PG 9, col. 641
ψεύσασθαι μὴ δυναμένοιςί ὦ κάλλος ἔργων παρά τοῖς
Θεῷ διακονεῖν πεπεισμένοις, πείθειν Θεὸν, ἀρέσκειν
Θεῷ, οὐ σαρκὸς τῆς σῆς ἀπτεσθαιί λαλεῖν , ἀλλά τῷ
βασιλεῖ τῶν αίὼνων ἐν σοὶ κατοικοῦντι.
ctant, Deo placeant, non carnem tuam impuro amore contingant! ut loquantur, ita tamen ut cum
rege saeculorum , qui in te habitet, sermonem habeat. -
AC’. Πάντες οὖν οἱ πιστοὶ, καλοὶ, θεοπρεπεῖς, καὶ
τῆς προσηγορίας ἄξιοι, ἢν ὥσπερ διάδημα περίκεινται.
οὐ μὴν ἀλλ’ είσὶν ἤδη τινὲς καὶτῶν ἐκλεκτῶν ἐκλεκτόέ
τεροι, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ἧττον (57⁸) ἐπίσημοι πρὸς
τὸν λιμένα ὲκ τοῦ κλύδωνος τοῦ κόσμου νεωλκοῦντες
ἑαυτοὺς καὶ ἐπανάγοντες ἐπ’ἀσφαλές· ού βουλόμενοι
δοκεῖν ἀγιοι , κᾶν εἴπῃ τις , αἰσχυνόμενον ὲν βάθει
γνώμης ἀποκρύπτοντες τά ἀνεκλάλητα μυστήρια,
καὶ τὴν αὐτῶν εὐγένειαν ὑπερηφανοῦντες ὲν κόσμῳ
βλέπεσθαιο οὓς 6 λόγος ι φῶς τοῦ κόσμου καὶ ἃλας
τῆς γῆς) καλεῖ. Τοῦτ’ ἐστὶ τὸ σπέρμα, εἰκὼν καὶ
ὁμοίωσις Θεοῦ, καὶ τέκνον αὐτοῦ γνήσιον, καὶ κλη-
ρονόμον, ὥσπερ ἐπί τινα ξενιτείαν ἐνταῦθα πεμπό-
μενον ὑπὸ μεγάλης οἰκονομίας καὶ ἀναλογίας τοῦ
Πατρὸς, δι’ οὗ καὶ τὰ φανερά καὶ τὰ ἀφανῆ τοῦ κόσ-
μου δεδημιούργηται· τὰ μὲν είς δουλείαν, τά δὲ είς
νςᾶσκησιν, τά δὲ είς μάθησιν αὐτῶν (58) ’ καὶ πάντα
μέχρις ἂν ἐνταῦθα τὸ σπέρμα μένῃ, συνέχεται’ καὶ
συναχθέντος αὐτοῦ, ταῦτα τάχιστα λυθήσεται.
excolendaque virtutis atque aliae doctrina: causa constitutae: cunctaque continentur ac conservantur,
quoad semen mortali hoc statu manserit : quo collecto celerrime dissolvenda sunt.
ΛΖ’.Τί γάρ ἔτι δεῖ Θεῷ τά τῆς-ἀγάπης μυστήριας
Καὶ τότε ὲποπτεύσεις τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς, ὃν 6
μονογενὴς Υίὸς Θεὸς μόνος ἐξηγήσατο. Ἔστι δὲ καὶ
αὐτὸς 6 Θεὸς ἀγάπη, καὶ δι’ ἀγάπην ἡμῖν ἐθηράθη (59).
