PG 9, col. 223
erdemsdus venter nulla ratione repleri
Quit, mala plurima φui miseris mortalibus afert,
scribit Euripides:
Nam cncto egestas vincit et venter malts,
Εαæ quo pralecto cuncta proluunt mala.
Præterea scribente Callia comico : « Insanientibus
aiunt oportere omnes insanire : » similiter Me-
nander in comœdia quæ inscribitur Πωλούμετοι:
Adesse semper non decet prudentisms,
Etiam evenire aliqua oportet.
Et cum dixisset Antimachus Τeius :
Ec donis hominum generi mala plurima fiuntς
fecit Augias:
βλεʼ οὐ δικαίως προσπεπατταλευυμάον
ράφουσι τὸν Προμηθέα πρός ταις πέτροςς
βX νετʼ αὐτῷς λαμπᾶς· ἄλλο δέ οὸὸʼ aν-
Τυναῖκας ἔπλασεν· ῶ πολυτίμητοι θεοὶ,
Ἐδνος μιαρόν. ἔαμεῖ τις ἀνδρώπτων, γαμεῖς
Mάιʼ ἄλλιος. Δοπτόν γὰρ αἰ πιιδυμίαιι,
ἔαμη λίῳ τε μοιιχὸς aατρυφῶν λέχει.
βλτα δʼ ἐπιβουλαὶ, φαρμαπεῖαι καὶ νόσων
Χαλεπώτατος φθόνος,μεδʼ οὖ ἴῆ πώστα τόν
θίον γυνή.
Et nonne merito saxis religatum asperis
Pinctumaue pingi cernimus Promethea?
Nam quid repertum αb ilίο faxæ, et nil boni
roæterea sed quod dis credo invisum omnibus,
Fiuuxit mulieres: proh supremi cælites,
Gentem scelestamJ et nuptias aliquis facit
Eacit, inquam, miser heu. Cupiditates imminent,
Et in jugali mæchus luxæurians toro,
fnsidiæ hinc, et venena et longe pessimus
Morborum invidia, quicum perpetuo suam
aEtatem degit mulier.
(49) αστέρα. Odyss. IP, 286, ubi ἀποκρύψαι
pro ἀποπλῆσαι exstat.
Celari at diri nequeunt jejunia ventris,
Maltorum humano generi qui causa malorumas.
Athenæus hos Diphili versus profert, qui illorum
Euripidis meminerunt :
Εὸ γʼ d κατάχρυσος ελπε πλΤʼ Εὐριπίδης,
λκᾷ δέ χρεία μ, ἡ ταλαίπωρός τέ μου
ἔαστήρ. λαλαιιπτωρότερον οὐδέν ἐστι γτiρ.
Hoc dixit inter multa pulchre Euripides,
Meus iste venter miser et inopia me domat.
Quid esse namque ventre miserius queat?
Cum versus Euripidis primus mendosus sit, eique
mensura refragetur, videtur legendus ut apud Di-
philum : licet nomen οὐλομένη sit in loco Homeri
citato et alibi γαστὴρ οὐλομένη, λυγρή, et στυγερή
dicatur. B. Stephanus in libcllo Cocar. sentent.
Conτεcτ.
(50) Νικᾶ. Grotius hos versus sic exhibet Εv-
cerpt. p. 425:
Κικᾳ με χρεία καὶ κακῶς ὀλουμένη
ἐαστὴρ, ἀφʼ ἦς δὲ πάντα γίνεται κακd.
Me dira egestas subigit, et miserabitis
enter, malorum causa quæ ferme omnium.
Eodem modo exstant inter fragmenta incertæ tra-
gædiæ in operibus Euripidis vers, 327. Paulo ele-
gantius et propius ad Clementis lectionem restituit
Casaubonus A dnotat. in Athenæi lib. X, cap. ὅ :
Nλκᾷ δὲ χρεία μʼ. ἡ κακῶς τʼ ὀλουμένη
αστὴρ, ἀφʼ ἡς δὲ πάατα γνεται κακά.
Quo Athenæi loco Diphilus in Parasito ad hos
versus alludens sistitur:
Εὐ γʼ ὁ κατάχρυσος εῖπτε πιʼ ἐὸριπίδης,
Nλκᾳ δέ χρεία μ, ὁ ταλείπωρός τέ μου
ἔαστήρ. Τααλαιπτωρότερον οὐδεόν ἐστν γὰρ
ἔαστρός.
