PG 91, col. 728
ἡ ψυχὴ μιαίνεται ο τῷ περιπατεῖν ὲν πόλει καὶ μὴ
φυλάσσειν τοὺς ὀφθαλμοὺς, καὶ τῷ ὅλως ἔχε ιν γνῶσιν
μετᾶ γυναικῶν, καὶ¹ τῷ ἔχειν φιλίαν μετᾶ τῶν¹ ὲν-
δόξων τοῦ κόσμου, καὶ τῷ ἀγαπῆσαι τὰς σαρκικέις
ὁμιλίας καὶ ματαιολογίας.
Πλουτάρχου.- Τῆς ἀγνοουμένης ἀρετῆς ὥσπερ
τοῦ κατορωρυγμένου χρυσίου ὴ λαμπρότης οὐηβὶέ·
πεται. 1
Ἡ μὲν τροφὴ τοῖς γυμναζομένοις , ἡ δὲ ἀρετὴ toi;
πεπαιδευμένοις ἡδεῖα φαίνεται.
’0 βίος καθάπερ νόμισμα διαϐληθεὶς ὲν ἀρχαῖς, εἰς
πάντα τὸν κόσμον ἀδόκιμος γίνεται.
Ἀπαντα δόκει ποιεῖν, ὡς μηδένα λήσων. Καὶ
γὰρ ἂν παραυτίκα κρύψῃς, ὕστερον «pot-6n. ‘
⁹ Ἀνθρώπου τινὸς αὐτὸν ἀδικήσαντος, καί περι-
φεύγοντος καὶ ἅπαντᾷν αἰσχυνομένου, συντυχὼν
ἅπαξ εἶπενο Οὐ σὲ χρὴ ἐμὲ φεύγειν, ἀλλ’ ἐμὲ σὲ,
φαῦλον ὅντα. ⁷
Οὐκ ἔστι κυνὸς ἀντάξιος οὐδ’ ὄνου δειλὸς ἀνὴρ καὶ
ἄναλκις, ὑπὸ πλούτου καὶ μαλακίας διερρυηκώς.
Οὕτως ζῇν πίιοαιροῦ, ὡς μήτε τῶν δυνατωτέρων
καταφρονεῖσθαι, μήτε τοῖς ὑποδεεστέροις φοϐερὸς
ειναι.
Δημοσθ. -- Ὥσπερ οἰκίας, οἶμαι, καὶ πλοίου καὶ.
τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων, τὰ κάτωθεν ἰσχυρότερα
εἶναι δεῖ ο οὕτω καὶτῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς καὶτὰς
ὑποθέσεις, ἀληθεῖς καὶ δικαίας.
Κλειτάρέου. -— Μὴ τὸ ἔχειν ἀρετὴν καλὸν νόμιζε,
ἀλλὰ τὸ ὼς δεῖ καὶ ὑπὲρ ὧν δεῖ.
Ἀρετὴν μὲν ἔχων, πάντα ἔξεις· κακίαν δὲ, οὐδὲ⁸
σεαυτόν.
Σωκράτης. - Θεασάμενός τινα τῶν μαθητῶν
αὑτοῦ, τοῦ μὲν ἀγροῦ ἐπιμελούμενον, τῆς πράξεως
δὲ ἀμελοῦνταο Ὅρα, ὦ οὗτος, ἔφη. μὴ τὸν ἀγρὸν
ἐξημερῶσαι βουλόμενος, τὴν ψυχὴν ἁγριὼσῃς.
Καταμαθὼν .δέ τινα τῶν γνωρίμων ἐσπουδακότα
ὅπως αὐτῷ ἡ εἰκὼν ὁμοία γένηται, πρὸς αὐτὸν εἰπε.
Σὺ ὅπως μέν σοι ὁ λίθος ὅμοιος γένηται ἐσπούδακας
ὅπως δὲ μὴ αὐτὸς λίθῳ ὅμοιος γένῃ, οὒ φροντίζεις.
Δημώνακτ. — Τοὺς τῶν σωμάτων ἐπιμελουμέ-
νους, eamme: ἀμελοῦντας ὠνείδιζεν, ὡς τῶν μεν
οἴκων ἐπιμελουμένους, τῶν δὲ ἐνοίκων ἀμελοῦντας.
Δημόκριτ. - Τὰς μὲνγραμμὰς ἀσφαλεστέρας (fit
τὰς δὲ πράξεις λαμπροτέρας ἔχειν δεῖ.
