PG 91, col. 685
γὰρ λόγον ἐπέχειν ἔλεγε , τὰ νοητά· ὥσπερ καὶ ὴ
ψυχὴ , τῶν νοητῶν· καί σώματος τύπον³² ἐπέχειν
τὰ αἰσθητά· ὥσπερ καὶ τῶν- αἰσθητῶν τὸ σῶμα.
Καὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τῶν αἰσθητῶν, τά νοητὰ ,σῶμα
δὲ τῶν νοητῶν, τὰ αἰσθητά. Καὶ ὡς ψυχὴν ἐνοῦσαν
σώματι, τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ τὸν νοητὸν εἶναι · καὶ
τῷ νοητῷ τὸν αἰσθητὸν, ὡς σῶμα τῇ ψυχῇ συγκρο-
τούμενον· καὶ ἕνα ἐξ ἀμφοῖν εἶναι κόσμον, ὥσπερ
καί ἔκυψυχῆς καὶ σώματος ἄνθρωπον ἕνα, μηδ’ ἐτέ-
ρου τούτων , τῶν ἀλλήλοις καθ’ ἕνωσιν συμπεφυκό-
των, θάτερον ἀρνουμένου καὶ ἀποπὲ μποντος, διὰ τὸν
τοῦ συνδήσαντος νόμον · καθ’ ὃν τῆς ἑνοποιοῦ δυνά-
μεως ὅ λόγος ἐνέσπαρται ³³, μὴ’ συγχωρῶν τὴν καθ’
ὑπόστασιν ἐπὶ τῇ ἑνώσει ταυτότητα τούτων ἀγνοη-
θῆναι, διά τὴν φυσικὴν ἑτερότητα · μηδ’ εῖναι δυνα-
τωτέραν πρὸς διάστασίν τε καὶ μερισμὸν τὴν ἔκα-
στον τούτων ἑαυτῷ περιγράφουσαν ἰδιότητα, τῆς
μυστικῶς καθ’ ἕνωσιν αὐτοῖς· ὲγτεθείσης φιλικῆς,
συγγενείας , ἀποφανθῆναι · καθ’ ἢν, ὁ καθ’ ὅλου καί.
εἷς τρόπος τῆς ἐν’ὅλοις ἀφανοῦς καὶ ἀγνώστου παρ· ’
ουσίας τῆς τῶν ὅντων συνεκτικῆς αἰτίας ποικίλως
πᾶσιν ἐνυπάρχων, καὶ καθ’ ἑαυτά καὶ ὲν ἀλλήλοις
ὅλα συνίστησιν ἇφυρτα καὶ ἀδιαίρετα· καὶ ἀλλήλων
μᾶλλον, ἧ ἑαυτῶν κατὰ τὴν ἑνοποιὸν σχέσιν, ὅντα,
παρίστησι · μέχρις οὗ λῦσαι παραστῇ τῷ συνδήσαντι,
μείζονος ἕνεκα καὶ μυστικωτὲρας οἰκονομίας , κατὰ
τὸν καιρὸν τῆς ἐλπιζομένης καθολικῆς συντελείας ·
καθ’ ἢν καὶ ό κόσμος, ὡς ἄνθρωπος, τῶν φαινομέ-
my” τεθνήξεται, καὶ πάλιν ἀναστήσεται νέος ὲκ C
γεγηρακότος, κατὰ τὴν παραυτίκα, προσδοκωμένην
ἀνάστασιν· ἡνίκα καὶ ό καθ’ ἡμᾶς ἅνθρωπος, ὼς μὲ-
ρος τῷ ὅλῳ ,καὶ μικρὸς ³⁸ τῷ μεγάλῳ, συναναστήσεται
νόσμῳ,τὴν πρὸς τὸ μηκέτι δύνασθαι φθείρεσθαι κομι· ’
σάμενος δύναμιν· ὅταν ἐμφερῆ τῇ τε ψυχῇ τὸ σῶμα,
καὶ τοῖς νοητοῖς τά αἰσθητά, κατ’ εὐπρέπειαν καὶ
δόξαν γενήσεται , μιᾶς ὅλοις κατ’ ἐναργῆ τε καὶ ὲν-
ςργδν ³⁸ παρουσίαν, ἀναλόγως ἑκάστῳ θείας ἐπιφαι-
νομένης δυνάμεως, καὶ δι’ ἑαυτῆς τὸν τῆς ὲνώσεως
ἄλυτον εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας συντηρούσης δεσμόν.
ceps interitui noxasque corruptionis exsistat obnoxius; quando tum corpus animae, tum sensilia
intellectilibus, decoris partibus ac claritatis quam similiima eflicientur, una in universis per eviden-
tem ac emcacem prasentiam, pro cujusque modulo ac captu, elucente divina potentia, suaque ipsius
vi insolubile unitionis vinculum conservante'in sa-eula infinita.