Quit, mala plurima φui miseris mortalibus afert,
scribit Euripides:
Nam cncto egestas vincit et venter malts,
Εαæ quo pralecto cuncta proluunt mala.
Præterea scribente Callia comico : « Insanientibus
aiunt oportere omnes insanire : » similiter Me-
nander in comœdia quæ inscribitur Πωλούμετοι:
Adesse semper non decet prudentisms,
Etiam evenire aliqua oportet.
Et cum dixisset Antimachus Τeius :
Ec donis hominum generi mala plurima fiuntς
fecit Augias:
βλεʼ οὐ δικαίως προσπεπατταλευυμάον
ράφουσι τὸν Προμηθέα πρός ταις πέτροςς
βX νετʼ αὐτῷς λαμπᾶς· ἄλλο δέ οὸὸʼ aν-
Τυναῖκας ἔπλασεν· ῶ πολυτίμητοι θεοὶ,
Ἐδνος μιαρόν. ἔαμεῖ τις ἀνδρώπτων, γαμεῖς
Mάιʼ ἄλλιος. Δοπτόν γὰρ αἰ πιιδυμίαιι,
ἔαμη λίῳ τε μοιιχὸς aατρυφῶν λέχει.
βλτα δʼ ἐπιβουλαὶ, φαρμαπεῖαι καὶ νόσων
Χαλεπώτατος φθόνος,μεδʼ οὖ ἴῆ πώστα τόν
θίον γυνή.
Et nonne merito saxis religatum asperis
Pinctumaue pingi cernimus Promethea?
Nam quid repertum αb ilίο faxæ, et nil boni
roæterea sed quod dis credo invisum omnibus,
Fiuuxit mulieres: proh supremi cælites,
Gentem scelestamJ et nuptias aliquis facit
Eacit, inquam, miser heu. Cupiditates imminent,
Et in jugali mæchus luxæurians toro,
fnsidiæ hinc, et venena et longe pessimus
Morborum invidia, quicum perpetuo suam
aEtatem degit mulier.
(49) αστέρα. Odyss. IP, 286, ubi ἀποκρύψαι
pro ἀποπλῆσαι exstat.
Celari at diri nequeunt jejunia ventris,
Maltorum humano generi qui causa malorumas.
Athenæus hos Diphili versus profert, qui illorum
Euripidis meminerunt :
Εὸ γʼ d κατάχρυσος ελπε πλΤʼ Εὐριπίδης,
λκᾷ δέ χρεία μ, ἡ ταλαίπωρός τέ μου
ἔαστήρ. λαλαιιπτωρότερον οὐδέν ἐστι γτiρ.
Hoc dixit inter multa pulchre Euripides,
Meus iste venter miser et inopia me domat.
Quid esse namque ventre miserius queat?
Cum versus Euripidis primus mendosus sit, eique
mensura refragetur, videtur legendus ut apud Di-
philum : licet nomen οὐλομένη sit in loco Homeri
citato et alibi γαστὴρ οὐλομένη, λυγρή, et στυγερή
dicatur. B. Stephanus in libcllo Cocar. sentent.
Conτεcτ.
(50) Νικᾶ. Grotius hos versus sic exhibet Εv-
cerpt. p. 425:
Κικᾳ με χρεία καὶ κακῶς ὀλουμένη
ἐαστὴρ, ἀφʼ ἦς δὲ πάντα γίνεται κακd.
Me dira egestas subigit, et miserabitis
enter, malorum causa quæ ferme omnium.
Eodem modo exstant inter fragmenta incertæ tra-
gædiæ in operibus Euripidis vers, 327. Paulo ele-
gantius et propius ad Clementis lectionem restituit
Casaubonus A dnotat. in Athenæi lib. X, cap. ὅ :
Nλκᾷ δὲ χρεία μʼ. ἡ κακῶς τʼ ὀλουμένη
αστὴρ, ἀφʼ ἡς δὲ πάατα γνεται κακά.
Quo Athenæi loco Diphilus in Parasito ad hos
versus alludens sistitur:
Εὐ γʼ ὁ κατάχρυσος εῖπτε πιʼ ἐὸριπίδης,
Nλκᾳ δέ χρεία μ, ὁ ταλείπωρός τέ μου
ἔαστήρ. Τααλαιπτωρότερον οὐδεόν ἐστν γὰρ
ἔαστρός.