Καὶ τὸ μὲν ἄρρητον αὑτοῦ, Πατήρ· τὸ δὲέίς ἡμῖν (40)
συμπαθὲς, γέγονε μήτηρ. ’Δγαπήσας 6 Πατὴρ ἐθηλύν-
θηο καὶ τούτου μέγα σημεῖον, ὃν αὐτὸς ἐγέννησεν ἐξ
ἑαυτοῦ· κει)⁵ ὁ τεχθεὶς ἐξ ἀγάπης καρπὸς, ἀγ ἀπη. Διά
τοῦτο καὶ αὐτὸς κατῆλθεο διὰ τοῦτο ἄνθρωπον ἀνέδυ*
διὰ τοῦτο τά ἀνθρώπων ἑκὼν ἔπαθεν, ἵνα πρὸς τὴν
ἡμετέραν ἀσθένειαν, οὒς ἠγάπησε parmae,“ ἡμᾶς
πρὸς τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἀντιμετρησῃ. Καὶ μέλλων
σπένδεσθαι καὶ λύτρον ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς, καινὴν ἡμῖν
Διαθήκην καταλιμπάνει⁶ ’Δγάπην ὑμῖν δίδωμι τὴν
ἐμήν. Τίς δέ ἐστιν αὕτη, καὶ πόση; Ὑπὲρ ἡμῶν ἐκά-
στου καθῆκε τὴν ψυχὴν τὴν ἀνταξίαν τῶν ὃλων.
Ταύτην ἡμᾶς ὑπὲρ ἀλλήλων ἀνταπαιτεῖ. Ei δὲ τὰς
ψυχάς ὀφείλομεν τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ τοιαύτην τὴν
συνθήκην πρὸς τὸν Σωτῆρα ἀνθομολογησόμεθα, ἔτι
ο τὰ τοῦ κόσμου, τά πτωχὰ καὶ ἀλλότρια καὶ παραρ-
ῥέοντα καθείρξομεν ταμιευόμενοι; Ἀλλήλων ἀποκλεί-
σομεν, ἃ μετά μικρὸν ἕξει τὸ -πῦρ; Θείως γε καὶ ἐπι-
πόνως 6 Ἰωάννης, ι Ὀ μὴ φιλῶν, φησι, τὸν ἀδελφὸν,
ἀνθρωποκτόνος ἐστί-ι σπέρμα τοῦ Καῖν, θρέμμα τοῦ
>14 Ρ. θῗϐ ED. POTTER. ι Matth. v, 13, Η.
,(5⁵ιῖ Μᾶλλον ἧττον. Μᾶλλον ἦττον ed. Klotzii ἕως
IRS: 852.AEDI?. Pnaor.._ 40
Lips. 1859.._Enn~.rmor.._ ’⁷ ἡ (40
(58) Αὐτῶν. Ᾱύτῷ, ms. FELL. ν
Θεῷ διακονεῖν πεπεισμένοις, πείθειν Θεὸν, ἀρέσκειν
Θεῷ, οὐ σαρκὸς τῆς σῆς ἀπτεσθαιί λαλεῖν , ἀλλά τῷ
βασιλεῖ τῶν αίὼνων ἐν σοὶ κατοικοῦντι.
ctant, Deo placeant, non carnem tuam impuro amore contingant! ut loquantur, ita tamen ut cum
rege saeculorum , qui in te habitet, sermonem habeat. -
AC’. Πάντες οὖν οἱ πιστοὶ, καλοὶ, θεοπρεπεῖς, καὶ
τῆς προσηγορίας ἄξιοι, ἢν ὥσπερ διάδημα περίκεινται.
οὐ μὴν ἀλλ’ είσὶν ἤδη τινὲς καὶτῶν ἐκλεκτῶν ἐκλεκτόέ
τεροι, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον ἧττον (57⁸) ἐπίσημοι πρὸς
τὸν λιμένα ὲκ τοῦ κλύδωνος τοῦ κόσμου νεωλκοῦντες
ἑαυτοὺς καὶ ἐπανάγοντες ἐπ’ἀσφαλές· ού βουλόμενοι
δοκεῖν ἀγιοι , κᾶν εἴπῃ τις , αἰσχυνόμενον ὲν βάθει
γνώμης ἀποκρύπτοντες τά ἀνεκλάλητα μυστήρια,
καὶ τὴν αὐτῶν εὐγένειαν ὑπερηφανοῦντες ὲν κόσμῳ
βλέπεσθαιο οὓς 6 λόγος ι φῶς τοῦ κόσμου καὶ ἃλας
τῆς γῆς) καλεῖ. Τοῦτ’ ἐστὶ τὸ σπέρμα, εἰκὼν καὶ
ὁμοίωσις Θεοῦ, καὶ τέκνον αὐτοῦ γνήσιον, καὶ κλη-
ρονόμον, ὥσπερ ἐπί τινα ξενιτείαν ἐνταῦθα πεμπό-
μενον ὑπὸ μεγάλης οἰκονομίας καὶ ἀναλογίας τοῦ
Πατρὸς, δι’ οὗ καὶ τὰ φανερά καὶ τὰ ἀφανῆ τοῦ κόσ-
μου δεδημιούργηται· τὰ μὲν είς δουλείαν, τά δὲ είς
νςᾶσκησιν, τά δὲ είς μάθησιν αὐτῶν (58) ’ καὶ πάντα
μέχρις ἂν ἐνταῦθα τὸ σπέρμα μένῃ, συνέχεται’ καὶ
συναχθέντος αὐτοῦ, ταῦτα τάχιστα λυθήσεται.
