PG 87, col. 3173

πον καθ’ ἡμᾶς τὸν ἐξ ὁδοιπορίας ὑπέμεινεν. Ἐποιιῐτο
γὰρ καὶ τὴν πορευτικὴν ἡμῖν ὁμοίως ἐνέργειαν, ἥκεις’
ἀνθρωπίνως ἐνεργουμένη, καὶ κατ’ οὐσίαν ἀνθρώ·-
πίνην προϐαίνουσα, τῆς ἀνθρωπείας αὐτοῦ φύσεως
ἐτύγχανον Melite. Ὅθεν καὶ τόπον ὡς ἡμεῖς ἐκ
τότε» κακόδαιμον, ἐπεὶ καὶ κατὰ ἀλήθειαν γέγοναν
ἀνθρονιυε, καὶ φύσιν τὴν ἡμῶν ἐσχεν ἁμείωτον,
καὶ περιγραφῆς We σώματος, καὶ σχῆμα te
ῂμῖν Meti πεφύρῃκσ. lupanari; γᾴρ, τουτέστι
σώματος» καὶὴ μορφὴ τυγχάνει τοῦ σχήματος, καθ’
gs δν μήτρᾳ συλληφθεὶς tantulam, καὶ ἢν εἰσ-
αεὶ διατήρησιν, καὶ είςαιῶνα τηριῐ τὸν ἀπέραντον.
Διὰ τούτο πεινῶν διε-τρέφετο, διὰ τοῦτο διψῶν ἐω-
τίζστο. καὶ ὡς ἄνθρωπος ἔπινε. Διά τοῦτο παιδικῶς
ἐϐαστάζετο ἀγκάλαις παρθενικαῖς ἐποχούμενος, καὶ
κόλποις μητρικοῖς ἀνακείμενος. Διά τοῦτο κοπιῶν
ἐκαθέζετο, καὶ ,ὕπνου χρῄζων ἐκάθευδεν. Ἀλλὰ καὶ
ἤλγει τυπτόμενος. καὶ nonanno; ιπασχι, καὶ πό.
seu; ύπίμεινο σώματος, χεῖρας καὶ πόδας τῷ σταυ-
ρῷ περονούμενος· ἐδίδου γὰρ ,ὅτε καὶ⁵ non: φύσει
τῇ ἀνθρωπεία καιρὸν ἐνεργεῖν καὶ πάσχειν τὰ ἴδια ο
ἵνα μὴ φαντασία τις καὶ θέα, διάκενος ή αύτοῦ πε-
ριώνυμος κρίνοιτο σάρκωσις. Οὐ γὰρ ἀκουσίως
ταῦτα ἢ ἀναγκαστῶς προσεδέχετο, κᾶν φυσικῶς αύτά
καί-ἀνθρωπίνως προσίετο. καὶ ἀνθρωπίναις κινήσεσιν
ἐποίει καὶ ἔπραττεν · ἄπαγε τῆς βδελυκτῆς ἐνθυ-
μήσεως.
, Θεὸς γὰρ ἦν ὁ ταῦτα πάσχειν σαρκικῶς ἀνεχόμε-
νος. καὶ σώζων ἡμᾶς τοῖς οἰκείοις παθήμασι, καὶ
βραϐεύων ἡμῖν δι’ αὐτῶν τὴν ἀπάθειαν. Ἀλλ’ ὅτι
πάσχειν καὶ πράττειν καὶ ἐνεργεῖν ἀνθρωπίνως αὐτὸς
ἐδεδούλητο, καὶτοὺς ὁρῶντας ὠφελεῖν ἐψηφίζετο,
δι’ οὓς καὶ ἄνθρωπος κατὰ ἀλήθειαν γέγονε · καὶ οὐχ
δῖε at φυσικαὶ κινήσεις καὶ σαρκικαὶ κινεῖσθαι φν-
σικῶς πρὸς ἐνέργειαν ἤθελον, εἰ καὶ ei ἐπιϐουλεύον-
τες ἄθεοι τὰς ἐπιϐουλὰς πληροῦν παντόλμως ἐγλί-
χοντο. Σῶμα γὰρ παθητὸν καὶ θνητὸν καὶ⁹ φθαρτὸν
ἐνεδύσατο, καὶ τοῖς φυσικοῖς καὶ ἀδιαϐλήτοις ήμῶν
ὑποκείμενον πάθεσι. Καὶ τούτῳ τῇ οἰκείᾳ φύσει κατ-
αλλήλως πάσχειν καὶ ’δρᾷν συνεχώρησε μέχρι
ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως. Ἐκείσε γὰρ καὶ τὸ παθητὸν
ήμῶν καὶ θνητὸν καὶ φθαρτὸν καταλέλυκε, καὶ τὴν
ἐκ τούτων ἐλευθερίαν ήμῐν ἐχαρίσατο. Τὰ μὲν οὖν τα-
πεινά καὶ ἀνθρώπινα οὕτως ἑκουσίως ὁμοῦ καὶ φυσι-
κῶς, μένων καὶ ἐν τούτοις Θεὸς ἐπεδείκνυτο ⁸ ταμίας
γὰρ ἦν αὐτὸς ἐαυτῷ παθῶν ἀνθρωπίνων καὶ πρά-
εεων, καὶ ού μόνον ταμίας, ἀλλὰ καὶ πρύτανις, καὶ
εἶ φύσιν παθητὴν φυσικῶς ὲσεσάρκωτο. Καὶ διὰ
τεῦτο ἦν ὑπὲρ ἄνθρωπον αὐτοῦ τὰ ἀνθρώπιναο οὐκ
ἐπειδήπερ φύσις ἦν οὐκ ἀνθρώπειος, ἀλλ’ ἐπειδήπερ
ἑκουσίως γέγονεν ἄνθρωπος, καὶ ἄνθρωπος γεγονὼς
ἑκουσίως αύτά προσεδέχετο ’ καὶ οὐ τυραννικῶς ἢ
ἀναγκαστῶς ἐστιν ὅτε καθ’ ἡμᾶς καὶ ἀϐουλήτως.
ἀλλ’ ήνίκα καὶ ὅσον ἐϐούλετο, καὶ συγχωρεῖν αὐτὸς

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.