PG 86, col. 98
optima grana connumerari, etiamsi bonis videatur
operibus decoratus; quia nullatenus illa opera
bona sunt judicanda, quibus non est veritas fanda.
mentum.
His adjunglt, et dicit : ι Sed ubi terrarum non
ista permistio? Nos lixis decet stare vestigiis. Pro-
liciemus inter adversantes propriis bonis, si non
involvantur erroribus alienis. › Cum ubique ter-
rarum pcrmistionem istam esse non ambigas , cur
in qua parte fixis deccat stare vestigiis, omnino
non explicas? pra-sertim cum hoc doctrina: exigat
ratio, ne minus instructi qui te audiunt alienis in-
occultare perfidiam? Sed te splendore suo detegit
catholica veritas, et juxta caetera mala, etiam su.
perbissimae Pelagianae perfidiaeinvolutum erroribus
cunctofum oculis anteponit, qui inter adversantes
non Dei munere, sed propriis b0nis prolicere posse
tumida elatione confidis. Quia si pr0priis bonis, et
non Dei auxilio inter adversantes posset proficere
natura humana, nunquam Propheta Spiritu Dei re-
pletus oraretdicens z Perfice gressus meos in semitis
tuis, ut non moveantur vestigia mea ". Adhuc sane.
antedictae haereseos spiritu animatus, sequeris et
dicis : ‹ Probat enim virtutis sua: validum robur,
qui cum impellitur, non moveturp cum non sem-
per, sed tunc quilibet utiliter et salubriter non mo-
θ veatur impulsus, quando a veritate fidei non deji-
citur diversis tentationibus inquietatus. Frequenter
etenim imperiti errorem pro veritate defendunt,
et in falsis bonis, seu potius in veris malis pertinaa
citer perseverant : quod non probata: virtutis est
validum robur, sed improbabilis vitii imbecilla te-
meritas. Sed quis sua virtute, ct non auxilio
Crucilixi in veritate fidei se immobiliter posse per-
severare confidit, nisi qui utique superbiae spiritu
exemeatus, evidenter divinis contradicit eloquiis?
Quia Propheta non nisi divini muneris hoc opus
esse testetur dicens : Impulsus versatus sum ut ca-
derem, et Dominus suscepit me. Fortitudo mea et
laudatio mea Dominus, et factus est in salutem '°.
Et iterum : Si dicebam , Motus est pes meus , miseri-
cordia tua, Domine, adjuvabat me εί. Ει rursus, ne
contraria moveretur impulsione,orat dicens : Non
veniat mihi pes superbire, et manus peccatoris non
moveat me".
His denique ita praemissis, specialiter jam contra
eos, pro quibus agimus, monachos iracundia: facibus
accensus, et invidize stimulis incitatus. totus inten-
dit, et licet eos, publica veritatis 54], conscientia,
manifeste haereticos non audeat accusare , oblique
tamen et callide hoc vult de eis intelligi, dumque
ipsos iniquis imprudenter obtrectationibus lacerat,
²¹ Psal. xcm. l8.
⁸⁸ Psal. xvi, 5. ¹⁰ Psal. cxvn, l3, Μ.
operibus decoratus; quia nullatenus illa opera
bona sunt judicanda, quibus non est veritas fanda.
mentum.
His adjunglt, et dicit : ι Sed ubi terrarum non
ista permistio? Nos lixis decet stare vestigiis. Pro-
liciemus inter adversantes propriis bonis, si non
involvantur erroribus alienis. › Cum ubique ter-
rarum pcrmistionem istam esse non ambigas , cur
in qua parte fixis deccat stare vestigiis, omnino
non explicas? pra-sertim cum hoc doctrina: exigat
ratio, ne minus instructi qui te audiunt alienis in-
occultare perfidiam? Sed te splendore suo detegit
catholica veritas, et juxta caetera mala, etiam su.
perbissimae Pelagianae perfidiaeinvolutum erroribus
cunctofum oculis anteponit, qui inter adversantes
non Dei munere, sed propriis b0nis prolicere posse
tumida elatione confidis. Quia si pr0priis bonis, et
non Dei auxilio inter adversantes posset proficere
natura humana, nunquam Propheta Spiritu Dei re-
pletus oraretdicens z Perfice gressus meos in semitis
tuis, ut non moveantur vestigia mea ". Adhuc sane.
antedictae haereseos spiritu animatus, sequeris et
dicis : ‹ Probat enim virtutis sua: validum robur,
qui cum impellitur, non moveturp cum non sem-
per, sed tunc quilibet utiliter et salubriter non mo-
θ veatur impulsus, quando a veritate fidei non deji-
citur diversis tentationibus inquietatus. Frequenter
etenim imperiti errorem pro veritate defendunt,
et in falsis bonis, seu potius in veris malis pertinaa
citer perseverant : quod non probata: virtutis est
validum robur, sed improbabilis vitii imbecilla te-
meritas. Sed quis sua virtute, ct non auxilio
Crucilixi in veritate fidei se immobiliter posse per-
severare confidit, nisi qui utique superbiae spiritu
exemeatus, evidenter divinis contradicit eloquiis?
Quia Propheta non nisi divini muneris hoc opus
esse testetur dicens : Impulsus versatus sum ut ca-
derem, et Dominus suscepit me. Fortitudo mea et
laudatio mea Dominus, et factus est in salutem '°.
Et iterum : Si dicebam , Motus est pes meus , miseri-
cordia tua, Domine, adjuvabat me εί. Ει rursus, ne
contraria moveretur impulsione,orat dicens : Non
veniat mihi pes superbire, et manus peccatoris non
moveat me".
His denique ita praemissis, specialiter jam contra
eos, pro quibus agimus, monachos iracundia: facibus
accensus, et invidize stimulis incitatus. totus inten-
dit, et licet eos, publica veritatis 54], conscientia,
manifeste haereticos non audeat accusare , oblique
tamen et callide hoc vult de eis intelligi, dumque
ipsos iniquis imprudenter obtrectationibus lacerat,
²¹ Psal. xcm. l8.
⁸⁸ Psal. xvi, 5. ¹⁰ Psal. cxvn, l3, Μ.