PG 92, col. 1179
κρῷ καὶ βραχυδρόμῳ σκάφει τὴν σὴν Θάλατταν ἑκπερᾷν εἰθισμένος ἥμαρτον οὐδὲν μὴ διαπλεύσας εἴην. Ξ
autem assuetus erat in Heracliam excurrere μικρῷ σκάφει, hoc est parvis poematiis de eo scribere, psa-
ferto alia jam ediderat, antequam hasce acroases vulgaret; sed nullum ejus exstat opus, quod mnes
ipsas praecesserit : igitur si quid scripsit, deperditum est. Quin etiam in Abaricis, ν. 507-. pacis tempore
sc plura dicturum pollicetur de gestis Heraclii ; sed [p. XXII] qua post pacem cum Persis saucium e6-
dit, sunt poemata in Hexaemeron et in Severum , in quibus pauca admodum attingit tie Heraclio. Neap.
snam fidem omnino liberasse Pisidam dixeris in Heracliade : quamvis enim eo in poemate omnia illiw!-
toris gesta complecti voluisse videatur, quam leviter tamen ea pertractarit ipse sensit , ac fassus est. di-
cens in fine aereas, 1, 238. rerum copia urgeri ac premi. et pauca tantum e multis delibare, dona: ipse
imperator in urbem reversus liberiorem ei praebeat dicendi facultatem. Ut igitur nostra fert opinio ρ ρης-
ter ea quae nunc prodeunt in lucem Opera Pisida. alium quemdam libellum iambico metro ὥσπερ e19:-
στο exaravit, in quo res ah Heraclio in Oriente gestat. fortasse accuratius-expendeth : quam nostram
sententiam etiam Michaelis Pselli auctoritas videtur confirmare, ut dicetur infra, cum de style Pisidz
agemus.
Nunc autem, an alia etiam scripserit , videndum est; nam Passennus quidem in catalogo mss. Greco-
rum, ad calcem tom. Ill sui Apparatus ait in hibliotheca.Vallicellana asservari codicem, in quo Pisidas Dr
gestis imperatorum Cpah‘tanorum historia continetur. Joannes autem ‘Georgius Herwartus ab Hoemberg in
suis De re chronologtca capitibus, Usserius aliique non dubitarunt Georgio nostro attribuere celeberrimus-
illud cbronicon, quod primum FaSlorum Siculorum ac deinde Chronici Alexandrini et Paschalis lemmate
vu'gatum est. Sed quod ad bibliothecam Vallicellanam spectat, quam Patrum Oratorii humanitate κιο
adire et totam perlustrare mihi licuit,‘plane assentior Leoni Allatio, qui Possevini auctoritatem ita eon-
vellit: Licet anxie librum quasiverim, swpegue indicem et potissimam librorum partem perooiaerins. ad huc
tamen diem nusquam tale opus occurril.0 utinam, quod non credo. esset! Errorem inde natum existimo : κ,
qui librorum amcorum indicem confecit, cum in cod. B. HS, antiquo satis et optima nota, sed parate nolis
libro, historiam de imperatoribus Cpolitanis in principio reperisset, eam tamen ἀκέφαλον plurimarum pagi-
narum amissiane, quam postea opus in Hexaemeron Georgii Pisidae excipiebat, nec, nt par erat, animabat.
tisset historiam primam de imperatoribus Constantini Manassen synopsim esse , eam Georgio Pisidia, sequen-
tis operis auctori, sed oscitanter tumis, donavit et harum rerum anxiis fucum fecit. Quod 'antem Παντεῖ-ιω
cs Suida probare contendit, Cbronici paschalis scriptorem fuisse Pisidam, qui, ut ipse ait, aevo Πετεάῆ
florebat ejusque res gestas ν et Persica bella oratione libera composuit , quam sit ridiculum [p. XXIII],
alibaret ex iis oua) de testimonio Suidm superius dicta sunt. Nam Herwartus ea ipsa Suidze verba, Ἐξα-
ήμερον δι’ ἰάμϐων εις ἔπη ἑριαχῖλια· sic Ἡράκλειόν τὸν βασιλέα, καὶ εις τδν κατὰ ’Πὲρσῶν πόλεμυν, ad
hoc Chronicon significandum inani conatu'detorquet, quasi Pisida uno tantum opere emptos ab orbe
condito usque ad Heracliam et Persicum bellum Heraclii Annales prosecutus sit. ita enim τὸ εἰς interpre-
tatur, ut valeat non de Heraclio sed usque ad Heracliam, interpunctione ante εἰς omnino sublata. Hoc
autem vanum esse llerwarti commentum demonstravit Matthmus Raderus in Praef. ad hoc ipsum Chro-
nicon, quod Alexandrinum inscripsit atque edidit, ex ipso_Suida satis aperte evincens Ilexaemeron Pisida
.esse Opus a caeteris distinctum. Sed et Raderus ipse de Pisidae scriptis loquens hallucinatusest: nam pri-
mum ex manusc. cod. A. bibliothecae Augustante ,
τοῦ nidifico; προοίμιον τῆς Ἐξαημέρυυ δι’ ιάμῶι
τρον et versu conscriptum, sed perperam deinde statuit mille octingentos octoginta eiusdem operis versus,
.quos habuisse prae manibus editos atiirmat, aiiud‘ non esse quam quoddam totius argumenti Proelii“.
