PG 91, col. 670
ma cumI suis partibus dividatur, propter ipsarum
nter se partium distinctionem; sed et partes ipsas
sui ad unum relatione, a distinctione, qua: in nun-
:upatione est absolvens, atque ambas inter se idem
esse ostendens, alteramque alteri vicissim esse,
ῃυοει sibi ipsa utraque est (nempe templum poten-
tia sacrarium, quod relatione in finem rei saerze
illud consecretur, vicissimque sacrarium templum,
ipsum in actu rei sacrae, quae in eo peragitur,
habens principatum), una atque eadem ‘utrisque
perseveret. Sic et qui creatione universus rerum
mundus αἱ)οο productus est, dividiturque in mun-
dum intelligibilem, quem mentes incorporezeque
substantia: complent; inque lmnc sensibus obje-
ctum ac corporeum, exque pluribus cum formis
tum naturis magnifice contextum; cum alia quo-
Rursus unus est mundus, nec una cum partibus
suis dividitur; contra vero, quam ipsam illa: ex
nativa sua proprietate 497 distinctionem habent,
relatione ad suam in se unitatem ac indivisioncm
definiens, tum secum esse, tum invicem vicissim
inconfuse unum, ac idem ambos esse; alterumque
alterum, ac totum totum inscendere, ambosque
totum ipsum tanquam partes unum complere,
monstrat, atque in eo ut toto partes uniformiter ac
ipsa totius integraque ratione compleri. Totus
enim mundus intelligihilis, I'oto illo qui in sensum
cadit mystice symbolicis formis figuratus, iis lucet,
quibus ut videant comparatum est; totusque is qui
sensu percipitur, in toto illo qui mente intelligitur,
scientia ac speculatione animo tenus rationibus
simplex inest. In illo enim, noster hic rationibus
,est; ac ille, in nostro hoc figuris exsistit : estque .
, unum illorum opus, ac si rotam in rota ί esse dixe-
'ris, ait mirabilis magnarum rerum spectator Eze-
chiel, cum de duobus puto mundis illi sermo esset,
lterumque ait divinus Apostolus : Invisibilia enim
ipsius, a creatura mundi, per ea qua: facta sunt, in-
tellecta conspiciuntur i. Atqui, si per ea quae sunt
conspicua, ea qua: minime conspicua sunt, conspi-
ciuntur, uti scriptum est; potiori longe ratione per
ca quae non sunt conspicua, ea qua: sunt conspi-
cua, iis intelligentur, qui spiritali contemplationi
animum attendunt. Symbolica enim intelligibiliur‘n,
per ea quae in aspectum cadunt, contemplatio,
nter se partium distinctionem; sed et partes ipsas
sui ad unum relatione, a distinctione, qua: in nun-
:upatione est absolvens, atque ambas inter se idem
esse ostendens, alteramque alteri vicissim esse,
ῃυοει sibi ipsa utraque est (nempe templum poten-
tia sacrarium, quod relatione in finem rei saerze
illud consecretur, vicissimque sacrarium templum,
ipsum in actu rei sacrae, quae in eo peragitur,
habens principatum), una atque eadem ‘utrisque
perseveret. Sic et qui creatione universus rerum
mundus αἱ)οο productus est, dividiturque in mun-
dum intelligibilem, quem mentes incorporezeque
substantia: complent; inque lmnc sensibus obje-
ctum ac corporeum, exque pluribus cum formis
tum naturis magnifice contextum; cum alia quo-
Rursus unus est mundus, nec una cum partibus
suis dividitur; contra vero, quam ipsam illa: ex
nativa sua proprietate 497 distinctionem habent,
relatione ad suam in se unitatem ac indivisioncm
definiens, tum secum esse, tum invicem vicissim
inconfuse unum, ac idem ambos esse; alterumque
alterum, ac totum totum inscendere, ambosque
totum ipsum tanquam partes unum complere,
monstrat, atque in eo ut toto partes uniformiter ac
ipsa totius integraque ratione compleri. Totus
enim mundus intelligihilis, I'oto illo qui in sensum
cadit mystice symbolicis formis figuratus, iis lucet,
quibus ut videant comparatum est; totusque is qui
sensu percipitur, in toto illo qui mente intelligitur,
scientia ac speculatione animo tenus rationibus
simplex inest. In illo enim, noster hic rationibus
,est; ac ille, in nostro hoc figuris exsistit : estque .
, unum illorum opus, ac si rotam in rota ί esse dixe-
'ris, ait mirabilis magnarum rerum spectator Eze-
chiel, cum de duobus puto mundis illi sermo esset,
lterumque ait divinus Apostolus : Invisibilia enim
ipsius, a creatura mundi, per ea qua: facta sunt, in-
tellecta conspiciuntur i. Atqui, si per ea quae sunt
conspicua, ea qua: minime conspicua sunt, conspi-
ciuntur, uti scriptum est; potiori longe ratione per
ca quae non sunt conspicua, ea qua: sunt conspi-
cua, iis intelligentur, qui spiritali contemplationi
animum attendunt. Symbolica enim intelligibiliur‘n,
per ea quae in aspectum cadunt, contemplatio,