PG 92, col. 1163
mlta erat post magnum (economum et magnum sacellaricm dignitas inter ὲξωκατακοέλως vel majores
ecclesias officiales, ἄρχοντας quoque propterea appellatos, ut videre est in Codino De offic. ΟΡ, lib. ι,
qui in ipsa ecclesia etin publicis consessibus patriarchae semper assistebant, et episcopos ipsosque me.
'tropolitas praecoil'ebznit. Sce'wophylatfist (ironia. recenset Allatius Da atriusque Eccl. cum lib. tn. e. 8:
⁸0 μέγας σκευοφύυᾷ cinxit-at, ὅταν λῃτουργῇ. ὁ ἀρχιερεὺς, ἔμπροσθεν ζτοῦ menmium” . καὶ ετ
τε δ’ ἂν χρειασθοῦν ὲκ τοῦ σκευοφυλακίον, αὐτὸς ἁποδίδει, ἦτοι σκεῦος, βιϐλίον ἱερὸν, κηροὺς καὶ illam,
ὑποκρατῶν καὶ τὸ σκευοφυλάκιον τῆς ἑτέισκθττῆς καὶ Ϋπᾶν εξκεῦος τῆς ἐκκλησίας ⁶ ἔχων δὲ καὶ τὰς Vm;
ρενομένας ἑκκλησίις είς τὴν αὑτοῦ ἐπίσκεψιν, ,καὶ τὰ ίερὰ αὐτῶν πάνταο ἔστι δὲ καὶ είς τὰς κρίσεις,
φιλάττων καὶ τὰ δίκαια τῶν είςερχομέγων εἰς τὴν ἐκκλησίαν διὰ τοὺς κληρωτοὺς μέχρι τοῦ διανέμειν αὐτοῖς
ταῦτα, Sed cum plures tunc essent in ecclesia Soplriana scevopbylaces (quatuor enim erant ex ipsius _.
Heraclii μαιωθετίρὼ presbyteri, diaconi sex, lectores duo). non admodum facile quis concedet Georgium
*nostrum inter eos, qui eadem dignitate donati essent, primas tenuisse, et magnum mopbylacema nobis
nullo bono iure vocari contendet. Argumenta plane non suppetunt, quibus saerophylacii μηρία-ιω ²
‘Georgio asserere possimus, sed suspicionem movit tum ipse titulus, tum ea qua Sergium et fleraclimn
attingebat summa necessitudo. Nam Sergium quidemdta sape laudat, ut ei milite familiaritatem‘
junctus videatur. Hememeron ei dicat, idque operis ipso nionvnte'se suscepisse demonstrat statim in ’
principio, ν. 52: Ἥκω φέρων σοι τῆς ἐρήμου καρδίας καρποὺς γιωργηβέντας ἐκ τῆς σῆς δρόσου. Et
paulo post, ν. 49, ejus favore fretum et incitatum stimulis 'Opus aggredi testatur : ip. v.1 Πρὸς τὸν σκο-
πὸν τὸ πνεῦμα συντείνας ἔχω τοῖς σοῖς πεποιθὼς
ipsum pro salute imperatoris et regni felicitate multas lacrymas, precesque ad Deum fundentem se ridis:
afllrmat : ἔγνωμεν αὐτὸν, κᾶν δοκ-ῐ λεληθέναι. η(
ν. 2‘55, Sergium contra Barbaros lacrytnis et suspiriis dimicantem repraesentat Georgius, quasi omnium
rerum ipse esset conscius, qua; a'pa’trlarcba gerebantur. Quod autem ad H‘eraclium spectat. aliqua certe
in existimatione apud eum fuisse Georgium. demonstrant Acroases in eum scripta: eique confidenter
ablatae. ita enim ocreas. 1, 57 De expcd. imper
’ λόγους ο ἐλεύθεροι γάρ εἰσιν assitme-sopitum ἐκ σοῦ μαθόντες μὴνὶαλεῖν ὑποκρίσει. Quod sane confirmat
aereas. 5, 374, dicens: Σοὶ τόνδε πλεκτὸν σέτέφανς
tem recte admodum affirmabat Heraclio Pisida: non enim ille de rebus longe peractis et a se multo tem-
poris vel loci intervallo semotis, sed de iis quorum ipse fuerat αὐτόπτης et oculatus testis, loquebatur.
