PG 9, col. 657
καί ὲν τοῖς ἑξῆς ἄντικρυς Θεὸν αὐτὸν δηλοῖ λέγων⁸
'0 μονογενὴς Θεὸς (57), ό ὢν εἱς τὸν κόλπον τοῦ
Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο ο τὸν δὴ Λόγον τὸν ὲν
τῇ ἀρχῇ τοῦτον, τὸν ὲν τῷ Μονογενεῖ, ὲν τῷ νῷ κα)¹
τῇ ἀληθείᾳ, μηνύει (58) τὸν Χριστὸν τὸν Λόγον καὶ
τὴν ζωήν. Ὅθεν εἰκότως καὶ αὐτὸν Θεὸν λέγει τὸν
ὲν τῷ Θεῷ τῷ νῷ ὄντα. Ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ τῷ
Λόγῳ, ζωὴ ἦν ἡ σύζυγοςο διὸ καὶ φησὶν 6 Κύριος ·
Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή.
Z'. ’Δγνωστος οὖν 6 Πατὴρ ὣν, ἠθέλησε γνωσθῇ-
ναι τοῖς Μῶα-ι’ καὶ διὰ τῆς Ἐνθυμήσεως τῆς ἑαυτοῦ,
ὡς ἄν ἑαυτὸν ἐγνωκὼς, πνεῦμα γνώσεως, οὔσης ὲν
γνώσει, προέϐαλε τὸν Μονογενῆ. Γέγονεν οὖν καὶ 6
ἀπὸ γνώσεως, τουτέστι τῆς πατρικῆς Ἐνθυμήσεως
προελθὼν γνῶσις, τουτέστιν 6 Υἱός ο ὅτι δι’ Υἱοῦ 6
Πατὴρ ἐγνώσθη. T6 δὲ τῆς ἀγάπης πνεῦμα κέκρα-
ται τῷ τῆς γνώσεως, ὡς Πατὴρ Υἱῷ, καὶ Ἑνθύμη-
σις ἀληθείᾳ· ἀπ’ ἀληθείας προελθὼν, ὡς ἀπὸ Ἐνθυ-
μήσεως ἡ γνῶσις. Καὶ 6 μὲν μείνας μονογενὴς Υἱὸς
εις τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς, τῂν Ἐνθύμησιν διὰ τῆς
γνώσεως ἐξηγεῖται τοῖς Αἱῶσιν, ὡς ἂν καὶ ὑπὸ τοῦ
κόλπου αὐτοῦ προϐληθείς. Ὀ δὲ ἐνταῦθα ὀφθεὶς οὐκ
ἔτι μονογενὴς, ἀλλ’ ὡς μονογενὴς πρὸς τοῦ ἀποστό-
λου προσαγορεύεται, δόξαν ὠς Μονογενοῦς· ὅτι, εἷς
καὶ 6 αὐτὸς ὢν, ἐν μὲν τῇ κτήσει πρωτότοκός ἐστιν
Ἰησοῦς, ὲν δὲ Πληρὼματι (59) μονογενής. Ὁ δὲ C
αὑτός ἐστι, τοιοῦτος ὢν ἑκάστῳ τόπῳ, οἷος κεχω-
ρῆεθαι δύναται, καὶ οὐδέποτε τοῦ μείναντος 6 κατα-
ϐὰς μερίζεται’ φησι γὰρ 6 Ἀπόστολος· '0 γὰρ
ἀναϐὰς, αὐτός ἐστι καὶ ό καταϐάς. Εἰκόνα δὲ τοῦ
Μονογενοῦς τὸν Δημιουργὸν λέγουσι· διὸ καὶ αὐτὰ
τῆς εἰκόνος τὰ ἔργα. Ὅθεν κα)⁵ 6 Κύριος εἰκόνα τῆς
πνευματικῆς ἀναστάσεως ποιήσας τοὺς νεκροὺς οὓς
ἧγειρεν, οὐκ ἀφθάρτους τὴν σάρκα, ἀλλ’ἱῦς αὖθις
ἀποθανουμένους ἤγειρεν. '
Ην. Ἡμεῖς δὲ τὸν ὲν ταύτότητι Λόγον Θεὸν ὲν Θεῷ
φαμεν, 6; xui. εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς εἶναι λέγεται,
ἀδιάστατος, ἀμέρὶστος, εἷς Θεός. Πάντα δι’ αὑτοῦ
ἐγένετο, κατὰ τὴν προσεχῆ ἐνέργειαν τοῦ ὲν ταύτό-
τητι Λόγου, τά τε πνευματικὰ καὶ νοητὰ καὶ αἰσθητά.
Οὗτος τὸν κόλπον τοῦ Πατρός ἐξηγήσατο 6 Σωτήρ.
Καὶ Ἡσαΐαςο Καὶ ἀνταποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εις
6
νο P. sita so. eorum. ι JoanJ, ι. δ Ibid. ιε.
ἴδοι. 1,15. 8 Eph. Iv, 10. δ Joan. I, 5.
(57) Ὀ μονογενὴς Θεός. Etiam Syr. Θεός, reli-
qui ωηο ἠιοιίἰιε Υἱός, unigenitus Filius. qua: vox
non sinit trahi deitatem Verbi ad Valentini—auorum
ὁμωνυμίαν, sed ut vere Filius Deusque intelligatur,
singularique nativitatc qua unus ipse unigenitus
bu‘manitaieet carne,, idem primogenitum et'l‘ratres .deliri homines nihilq'ue minus quam. vere (inoo
trabeas, quibus vere communicet. Reliqua, etquod stici, i. e. sapientesexcellentique scientia
divina quasque nomina res et Aiévsqfseuualiquid
distinctum fereque exsistens accipiuntur, Valenti-
nianorum deliria'. (Σουνιεῖ.