(ιυοά “iam Vossius De. hist. ϐτωε. tom. IV, pag. 145, Raderi auctoritate motus, imprudenter asseruit.
Ecquis enim non intelligit in codice Augustam vocem προοίμιον idem plana sonare ac ἁρχὴ tofi Ἐξαημι-
---τη ---π _---_ --.----.,,- .., ππ.- .--ο--.ηπ ηπ... .-ρ-τη. ---κ ..-_--_ --ἡ-η η fi... -. ..
pou. hoc est initiumflaaaemari, vel incipit Hexaemeron ? quis autem credat operi trium millium aermna.
nt placet buidae, mille octingentorum et octoginta esse aiiixum proemium? Sed et legenti patet Hexaemeri
prooemium constare tantum quinquaginta prioribus iambis, post quos staiim incipit poema eo versu. πηγὴ
μὲν οὖν πέφυκε τοῦ λόγου μία. Secundum erravit
καταλογάδην dicat, ejusque rei testem Suidam exhibeat , quod esse falsum alibi demonstratum est. Nam
quae Suidas ait scripsisse Pisidam de Heraclio, iambis contineri vidimus, nec ullam aliam historiam lesi-
tographus memorat, ad quam Chronicon paschaleJeferri posset. Itaque cum Herwactus tum Raderus in
fluidae textu explanando falsi sunt : sed turpius Herwartus, qui ex eo gloriatur in suis Capitibus Chron.
detexisse ejusdem Cbromci paschalis auctorem esse Pisidam, nec sensit quam sit ineptum hoc aflirmare.
mm Suidas dicat Pisidam iambico metro esse usum, et Chronicon paschale soluta oratione sit exaratum.
At Itaderus contra nullo modo es Suida aliingi posse Pisidae hoc Cbronicon recte contendit, male
ipsum Pisidam historiae cujusdam Heracliam: esse auctorem concedit. Quin etiam Chronicon scripsisse
Pisidam non audet omnino negare : nam aliud Chronicon anonymu'n ms. in bibliotheca collegii Annaei
Augustam se vidisse testaturJquod ex l‘isida et Cyrillo decerptum dicitur in Epigraphe. statimque in
autem assuetus erat in Heracliam excurrere μικρῷ σκάφει, hoc est parvis poematiis de eo scribere, psa-
ferto alia jam ediderat, antequam hasce acroases vulgaret; sed nullum ejus exstat opus, quod mnes
ipsas praecesserit : igitur si quid scripsit, deperditum est. Quin etiam in Abaricis, ν. 507-. pacis tempore
sc plura dicturum pollicetur de gestis Heraclii ; sed [p. XXII] qua post pacem cum Persis saucium e6-
dit, sunt poemata in Hexaemeron et in Severum , in quibus pauca admodum attingit tie Heraclio. Neap.
snam fidem omnino liberasse Pisidam dixeris in Heracliade : quamvis enim eo in poemate omnia illiw!-
toris gesta complecti voluisse videatur, quam leviter tamen ea pertractarit ipse sensit , ac fassus est. di-
cens in fine aereas, 1, 238. rerum copia urgeri ac premi. et pauca tantum e multis delibare, dona: ipse
imperator in urbem reversus liberiorem ei praebeat dicendi facultatem. Ut igitur nostra fert opinio ρ ρης-
ter ea quae nunc prodeunt in lucem Opera Pisida. alium quemdam libellum iambico metro ὥσπερ e19:-
στο exaravit, in quo res ah Heraclio in Oriente gestat. fortasse accuratius-expendeth : quam nostram
sententiam etiam Michaelis Pselli auctoritas videtur confirmare, ut dicetur infra, cum de style Pisidz
agemus.
Nunc autem, an alia etiam scripserit , videndum est; nam Passennus quidem in catalogo mss. Greco-
rum, ad calcem tom. Ill sui Apparatus ait in hibliotheca.Vallicellana asservari codicem, in quo Pisidas Dr
gestis imperatorum Cpah‘tanorum historia continetur. Joannes autem ‘Georgius Herwartus ab Hoemberg in
suis De re chronologtca capitibus, Usserius aliique non dubitarunt Georgio nostro attribuere celeberrimus-
illud cbronicon, quod primum FaSlorum Siculorum ac deinde Chronici Alexandrini et Paschalis lemmate
vu'gatum est. Sed quod ad bibliothecam Vallicellanam spectat, quam Patrum Oratorii humanitate κιο
adire et totam perlustrare mihi licuit,‘plane assentior Leoni Allatio, qui Possevini auctoritatem ita eon-
vellit: Licet anxie librum quasiverim, swpegue indicem et potissimam librorum partem perooiaerins. ad huc
tamen diem nusquam tale opus occurril.0 utinam, quod non credo. esset! Errorem inde natum existimo : κ,
qui librorum amcorum indicem confecit, cum in cod. B. HS, antiquo satis et optima nota, sed parate nolis
libro, historiam de imperatoribus Cpolitanis in principio reperisset, eam tamen ἀκέφαλον plurimarum pagi-
narum amissiane, quam postea opus in Hexaemeron Georgii Pisidae excipiebat, nec, nt par erat, animabat.