ΝΟΤΛΕ.
rit, qua: sunt principia dcmonstrationum,maxim:
φυλάσσειν τοὺς ὀφθαλμοὺς, καὶ τῷ ὅλως ἔχε ιν γνῶσιν
μετᾶ γυναικῶν, καὶ¹ τῷ ἔχειν φιλίαν μετᾶ τῶν¹ ὲν-
δόξων τοῦ κόσμου, καὶ τῷ ἀγαπῆσαι τὰς σαρκικέις
ὁμιλίας καὶ ματαιολογίας.
Πλουτάρχου.- Τῆς ἀγνοουμένης ἀρετῆς ὥσπερ
τοῦ κατορωρυγμένου χρυσίου ὴ λαμπρότης οὐηβὶέ·
πεται. 1
Ἡ μὲν τροφὴ τοῖς γυμναζομένοις , ἡ δὲ ἀρετὴ toi;
πεπαιδευμένοις ἡδεῖα φαίνεται.
’0 βίος καθάπερ νόμισμα διαϐληθεὶς ὲν ἀρχαῖς, εἰς
πάντα τὸν κόσμον ἀδόκιμος γίνεται.
Ἀπαντα δόκει ποιεῖν, ὡς μηδένα λήσων. Καὶ
γὰρ ἂν παραυτίκα κρύψῃς, ὕστερον «pot-6n. ‘
⁹ Ἀνθρώπου τινὸς αὐτὸν ἀδικήσαντος, καί περι-
φεύγοντος καὶ ἅπαντᾷν αἰσχυνομένου, συντυχὼν
ἅπαξ εἶπενο Οὐ σὲ χρὴ ἐμὲ φεύγειν, ἀλλ’ ἐμὲ σὲ,
φαῦλον ὅντα. ⁷
Οὐκ ἔστι κυνὸς ἀντάξιος οὐδ’ ὄνου δειλὸς ἀνὴρ καὶ
ἄναλκις, ὑπὸ πλούτου καὶ μαλακίας διερρυηκώς.
Οὕτως ζῇν πίιοαιροῦ, ὡς μήτε τῶν δυνατωτέρων
καταφρονεῖσθαι, μήτε τοῖς ὑποδεεστέροις φοϐερὸς
ειναι.
Δημοσθ. -- Ὥσπερ οἰκίας, οἶμαι, καὶ πλοίου καὶ.
τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων, τὰ κάτωθεν ἰσχυρότερα
εἶναι δεῖ ο οὕτω καὶτῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς καὶτὰς
ὑποθέσεις, ἀληθεῖς καὶ δικαίας.
Κλειτάρέου. -— Μὴ τὸ ἔχειν ἀρετὴν καλὸν νόμιζε,
ἀλλὰ τὸ ὼς δεῖ καὶ ὑπὲρ ὧν δεῖ.
Ἀρετὴν μὲν ἔχων, πάντα ἔξεις· κακίαν δὲ, οὐδὲ⁸
σεαυτόν.
Σωκράτης. - Θεασάμενός τινα τῶν μαθητῶν
αὑτοῦ, τοῦ μὲν ἀγροῦ ἐπιμελούμενον, τῆς πράξεως
δὲ ἀμελοῦνταο Ὅρα, ὦ οὗτος, ἔφη. μὴ τὸν ἀγρὸν
ἐξημερῶσαι βουλόμενος, τὴν ψυχὴν ἁγριὼσῃς.
Καταμαθὼν .δέ τινα τῶν γνωρίμων ἐσπουδακότα
ὅπως αὐτῷ ἡ εἰκὼν ὁμοία γένηται, πρὸς αὐτὸν εἰπε.
Σὺ ὅπως μέν σοι ὁ λίθος ὅμοιος γένηται ἐσπούδακας
ὅπως δὲ μὴ αὐτὸς λίθῳ ὅμοιος γένῃ, οὒ φροντίζεις.
Δημώνακτ. — Τοὺς τῶν σωμάτων ἐπιμελουμέ-
νους, eamme: ἀμελοῦντας ὠνείδιζεν, ὡς τῶν μεν
οἴκων ἐπιμελουμένους, τῶν δὲ ἐνοίκων ἀμελοῦντας.
Δημόκριτ. - Τὰς μὲνγραμμὰς ἀσφαλεστέρας (fit
τὰς δὲ πράξεις λαμπροτέρας ἔχειν δεῖ.
ΝΟΤΛΕ.
rit, qua: sunt principia dcmonstrationum,maxim: