PG 89, col. 1093
mhih-s ac desperatos morbos curat. Bonus quoque rex tunc connneudatur, ac celebri habetur tanta,
cum in ipsos etiam immeritos nnmificus est. Scis enim humana: naturze imbecillitatem, cum eam ipse
lormavcris : scis item quod eamdem ipse assumpseris. ac salute donaveris.
Διό καὶ νῦν ι σῶσόν με ’ἐνεκεν τοῦ ἐλέους σου. ι
Μὴ νικήσῃ ἠὲμὴ κακία τὴν σὴν εὑσπλαγχνίαν, μὴ
νικήσῃή ἐμὴ ῥᾳθυμία τὴν ἀνείκαστόν σου φιλανθρω-
πίαν. ι Μὴ εἰς κρίσιν ἔλθῃς μετὰ τῶν δούλων σου. ι
ΕΞ γὰρ καὶ κριθῆναι βουληθῇς προς ἡμᾶς, πᾶν
στόμα φραγήσεται μὴ ἕχον τι ἀπολογήσασθαι. ’Υπὲρ
πόσων γὰρ εὑργεσιῶν δυνάμεθα ἐξομολογήσασθαι
τῇ ἀνεκδιηγήτῳ σου ἁγαθότητι; Μὴ ὄντας ἡμᾶς
ἐποίησας, καὶ ποιήσας ἐπλήθυνας, ἐσκέπασας,
ηὖξησας, ι πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν
ἡμῶν. ι Εἶτα πλανηθέντας ἐπέστρεψας, ἀπολε-
σθέντας ἐζήτησας, ηὗρας, ἐϐάστασας, ἰδίῳ αἵματι
ἐξηγόρασας, γυμνιυθέντσις ἐνέὃυσας, ταπεινωθέν-
τας ἐπλούτισας, υἱοὺς ἡμᾶς καὶ ἀδελφοὺς καὶ κλη-
ρονόμους Θεοῦ καὶ συγκληρονόμους πεποίηκας. Καί
τι πρὸς ταῦτα ἡμεῖς ἀπολογήσασθαι οὐχ εὑρίσκο-
μεν. Διὸ μὴ ι εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου
σου. Μὴ ἐπισταθμήσῃς ταῖς ήμῶν ἁμαρτίαις τὴν
ἀπειλήν · ἀλλὰ, ι ὰπὸστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ
τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν, ι καὶ μὴ στήσῃς δικαίως τὸν
ζυγόν σου ’ ἀλλὰ, φιλάνθρωπε, ρἐον καὶ ι κλίνον
ἐκ τούτου εἰς τοῦτο. ι Ἐκ τοῦ ἡμετέρου φορτίου
βάρησον εἰς τὸ ἔλεός σου, καὶ πάριδε ἑκουσίως τὸ
βάρος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, καὶ ὑπέρϐηθι τὸ πλῆθος
τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Καὶ σῶσον ἡμᾶς ἓνεκεν τοῦ
ἐλέους σου, δι’ οὗ πάντες οἱ σωθέντες ἐσώθησαν.
Κᾶν γὰρ Μωσὲα εἴπω, ἀλλ’ οὑδὲ αὐτὸς ἀναμάρτη-
τος, ὠςὴ Γραφὴ ἐμαρτύρησε, κᾶν ’Λαρὼν, κᾶν
τὸν Δαϐὶδ κατανοήσω, κᾶν αὑτὸν ἐκεῖνον Πέτρον
τὸν κορυφαῖον καὶ μέγαν, οὐδὲ αὐτὸς ἀναμάρτητος,
tri/3‘3 ἄμεμπτος. Διὸ πίστει ζητῶ σωθῆναιο πίστει,
οὑ πράξει, ἵνα καὶ πρὸς
ἐμὲ ὁ φιλάνο ρωπος
ἸΙ πίστις σου σέσωκέ σε, πορεύου εἰς
εἴπῃς · ι
εἰρήνην. ι Ὅσοις γὶρ συνεχώρησας, Δέσποτα, οὐδενὶ
³¹ ibid., 14.
⁸ Psal. CXLII, Ξ. ³¹ l’sal. L. 7.
³⁸ ΙΙ lieg. ιι, ι. ³⁸ Matth. xxvr, 70.
NOTAE.
(l8) Extenuatos ditasti. Ταπεινωθέντας ἐττλού-
τισας. Videntur haec. non ita opposita; potiusque
scribendum esset, ἀνύψωσας · depressas ac [mutiles
subhmusti. Putem aliquid desiderari, nt in ejusmodi
passim solet. Conuerts.
(l9) Per [illam salvum fieri cupio. Πίστει ζητῶ
σωθῆναι. Altera ac liegii cod. editio: Πίστει μόνῃ
κάγὼ σωθῆναι ζητῶ. Per solam fidem salutem quwro.
Quubus verbis nihil Anastasius catholicm doctrina!
necessitatis operum adversatur; sed veram unam
salutis radicem assignat; Iidem illam per Charita-
tent ἐνεργουμένην, juxta Paulum; inqua virtute in-
sint Opera. uti fruetus in radice : ut. fides iis carens
pro loco ac tempore, fides mmtua sit, non viva ac
vivificaris. Opera autem non ex ea fide, Opera sunt
non accepta Deo, ac vere sicut pannus menstruam:
coram ipso: ac si vis, peccata, ampla satis eius
vocis significatione, quae proinde nequeant salutem
cum in ipsos etiam immeritos nnmificus est. Scis enim humana: naturze imbecillitatem, cum eam ipse
lormavcris : scis item quod eamdem ipse assumpseris. ac salute donaveris.
