PG 90, col. 939
rito cx illo audimus : Non permanebit Spiritus meus
in hominibus istis, quia carries sunt”. Quia igitur
ratione Christiani audire possumus, qui in nobis
quod Chi-isti sit nihil habeamus ?
5L At dicet fortasse aliquis : Fidem habeo, ea—
que in eum Iides satis est ad salutem. At respondet
Jacobus sic argutanti, die-ensi: Et darinones credunt,
et contremiscunt ⁸⁸. Et iterum : Fides sine operibus
ftturtua est in semetipsa; ut et opera sine/ide ⁸⁷. Qua
vero ratione etiam in eunr credimus, aut ei de fu-
turis prmstamus Iidem, qui ne de temporancis qui-
dem ac qum hujus vita: sunt, fidem illi habemus?
Quamobrem etiam terrenis rebus ail‘ectu implica-
mur, ac qui carni vivamus, adversus spiritum mi-
litamus. Qui autem vere Christo crediderant, cum-
que totum, mandata implendo, mentis sinu excepe-
rant, sie nimirum dicebant : Vivo autem, jam non
ego · vivit autem in me Christus. Quod autem nunc
vivo in carne, fide vivo Filii Dei, qui dilexit me, et
tradidit semetipsum pro me ⁸⁸. Idcirco cum pro illo
paterentur ad ornuium salutem procurandmu, tan—
quam ejus exacti imitatores, verique ipsius manda-
torqu cultores , dicebant τ Qui conviciis onerenmr,
benedicimus; qui persecutionem patiamur, sustine-
mus; qui maledictis petantur, obsecramus ’κ’ ; 384. eo
scilicet quod eum audiebant dicentem: Diligite ini-
micos vestros, benefacite iis, qui oderunt vos : bene-
dicite maledicentibus vobis : orate pro iis, qui lwduut
injuria“, et qum sequuntur; tumcx verbis, tum ex
operibus , qui in eis operabatur, ae cujus alllalu
agebantur, liquido Christus prodebatur. Nos autem
qui omnibus ejus mandatis contra obnitimur adver-
saque prazstamus, ideirco oumi immunditia ac uc-
quitia repleti sumus. Quamobrem etiam pro Dei
templo, domus negotiationis cll'ecti sumus; ct pro
domo orationis, spelunca latronum ⁹¹ : pro gente
sancta θ’, gens peccatrix ε pro Dei plebe, plebs dc
lictis plena :pro sancto semine, semen nequam:
pro tiliis Dei, lilii scelerati ⁰³; eo quod dereliquimus
mandata Domini, immundisque vitiis ac libidini
mancipati, uequissimis spiritibus servitutem servi-
mus, ac Sanctum Israel exacerbavimus.
55. Eam ob rem lugens nos magnus Isaias, cla-
mat, qui ct nostra: ruina- simul opem ferre aveat,
aitque ε Quid adhuc percutiamiui addentes iniquita-
tem?0mne caput iu dolore, et car autne in ηιω-
rore .' a pedibus usque ad caput nonest in eo sanitas:
neque vulnus, neque livor, neque plaga tumens. Non
est malagma imponere, neque oleum, neque alliga-
turus ν’. Tum vero quid hinc sequitur : Relinque—
tur filia Sion sicut tabernaculum in vinea, et sicut
ἰδ Joan. In, 6.
⁸⁸ Gen. γι, 5. ⁵⁸ Jac. ιι, I9.
¹⁵² I Petr. ιι, 0.
v, ll.
“ Matth. χχι, 15; Joan. lt, I6.
in hominibus istis, quia carries sunt”. Quia igitur
ratione Christiani audire possumus, qui in nobis
quod Chi-isti sit nihil habeamus ?
5L At dicet fortasse aliquis : Fidem habeo, ea—
que in eum Iides satis est ad salutem. At respondet
Jacobus sic argutanti, die-ensi: Et darinones credunt,
et contremiscunt ⁸⁸. Et iterum : Fides sine operibus
ftturtua est in semetipsa; ut et opera sine/ide ⁸⁷. Qua
vero ratione etiam in eunr credimus, aut ei de fu-
turis prmstamus Iidem, qui ne de temporancis qui-
dem ac qum hujus vita: sunt, fidem illi habemus?
Quamobrem etiam terrenis rebus ail‘ectu implica-
mur, ac qui carni vivamus, adversus spiritum mi-
litamus. Qui autem vere Christo crediderant, cum-
que totum, mandata implendo, mentis sinu excepe-
rant, sie nimirum dicebant : Vivo autem, jam non
ego · vivit autem in me Christus. Quod autem nunc
vivo in carne, fide vivo Filii Dei, qui dilexit me, et
tradidit semetipsum pro me ⁸⁸. Idcirco cum pro illo
paterentur ad ornuium salutem procurandmu, tan—
quam ejus exacti imitatores, verique ipsius manda-
torqu cultores , dicebant τ Qui conviciis onerenmr,
benedicimus; qui persecutionem patiamur, sustine-
mus; qui maledictis petantur, obsecramus ’κ’ ; 384. eo
scilicet quod eum audiebant dicentem: Diligite ini-
micos vestros, benefacite iis, qui oderunt vos : bene-
dicite maledicentibus vobis : orate pro iis, qui lwduut
injuria“, et qum sequuntur; tumcx verbis, tum ex
operibus , qui in eis operabatur, ae cujus alllalu
agebantur, liquido Christus prodebatur. Nos autem
qui omnibus ejus mandatis contra obnitimur adver-
saque prazstamus, ideirco oumi immunditia ac uc-
quitia repleti sumus. Quamobrem etiam pro Dei
templo, domus negotiationis cll'ecti sumus; ct pro
domo orationis, spelunca latronum ⁹¹ : pro gente
sancta θ’, gens peccatrix ε pro Dei plebe, plebs dc
lictis plena :pro sancto semine, semen nequam:
pro tiliis Dei, lilii scelerati ⁰³; eo quod dereliquimus
mandata Domini, immundisque vitiis ac libidini
mancipati, uequissimis spiritibus servitutem servi-
mus, ac Sanctum Israel exacerbavimus.
55. Eam ob rem lugens nos magnus Isaias, cla-
mat, qui ct nostra: ruina- simul opem ferre aveat,
aitque ε Quid adhuc percutiamiui addentes iniquita-
tem?0mne caput iu dolore, et car autne in ηιω-
rore .' a pedibus usque ad caput nonest in eo sanitas:
neque vulnus, neque livor, neque plaga tumens. Non
est malagma imponere, neque oleum, neque alliga-
turus ν’. Tum vero quid hinc sequitur : Relinque—
tur filia Sion sicut tabernaculum in vinea, et sicut
ἰδ Joan. In, 6.
⁸⁸ Gen. γι, 5. ⁵⁸ Jac. ιι, I9.
¹⁵² I Petr. ιι, 0.
v, ll.
“ Matth. χχι, 15; Joan. lt, I6.