tisset historiam primam de imperatoribus Constantini Manassen synopsim esse , eam Georgio Pisidia, sequen-
tis operis auctori, sed oscitanter tumis, donavit et harum rerum anxiis fucum fecit. Quod 'antem Παντεῖ-ιω
cs Suida probare contendit, Cbronici paschalis scriptorem fuisse Pisidam, qui, ut ipse ait, aevo Πετεάῆ
florebat ejusque res gestas ν et Persica bella oratione libera composuit , quam sit ridiculum [p. XXIII],
alibaret ex iis oua) de testimonio Suidm superius dicta sunt. Nam Herwartus ea ipsa Suidze verba, Ἐξα-
ήμερον δι’ ἰάμϐων εις ἔπη ἑριαχῖλια· sic Ἡράκλειόν τὸν βασιλέα, καὶ εις τδν κατὰ ’Πὲρσῶν πόλεμυν, ad
hoc Chronicon significandum inani conatu'detorquet, quasi Pisida uno tantum opere emptos ab orbe
condito usque ad Heracliam et Persicum bellum Heraclii Annales prosecutus sit. ita enim τὸ εἰς interpre-
tatur, ut valeat non de Heraclio sed usque ad Heracliam, interpunctione ante εἰς omnino sublata. Hoc
autem vanum esse llerwarti commentum demonstravit Matthmus Raderus in Praef. ad hoc ipsum Chro-
nicon, quod Alexandrinum inscripsit atque edidit, ex ipso_Suida satis aperte evincens Ilexaemeron Pisida
.esse Opus a caeteris distinctum. Sed et Raderus ipse de Pisidae scriptis loquens hallucinatusest: nam pri-
mum ex manusc. cod. A. bibliothecae Augustante ,
τοῦ nidifico; προοίμιον τῆς Ἐξαημέρυυ δι’ ιάμῶι
τρον et versu conscriptum, sed perperam deinde statuit mille octingentos octoginta eiusdem operis versus,
.quos habuisse prae manibus editos atiirmat, aiiud‘ non esse quam quoddam totius argumenti Proelii“.
(ιυοά “iam Vossius De. hist. ϐτωε. tom. IV, pag. 145, Raderi auctoritate motus, imprudenter asseruit.
Ecquis enim non intelligit in codice Augustam vocem προοίμιον idem plana sonare ac ἁρχὴ tofi Ἐξαημι-
---τη ---π _---_ --.----.,,- .., ππ.- .--ο--.ηπ ηπ... .-ρ-τη. ---κ ..-_--_ --ἡ-η η fi... -. ..
pou. hoc est initiumflaaaemari, vel incipit Hexaemeron ? quis autem credat operi trium millium aermna.
nt placet buidae, mille octingentorum et octoginta esse aiiixum proemium? Sed et legenti patet Hexaemeri
prooemium constare tantum quinquaginta prioribus iambis, post quos staiim incipit poema eo versu. πηγὴ
μὲν οὖν πέφυκε τοῦ λόγου μία. Secundum erravit
καταλογάδην dicat, ejusque rei testem Suidam exhibeat , quod esse falsum alibi demonstratum est. Nam
quae Suidas ait scripsisse Pisidam de Heraclio, iambis contineri vidimus, nec ullam aliam historiam lesi-
tographus memorat, ad quam Chronicon paschaleJeferri posset. Itaque cum Herwactus tum Raderus in
fluidae textu explanando falsi sunt : sed turpius Herwartus, qui ex eo gloriatur in suis Capitibus Chron.
detexisse ejusdem Cbromci paschalis auctorem esse Pisidam, nec sensit quam sit ineptum hoc aflirmare.
mm Suidas dicat Pisidam iambico metro esse usum, et Chronicon paschale soluta oratione sit exaratum.
At Itaderus contra nullo modo es Suida aliingi posse Pisidae hoc Cbronicon recte contendit, male
ipsum Pisidam historiae cujusdam Heracliam: esse auctorem concedit. Quin etiam Chronicon scripsisse
Pisidam non audet omnino negare : nam aliud Chronicon anonymu'n ms. in bibliotheca collegii Annaei
Augustam se vidisse testaturJquod ex l‘isida et Cyrillo decerptum dicitur in Epigraphe. statimque in