Διό καὶ νῦν ι σῶσόν με ’ἐνεκεν τοῦ ἐλέους σου. ι
Μὴ νικήσῃ ἠὲμὴ κακία τὴν σὴν εὑσπλαγχνίαν, μὴ
νικήσῃή ἐμὴ ῥᾳθυμία τὴν ἀνείκαστόν σου φιλανθρω-
πίαν. ι Μὴ εἰς κρίσιν ἔλθῃς μετὰ τῶν δούλων σου. ι
ΕΞ γὰρ καὶ κριθῆναι βουληθῇς προς ἡμᾶς, πᾶν
στόμα φραγήσεται μὴ ἕχον τι ἀπολογήσασθαι. ’Υπὲρ
πόσων γὰρ εὑργεσιῶν δυνάμεθα ἐξομολογήσασθαι
τῇ ἀνεκδιηγήτῳ σου ἁγαθότητι; Μὴ ὄντας ἡμᾶς
ἐποίησας, καὶ ποιήσας ἐπλήθυνας, ἐσκέπασας,
ηὖξησας, ι πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν
ἡμῶν. ι Εἶτα πλανηθέντας ἐπέστρεψας, ἀπολε-
σθέντας ἐζήτησας, ηὗρας, ἐϐάστασας, ἰδίῳ αἵματι
ἐξηγόρασας, γυμνιυθέντσις ἐνέὃυσας, ταπεινωθέν-
τας ἐπλούτισας, υἱοὺς ἡμᾶς καὶ ἀδελφοὺς καὶ κλη-
ρονόμους Θεοῦ καὶ συγκληρονόμους πεποίηκας. Καί
τι πρὸς ταῦτα ἡμεῖς ἀπολογήσασθαι οὐχ εὑρίσκο-
μεν. Διὸ μὴ ι εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου
σου. Μὴ ἐπισταθμήσῃς ταῖς ήμῶν ἁμαρτίαις τὴν
ἀπειλήν · ἀλλὰ, ι ὰπὸστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ
τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν, ι καὶ μὴ στήσῃς δικαίως τὸν
ζυγόν σου ’ ἀλλὰ, φιλάνθρωπε, ρἐον καὶ ι κλίνον
ἐκ τούτου εἰς τοῦτο. ι Ἐκ τοῦ ἡμετέρου φορτίου
βάρησον εἰς τὸ ἔλεός σου, καὶ πάριδε ἑκουσίως τὸ
βάρος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, καὶ ὑπέρϐηθι τὸ πλῆθος
τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Καὶ σῶσον ἡμᾶς ἓνεκεν τοῦ
ἐλέους σου, δι’ οὗ πάντες οἱ σωθέντες ἐσώθησαν.
Κᾶν γὰρ Μωσὲα εἴπω, ἀλλ’ οὑδὲ αὐτὸς ἀναμάρτη-
τος, ὠςὴ Γραφὴ ἐμαρτύρησε, κᾶν ’Λαρὼν, κᾶν
τὸν Δαϐὶδ κατανοήσω, κᾶν αὑτὸν ἐκεῖνον Πέτρον
τὸν κορυφαῖον καὶ μέγαν, οὐδὲ αὐτὸς ἀναμάρτητος,
tri/3‘3 ἄμεμπτος. Διὸ πίστει ζητῶ σωθῆναιο πίστει,
οὑ πράξει, ἵνα καὶ πρὸς
ἐμὲ ὁ φιλάνο ρωπος
ἸΙ πίστις σου σέσωκέ σε, πορεύου εἰς
εἴπῃς · ι
εἰρήνην. ι Ὅσοις γὶρ συνεχώρησας, Δέσποτα, οὐδενὶ
³¹ ibid., 14.
⁸ Psal. CXLII, Ξ. ³¹ l’sal. L. 7.
³⁸ ΙΙ lieg. ιι, ι. ³⁸ Matth. xxvr, 70.
NOTAE.
(l8) Extenuatos ditasti. Ταπεινωθέντας ἐττλού-
τισας. Videntur haec. non ita opposita; potiusque
scribendum esset, ἀνύψωσας · depressas ac [mutiles
subhmusti. Putem aliquid desiderari, nt in ejusmodi
passim solet. Conuerts.
(l9) Per [illam salvum fieri cupio. Πίστει ζητῶ
σωθῆναι. Altera ac liegii cod. editio: Πίστει μόνῃ
κάγὼ σωθῆναι ζητῶ. Per solam fidem salutem quwro.
Quubus verbis nihil Anastasius catholicm doctrina!
necessitatis operum adversatur; sed veram unam
salutis radicem assignat; Iidem illam per Charita-
tent ἐνεργουμένην, juxta Paulum; inqua virtute in-
sint Opera. uti fruetus in radice : ut. fides iis carens
pro loco ac tempore, fides mmtua sit, non viva ac
vivificaris. Opera autem non ex ea fide, Opera sunt
non accepta Deo, ac vere sicut pannus menstruam:
coram ipso: ac si vis, peccata, ampla satis eius
vocis significatione, quae proinde nequeant salutem