίσσετο φῶτα,
eaeaeae; μαγιης ὑποθήμονα Κυπριανόν γε
Καί oi ὑποσχόμενοςδοιᾶ χρυσοῖο τάλαντα,
Λαμπροῦ τ’ ἀργυρίοιο, ὅπως πείσειεν ἀνάγκῃ
Παρθένον οὐκ ἐθέλουσαν ’ἐπινεῦσαι φιλότητι,ῗν
οὐ δεδαὼς Χριστοῦ κρατερὸν μένος ἀκαμάτοιο.
«υὶκτεὶρας δὲ μάγος διερὸν βροτὸν, ἐξ ἐπαοιδῆς
Κίκλησκεν χαλεπὸν καιιοεργέα δαίμονα ῥίμφα.
’Δπτερέως δ’ ἐλθὼν, Τί μ’, νέφη, καλέεις ; ἀγόρευε.
Ὃς δ⁹λέφατ’ ⁸ Αἰνῶς μοι κούρης μιῆς Γαλιλαέης
Ἤτορ ἔρως ἐδάμασσε ο σὺ δίέννεπε, εἴ τέ μιν-αὐτὸς
Λέκτροισιν δόμεναι κρατέεις ' αἰνῶς ποθέω γάρ.
’Ἄφρων δ’ ἀντίπαλος-δώσειν κατένευσεν ἄελπτα.
Κυπριανδς δἀὖθίς γέ παλαμναῖον προσέειπεν ⁸
Ἐννεπέ μοι τεαέργα, ὄπως-φρεσὶ θᾶρῤος ἔχοιμι.
Ὃς δ’ ἔφατ’· “Ἂγγε).ικῶν στεγέων πάρος ἦα ᾧέριστος,
Ἀλλά γ’ ἐμῷ γενετῆρι πεπιθμένος, ἔλλιπ’ ἄνακτα
'Emazdlouvocpaipnerbv ὑπέρτατον ο ὅσσα-δ’ ἔρεξα Regem, qui cteli septem supereminet orbes,
-Εἱδὴσειςο ἐρέω δέ’ Πύλου καθαροῗο θέμεθλα ⁷
ἰἀύτδς ἐμῇ ,κακιῃ γε διάνδιχα θήκατα esse,
Καὶ στέφος οὐρανίων ναετῶν ἐς γαῖαν ἔριψα.
Μητέραδ αὖ μερόπων πάλιν ἦπαφον Εῦαν, ἀνάγκη
Νοσφισάμην ’Ἄδαμον πολυγηθέος ἐκ παραδείσοῦτ Ρτίωῖρπθηεν ιωιῑείιυθ Ρεοξυι ιιιίεηιτο “rem
Καὶ ν Καένου παλάμην γνωτοκτόνον αὐτὸς ἔτευξα
Δϊματι γαῖαν ἐδευ-σα ⁸ ἅκανθώδη δ’ ἀναϐάλλει
καρπὸν δεικέλιον μερόπων γένει εἵνεκ’ ἐμεῖο.
ἐέθρά Θεῷ συνάγειρα θεή ματα, καὶ κλοπιας δὲ
ὲγων ἐτέλεσσα· σεδὶζεσθαι δ’ ἀμενηνὰ
ρ Εἶδωλα βρότεον νέον ἥπαφον, ἠδὲ θυηλὰς ⁷
Ἀνθρώπους ῥέζειν βλοσυρῷ -κατεμήνυσα ταύρῳ.
Αὐτὸς καὶ κρατέοντα Θεοῦ ’Λόγονξ Ῠὶόν ἄναργον,
Ἑν σκόλοπι-τανύσαι μαλερῷ σοϐαροὺς όρόθῦνα.
Ἀστεα συγκλονέω, καὶ caiisa κὰσδαλον αἰπὰ ·
Πολλοὺς δ’ ἑξ ἔριδος θαλάμῶῡςυυὲνδόννηξανέορεύζας.
Ἀλλά γε δὴντᾶδε πάντα πακᾶ καὶ όιπεῖρόνα τεύξας,
Πῶς riis? ηἴθέου μεγαλόφρονος οὐδὲ “ru-xilem; v ν ⁷
Κυπριανδς ἔνεπεν ’κακοτερπέῖ δαίμονι. λυγρῷ-
Τήνδε λαόὼν βοτάνην κύκλῷ θαλάμού κατάδεῦσον
κούρης αἰδέσιδος · ατὰρ ὕστατος ’ἵξομαι αὐτὸς,
Kaivvdov ἐνθήσω κραδίη πατρώϊον αὐτῇ.
Ἠ δέ σοι πείσεται εμπέῥ ὀνείρῳ.
Ιιαρθένος ἠΐθεος δὲ τότ’ εἶδος ἔχουσί ἐπί γαίης ⁷
Ἥρῃ νυκτελίῃ τριτάτῃ μέλπεν θεὸν ἠΰν. 7 ⁷
Ἀλλ’ ὅτε δὴ *μέσσον πελεμίζετο κούρῃ,
Ἑν φρεσὶν ᾗσι νόησεν ἀτασθαλίην κακοεργοῦ ἡ
Ἦμιτόμους πρησθεῖσαν όφρεῖς πυρί · θᾶττον ἄνακτα
ν ο Vers. 6i