PG 92, col. 1187
στόμα. El καὶ λελέχθαι τοῖς θεόπταις nautici τῇ τοῦ καθ’ ἡμῶν εὐδιαγνὼστου βίου. Ὅμως ὲκείνας κρύ-
γ _ 9,9-.-“ ex -,, ι η. __\,- AO. _ r_.-____- :..--1---_- ---ι-,Α η. ιθ Ζ- -.ι-υ...- -ἔιη _-n.9... ι..---ι..-. ..ρ-..-1 -
μενος διδασκάλοις ὲμαυτὶν, ὡς ἔνεστιν, ἐμμέτρως γράφων δι’ ἧς.πᾶπομφα τῶν παθῶν ἁματρίαν τριετξ 1
αμουτοῦ καὶ κατηγορημένων. Ἀρχὴ τῶν ἐμμέτρων· Τὴν τοῦ βίου ῥέουσαν εἰκόνα γράφων. Τέλος· Ὀχημ ξ
λαμπρὸν ὲκ Θεοῦ πεπηγμένον, δρόμον χρονικδν ἐξ ’Δδὰμ συλλαμϐάνω. ΔΙ, in eodem codice 1630 Sub ne- 1
mine Pisidae veniunt ιι. 77, uersus heroici de eodem argumento, videlicet, de cartilato uiue; n. 78, iambi in γ
templum quod est in Blaclterttis, et-n. 7st, epigrammata iu paridem, in theologum, in "emugiunt α ξι
legum synopsin; quae omnia falso es'se ascripta Pisidas me monuit laudatus Cappcronnerins. enim anue- χ
ritatem sequor non invitus: sed cum iambos in (edem “uenerationem-Georgii esse iudicaverint alii db- χ
ctissimi viri, ego eos inter Fragmenta recensere non dubitavi una cum aliis carminibus in Deiparm es
mnuum Thomam aliosque, qua: ex codice 283i exscripta tanquam genuina Pisidae apuscula, nobis coa- η
emanavit idem Cappcrotmerius. Nil autem loquar -ιια humilia in beatam Virginem, ac de vieifiea ιε ω-
tutari passione, que in cod. 1207 Georgio Pisidae episcopo Nicomedieusi tribuitur : satis enim de hac
nominum Georgii Pisidae et Georgii Nicomediensis confusione dictum estnunc autem ι Regia δίωίοωεο
Parisiensi (a) ad Caesaream Vindobonensem gradum facientes tres ibi codices asservari intelleximus ex
catalog'is Lambecii Nesselii et Reimmanni, Pisida nomen praeferentes. li autem sunt primum cod. ω
theologicae, de quo Lambecius lib. τ, p. 18, et Reimmannus, p. 338. ln eo, n. 7, venit. Hexaemeron snb
hoc titulo : Γιωρτιου διακόνου ῥεφερενδαριου τοῦ
ad locum de uentribus sericis, cujus illic hoc est ι
codex est qui in dessem medicorum relatus signatur ιι. 48ς de eo lambecius, lib. Vt, p. liii, et figis-
mannos, p. 495. Titulus est : Τοῦ σοφωτάτου κ
domini Georgii Pisidis poema iambicum de animalibus, quod est Hexaemeron : sed hujus tituli respectu,
ut Lambecius ait, tit ejus operis inter medicos mentio tanquam ad historiam animalium pertinentis, quod
omnino melius ad classem theologicam referas. Circa linem hpjus poematis, nempe e regione τ. 1856 : Καὶ
δός. in margine codicis haec ascripta sunt verbm:
ν. 188ος ’θ’πατριάρχης, item haec leguntur, api
part. Iuv, p. 83, et Reimmanaus, part. ιι, lib..u, p. 72, hunc titulum proferunt: Poema vel versus intracia“
de animalibus, avibus, plantis et herbis. [orte σεσωίὶ Pisidia uel Pselli, sed ab initio mutili. td ego cum
legissem, nec plane scirem unde ea oriretur circa Pisidam et Psallam dubitatio, optimum virum Νιοοζιιιω
Foriosiam, unum e custodibus bibliothecae Vindobonensis, cujus consuetudine utebar jucundissima, dum
essem Viennae, nunc autem morte subreptum cum bonis doleo, datis litteris rogavi ut ejus codicis περ-
ratiorem descriptionem ad me mitteret. ls autem humaniter rescripsit codicem nec optimm uotae esse,
quod placuit Reimmanno asserere. nec nitide scriptum; continere. autem variorum auctorum opuscula
Inalc farta et assuta, quorum primum esset carmen iambicus" in duas columnas digestum, characte.e
barbaro et prorsus evanido exaratum, .cujus est i
hic est versus 961 Hexaemeri Pisidze; itaque njl habet hic quod agat Psellus, At vero praeter hosce tres
magicos \’indnboneuses Besaenicmn Pisidas continentes duo alii memorantura Lambecio, ir; quibus
οεωιιτηηι nos"; Georgii fragmenta: nam in lib. IV, p. eos, dicit’in codice iss, η. se, natm
Expositionem psalmi cut : Εὑλόγει ή ψυχὴ μου
Pamphili, S. Maximo, etc., et Georgio Pisida, cujus citantur iambi ex poemate [te opifieio ataui
desumpti; et in lib. ν, p. 106 ait in codice 2H exstare Joannis patriarcha: Antiocheni Eclogas “actias;
ex Variis scriptoribus ecclesiasticis collectas, quos inter laudantur Evagrius, Π.εῲ⁵ κενοδοξξας, sive
De rana gloria, et Georgius Pisida, qui de eodem argumento scripsit. Sed restat adhuc after Codex
plane non ornittendus,.tpti in Nesselio, part. v, p. l7l est 124, et in lteimmanno part. ιι, lih.n.
