PG 86, col. 2633
Patris nostri et archiepiscopi, beati Timothei reli-
ι quias alium in locum transtulerimus. Quod quidem
facinus, nec Deo acceptum nec legibus consenta-
neum 351 est. Deinde ad alterum crimen transi-
liunt, quod nec verisimile est, et priore illo longe
deterius videtur. Quo enim modo sanctam Chal-
cedonensem synodum anathematizare potuimus,
cui credidimus, ct quam confirmavimus? Neque
vero ignoras, ut arbitror, nec tuam latet sanctitatem
quanta sit aemulatio ac levitas populorum nostro—
rum, et monachorum novis rebus studentium. Qui
conjuratione facta cum quibusdam malevolis
hominibus qui ab Ecclesia recesserunt, populum
secum avellere conantur. At nos precationibus
vestris adjuti, rationem excogitavimus qua: huic
malo mederetur; nec sanctam Chalcedonensem
synodum ullatenus olienderet ; quippe qui sciamus,
nihil in ea novi gestum esse. Atque ut persuade-
dem sibi dicit hoc crimen Mongus, quod reliquias
Timothei Salol‘acioli in alium locum transtulisset.
Sed id factum nec excusat, nec negat; hoc solum
dicere contentus, istud facinus coram Deo et coram
hominibus impium esse. Quippe humana: leges
sepulcrorum violatores gr:ivi_tér__puniunt. Certe
Victor Tunonensis in Chronico de Mongo ita scribit:
ξ Post consulatum Zenonis ιιξςιίιιιιὲΙ qpi confestim ϐ
favore Zenonis principis, synodum Chalcedonensem
de pulpito cora-ni populis damnat._Nom_ina_l‘roterii
et Timothei Salafatiatii de ecclesiasticis diptychis
tollit; et Dioscori et Ailuri, qui Protei-ium inter-
fecit, _scribit: corpusque Timothei“ Salafatiatii‘ de
ecclesia ejiciens, in loco deserto‘ioras civitatem
projecit. fidem quoque testatur Liberatus in Bre-
iiiario,eap. l8, his verbis : ι Sed et Petrum Alexan-
drinum aiiatliematizantem synodum Chalcedonen-
sem et tomum papa: Leonis, qui γ sublato _nomiue
Proterii et Timothei catholici de diptychis, Dioscori
et Timothei IEluri nomina scripsit : qui ejusdem
Timothei catholici corpus de terrailevavit, et foras
projecit, qui inter episcopos catholicos sepultus
fuerat, miris eum laudibus prosecutus est Aeacius,
de quo se tanta crimina antea meminerat retulisse. ι
Denique Felix papa, in sententia damnationis adver-
sus_fleacium,.idipsum _diserle confirmat : ut. jam
de hujus lacinoris veritate dubitari non possit.
(7) Ἑσκεψὰμεθιι λόγον. varie hunc locum ex—
posuerunt inte'rpretes.Nam Musculus quidem ita
vertit: Libellum' considerate eoneinuavimus, mali
hujus medelam habentem; Christophorsonus autem
imo modo: Litteras hasce excogitavimus, qua: huic
malo remedio sint. Joannes vero Langus, Nicephori
interpres ita transtulit. Re deliberata, rationem qua:
mederi malo imminenli posset, invenimus. Es his
tribus interpretationibus, secunda quidem penitus
respuenda est: prima auteniac tertia ferri possunt.
Commodius tamen mihi videtur, λόγον orationem
interpretari, seu sermonem ad populum, quem
l’etrus habuit in Ecclesia tunc cum acta ecclesia-
stica confici jussit coram legatis Acacii, de quibus
supra locutus est Evagrius.