Quippe dubium omnino non est eum fuisse comitamlleraclii in prima expeditione. contra pel-sas ε ει,
enim ea quas aeta sunt narrat, vel potius describit, ut singulis interfuisse, statim legenti pateat. Sed
eum ipsum audire’juvatde se~loquentem.-Ait-enim aereas. 2, 122, belli przeludia inspexisse : Πόθος δέ
μοί τις ἐνθάδε προοήρχιτο ιδείν τὰ τερπνὰ τῆς pi
sentiam declarat, acroaa. 5,- 151, dicens milites pro imperatoris salute. collacrymabtes vidisse. unique
simul cum illis flevisse : Τούτοις, κράτιστε, καὶ ct
τῇ ταυτότητι συγχυθεὶς τῶν δακρύων. At in ea.
bello iam confecto e Perside in urbem erat reversurus, de auset-ptis laboribus gaudentem suis auribus
audivisse sic refert ε Αὐτὸς γὰρ ἡμῖν ὲξαριϐμῶκ
χρόνον cognitam ιν paenula Βζηπᾳ ταύτας τῷ Θεέ
hydrae, hoc est erroris late apud Persas serpentis, 'unuxn eapul se vidisse tes-“tatur: Ὃν νῦν βλέποντες
ιίσὰγαν θαυμάζομεν Ἡρακλέος τυχόντα καὶ σεο
Perside dimicantem comitatus est, eumque sua: pietatis virtutisqne'testem habere imperator non est de-
dignatus, quali in pretio apud ipsum regem, necnon in tota aula Byzantina fuerit, satis inde, opinor.
elucet. Requeuenim ut gregarius miles ducem suum,,sed ut poeta principem ac dominum secutus est. ut
τ qua: ab ipso gererentur inspiceret et scripto mandaret. Quo quis factum fortasse credat, neque charum
fuisse Heraclio Pisidam ac olim fuit Scipioni Africano Ennius,- quem morte obita in sepulcro scipionum
. ease «institutum e .marmorc tradit Cicero I’ro Are/tia. Nimirum si rerum est, quod teste Allato ἰξίαν,
ἀι Georgii: allii-mat llamartolus in Chronico adhuc inedito et ex Hamartolo Ccdrenus, llcraclio in hoc
bellum profecturo et in ecclesia Magna opem a Deo cmttra hostes petenti fausta apprecatum esse coram
ominibus Pisidam, non immerito inde colligi posse putamus eoin, qui ingenii laude clareret et aliqua
Mauris titulo przefulgeret insignitus, inter pontites imperatoris. jam tuno fuisse allectum. lpse autem.
quod nossetgquanta esset sui nominis commend
percitus; bonis ominibus Heracliam~ prosequi non dubitavit. Ait enimCedrenus, p. 420: '0 δὲ fias-nisis;
βουλόμενος πρὸς Περσίδα-χωρεῖν...τ εἰσελθὼν, εἰς τὴν μεγάλην ὲκκλήσίαν μέλανα ὗποδήματα περιϐαλόμενςς
τεαὶ siqu πεσὼν ubinam... ὃν ἰδὼν Γεώργιος ὁ nmen; satin}; ταπεινώσεως ἐῳηθ Ὦ βασιλεῦ, pelag-
σαφὲς utinm εἱλίξας πόδα pater; ἐρυθρὸν Περ
tum suum ad ingenium effinxisse Cedrenum plane ducebar ad suspicandum. Vel-unicum celeberrimi sint
et omnium wcentiorum Grmcorum ore vulgati illi duo senarii, praeterea etiam in cod. Vaticano ηεεδ et
.in aliis codicibus seorsim scripti ac repetitiip. γη] legantur, quod ex nostris adnotationibus in Fragmenta
Pisidas ν. 20 apparet, ut fictam fabellam hanc de Georgio et Heraclio narratiunculam prorsus rejicere
non audebam. Neque enim ignorabam usumin aula Byzantina quondam invaluisse, ut poetae suas elu-
cubrationes coram ipsis regibus et patriarcbis. recitarem, easque ἀκροάσεις (αιιεοηίιαῐίοηεε diceres) ap-
ecclesias officiales, ἄρχοντας quoque propterea appellatos, ut videre est in Codino De offic. ΟΡ, lib. ι,
qui in ipsa ecclesia etin publicis consessibus patriarchae semper assistebant, et episcopos ipsosque me.