p. “iul, est ’διε namque ex eo videtur confirmari id quod superius concedere noluimus Radere, Pisidam
prmter uetera etiam Cltronicon scriptum reliquisse. Ejus codicis descriptionem primunt Nessclius, ac
deinde cx eo ad verbum sic dedit Reimmannus: Codex ms. historicus Gratus, citat-taceas, recenti manu
scriptus, olim ad bibliothecam cl. uiri Davidis Hoescbelii pertinens, quo Georgii Pisida», diaconi et anno-
plzglacis Magna: ecclesire Cpolitanw, et Cyrilli monachi Breviarium chronographicum ex variis historiis coa-
cinnatum, ab orbe condito usque ad Constantinum imp. Leonis Sapientis continetur filium, cum interpreta-
tione Latina e regione posita. Sed cum haec mihi viderentur inter se non convenire, a nuper laudato \iro
Nicolao Forlosia petii ut eumdem codicem paulo attentius consideraret, et saltem titulum inde exscriptus:
ad me mitteret. Ille autem τόδε μοι κρήηνεν seu
scriptus, et fortasse anno 1573: nam in fine cuj
Ἐπιδαυρίου τέλος λαὸοὖσα ,αφξξ Titulus autem, (ιι
est: Γτιοργίου τοῦ Πισξδου, καὶ Κυρξλλου. Τοῦ ἐν ἁγίοις [ἰατρὸς ἡμῶν Κυρίλλου χρονογραφικδν σὸντομον,
ἄτερ ὑπὸ διαφόρων ἱστορικῶν συνελέξατο. Στίχος ἴαμϐος. Δρόμον χρονικὺν ἐξ Ἀδὰμ ουλλαμϐάνον. '0 Vpb
trifidi iniralmmanuelis‘llsltlteriimitationem quamrepu‘srulis historicis Pisidm praefixit. Ea enim tantm etn-
plectttar Scriptorum historiae Byrautinm recensio novisszmi Bunnensis. Eutr
γ _ 9,9-.-“ ex -,, ι η. __\,- AO. _ r_.-____- :..--1---_- ---ι-,Α η. ιθ Ζ- -.ι-υ...- -ἔιη _-n.9... ι..---ι..-. ..ρ-..-1 -
μενος διδασκάλοις ὲμαυτὶν, ὡς ἔνεστιν, ἐμμέτρως γράφων δι’ ἧς.πᾶπομφα τῶν παθῶν ἁματρίαν τριετξ 1
αμουτοῦ καὶ κατηγορημένων. Ἀρχὴ τῶν ἐμμέτρων· Τὴν τοῦ βίου ῥέουσαν εἰκόνα γράφων. Τέλος· Ὀχημ ξ
λαμπρὸν ὲκ Θεοῦ πεπηγμένον, δρόμον χρονικδν ἐξ ’Δδὰμ συλλαμϐάνω. ΔΙ, in eodem codice 1630 Sub ne- 1
mine Pisidae veniunt ιι. 77, uersus heroici de eodem argumento, videlicet, de cartilato uiue; n. 78, iambi in γ
templum quod est in Blaclterttis, et-n. 7st, epigrammata iu paridem, in theologum, in "emugiunt α ξι
legum synopsin; quae omnia falso es'se ascripta Pisidas me monuit laudatus Cappcronnerins. enim anue- χ
ritatem sequor non invitus: sed cum iambos in (edem “uenerationem-Georgii esse iudicaverint alii db- χ
ctissimi viri, ego eos inter Fragmenta recensere non dubitavi una cum aliis carminibus in Deiparm es
mnuum Thomam aliosque, qua: ex codice 283i exscripta tanquam genuina Pisidae apuscula, nobis coa- η
emanavit idem Cappcrotmerius. Nil autem loquar -ιια humilia in beatam Virginem, ac de vieifiea ιε ω-
tutari passione, que in cod. 1207 Georgio Pisidae episcopo Nicomedieusi tribuitur : satis enim de hac
nominum Georgii Pisidae et Georgii Nicomediensis confusione dictum estnunc autem ι Regia δίωίοωεο
Parisiensi (a) ad Caesaream Vindobonensem gradum facientes tres ibi codices asservari intelleximus ex
catalog'is Lambecii Nesselii et Reimmanni, Pisida nomen praeferentes. li autem sunt primum cod. ω
theologicae, de quo Lambecius lib. τ, p. 18, et Reimmannus, p. 338. ln eo, n. 7, venit. Hexaemeron snb
hoc titulo : Γιωρτιου διακόνου ῥεφερενδαριου τοῦ
ad locum de uentribus sericis, cujus illic hoc est ι