(8) Τοὺς ἑπισυνελθόντιις ἡμῖν. Joannes Langus
hunc locum ita vertit: Fecimus ut ub iisrqui uo-
biscumrconventus agunt, ista dicerentur. Masculus
vero sic interpretatur. Eos qui ad nos venerunt,
ι quias alium in locum transtulerimus. Quod quidem
facinus, nec Deo acceptum nec legibus consenta-
neum 351 est. Deinde ad alterum crimen transi-
liunt, quod nec verisimile est, et priore illo longe
deterius videtur. Quo enim modo sanctam Chal-
cedonensem synodum anathematizare potuimus,
cui credidimus, ct quam confirmavimus? Neque
vero ignoras, ut arbitror, nec tuam latet sanctitatem
quanta sit aemulatio ac levitas populorum nostro—
rum, et monachorum novis rebus studentium. Qui
conjuratione facta cum quibusdam malevolis
hominibus qui ab Ecclesia recesserunt, populum
secum avellere conantur. At nos precationibus
vestris adjuti, rationem excogitavimus qua: huic
malo mederetur; nec sanctam Chalcedonensem
synodum ullatenus olienderet ; quippe qui sciamus,
nihil in ea novi gestum esse. Atque ut persuade-
dem sibi dicit hoc crimen Mongus, quod reliquias
Timothei Salol‘acioli in alium locum transtulisset.
Sed id factum nec excusat, nec negat; hoc solum
dicere contentus, istud facinus coram Deo et coram
hominibus impium esse. Quippe humana: leges
sepulcrorum violatores gr:ivi_tér__puniunt. Certe
Victor Tunonensis in Chronico de Mongo ita scribit:
ξ Post consulatum Zenonis ιιξςιίιιιιὲΙ qpi confestim ϐ
favore Zenonis principis, synodum Chalcedonensem
de pulpito cora-ni populis damnat._Nom_ina_l‘roterii
et Timothei Salafatiatii de ecclesiasticis diptychis
tollit; et Dioscori et Ailuri, qui Protei-ium inter-
fecit, _scribit: corpusque Timothei“ Salafatiatii‘ de
ecclesia ejiciens, in loco deserto‘ioras civitatem
projecit. fidem quoque testatur Liberatus in Bre-
iiiario,eap. l8, his verbis : ι Sed et Petrum Alexan-
drinum aiiatliematizantem synodum Chalcedonen-
sem et tomum papa: Leonis, qui γ sublato _nomiue
Proterii et Timothei catholici de diptychis, Dioscori
et Timothei IEluri nomina scripsit : qui ejusdem
Timothei catholici corpus de terrailevavit, et foras
projecit, qui inter episcopos catholicos sepultus
fuerat, miris eum laudibus prosecutus est Aeacius,
de quo se tanta crimina antea meminerat retulisse. ι
Denique Felix papa, in sententia damnationis adver-
sus_fleacium,.idipsum _diserle confirmat : ut. jam
de hujus lacinoris veritate dubitari non possit.
(7) Ἑσκεψὰμεθιι λόγον. varie hunc locum ex—
posuerunt inte'rpretes.Nam Musculus quidem ita
vertit: Libellum' considerate eoneinuavimus, mali
hujus medelam habentem; Christophorsonus autem
imo modo: Litteras hasce excogitavimus, qua: huic
malo remedio sint. Joannes vero Langus, Nicephori
interpres ita transtulit. Re deliberata, rationem qua:
mederi malo imminenli posset, invenimus. Es his
tribus interpretationibus, secunda quidem penitus
respuenda est: prima auteniac tertia ferri possunt.
Commodius tamen mihi videtur, λόγον orationem
interpretari, seu sermonem ad populum, quem
l’etrus habuit in Ecclesia tunc cum acta ecclesia-
stica confici jussit coram legatis Acacii, de quibus
supra locutus est Evagrius.
(8) Τοὺς ἑπισυνελθόντιις ἡμῖν. Joannes Langus
hunc locum ita vertit: Fecimus ut ub iisrqui uo-
biscumrconventus agunt, ista dicerentur. Masculus
vero sic interpretatur. Eos qui ad nos venerunt,