Εἰ τις οὖν βούλεται καί. βίον καὶ λόγον θεοφιλῆ καὶ
θεάρεστον ἔχειν, τῶν τριῶν τούτων ἀνθρώπων· τοῦ
κόσμου τέ φημι , καὶ τῆς ἁγίας Γραφῆς, καὶ τοῦ
καθ’ ἡμᾶς, τὰ κρείττω περὶ πολλοῦ ποιείτω καὶ τι-
μιώτερα. Ψυχῆς μὲν, ὅση δύναμις ἐπιμελείσθω τῆς
ἀθανάτου καὶ θείας καὶ θεοποιηθησομένης ἐξ ἀρετῶν·
καὶ σαρκὸς καταφρονείτω τῆς ὑποκειμένης φθορᾷ
καὶ θανάτῳ, καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἀμελούμενον ρυπῶσαι
⁸⁸ τόπον c. Α. et Fr. ³³
ξσπαρται c._ Fr. Iheb 97:03:55:st δόγμα ἀξιοτῄρητον, καὶ περὶ τῆς τοῦ
συντελείας , καὶ ὅτι τῆς ἑνοποιοῦ ὅυνᾶμεως λόγος πᾶσινὶνέσπαρτᾶιί
ξςροεειαδὶἐωρεηοηα doctrina-iet de mundi consummatione; quodque uni/iri: virtutis rai'io alltglis'}21;';):’r;:
tu. "Et; τῷ φαινομένῳ. ν ³³ llomo
gnua. ⁸⁸ Fr. ὶνέργῆτέ καὶ ἔργοι.
ψυχὴ , τῶν νοητῶν· καί σώματος τύπον³² ἐπέχειν
τὰ αἰσθητά· ὥσπερ καὶ τῶν- αἰσθητῶν τὸ σῶμα.
Καὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τῶν αἰσθητῶν, τά νοητὰ ,σῶμα
δὲ τῶν νοητῶν, τὰ αἰσθητά. Καὶ ὡς ψυχὴν ἐνοῦσαν
σώματι, τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ τὸν νοητὸν εἶναι · καὶ
τῷ νοητῷ τὸν αἰσθητὸν, ὡς σῶμα τῇ ψυχῇ συγκρο-
τούμενον· καὶ ἕνα ἐξ ἀμφοῖν εἶναι κόσμον, ὥσπερ
καί ἔκυψυχῆς καὶ σώματος ἄνθρωπον ἕνα, μηδ’ ἐτέ-
ρου τούτων , τῶν ἀλλήλοις καθ’ ἕνωσιν συμπεφυκό-
των, θάτερον ἀρνουμένου καὶ ἀποπὲ μποντος, διὰ τὸν
τοῦ συνδήσαντος νόμον · καθ’ ὃν τῆς ἑνοποιοῦ δυνά-
μεως ὅ λόγος ἐνέσπαρται ³³, μὴ’ συγχωρῶν τὴν καθ’
ὑπόστασιν ἐπὶ τῇ ἑνώσει ταυτότητα τούτων ἀγνοη-
θῆναι, διά τὴν φυσικὴν ἑτερότητα · μηδ’ εῖναι δυνα-
τωτέραν πρὸς διάστασίν τε καὶ μερισμὸν τὴν ἔκα-
στον τούτων ἑαυτῷ περιγράφουσαν ἰδιότητα, τῆς
μυστικῶς καθ’ ἕνωσιν αὐτοῖς· ὲγτεθείσης φιλικῆς,
συγγενείας , ἀποφανθῆναι · καθ’ ἢν, ὁ καθ’ ὅλου καί.
