PG 91, col. 732
Σιράχ ιβ’. —- -Ἱμάντωσις ξυλίνη (ἱ) ἐνδεδεμένη
ei; οἰκοδομὴν, ἐν σεισμῷ οὐ διαλὺθήσεται· οὗτοι
καρδία ὲπηριγμένη ’ἐπὶ διανοήμασι βουλῆς, ιν
Baculslov. -Διπλοῦν ἐστι τδ τῆς φρονήσεως
6νομα. Ἥ μὲν γάρ τίς ἐστι φυλακτικὴ τοῦ οἰκείου
συμφέροντος , οῐα ή τοῦ ὄφεως τὴν κεφαλὴν laurei}
υντηροῦντος· ἡ δέ τις ἔοικεν εἶναι κακεντρέχεια ί
τρόπων , ὀξέως τὸ ἴδιον λυσιτελὲς ἐξευρίσκουσι καὶ
συναρπάζουσα τοὺς ἀκεραιοτέρουςο ὁποία ἦν ἡ τοῦ
οἰκονόμου τῆς ἀδικίας. Ἦ δὶ ἀληθὴς φρόνησις, διά-
γνωσίξ ἐστι’τῶν τε ποιητέων καί ᾗ ὁ
ἐπακολουθῶν, οὐδέποτε τῷ ὀλέθρῳ τῆς κακίας περι-
παρήσσται. '0 τοίνυν νοῶν λόγους φρονήσεως, οἶδεν
τινες μὶν σοφισματώδεις, τινας ἢ oi κατὰ βίον
ὡς δόκιμος τραπεζίτης , τὸ μὲν καλὸν καθέξει, ἀπὸ
optima docu- δὲ παντὸς ἐἴδους κονηροῢ, ἀφίξεται.
'0 γὰρ τδ τοῦ δφεως φρόνιμον περὶ τὸ κακὸν. τό
τε τῆς περιστερᾶς ἀκέραιον περὶ εδ καλὸν ἀναμίξας,
ιῠτε τὸ φρόνιμον ἰάσει κακοῦργον γενέσθαι. οὔτε τι ·
Χρυσοστ.- Πητὴ καὶ μήτηρ καὶ ῥίζα repertun-1:06.
ή ἀρετήο ὥσπερ καὶ πᾶσα πονηρία· ἔξ ἀνοίας ἔχει
ὴν ἀρχὴν, ὥσπερ· δὴ καὶ ὁ Προφήτης φησιν· οὐκ .
ἐστιν [ao-rc ἐν τῇ σζαρκί μου, ἀπὸ
τῆς ἁφροοῧύνης μου. '0 δι ἐνάρετος καὶ φόϐον
Θεοῦ ἔχων, πάντων εστὶ συνετώτερος. Διὸ καί τίς
n ait qui- φησιν· Ἀρχὴ σοφίας φόϐος Κυρίου.
ἰτ-νοτίου. -ντέλειοι ὄντες, τέλεια φρονεῖτε. Θεέ
λουσι γὰρ ὑμῖν εὖ πράττειν (j) , Θεὸς ἕτοιμος εις τι
ιέιᾏ παρέχειν.. ⁷ __ _ -
Πλουτάρχ. -έ Ἦ φρόνησις, οὐ σωμάτων, an
πραγμὰτων ὄψις ἐστὶ , πρὶν ,ὲν αὐτοῖς γενέσθαιτδν
ἄνθρωπον· ὅπως ἄριστα χρήσεται τοῖς ἀπαντῶσι καὶ
προστυγχάνουσι, παρέχουσα διασκοπεῖν τδ μέλλον. Τδ
μὲν οὖν σῶμα, πρόσω που μόνον ὡμμάτωταιο τοις
ΝΟΤΕ.
impar moli aadificii‘judicaturaflecaliud voluit
Suid. cum ita exponit, δέοις ξύλων ἑμῆαλλομένων
ὲν τοῖς οἰκοδομήμασι, Coliigatio tignorum et om...
mittuntur, et_ ui ξέσιν τῶν τοίχων lcgamus.
