PG 88, col. 971
Unum quiddam et solum cst in quo aggrediendo
[ι est in quo aggrediendo ἄϐυσσον ταπεινώσεως.
et elficiendo omnes vires nostrae elanguescunt, et hoc tibi flagro objurgata: et coactae enuntiamns.
Si te ipsum in conspectu Dei sincere accusaveris et culpaveris, tum vero nos velut aranearum telas contem-
nes et eludes. Nam ut vides, equus superbia: est vana gloria, quam ego superbia cnnscendi ; sancta vero
humilitas et sui ipsius reprehensio ridebunt equum el ascensorem ejus, 295 carmen triumphale sus-
vissime decantaturae. Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est :vequum et ascensorem deiecit
in mare ", et profundum humilitatis.
Qui tertium et vicesimum gradum conscendit, B
vir est, si tamen quisquam conscendere po-
terit.
SCHOLIA AD GRADUM XXIII.
De superbia. λ
Scholion 1.
Qui non caelesti auxilio, sed sua se virtute recte
quidpiam facere arbitratur, negat Deum, qui in
omnibus ejus est adjutur. Quapropter cadit desti-
tutus a gratia Dei quam contempsit.
Scholion 2.
Proprium est superbiae alios contemnere, etaui-
mo excandescere.
indescere. σθαι.
Scholion sancti Nili 5.
Ne pulchrum existima habere virtutem, sed ha- ο
bere, ut oportet. Qui sua virtute putat se hostes
vincere, Deum quasi exauctorat et rejicit. Unde et
cadit, quantumvis cadat invitus, caelesti auxilio dc-
stitutus. _
Scholion 4.
Si vis tua praeclare facta ostendere, non altum
sapias, neque existima esse magna. Nihil tam gra-
tum Deo, quam seipsum inter postremos nume-
rare. ν ἐσχάτων ἑαυτὸν ἀριθμεῖν.
Aliud. Π 7
Philosophus quispiam animi tumorem sive sui
existimationem dixit esse morbum sacrum.
Aliud. -Ἀ ⁸ _ Α ,
Vidi gravem morbum, divitias servatas sibi in
suum exitium et malum. Et Dominus: γω, in-
quit, qui divites estis et abundatis, quia esurialis,
quia recipitis mercedem vestram ⁸⁷, et consolatio-
nem.
Scltolion 5. ’ _ _ _ , infami":
’ Ne properes ut praesis fratrum sodalitati, nt
aliena onera peccatorum imponas cervici tuae.
296 Scholion 6.
Νοη credere placere Deo studium suum, conci-
liat divinum auxilium, ut te cuSIodiat, et conver—
tat retro ingruentes tentationes.
Scholion 7.
Salvator quoque noster in beatitudinibus, pau-
"8 Exod. xv, l. ’7 Luc. vr, 25.
(ιι) Clausa parenthesi videntur redundare.
[ι est in quo aggrediendo ἄϐυσσον ταπεινώσεως.
et elficiendo omnes vires nostrae elanguescunt, et hoc tibi flagro objurgata: et coactae enuntiamns.
Si te ipsum in conspectu Dei sincere accusaveris et culpaveris, tum vero nos velut aranearum telas contem-
nes et eludes. Nam ut vides, equus superbia: est vana gloria, quam ego superbia cnnscendi ; sancta vero
humilitas et sui ipsius reprehensio ridebunt equum el ascensorem ejus, 295 carmen triumphale sus-
vissime decantaturae. Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est :vequum et ascensorem deiecit
in mare ", et profundum humilitatis.
Qui tertium et vicesimum gradum conscendit, B
vir est, si tamen quisquam conscendere po-
terit.
SCHOLIA AD GRADUM XXIII.
De superbia. λ
Scholion 1.
Qui non caelesti auxilio, sed sua se virtute recte
quidpiam facere arbitratur, negat Deum, qui in
omnibus ejus est adjutur. Quapropter cadit desti-
tutus a gratia Dei quam contempsit.
Scholion 2.
Proprium est superbiae alios contemnere, etaui-
mo excandescere.
indescere. σθαι.
Scholion sancti Nili 5.
Ne pulchrum existima habere virtutem, sed ha- ο
bere, ut oportet. Qui sua virtute putat se hostes
vincere, Deum quasi exauctorat et rejicit. Unde et
cadit, quantumvis cadat invitus, caelesti auxilio dc-
stitutus. _
Scholion 4.
Si vis tua praeclare facta ostendere, non altum
sapias, neque existima esse magna. Nihil tam gra-
tum Deo, quam seipsum inter postremos nume-
rare. ν ἐσχάτων ἑαυτὸν ἀριθμεῖν.
Aliud. Π 7
Philosophus quispiam animi tumorem sive sui
existimationem dixit esse morbum sacrum.
Aliud. -Ἀ ⁸ _ Α ,
Vidi gravem morbum, divitias servatas sibi in
suum exitium et malum. Et Dominus: γω, in-
quit, qui divites estis et abundatis, quia esurialis,
quia recipitis mercedem vestram ⁸⁷, et consolatio-
nem.
Scltolion 5. ’ _ _ _ , infami":
’ Ne properes ut praesis fratrum sodalitati, nt
aliena onera peccatorum imponas cervici tuae.
296 Scholion 6.
Νοη credere placere Deo studium suum, conci-
liat divinum auxilium, ut te cuSIodiat, et conver—
tat retro ingruentes tentationes.
Scholion 7.
Salvator quoque noster in beatitudinibus, pau-
"8 Exod. xv, l. ’7 Luc. vr, 25.
(ιι) Clausa parenthesi videntur redundare.