PG 89, col. 1316
substantia: differentiam : non enim differentia exsi-
stenti:e significat esse, sed quomodo esse declarat,
tnanente eadem substantia ejus ex quo, et eorum
qui ex ipso sunt, secundum dilferentem modum εν,
id est, intellectum. Modus ergo, ut dictum est, essi-
stentia: difl'erens est; ratio vero substantim eadem;
ex eodem enim, licet non similiter.
ΧΙ. Ne miremur igitur Dominum, cum utrius-
que exitum, exitum ex Patre vocat; Ego enim, in-
quit, ea: Patre exivi, et venio ὀ. Ει rursus: Spiri-
tus, quia Patre procedit ". Etsi enim exire, et
processionem Spiritui sancto accommodavit, sicut
sibi generationem. Sicut enim Pater vocatur Spiri—
tus, et Filius item Spiritus, secundum illttd : Spi-
ritus est "; et illud, Spiritus {aciei nostra: Christus
Dominus "z proprie Lamcn hic est Spiritus sanctus,
qui sanctam Trinitatem complet. Sic, etsi Filius
et Spiritus sanctus dicuntur exire ex Patre , pro-
cessio tamcn pratcipue Spiritus sancti est, sicut
generatio est Filii. Quare ο ingenitum et genitum
et procedens, qua: quidem sanetam Trinitatem
constituunt. unius et ejusdem natura: sunt: inge-
nitum autem esse, et genitum esse, et procedere.
non sunt inter se similia: difl‘ert enim generatio ab
ο ingeneratione, et processio a generatione et inge-
neratione; in quibus autem hmc sunt, ejusdem
substantia: et natura: sunt. Eamdem igitur substan-
tiam dicimus sancta: Trinitatis; Trinitatem dici-
mus non substantiarum, sed personarum: unum
enim Deum profitemur non numero, sed natura :
non enim quod est omnino unum numero, omnino
etiam est unum natura. ΕΓ unum substantia, non
est omnino unum numero. Exempli causa mun-
dum sumemus: hic est numero quidem unus; non
autem est unus natura,sed multa ex quibus com-
positus est: ac rursus homo, unus quidem est na-
tura; inlinitus autem numero. Et sancta igitur
Trinitas unus Deus εει substantia, numero autem
Trinitas in Patre, et Filio, et Spiritu sancto adora-
Ion D ta, et ὁριζομένης nunquam autem contracta intra
Trinitatem, nec fusa extra banc ad alium nume-
rum; non enim fas est aut dualitatem intelligere,
aut quaternitatem introducere, aut cum hoc my-
stico sancta: Trinitatis numero conjungere, aut
aliquid ex eo demere. Trinitas enim est semper,
tota creatrix, tota adoranda, coaeterna sibi, sola
increata: creat enim, non creatur: nihil ea anti-
quius, aut posterius : illud enim ante et post, partes
temporis sunt; Deus autem temporum auctor: non
enim sub tempore est: impossibile autem est ali-
" Joan. xv, 26. ” Joan. xvi, 27. ⁸⁸ Joan. xv,
\‘Attl/E LECTIONES.
ε lugen. gruit. et proved. dyzwmia, γέννησις, ἐκπύρωσις.
stenti:e significat esse, sed quomodo esse declarat,
tnanente eadem substantia ejus ex quo, et eorum
qui ex ipso sunt, secundum dilferentem modum εν,
id est, intellectum. Modus ergo, ut dictum est, essi-
stentia: difl'erens est; ratio vero substantim eadem;
ex eodem enim, licet non similiter.
ΧΙ. Ne miremur igitur Dominum, cum utrius-
que exitum, exitum ex Patre vocat; Ego enim, in-
quit, ea: Patre exivi, et venio ὀ. Ει rursus: Spiri-
tus, quia Patre procedit ". Etsi enim exire, et
processionem Spiritui sancto accommodavit, sicut
sibi generationem. Sicut enim Pater vocatur Spiri—
tus, et Filius item Spiritus, secundum illttd : Spi-
ritus est "; et illud, Spiritus {aciei nostra: Christus
Dominus "z proprie Lamcn hic est Spiritus sanctus,
qui sanctam Trinitatem complet. Sic, etsi Filius
et Spiritus sanctus dicuntur exire ex Patre , pro-
cessio tamcn pratcipue Spiritus sancti est, sicut
generatio est Filii. Quare ο ingenitum et genitum
et procedens, qua: quidem sanetam Trinitatem
constituunt. unius et ejusdem natura: sunt: inge-
nitum autem esse, et genitum esse, et procedere.
non sunt inter se similia: difl‘ert enim generatio ab
ο ingeneratione, et processio a generatione et inge-
neratione; in quibus autem hmc sunt, ejusdem
substantia: et natura: sunt. Eamdem igitur substan-
tiam dicimus sancta: Trinitatis; Trinitatem dici-
mus non substantiarum, sed personarum: unum
enim Deum profitemur non numero, sed natura :
non enim quod est omnino unum numero, omnino
etiam est unum natura. ΕΓ unum substantia, non
est omnino unum numero. Exempli causa mun-
dum sumemus: hic est numero quidem unus; non
autem est unus natura,sed multa ex quibus com-
positus est: ac rursus homo, unus quidem est na-
tura; inlinitus autem numero. Et sancta igitur
Trinitas unus Deus εει substantia, numero autem
Trinitas in Patre, et Filio, et Spiritu sancto adora-
Ion D ta, et ὁριζομένης nunquam autem contracta intra
Trinitatem, nec fusa extra banc ad alium nume-
rum; non enim fas est aut dualitatem intelligere,
aut quaternitatem introducere, aut cum hoc my-
stico sancta: Trinitatis numero conjungere, aut
aliquid ex eo demere. Trinitas enim est semper,
tota creatrix, tota adoranda, coaeterna sibi, sola
increata: creat enim, non creatur: nihil ea anti-
quius, aut posterius : illud enim ante et post, partes
temporis sunt; Deus autem temporum auctor: non
enim sub tempore est: impossibile autem est ali-
" Joan. xv, 26. ” Joan. xvi, 27. ⁸⁸ Joan. xv,
\‘Attl/E LECTIONES.
ε lugen. gruit. et proved. dyzwmia, γέννησις, ἐκπύρωσις.