PG 88, col. 637
pectoribus tanquam membranis, aut3 mysticis potius tabulis reponamus caelestia vivendi praecepta
aut semina potius describentes hinc dicendi exordium ducamus.
Πάντων τῶν προαιρουμένων (4) ὁ Θεὸς πάντων ὴ
ζωή· πάντων ἡ σωτηρία πιστῶν, ἀπίστων· δι·
καίων, ἀδίκων· εὐσεϐῶν, ἀσεϐῶν· ἀπαθῶν, ἐμπα-
θῶν· μοναχῶν, κοσμικῶν ο σοφῶν, ἰδιωτῶν ο ὑγιῶν,
ἀσθενῶν ο νέων, προϐεϐηκότων. Ὠσπερ φωτὸς χύσις,
xui. ἡλίου θέα, καὶ ἀέρων ἐναλλαγὴ, καὶ ἀλλοίωσις
οὒκ ἐστιν · ι οὐ γὰρ προσωποληψία παρά Θεῷ (5). ι
’Δσεσής ἐστιν, φύσις λογικὴ, θνητὴ, ἑκουσίως τὴν
ζωὴν ἀποφεύγουσα, καὶ τὸν οἰκεῖον Ποιητὴν, τὸν ἀεὶ
ὄντα, οὐκ δντα λογιζομένη. Παράνομός ἐστιν ό τὸν Β
νόμον τὸν ὲκ Θεοῦ μετ’ οἰκείας κακονοίας κατέχων,
καὶ μεθ’ αἱρέσεως ἐναντίας πιστεύειν Θεῷ νομίζων.
Χριστιανός ἐστιν, μίμημα Χριστοῦ κατά τὸ δυνατὸν
ἀνθρώπων, λόγοις, καὶ ἔργοις, καὶ ἐννοίᾳ εἰς τὴν
ἁγίαν Τριάδα ὀρθῶς, καὶ⁵ ἀμέμπτως πιστεύων. Θεο-
φιλής ἐστιν ὀ πάντων τῶν φυσικῶν, καὶ ἀναμαρτή-
των ἐν μετουσίᾳ ὑπάρχωνο καὶτῶν κατὰ δύναμιν
ἀγαθῶν μὴ ἀμελῶν. Ἐγκρατής ἐστιν ό ἐν μέσῳ
πειρασμῶν, καὶ παγίδων, καὶ θορύὸων ἀπηλλαγμέ-
νου τρόπους πάσῃ δυνάμει μιμεῖσθαι φιλονεικῶν.
Μοναχός ἐστιν, τάξις καὶ κατάστασις ἀσωμάτων, ἐν
σώματι ύλικῷ καὶ ῥυπαρῷ ἐπιτελουμένη. Μοναχός
ἐστιν ό μόνον τῶν τοῦ Θεοῦ ἐχόμενος ὅρων, καὶ λό-
γων ἐν παντὶ καιρῷ, καὶ τόπῳ, καὶ πράγματι. Μο-
ναχός ἐστιν (6)· βία φύσεως διηνεκὴς, καὶ φυλακὴ
αἰσθήσεων ἀνελλιπής. Μοναχός ἐστιν ἡγνισμένον
σῶμα, καὶ κεκαθαρμένον στόμα, καὶ πεφωτισμένος
νοῦς. Μοναχός ἐστιν κατώδυνος ψυχὴ ἐν διηνεκεῖ
μνήμῃ θανάτου ἀδολεσχοῦσα, καὶ ὑπνώττουσα, καὶ
γρηγοροῦσα. Ἀναχώρησις κόσμου ἐστὶν ἑκούσιον
μῖσος ἐπαινουμένης ὕλης, καὶ (7) ἄρνησις φύσεως
δι’ ἐπιτυχίαν τῶν ὑπὲρ φύσιν (8). Πάντες οί τά τοῦ
βίου προθύμως καταλιπόντες, πάντως ἢ διὰ τὴν
μέλλουσαν βασιλείανο ἢ διὰ πλῆθος ἁμαρτημάτων·
ἤ διά τὴν είς Θεὸν ἀγάπην τοῦτο πεποιήκασιν. Ei δ’
οὐδεὶς τῶν προειρημένων σκοπῶν αὐτοῖς προηγή-
σατο, ἄλογος ἡ τούτων ἀναχώρησις καθέστηκε.