excolendaque virtutis atque aliae doctrina: causa constitutae: cunctaque continentur ac conservantur,
quoad semen mortali hoc statu manserit : quo collecto celerrime dissolvenda sunt.
ΛΖ’.Τί γάρ ἔτι δεῖ Θεῷ τά τῆς-ἀγάπης μυστήριας
Καὶ τότε ὲποπτεύσεις τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς, ὃν 6
μονογενὴς Υίὸς Θεὸς μόνος ἐξηγήσατο. Ἔστι δὲ καὶ
αὐτὸς 6 Θεὸς ἀγάπη, καὶ δι’ ἀγάπην ἡμῖν ἐθηράθη (59).
Καὶ τὸ μὲν ἄρρητον αὑτοῦ, Πατήρ· τὸ δὲέίς ἡμῖν (40)
συμπαθὲς, γέγονε μήτηρ. ’Δγαπήσας 6 Πατὴρ ἐθηλύν-
θηο καὶ τούτου μέγα σημεῖον, ὃν αὐτὸς ἐγέννησεν ἐξ
ἑαυτοῦ· κει)⁵ ὁ τεχθεὶς ἐξ ἀγάπης καρπὸς, ἀγ ἀπη. Διά
τοῦτο καὶ αὐτὸς κατῆλθεο διὰ τοῦτο ἄνθρωπον ἀνέδυ*
διὰ τοῦτο τά ἀνθρώπων ἑκὼν ἔπαθεν, ἵνα πρὸς τὴν
ἡμετέραν ἀσθένειαν, οὒς ἠγάπησε parmae,“ ἡμᾶς
πρὸς τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἀντιμετρησῃ. Καὶ μέλλων
σπένδεσθαι καὶ λύτρον ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς, καινὴν ἡμῖν
Διαθήκην καταλιμπάνει⁶ ’Δγάπην ὑμῖν δίδωμι τὴν
ἐμήν. Τίς δέ ἐστιν αὕτη, καὶ πόση; Ὑπὲρ ἡμῶν ἐκά-
στου καθῆκε τὴν ψυχὴν τὴν ἀνταξίαν τῶν ὃλων.
Ταύτην ἡμᾶς ὑπὲρ ἀλλήλων ἀνταπαιτεῖ. Ei δὲ τὰς
ψυχάς ὀφείλομεν τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ τοιαύτην τὴν
συνθήκην πρὸς τὸν Σωτῆρα ἀνθομολογησόμεθα, ἔτι
ο τὰ τοῦ κόσμου, τά πτωχὰ καὶ ἀλλότρια καὶ παραρ-
ῥέοντα καθείρξομεν ταμιευόμενοι; Ἀλλήλων ἀποκλεί-
σομεν, ἃ μετά μικρὸν ἕξει τὸ -πῦρ; Θείως γε καὶ ἐπι-
πόνως 6 Ἰωάννης, ι Ὀ μὴ φιλῶν, φησι, τὸν ἀδελφὸν,
ἀνθρωποκτόνος ἐστί-ι σπέρμα τοῦ Καῖν, θρέμμα τοῦ
>14 Ρ. θῗϐ ED. POTTER. ι Matth. v, 13, Η.
,(5⁵ιῖ Μᾶλλον ἧττον. Μᾶλλον ἦττον ed. Klotzii ἕως
IRS: 852.AEDI?. Pnaor.._ 40
Lips. 1859.._Enn~.rmor.._ ’⁷ ἡ (40
(58) Αὐτῶν. Ᾱύτῷ, ms. FELL. ν