PG 9, col. 653

A. άτερ, φησὶ, παρατίᾶεμαί σοι εἰς χερας τό
πνεθμά μου (54).Ὁ προέβαλε, φησὶ,σαρκίον τῷ Λό-
γῳ ἡ Σοφία, τὸ πνευματικὸν σπέρμα, τοῦτο στολισά-
μενος κατῆλθεν ὁ Σωτήρ. Ὁθεν ἐν τῷ πάθει τὴν
Σοφίαν παρατίθεται τῷ Πατρὶ, ἵνα αὐτὴν ἀπολάβῃ
παράτοῦ Πατρὸς, καὶμὴ κατασχεθῇ ἐνταῦθα ὐπὸ τῶν
στερίσκειν δυναμένων. Οὕτω πᾶνπνευματικὸνσπέρμα
τοὺς ἐκλεκτοὺς διὰτῆςπροειρημένης φωνῆς παρατίθε-
ταιι. Τὸ ἐκλεκτὸν σπέρμα φαμὲν καὶ σπινθῆρα
δωοποιούμενον ὑπὸ τοῦ Λόγου, καὶ κόρην ὀφθαλ-
μοῦ, καὶ κόκκον σανάπεως, καὶ ζύμην, τὰ δόξαντα
καταδιῃρῆσθαι γένη ἐνοποιοῦσα [ἱσ. ἐνοποιοῦντα] εἰς
πίστιν.
E. Οἱ δʼ ἐπὸ Οὐαλεντίνου, πλασθέντος, φασὶ, τοῦ
ψυχικοῦ σώματος, τῇ ἐκλεκτῇ ψυχῇ οὕσῃ ἐν ὕπνῳ
ἐντεθῆναι ὑπὸ τοῦ Λόγου σπέρμα ἀῤῥενικὸν, ὅπερ
ἐστὶν ἀπόῤῥοια τοῦ ἀγγελικοῦ, ἵνα μὴ ὑστέρημα ἡ.-
Καὶ τοῦτο ἐζύμωσε τὰ δόξαντα καταδιηρῆσθαι, ἐνο-
ποιοῦν τὴν ψυχὴν καὶ τὴν σάρκα, ὰ καὶ ἐν μερι-
σμῷ ὑπὸ τῆς Σοφίας προηνέχθη. πνος δὲ ἦν Ἀδὰμ
ἡ λήθη τῆς ψυχῆς, ἤν συνεῖχε, μὴ διαλυθῆναι, ὥσ-
περ τὸ πνευματικὸν ὅπερ ἐνέθηκε τῇ ψυχῇ ὁ Σωτήρ.
Τὸ σπέρμα, ἀπόῤῥοια ἦν τοῦ ἄῤῥενος καὶ ἀγγελικοῦ
διὰ τοῦτο λέγει ὁ Σωτήρ· Σώίου σὺ καὶ ὁ ῥυχή σου.
r. Ἐλθὼν οὖν Σωτὴρ, τὴν ψυχὴν ἐξύπνισεν,
2. d Deut. ααXuI, 10. Matth. Xnι, 3I, 35. t Gen. πα, 17.