Πλὴν τὸ πέρας τοῦ δρόμου ὁποῖον καθέστηκεν, ό
καλὸς ἡμῶν ἀγωνοθέτης ἐκδέχεται. Μιμείσθω ό τὺ
ἑαυτοῦ φορτίον τῶν ἁμαρτημάτων σκορπῖσαι τοῦ
κόσμου ἐξεληλυθὼς, τοὺς πρὸ τῶν (9) τάφων καθ-
ημένους ἐξω τῆς πόλεως. Καὶ μὴ παύσηται τῶν θερ-
μῶν, καὶ διαπύρων σταγόνων, καὶ ἀφώνων ὀλολυ-
γμῶν τῆς καρδίας, ἕως οὗ ἴδῃ καὶ αὐτὸς τὸν Ἰησοῦν
ἐληλυθότα, καὶ τὸν (l0) λίθον τῆς πυρώσεως ἐκ
τῆς καρδίας ἀποκυλίσαντα ο καὶ τὸν νοῦν ήμῶν
Λάζαρον τῶν σειρῶν τῶν ἁμαρτημάτων λύσαντα,
καὶ τοῖς ὑπουργοῖς ἀγγέλοις, Λύσατε αὑτὸν ἐκ τῶν
παθῶν, καὶ ἄφετε ὑπάγειν πρὸς τὴν μακαρίαν ἀπά-
θειαν, κελεύσαντα. El δὲ μὴ οὕτως, οὐδὲν ὠφέλημα.
Ὅσοι ἐξ (li) Αἰγύπτου, καὶ τοῦ Φαραῶ ἐξελθεῖν, καὶ
φυγεῖν βουλόμεθα, πάντως Μωσέως τινὸς καὶ ἡμεῖς
ιιὶοιη. ιι, ll. ² Psal. xtu, ι.
aut semina potius describentes hinc dicendi exordium ducamus.
Πάντων τῶν προαιρουμένων (4) ὁ Θεὸς πάντων ὴ
ζωή· πάντων ἡ σωτηρία πιστῶν, ἀπίστων· δι·
καίων, ἀδίκων· εὐσεϐῶν, ἀσεϐῶν· ἀπαθῶν, ἐμπα-
θῶν· μοναχῶν, κοσμικῶν ο σοφῶν, ἰδιωτῶν ο ὑγιῶν,
ἀσθενῶν ο νέων, προϐεϐηκότων. Ὠσπερ φωτὸς χύσις,
xui. ἡλίου θέα, καὶ ἀέρων ἐναλλαγὴ, καὶ ἀλλοίωσις
οὒκ ἐστιν · ι οὐ γὰρ προσωποληψία παρά Θεῷ (5). ι
’Δσεσής ἐστιν, φύσις λογικὴ, θνητὴ, ἑκουσίως τὴν
ζωὴν ἀποφεύγουσα, καὶ τὸν οἰκεῖον Ποιητὴν, τὸν ἀεὶ
ὄντα, οὐκ δντα λογιζομένη. Παράνομός ἐστιν ό τὸν Β
νόμον τὸν ὲκ Θεοῦ μετ’ οἰκείας κακονοίας κατέχων,
καὶ μεθ’ αἱρέσεως ἐναντίας πιστεύειν Θεῷ νομίζων.
Χριστιανός ἐστιν, μίμημα Χριστοῦ κατά τὸ δυνατὸν
ἀνθρώπων, λόγοις, καὶ ἔργοις, καὶ ἐννοίᾳ εἰς τὴν
ἁγίαν Τριάδα ὀρθῶς, καὶ⁵ ἀμέμπτως πιστεύων. Θεο-
φιλής ἐστιν ὀ πάντων τῶν φυσικῶν, καὶ ἀναμαρτή-
των ἐν μετουσίᾳ ὑπάρχωνο καὶτῶν κατὰ δύναμιν
ἀγαθῶν μὴ ἀμελῶν. Ἐγκρατής ἐστιν ό ἐν μέσῳ
πειρασμῶν, καὶ παγίδων, καὶ θορύὸων ἀπηλλαγμέ-
νου τρόπους πάσῃ δυνάμει μιμεῖσθαι φιλονεικῶν.