εἷς τρόπος τῆς ἐν’ὅλοις ἀφανοῦς καὶ ἀγνώστου παρ· ’
ουσίας τῆς τῶν ὅντων συνεκτικῆς αἰτίας ποικίλως
πᾶσιν ἐνυπάρχων, καὶ καθ’ ἑαυτά καὶ ὲν ἀλλήλοις
ὅλα συνίστησιν ἇφυρτα καὶ ἀδιαίρετα· καὶ ἀλλήλων
μᾶλλον, ἧ ἑαυτῶν κατὰ τὴν ἑνοποιὸν σχέσιν, ὅντα,
παρίστησι · μέχρις οὗ λῦσαι παραστῇ τῷ συνδήσαντι,
μείζονος ἕνεκα καὶ μυστικωτὲρας οἰκονομίας , κατὰ
τὸν καιρὸν τῆς ἐλπιζομένης καθολικῆς συντελείας ·
καθ’ ἢν καὶ ό κόσμος, ὡς ἄνθρωπος, τῶν φαινομέ-
my” τεθνήξεται, καὶ πάλιν ἀναστήσεται νέος ὲκ C
γεγηρακότος, κατὰ τὴν παραυτίκα, προσδοκωμένην
ἀνάστασιν· ἡνίκα καὶ ό καθ’ ἡμᾶς ἅνθρωπος, ὼς μὲ-
ρος τῷ ὅλῳ ,καὶ μικρὸς ³⁸ τῷ μεγάλῳ, συναναστήσεται
νόσμῳ,τὴν πρὸς τὸ μηκέτι δύνασθαι φθείρεσθαι κομι· ’
σάμενος δύναμιν· ὅταν ἐμφερῆ τῇ τε ψυχῇ τὸ σῶμα,
καὶ τοῖς νοητοῖς τά αἰσθητά, κατ’ εὐπρέπειαν καὶ
δόξαν γενήσεται , μιᾶς ὅλοις κατ’ ἐναργῆ τε καὶ ὲν-
ςργδν ³⁸ παρουσίαν, ἀναλόγως ἑκάστῳ θείας ἐπιφαι-
νομένης δυνάμεως, καὶ δι’ ἑαυτῆς τὸν τῆς ὲνώσεως
ἄλυτον εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας συντηρούσης δεσμόν.
ceps interitui noxasque corruptionis exsistat obnoxius; quando tum corpus animae, tum sensilia
intellectilibus, decoris partibus ac claritatis quam similiima eflicientur, una in universis per eviden-
tem ac emcacem prasentiam, pro cujusque modulo ac captu, elucente divina potentia, suaque ipsius
vi insolubile unitionis vinculum conservante'in sa-eula infinita.
Εἰ τις οὖν βούλεται καί. βίον καὶ λόγον θεοφιλῆ καὶ
θεάρεστον ἔχειν, τῶν τριῶν τούτων ἀνθρώπων· τοῦ
κόσμου τέ φημι , καὶ τῆς ἁγίας Γραφῆς, καὶ τοῦ
καθ’ ἡμᾶς, τὰ κρείττω περὶ πολλοῦ ποιείτω καὶ τι-
μιώτερα. Ψυχῆς μὲν, ὅση δύναμις ἐπιμελείσθω τῆς
ἀθανάτου καὶ θείας καὶ θεοποιηθησομένης ἐξ ἀρετῶν·
καὶ σαρκὸς καταφρονείτω τῆς ὑποκειμένης φθορᾷ
καὶ θανάτῳ, καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἀμελούμενον ρυπῶσαι
⁸⁸ τόπον c. Α. et Fr. ³³
ξσπαρται c._ Fr. Iheb 97:03:55:st δόγμα ἀξιοτῄρητον, καὶ περὶ τῆς τοῦ
συντελείας , καὶ ὅτι τῆς ἑνοποιοῦ ὅυνᾶμεως λόγος πᾶσινὶνέσπαρτᾶιί
ξςροεειαδὶἐωρεηοηα doctrina-iet de mundi consummatione; quodque uni/iri: virtutis rai'io alltglis'}21;';):’r;:
tu. "Et; τῷ φαινομένῳ. ν ³³ llomo
gnua. ⁸⁸ Fr. ὶνέργῆτέ καὶ ἔργοι.