'tropolitas praecoil'ebznit. Sce'wophylatfist (ironia. recenset Allatius Da atriusque Eccl. cum lib. tn. e. 8:
⁸0 μέγας σκευοφύυᾷ cinxit-at, ὅταν λῃτουργῇ. ὁ ἀρχιερεὺς, ἔμπροσθεν ζτοῦ menmium” . καὶ ετ
τε δ’ ἂν χρειασθοῦν ὲκ τοῦ σκευοφυλακίον, αὐτὸς ἁποδίδει, ἦτοι σκεῦος, βιϐλίον ἱερὸν, κηροὺς καὶ illam,
ὑποκρατῶν καὶ τὸ σκευοφυλάκιον τῆς ἑτέισκθττῆς καὶ Ϋπᾶν εξκεῦος τῆς ἐκκλησίας ⁶ ἔχων δὲ καὶ τὰς Vm;
ρενομένας ἑκκλησίις είς τὴν αὑτοῦ ἐπίσκεψιν, ,καὶ τὰ ίερὰ αὐτῶν πάνταο ἔστι δὲ καὶ είς τὰς κρίσεις,
φιλάττων καὶ τὰ δίκαια τῶν είςερχομέγων εἰς τὴν ἐκκλησίαν διὰ τοὺς κληρωτοὺς μέχρι τοῦ διανέμειν αὐτοῖς
ταῦτα, Sed cum plures tunc essent in ecclesia Soplriana scevopbylaces (quatuor enim erant ex ipsius _.
Heraclii μαιωθετίρὼ presbyteri, diaconi sex, lectores duo). non admodum facile quis concedet Georgium
*nostrum inter eos, qui eadem dignitate donati essent, primas tenuisse, et magnum mopbylacema nobis
nullo bono iure vocari contendet. Argumenta plane non suppetunt, quibus saerophylacii μηρία-ιω ²
‘Georgio asserere possimus, sed suspicionem movit tum ipse titulus, tum ea qua Sergium et fleraclimn
attingebat summa necessitudo. Nam Sergium quidemdta sape laudat, ut ei milite familiaritatem‘
junctus videatur. Hememeron ei dicat, idque operis ipso nionvnte'se suscepisse demonstrat statim in ’
principio, ν. 52: Ἥκω φέρων σοι τῆς ἐρήμου καρδίας καρποὺς γιωργηβέντας ἐκ τῆς σῆς δρόσου. Et
paulo post, ν. 49, ejus favore fretum et incitatum stimulis 'Opus aggredi testatur : ip. v.1 Πρὸς τὸν σκο-
πὸν τὸ πνεῦμα συντείνας ἔχω τοῖς σοῖς πεποιθὼς
ipsum pro salute imperatoris et regni felicitate multas lacrymas, precesque ad Deum fundentem se ridis:
afllrmat : ἔγνωμεν αὐτὸν, κᾶν δοκ-ῐ λεληθέναι. η(
ν. 2‘55, Sergium contra Barbaros lacrytnis et suspiriis dimicantem repraesentat Georgius, quasi omnium
rerum ipse esset conscius, qua; a'pa’trlarcba gerebantur. Quod autem ad H‘eraclium spectat. aliqua certe
in existimatione apud eum fuisse Georgium. demonstrant Acroases in eum scripta: eique confidenter
ablatae. ita enim ocreas. 1, 57 De expcd. imper
’ λόγους ο ἐλεύθεροι γάρ εἰσιν assitme-sopitum ἐκ σοῦ μαθόντες μὴνὶαλεῖν ὑποκρίσει. Quod sane confirmat
aereas. 5, 374, dicens: Σοὶ τόνδε πλεκτὸν σέτέφανς
tem recte admodum affirmabat Heraclio Pisida: non enim ille de rebus longe peractis et a se multo tem-
poris vel loci intervallo semotis, sed de iis quorum ipse fuerat αὐτόπτης et oculatus testis, loquebatur.
