PG 89, col. 1212
τὸ ἀμετάθετον τῆς ἀληθείας, καΟὼς εἴρηται, ὅτι
ι "Ama ὤμοσα ἐν τῇ ἀληϐεια μου. ἾΙ τῷ Δαϐἶδ
ψεύσομαι ; ι Σπέρμα γὰρ τοῦ Δαϐἰδ τὺ κατά σάρκα
ἐστὶν ό Χριστος ό Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ἕκ γένους γαρ τοῦ
Δαϐἰδ τὸ κατα σαρκα ὑπῆρχεν ἡ Θεοτόκος ’Δειπαρο
(tt-Eva; Μήτηρ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν· καὶ ἧς) βαο
σιλείαν ὼς ἄνθρωπος ἔλαϐεν, μένει διηνεκῶς. ’0
γὰρ dum!) καί⁹ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη, καὶ ή βασι-
λεία αὑτοῦ, ἡ τῶν Ἰουδαίων, ἀφῃρέθη tl).
Ἴιν δὲ ό θεὸς βασιλείαν ὑπέσχετο δοῦναι κα-
τα τὸ ἀνθρώπινον τῷ σαρκωῦέντι Χριστῷ τῷ
ll θεῷ ήμῶν, μένει διηνεκῶς , ἣν καὶ παρέθετο m-
στοῐς βασιλεῦσι, καὶ συμϐασιλεύει αὐτοῖς, ὡς εἴπο-
μεψ οὐ γάρ ἐστί τις ἑτέρα βασιλεία ἢ δυναστεία
ταύτης περιφανεστέρα. Καὶ εἰ βούλει σκοτεῆσαιτὸ
ἀκριϐὲς, λάϐε μοι τὸν τοῦ Μωσέως λαὸν τὸν τοσού-
τοις σημείοις καὶ βυθῷ Θαλάσσης τοὺς Αξγυπτίους
ὲκστείλαντα’ ἴδε μοι Ἰησοῦν τὸν Ναυὴ ἀφ’ οὗ καὶ δ
ἥλιος κατά Γαϐαὼν ἵσταται, καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάο
ραγγα. καὶ ἄλλα τινὰ ἐξαίσια Θαύματα· καὶ ἁπλῶς
ἅπαν τὸ τῶν Ἐϐραίων νόησον κράτος. υύ χίλια ἔτη
ἐϐασίλευσαν, καὶ ἐξεκόπη ἡ βασιλεία away; Πῶς
ὑπὸ τῆς τῶν Ῥωμαίων βασιλείας egit-:2; Οὐ Τῖτος
καὶ Οὐεσπασιανὸς κατέκοψαν ἅπαντας ; οὐκ ἀρότρῳ
τὸν ναὸν ἐκπορθήσαντες ; οὐχὶ τῶν Βαϐυλωνίων, καὶ
οὐχὶ τῶν Μήδων, οὐχὶ τῶν Περσῶν βασιλεία κατ-
επόοη ὑπὸ τιῖιν Βαρϐάρων τούτων ,τῶν Του ρκῶν ; mn
καὶ αὐτοὶ ὲκκοπήσονται. υὺχὶ τῶν Μακεδόνων παρ⁶
ἦλθεν , ἡ δὲ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία, ἦτοι τῶν Χρι-
στιανῶν, ὡς συμεασιλευομένη παρὰ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἓως τῆς συντελείας τοῦ
κόσμου οὐ παρελεύσεται, ἀλλ’ ὡς Βασιλεὺς τῶν βα-
σιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων, δι’ αὐτῆς
ποιμαίνει τὸν λαὸν αὑτοῦ, μέχρι τῆς δευτέρας αὑτοῦ
παρουσίας, ἥτις λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται;
Καὶ τότε ταύτην ὡς Πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος
καθέξει, ὅτε πάντες ἀναστησόμεοα, καθὼς γέγρα·
πται· ’Λναστήσονται οἱ νεκροὶ, καὶ ἐγερθήσονται οι
ὲν τοῖς μνημείοις, καὶ παραστησόμεθα τῷ βήματι
τῆς ἀδεκάστου κρίσεως αὐτοῦ’ καὶτοὺς ἐχθροὺς
αὑτοῦ, ῆγουν τοὺς μὴ θελήσαντας νῦν πιστεῦσαι
αύτῷ καὶ βασιλεῦσαι αὑτὸν ἐπ’ αὐτοὺς, σκορπίσει
ὲν τῷ ᾄδῃ αἰωνίῳ κολασθησομένους, καὶ συμϐασι-
λεύσουσιν αυτῴ εἰς αἰῶνας οἱ πιστεύσαντες καὶ
γνησίως τὰς ἐντολὰς αὑτοῦ τηρήσαντες’ καθά Σολο-
μῶν λέγει ἐν Παροιμίαις · ι Καὶ βασιλεύσει «aut,er
ριος, εἰς τοὺς αἰῶνας. ι--ι Καὶ ἰδοὺ μετά τῶν νεφελῶν
τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ἦν, καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν
ἡμερῶν ἔφοασεο καὶ αὐτῷ προσηνέχθη ἠ τιμὴ καὶ ἡ
βασιλεία, κα)⁵ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αὐτῷ δουλεύσουσιν* ἠ
³⁸ Isa. ix, 6.
