PG 85, col. 849
Ίίδ’ ὅσα κεν ῥέζουσι ⁸ ταχὺς δρόμος, εἷδησίς τε,
Μνημοσύνη, τάρϐος, τέχνη δολε ρὴ, ποδδς ἴχνη,
Κρυπταδίη λήθη πολέων, καὶ ἔργματα δήμου,
Καὶ ὅσα εἴκελα τοῖσιν. Ἐκεῖ δ’ ἔγνων τρόμον αἴης,
Ὀμῦρων δ’ ὑετίων γένεσιν καὶ δοῦπον ὁμοίως,
Οἶδμά τε γῆς πόντου τε, μιμήματα ἠΰτ’ ἀληθῆ
Ἀθανάτου σοφίης ἰνδάλματα αίὲν ἐόντα.
Κεῖοι μεγασθενέων καὶ μηκεδανῶν μεροπήων
Ψυχὰς εἰσενόησα γιγάντων αἱνοπελώρων,
Αίνά πιεζομένοις εἵσω ζόφου ἠερόεντος,
Φάσματι δ’ οἷα μόνον γαίην κατὰ νῶτα φερούσας,
Ἧΰέ ἀνὴρ βαρύναχθος ἐπ’ ὤμων δοῦρα φέρησι.
Εἶδον δαιμονίους ὀάρους, σκολιῶντε δρακόντων,
Πικρὰ δ’ άήμαθ’, άπερ χθονίοις είς οἶτον ἔασιν ·
Ἔνθεν ἐπ’ ἀνθρώποισιν ἰάλλουσιν περιφοΐται
Μυρία δαίμονες αἰνὰ περισπέρχοντες ἐς ὕλην.
Καὶ χθόνα μοχθίζουσαν ἐγὼν ὑπὸ δαίμονος εἶδον,
Μηδὲ τ’ έφεξομένην ἐπὶ ὓδατος άσταθέοντος
Εῖνεκ’ ἀναφορέων βάσεών θ’ ὧν μοιρήσατο.
Ἐφθασα καὶ⁵ χώρην, ὅθ’ ἀμείϐοντ’ άντιπάλαμνοι (ι),
’Πνπερ ὄφις κατ’ ἔριν θείου μένεός περ ἔτευξεν
Εἰς σκολιὴν κακόχαρτον ὅλην βιοτὴν μεροπήων·
Ἐξ ὧν πνεύματα πολλὰ πονείοντ’ ισοθελύμνοις
Ἀνδράσι δυσσεὸίην χαμαὶ ἐρχομένοισι φέροντα.
Καὶ μὴν κεῖσ’ ἐνόησα κακῶν ἔνοχον κατὰ νεῖκος
⁹Ελθόντ’ ἐξαπίνης ἄντ’ εὐσεϐέος μεροπῆοςο
Nimio; δ’ αὖ πινυτῷ καὶ ίθυδίκη όλοὸς φώς ο
Οὐχ ὅσιον δέ τ’ ἐκεῖ. οὐ κεκριμένον πράγος ἐστίν,
Ἔνθ’ ὲσίδον Ψεύδους πολυδαίδαλον εἶδος ἀτερπές.
Μαχλοσύνης τρίτυπον δὲ κακογραφίης ἔχεν εἶδος,
Ᾱίματόεν, περίκαυστον, ἀφρῷ καὶ ἥπατι ἴσον.
Μήνιδος αὖτ’ ὲσίδον τύπον πτερόεντα, ἁνιγρδν,
Τρηχὺν, θηριόεντα. Ἀτάρ Δόλον αὖτε δέδορκα
Συννεφέα, κρύφιον, δολεροῖς ἐπέεσσι κομῶντα.
Μίσους δ’ αὖ ὲσίδον μορφὴν στυγερὴν, ἀλαωτὴν·
Ἐς δ’ ὄπιθεν κορυφῆς γλήνας πίσυράς κεν ἔχεσκεν
Φευγούσας φάεος περιλαμπέος ἀγλαὸν δμμα·
Μυρίοι ἐκ κεφαλῆς δ’ αὐτῷ πόδες ᾐώρηντο,
Μοῦνοι σμερδαλέοι , νηδὺς δ’ οὐκ ἦν έν ἐκείνῳ ,
Νηλὴς γάρ τε πέλει, καὶ ἄτερ σπλάγχνοιο πολεύει.
Ζῆλος , καὶ φθόνος αἰνὸς , ὀμοίιοι άλλήλοιινο
Ἀλλά γε δὴ φθόνος οὖλος άμῃ γλῶσσαν φέρει ῐσην.
Δυστροπίην δ’ ἔσίδον λεπτὴν. μάλα , εὖτ’ ἀλίϐαντα⁷,
Ὀφθαλμοὺς πολέας δέ τ’ ἔχεν, γλήνας δέ τ’ ὀϊστοὺς,
Ἐσσυμένην πρὸς ἄμυναν ἀεὶ νόον, αὐτὰρ ἄπληστον.
Μορφὴν δαίμονος εἶδον (5)· ἔχεν δ’ ἐφύπερθε. κάρηνον
Stemmata), ταναόν τε· δύω δ’ αὐτῷ στόματ’ ἦεν,
⁶Εν μὲν ἐπὶ στήθεσσι, τὸ δ’ αὖ ἕτερον κατὰ νῶτα,
Γαίην δαινύμενα στερεὴν, πέτρας τε βαρείας ,
Πεινάων καὶ σάρκας ἄδην κακότητι τετηκὼς.
Vcrs. M5
(4) ΗΜ.. p. 300, ᾗλρον ἐν χώρῳ, ὄπου αἱκὶδέαι τῶν
μεταμορφῴσεων τοῖς δαίμοσιγίνονται , κ, λ.