Quippe dubium omnino non est eum fuisse comitamlleraclii in prima expeditione. contra pel-sas ε ει,
enim ea quas aeta sunt narrat, vel potius describit, ut singulis interfuisse, statim legenti pateat. Sed
eum ipsum audire’juvatde se~loquentem.-Ait-enim aereas. 2, 122, belli przeludia inspexisse : Πόθος δέ
μοί τις ἐνθάδε προοήρχιτο ιδείν τὰ τερπνὰ τῆς pi
sentiam declarat, acroaa. 5,- 151, dicens milites pro imperatoris salute. collacrymabtes vidisse. unique
simul cum illis flevisse : Τούτοις, κράτιστε, καὶ ct
τῇ ταυτότητι συγχυθεὶς τῶν δακρύων. At in ea.
bello iam confecto e Perside in urbem erat reversurus, de auset-ptis laboribus gaudentem suis auribus
audivisse sic refert ε Αὐτὸς γὰρ ἡμῖν ὲξαριϐμῶκ
χρόνον cognitam ιν paenula Βζηπᾳ ταύτας τῷ Θεέ
hydrae, hoc est erroris late apud Persas serpentis, 'unuxn eapul se vidisse tes-“tatur: Ὃν νῦν βλέποντες
ιίσὰγαν θαυμάζομεν Ἡρακλέος τυχόντα καὶ σεο
Perside dimicantem comitatus est, eumque sua: pietatis virtutisqne'testem habere imperator non est de-
dignatus, quali in pretio apud ipsum regem, necnon in tota aula Byzantina fuerit, satis inde, opinor.
elucet. Requeuenim ut gregarius miles ducem suum,,sed ut poeta principem ac dominum secutus est. ut
τ qua: ab ipso gererentur inspiceret et scripto mandaret. Quo quis factum fortasse credat, neque charum
fuisse Heraclio Pisidam ac olim fuit Scipioni Africano Ennius,- quem morte obita in sepulcro scipionum
. ease «institutum e .marmorc tradit Cicero I’ro Are/tia. Nimirum si rerum est, quod teste Allato ἰξίαν,
ἀι Georgii: allii-mat llamartolus in Chronico adhuc inedito et ex Hamartolo Ccdrenus, llcraclio in hoc
bellum profecturo et in ecclesia Magna opem a Deo cmttra hostes petenti fausta apprecatum esse coram
ominibus Pisidam, non immerito inde colligi posse putamus eoin, qui ingenii laude clareret et aliqua
Mauris titulo przefulgeret insignitus, inter pontites imperatoris. jam tuno fuisse allectum. lpse autem.
quod nossetgquanta esset sui nominis commend
percitus; bonis ominibus Heracliam~ prosequi non dubitavit. Ait enimCedrenus, p. 420: '0 δὲ fias-nisis;
βουλόμενος πρὸς Περσίδα-χωρεῖν...τ εἰσελθὼν, εἰς τὴν μεγάλην ὲκκλήσίαν μέλανα ὗποδήματα περιϐαλόμενςς
τεαὶ siqu πεσὼν ubinam... ὃν ἰδὼν Γεώργιος ὁ nmen; satin}; ταπεινώσεως ἐῳηθ Ὦ βασιλεῦ, pelag-
σαφὲς utinm εἱλίξας πόδα pater; ἐρυθρὸν Περ
tum suum ad ingenium effinxisse Cedrenum plane ducebar ad suspicandum. Vel-unicum celeberrimi sint
et omnium wcentiorum Grmcorum ore vulgati illi duo senarii, praeterea etiam in cod. Vaticano ηεεδ et
.in aliis codicibus seorsim scripti ac repetitiip. γη] legantur, quod ex nostris adnotationibus in Fragmenta
Pisidas ν. 20 apparet, ut fictam fabellam hanc de Georgio et Heraclio narratiunculam prorsus rejicere
non audebam. Neque enim ignorabam usumin aula Byzantina quondam invaluisse, ut poetae suas elu-
cubrationes coram ipsis regibus et patriarcbis. recitarem, easque ἀκροάσεις (αιιεοηίιαῐίοηεε diceres) ap-