Μοναχός ἐστιν, τάξις καὶ κατάστασις ἀσωμάτων, ἐν
σώματι ύλικῷ καὶ ῥυπαρῷ ἐπιτελουμένη. Μοναχός
ἐστιν ό μόνον τῶν τοῦ Θεοῦ ἐχόμενος ὅρων, καὶ λό-
γων ἐν παντὶ καιρῷ, καὶ τόπῳ, καὶ πράγματι. Μο-
ναχός ἐστιν (6)· βία φύσεως διηνεκὴς, καὶ φυλακὴ
αἰσθήσεων ἀνελλιπής. Μοναχός ἐστιν ἡγνισμένον
σῶμα, καὶ κεκαθαρμένον στόμα, καὶ πεφωτισμένος
νοῦς. Μοναχός ἐστιν κατώδυνος ψυχὴ ἐν διηνεκεῖ
μνήμῃ θανάτου ἀδολεσχοῦσα, καὶ ὑπνώττουσα, καὶ
γρηγοροῦσα. Ἀναχώρησις κόσμου ἐστὶν ἑκούσιον
μῖσος ἐπαινουμένης ὕλης, καὶ (7) ἄρνησις φύσεως
δι’ ἐπιτυχίαν τῶν ὑπὲρ φύσιν (8). Πάντες οί τά τοῦ
βίου προθύμως καταλιπόντες, πάντως ἢ διὰ τὴν
μέλλουσαν βασιλείανο ἢ διὰ πλῆθος ἁμαρτημάτων·
ἤ διά τὴν είς Θεὸν ἀγάπην τοῦτο πεποιήκασιν. Ei δ’
οὐδεὶς τῶν προειρημένων σκοπῶν αὐτοῖς προηγή-
σατο, ἄλογος ἡ τούτων ἀναχώρησις καθέστηκε.
Πλὴν τὸ πέρας τοῦ δρόμου ὁποῖον καθέστηκεν, ό
καλὸς ἡμῶν ἀγωνοθέτης ἐκδέχεται. Μιμείσθω ό τὺ
ἑαυτοῦ φορτίον τῶν ἁμαρτημάτων σκορπῖσαι τοῦ
κόσμου ἐξεληλυθὼς, τοὺς πρὸ τῶν (9) τάφων καθ-
ημένους ἐξω τῆς πόλεως. Καὶ μὴ παύσηται τῶν θερ-
μῶν, καὶ διαπύρων σταγόνων, καὶ ἀφώνων ὀλολυ-
γμῶν τῆς καρδίας, ἕως οὗ ἴδῃ καὶ αὐτὸς τὸν Ἰησοῦν
ἐληλυθότα, καὶ τὸν (l0) λίθον τῆς πυρώσεως ἐκ
τῆς καρδίας ἀποκυλίσαντα ο καὶ τὸν νοῦν ήμῶν
Λάζαρον τῶν σειρῶν τῶν ἁμαρτημάτων λύσαντα,
καὶ τοῖς ὑπουργοῖς ἀγγέλοις, Λύσατε αὑτὸν ἐκ τῶν
παθῶν, καὶ ἄφετε ὑπάγειν πρὸς τὴν μακαρίαν ἀπά-
θειαν, κελεύσαντα. El δὲ μὴ οὕτως, οὐδὲν ὠφέλημα.
Ὅσοι ἐξ (li) Αἰγύπτου, καὶ τοῦ Φαραῶ ἐξελθεῖν, καὶ
φυγεῖν βουλόμεθα, πάντως Μωσέως τινὸς καὶ ἡμεῖς
ιιὶοιη. ιι, ll. ² Psal. xtu, ι.