_ U )_ Θέλουσι γὰρ ὑμῖν εὖπρᾶζτειζ Ει hic lgna-
ei; οἰκοδομὴν, ἐν σεισμῷ οὐ διαλὺθήσεται· οὗτοι
καρδία ὲπηριγμένη ’ἐπὶ διανοήμασι βουλῆς, ιν
Baculslov. -Διπλοῦν ἐστι τδ τῆς φρονήσεως
6νομα. Ἥ μὲν γάρ τίς ἐστι φυλακτικὴ τοῦ οἰκείου
συμφέροντος , οῐα ή τοῦ ὄφεως τὴν κεφαλὴν laurei}
υντηροῦντος· ἡ δέ τις ἔοικεν εἶναι κακεντρέχεια ί
τρόπων , ὀξέως τὸ ἴδιον λυσιτελὲς ἐξευρίσκουσι καὶ
συναρπάζουσα τοὺς ἀκεραιοτέρουςο ὁποία ἦν ἡ τοῦ
οἰκονόμου τῆς ἀδικίας. Ἦ δὶ ἀληθὴς φρόνησις, διά-
γνωσίξ ἐστι’τῶν τε ποιητέων καί ᾗ ὁ
ἐπακολουθῶν, οὐδέποτε τῷ ὀλέθρῳ τῆς κακίας περι-
παρήσσται. '0 τοίνυν νοῶν λόγους φρονήσεως, οἶδεν
τινες μὶν σοφισματώδεις, τινας ἢ oi κατὰ βίον
ὡς δόκιμος τραπεζίτης , τὸ μὲν καλὸν καθέξει, ἀπὸ
optima docu- δὲ παντὸς ἐἴδους κονηροῢ, ἀφίξεται.
'0 γὰρ τδ τοῦ δφεως φρόνιμον περὶ τὸ κακὸν. τό
τε τῆς περιστερᾶς ἀκέραιον περὶ εδ καλὸν ἀναμίξας,
ιῠτε τὸ φρόνιμον ἰάσει κακοῦργον γενέσθαι. οὔτε τι ·
Χρυσοστ.- Πητὴ καὶ μήτηρ καὶ ῥίζα repertun-1:06.
ή ἀρετήο ὥσπερ καὶ πᾶσα πονηρία· ἔξ ἀνοίας ἔχει
ὴν ἀρχὴν, ὥσπερ· δὴ καὶ ὁ Προφήτης φησιν· οὐκ .
ἐστιν [ao-rc ἐν τῇ σζαρκί μου, ἀπὸ
τῆς ἁφροοῧύνης μου. '0 δι ἐνάρετος καὶ φόϐον
Θεοῦ ἔχων, πάντων εστὶ συνετώτερος. Διὸ καί τίς
n ait qui- φησιν· Ἀρχὴ σοφίας φόϐος Κυρίου.
ἰτ-νοτίου. -ντέλειοι ὄντες, τέλεια φρονεῖτε. Θεέ
λουσι γὰρ ὑμῖν εὖ πράττειν (j) , Θεὸς ἕτοιμος εις τι
ιέιᾏ παρέχειν.. ⁷ __ _ -
Πλουτάρχ. -έ Ἦ φρόνησις, οὐ σωμάτων, an
πραγμὰτων ὄψις ἐστὶ , πρὶν ,ὲν αὐτοῖς γενέσθαιτδν
ἄνθρωπον· ὅπως ἄριστα χρήσεται τοῖς ἀπαντῶσι καὶ
προστυγχάνουσι, παρέχουσα διασκοπεῖν τδ μέλλον. Τδ
μὲν οὖν σῶμα, πρόσω που μόνον ὡμμάτωταιο τοις
ΝΟΤΕ.
impar moli aadificii‘judicaturaflecaliud voluit
Suid. cum ita exponit, δέοις ξύλων ἑμῆαλλομένων
ὲν τοῖς οἰκοδομήμασι, Coliigatio tignorum et om...
mittuntur, et_ ui ξέσιν τῶν τοίχων lcgamus.
_ U )_ Θέλουσι γὰρ ὑμῖν εὖπρᾶζτειζ Ει hic lgna-