(5) Ita legitur iu codice , sed quomodo haec dc-
Μνημοσύνη, τάρϐος, τέχνη δολε ρὴ, ποδδς ἴχνη,
Κρυπταδίη λήθη πολέων, καὶ ἔργματα δήμου,
Καὶ ὅσα εἴκελα τοῖσιν. Ἐκεῖ δ’ ἔγνων τρόμον αἴης,
Ὀμῦρων δ’ ὑετίων γένεσιν καὶ δοῦπον ὁμοίως,
Οἶδμά τε γῆς πόντου τε, μιμήματα ἠΰτ’ ἀληθῆ
Ἀθανάτου σοφίης ἰνδάλματα αίὲν ἐόντα.
Κεῖοι μεγασθενέων καὶ μηκεδανῶν μεροπήων
Ψυχὰς εἰσενόησα γιγάντων αἱνοπελώρων,
Αίνά πιεζομένοις εἵσω ζόφου ἠερόεντος,
Φάσματι δ’ οἷα μόνον γαίην κατὰ νῶτα φερούσας,
Ἧΰέ ἀνὴρ βαρύναχθος ἐπ’ ὤμων δοῦρα φέρησι.
Εἶδον δαιμονίους ὀάρους, σκολιῶντε δρακόντων,
Πικρὰ δ’ άήμαθ’, άπερ χθονίοις είς οἶτον ἔασιν ·
Ἔνθεν ἐπ’ ἀνθρώποισιν ἰάλλουσιν περιφοΐται
Μυρία δαίμονες αἰνὰ περισπέρχοντες ἐς ὕλην.
Καὶ χθόνα μοχθίζουσαν ἐγὼν ὑπὸ δαίμονος εἶδον,
Μηδὲ τ’ έφεξομένην ἐπὶ ὓδατος άσταθέοντος
Εῖνεκ’ ἀναφορέων βάσεών θ’ ὧν μοιρήσατο.
Ἐφθασα καὶ⁵ χώρην, ὅθ’ ἀμείϐοντ’ άντιπάλαμνοι (ι),
’Πνπερ ὄφις κατ’ ἔριν θείου μένεός περ ἔτευξεν
Εἰς σκολιὴν κακόχαρτον ὅλην βιοτὴν μεροπήων·
Ἐξ ὧν πνεύματα πολλὰ πονείοντ’ ισοθελύμνοις
Ἀνδράσι δυσσεὸίην χαμαὶ ἐρχομένοισι φέροντα.
Καὶ μὴν κεῖσ’ ἐνόησα κακῶν ἔνοχον κατὰ νεῖκος
⁹Ελθόντ’ ἐξαπίνης ἄντ’ εὐσεϐέος μεροπῆοςο
Nimio; δ’ αὖ πινυτῷ καὶ ίθυδίκη όλοὸς φώς ο
Οὐχ ὅσιον δέ τ’ ἐκεῖ. οὐ κεκριμένον πράγος ἐστίν,
Ἔνθ’ ὲσίδον Ψεύδους πολυδαίδαλον εἶδος ἀτερπές.
Μαχλοσύνης τρίτυπον δὲ κακογραφίης ἔχεν εἶδος,
Ᾱίματόεν, περίκαυστον, ἀφρῷ καὶ ἥπατι ἴσον.
Μήνιδος αὖτ’ ὲσίδον τύπον πτερόεντα, ἁνιγρδν,
Τρηχὺν, θηριόεντα. Ἀτάρ Δόλον αὖτε δέδορκα
Συννεφέα, κρύφιον, δολεροῖς ἐπέεσσι κομῶντα.
Μίσους δ’ αὖ ὲσίδον μορφὴν στυγερὴν, ἀλαωτὴν·
Ἐς δ’ ὄπιθεν κορυφῆς γλήνας πίσυράς κεν ἔχεσκεν
Φευγούσας φάεος περιλαμπέος ἀγλαὸν δμμα·
Μυρίοι ἐκ κεφαλῆς δ’ αὐτῷ πόδες ᾐώρηντο,
Μοῦνοι σμερδαλέοι , νηδὺς δ’ οὐκ ἦν έν ἐκείνῳ ,
Νηλὴς γάρ τε πέλει, καὶ ἄτερ σπλάγχνοιο πολεύει.
Ζῆλος , καὶ φθόνος αἰνὸς , ὀμοίιοι άλλήλοιινο
Ἀλλά γε δὴ φθόνος οὖλος άμῃ γλῶσσαν φέρει ῐσην.
Δυστροπίην δ’ ἔσίδον λεπτὴν. μάλα , εὖτ’ ἀλίϐαντα⁷,
Ὀφθαλμοὺς πολέας δέ τ’ ἔχεν, γλήνας δέ τ’ ὀϊστοὺς,
Ἐσσυμένην πρὸς ἄμυναν ἀεὶ νόον, αὐτὰρ ἄπληστον.
Μορφὴν δαίμονος εἶδον (5)· ἔχεν δ’ ἐφύπερθε. κάρηνον
Stemmata), ταναόν τε· δύω δ’ αὐτῷ στόματ’ ἦεν,
⁶Εν μὲν ἐπὶ στήθεσσι, τὸ δ’ αὖ ἕτερον κατὰ νῶτα,
Γαίην δαινύμενα στερεὴν, πέτρας τε βαρείας ,
Πεινάων καὶ σάρκας ἄδην κακότητι τετηκὼς.
Vcrs. M5
(4) ΗΜ.. p. 300, ᾗλρον ἐν χώρῳ, ὄπου αἱκὶδέαι τῶν
μεταμορφῴσεων τοῖς δαίμοσιγίνονται , κ, λ.
(5) Ita legitur iu codice , sed quomodo haec dc-