'0 μονογενὴς Θεὸς (57), ό ὢν εἱς τὸν κόλπον τοῦ
Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο ο τὸν δὴ Λόγον τὸν ὲν
τῇ ἀρχῇ τοῦτον, τὸν ὲν τῷ Μονογενεῖ, ὲν τῷ νῷ κα)¹
τῇ ἀληθείᾳ, μηνύει (58) τὸν Χριστὸν τὸν Λόγον καὶ
τὴν ζωήν. Ὅθεν εἰκότως καὶ αὐτὸν Θεὸν λέγει τὸν
ὲν τῷ Θεῷ τῷ νῷ ὄντα. Ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ τῷ
Λόγῳ, ζωὴ ἦν ἡ σύζυγοςο διὸ καὶ φησὶν 6 Κύριος ·
Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή.
Z'. ’Δγνωστος οὖν 6 Πατὴρ ὣν, ἠθέλησε γνωσθῇ-
ναι τοῖς Μῶα-ι’ καὶ διὰ τῆς Ἐνθυμήσεως τῆς ἑαυτοῦ,
ὡς ἄν ἑαυτὸν ἐγνωκὼς, πνεῦμα γνώσεως, οὔσης ὲν
γνώσει, προέϐαλε τὸν Μονογενῆ. Γέγονεν οὖν καὶ 6
ἀπὸ γνώσεως, τουτέστι τῆς πατρικῆς Ἐνθυμήσεως
προελθὼν γνῶσις, τουτέστιν 6 Υἱός ο ὅτι δι’ Υἱοῦ 6
Πατὴρ ἐγνώσθη. T6 δὲ τῆς ἀγάπης πνεῦμα κέκρα-
ται τῷ τῆς γνώσεως, ὡς Πατὴρ Υἱῷ, καὶ Ἑνθύμη-
σις ἀληθείᾳ· ἀπ’ ἀληθείας προελθὼν, ὡς ἀπὸ Ἐνθυ-
μήσεως ἡ γνῶσις. Καὶ 6 μὲν μείνας μονογενὴς Υἱὸς
εις τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς, τῂν Ἐνθύμησιν διὰ τῆς
γνώσεως ἐξηγεῖται τοῖς Αἱῶσιν, ὡς ἂν καὶ ὑπὸ τοῦ
κόλπου αὐτοῦ προϐληθείς. Ὀ δὲ ἐνταῦθα ὀφθεὶς οὐκ
ἔτι μονογενὴς, ἀλλ’ ὡς μονογενὴς πρὸς τοῦ ἀποστό-
λου προσαγορεύεται, δόξαν ὠς Μονογενοῦς· ὅτι, εἷς
καὶ 6 αὐτὸς ὢν, ἐν μὲν τῇ κτήσει πρωτότοκός ἐστιν
Ἰησοῦς, ὲν δὲ Πληρὼματι (59) μονογενής. Ὁ δὲ C
αὑτός ἐστι, τοιοῦτος ὢν ἑκάστῳ τόπῳ, οἷος κεχω-
ρῆεθαι δύναται, καὶ οὐδέποτε τοῦ μείναντος 6 κατα-
ϐὰς μερίζεται’ φησι γὰρ 6 Ἀπόστολος· '0 γὰρ
ἀναϐὰς, αὐτός ἐστι καὶ ό καταϐάς. Εἰκόνα δὲ τοῦ
Μονογενοῦς τὸν Δημιουργὸν λέγουσι· διὸ καὶ αὐτὰ
τῆς εἰκόνος τὰ ἔργα. Ὅθεν κα)⁵ 6 Κύριος εἰκόνα τῆς
πνευματικῆς ἀναστάσεως ποιήσας τοὺς νεκροὺς οὓς
ἧγειρεν, οὐκ ἀφθάρτους τὴν σάρκα, ἀλλ’ἱῦς αὖθις
ἀποθανουμένους ἤγειρεν. '
Ην. Ἡμεῖς δὲ τὸν ὲν ταύτότητι Λόγον Θεὸν ὲν Θεῷ
φαμεν, 6; xui. εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς εἶναι λέγεται,
ἀδιάστατος, ἀμέρὶστος, εἷς Θεός. Πάντα δι’ αὑτοῦ
ἐγένετο, κατὰ τὴν προσεχῆ ἐνέργειαν τοῦ ὲν ταύτό-
τητι Λόγου, τά τε πνευματικὰ καὶ νοητὰ καὶ αἰσθητά.
Οὗτος τὸν κόλπον τοῦ Πατρός ἐξηγήσατο 6 Σωτήρ.
Καὶ Ἡσαΐαςο Καὶ ἀνταποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εις
6
νο P. sita so. eorum. ι JoanJ, ι. δ Ibid. ιε.
ἴδοι. 1,15. 8 Eph. Iv, 10. δ Joan. I, 5.
(57) Ὀ μονογενὴς Θεός. Etiam Syr. Θεός, reli-
qui ωηο ἠιοιίἰιε Υἱός, unigenitus Filius. qua: vox
non sinit trahi deitatem Verbi ad Valentini—auorum
ὁμωνυμίαν, sed ut vere Filius Deusque intelligatur,
singularique nativitatc qua unus ipse unigenitus
bu‘manitaieet carne,, idem primogenitum et'l‘ratres .deliri homines nihilq'ue minus quam. vere (inoo
trabeas, quibus vere communicet. Reliqua, etquod stici, i. e. sapientesexcellentique scientia
divina quasque nomina res et Aiévsqfseuualiquid
distinctum fereque exsistens accipiuntur, Valenti-
nianorum deliria'. (Σουνιεῖ.