PG 89, col. 1379

mensis septimi. qui nobis October, Thersi ah lle-
bracis vocatur. llehrzei enim anni exordium ab
Aprili ducunt. Decima ergo juxta lunam septimi
mensis, Zacharias sacerdotio fungens, angelicam
vidit visionem. faustumque mmtium nascituri
Baptista: accepit : post quod impleta sua vice, (lo-
Imnn rediit. l’orro impletur ea . laetojam plenilun-
nio. ac luna summe aucta. Tunc concepit ejus κτον
Elisnbeth, et se occultavit mensibus quinque τυ. Forte
erubescens, canitie clllorentc, ac quod eam agens
aetatem, viro in enhilis societatem coisset. 0cm!-
tabat autem se mensibus quinque , dicens : Quin sic η σα,
fecit mihi Dominus. Sexto igitur mense a conceptio-
ne. Elisabeth, missus est Gabriel, uti scriptmn est,
ad Mariam : non «uimine linito sexto mense, sed
intra ejus totam latitudinem. Neque enim historia
evangelica impletum habet sextum mensem, quo
tempore facta est Virginis salutatio, seu annuntia-
lio: neque Gabrielis ad eam verba hoc indicant.
verum ita quidem historia : In sexto mense missus
est angelus “. Angelus autem ad Virginem : Et
ecce cognata tua. et ipsa concepit filium in senectute
sua. et hic mensis sextus est illi qua: vocatur steri-
lis ⁸⁸.
γελος πρὸς τὴν Παρθένον (ρησί · Καὶ ἰδοὺ ἡ συγγενής ι
αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρῃ.
ιγ. Iliuc porro major .nohis emersit diflicultas, ο
ηιλζὴίπιίμιο calentior aliquis, dicens: Si quidem ait
iste, accidisse salutationem, seu aummtiatiouem
labente mense; quis ita distribuit ut hodie debeat
celebrari, hoc est die 25 mensis, non die alia?
Ad quem iu promptu erat dicere, eamdem illi de
quovis alio die futuram quzestioncm. Quia tamen
videturmon inscita percontatio, respondeamus.
Dicimus ergo. non sic revera habere allirmantes,
neque ut nostrum duntaxat sermonem teneamus;
sed ut quod animmn subiit sine invidia aperiamus,
vosque ad veriorem solutionem inquirendam exer—
ceamus : quam si inveneritis, uumcat haec obseura,
nec mercatur conscribi.
ν. Cum hic mundus creatus sit, ac tempore D Γεν
meusuretur, plane oportet incepisse ab aliquo mo-
tu ;omninoque temporale quoddam principium ha-
buit. Non enim nos sempiternum dicere novimus,
nec Ecclesiae Dei. Nihil quippe sempiternum est,
cujus partes corruptioni ac mutationi subiacent :
omnino autem, cujus corrumpuntur partes, totum
quoque ipsum corruptioni obnoxium est. Quod si
mundi partes corruptione intereunt, utique inter-
iturum est et totum. Non ergo mundus sempiter-
τ’ Luc. ν, τι. ⁸⁸ ibid. 26. '" ibid. 56.
Ρ Αὐτή. Forte. αῦτη.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.