" Ι Cor. xv, 52. ³⁷ Sap. ιιι, 8.
ι "Ama ὤμοσα ἐν τῇ ἀληϐεια μου. ἾΙ τῷ Δαϐἶδ
ψεύσομαι ; ι Σπέρμα γὰρ τοῦ Δαϐἰδ τὺ κατά σάρκα
ἐστὶν ό Χριστος ό Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ἕκ γένους γαρ τοῦ
Δαϐἰδ τὸ κατα σαρκα ὑπῆρχεν ἡ Θεοτόκος ’Δειπαρο
(tt-Eva; Μήτηρ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν· καὶ ἧς) βαο
σιλείαν ὼς ἄνθρωπος ἔλαϐεν, μένει διηνεκῶς. ’0
γὰρ dum!) καί⁹ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη, καὶ ή βασι-
λεία αὑτοῦ, ἡ τῶν Ἰουδαίων, ἀφῃρέθη tl).
Ἴιν δὲ ό θεὸς βασιλείαν ὑπέσχετο δοῦναι κα-
τα τὸ ἀνθρώπινον τῷ σαρκωῦέντι Χριστῷ τῷ
ll θεῷ ήμῶν, μένει διηνεκῶς , ἣν καὶ παρέθετο m-
στοῐς βασιλεῦσι, καὶ συμϐασιλεύει αὐτοῖς, ὡς εἴπο-
μεψ οὐ γάρ ἐστί τις ἑτέρα βασιλεία ἢ δυναστεία
ταύτης περιφανεστέρα. Καὶ εἰ βούλει σκοτεῆσαιτὸ
ἀκριϐὲς, λάϐε μοι τὸν τοῦ Μωσέως λαὸν τὸν τοσού-
τοις σημείοις καὶ βυθῷ Θαλάσσης τοὺς Αξγυπτίους
ὲκστείλαντα’ ἴδε μοι Ἰησοῦν τὸν Ναυὴ ἀφ’ οὗ καὶ δ
ἥλιος κατά Γαϐαὼν ἵσταται, καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάο
ραγγα. καὶ ἄλλα τινὰ ἐξαίσια Θαύματα· καὶ ἁπλῶς
ἅπαν τὸ τῶν Ἐϐραίων νόησον κράτος. υύ χίλια ἔτη
ἐϐασίλευσαν, καὶ ἐξεκόπη ἡ βασιλεία away; Πῶς
ὑπὸ τῆς τῶν Ῥωμαίων βασιλείας egit-:2; Οὐ Τῖτος
καὶ Οὐεσπασιανὸς κατέκοψαν ἅπαντας ; οὐκ ἀρότρῳ
τὸν ναὸν ἐκπορθήσαντες ; οὐχὶ τῶν Βαϐυλωνίων, καὶ
οὐχὶ τῶν Μήδων, οὐχὶ τῶν Περσῶν βασιλεία κατ-
επόοη ὑπὸ τιῖιν Βαρϐάρων τούτων ,τῶν Του ρκῶν ; mn
καὶ αὐτοὶ ὲκκοπήσονται. υὺχὶ τῶν Μακεδόνων παρ⁶
ἦλθεν , ἡ δὲ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία, ἦτοι τῶν Χρι-
στιανῶν, ὡς συμεασιλευομένη παρὰ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἓως τῆς συντελείας τοῦ
κόσμου οὐ παρελεύσεται, ἀλλ’ ὡς Βασιλεὺς τῶν βα-
σιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων, δι’ αὐτῆς
ποιμαίνει τὸν λαὸν αὑτοῦ, μέχρι τῆς δευτέρας αὑτοῦ
παρουσίας, ἥτις λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται;
Καὶ τότε ταύτην ὡς Πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος
καθέξει, ὅτε πάντες ἀναστησόμεοα, καθὼς γέγρα·
πται· ’Λναστήσονται οἱ νεκροὶ, καὶ ἐγερθήσονται οι
ὲν τοῖς μνημείοις, καὶ παραστησόμεθα τῷ βήματι
τῆς ἀδεκάστου κρίσεως αὐτοῦ’ καὶτοὺς ἐχθροὺς
αὑτοῦ, ῆγουν τοὺς μὴ θελήσαντας νῦν πιστεῦσαι
αύτῷ καὶ βασιλεῦσαι αὑτὸν ἐπ’ αὐτοὺς, σκορπίσει
ὲν τῷ ᾄδῃ αἰωνίῳ κολασθησομένους, καὶ συμϐασι-
λεύσουσιν αυτῴ εἰς αἰῶνας οἱ πιστεύσαντες καὶ
γνησίως τὰς ἐντολὰς αὑτοῦ τηρήσαντες’ καθά Σολο-
μῶν λέγει ἐν Παροιμίαις · ι Καὶ βασιλεύσει «aut,er
ριος, εἰς τοὺς αἰῶνας. ι--ι Καὶ ἰδοὺ μετά τῶν νεφελῶν
τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ἦν, καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν
ἡμερῶν ἔφοασεο καὶ αὐτῷ προσηνέχθη ἠ τιμὴ καὶ ἡ
βασιλεία, κα)⁵ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αὐτῷ δουλεύσουσιν* ἠ
³⁸ Isa. ix, 6.
" Ι Cor. xv, 52. ³⁷ Sap. ιιι, 8.