codex est qui in dessem medicorum relatus signatur ιι. 48ς de eo lambecius, lib. Vt, p. liii, et figis-
mannos, p. 495. Titulus est : Τοῦ σοφωτάτου κ
domini Georgii Pisidis poema iambicum de animalibus, quod est Hexaemeron : sed hujus tituli respectu,
ut Lambecius ait, tit ejus operis inter medicos mentio tanquam ad historiam animalium pertinentis, quod
omnino melius ad classem theologicam referas. Circa linem hpjus poematis, nempe e regione τ. 1856 : Καὶ
δός. in margine codicis haec ascripta sunt verbm:
ν. 188ος ’θ’πατριάρχης, item haec leguntur, api
part. Iuv, p. 83, et Reimmanaus, part. ιι, lib..u, p. 72, hunc titulum proferunt: Poema vel versus intracia“
de animalibus, avibus, plantis et herbis. [orte σεσωίὶ Pisidia uel Pselli, sed ab initio mutili. td ego cum
legissem, nec plane scirem unde ea oriretur circa Pisidam et Psallam dubitatio, optimum virum Νιοοζιιιω
Foriosiam, unum e custodibus bibliothecae Vindobonensis, cujus consuetudine utebar jucundissima, dum
essem Viennae, nunc autem morte subreptum cum bonis doleo, datis litteris rogavi ut ejus codicis περ-
ratiorem descriptionem ad me mitteret. ls autem humaniter rescripsit codicem nec optimm uotae esse,
quod placuit Reimmanno asserere. nec nitide scriptum; continere. autem variorum auctorum opuscula
Inalc farta et assuta, quorum primum esset carmen iambicus" in duas columnas digestum, characte.e
barbaro et prorsus evanido exaratum, .cujus est i
hic est versus 961 Hexaemeri Pisidze; itaque njl habet hic quod agat Psellus, At vero praeter hosce tres
magicos \’indnboneuses Besaenicmn Pisidas continentes duo alii memorantura Lambecio, ir; quibus
οεωιιτηηι nos"; Georgii fragmenta: nam in lib. IV, p. eos, dicit’in codice iss, η. se, natm
Expositionem psalmi cut : Εὑλόγει ή ψυχὴ μου
Pamphili, S. Maximo, etc., et Georgio Pisida, cujus citantur iambi ex poemate [te opifieio ataui
desumpti; et in lib. ν, p. 106 ait in codice 2H exstare Joannis patriarcha: Antiocheni Eclogas “actias;
ex Variis scriptoribus ecclesiasticis collectas, quos inter laudantur Evagrius, Π.εῲ⁵ κενοδοξξας, sive
De rana gloria, et Georgius Pisida, qui de eodem argumento scripsit. Sed restat adhuc after Codex
plane non ornittendus,.tpti in Nesselio, part. v, p. l7l est 124, et in lteimmanno part. ιι, lih.n.
p. “iul, est ’διε namque ex eo videtur confirmari id quod superius concedere noluimus Radere, Pisidam
prmter uetera etiam Cltronicon scriptum reliquisse. Ejus codicis descriptionem primunt Nessclius, ac
deinde cx eo ad verbum sic dedit Reimmannus: Codex ms. historicus Gratus, citat-taceas, recenti manu
scriptus, olim ad bibliothecam cl. uiri Davidis Hoescbelii pertinens, quo Georgii Pisida», diaconi et anno-
plzglacis Magna: ecclesire Cpolitanw, et Cyrilli monachi Breviarium chronographicum ex variis historiis coa-
cinnatum, ab orbe condito usque ad Constantinum imp. Leonis Sapientis continetur filium, cum interpreta-
tione Latina e regione posita. Sed cum haec mihi viderentur inter se non convenire, a nuper laudato \iro
Nicolao Forlosia petii ut eumdem codicem paulo attentius consideraret, et saltem titulum inde exscriptus:
ad me mitteret. Ille autem τόδε μοι κρήηνεν seu
scriptus, et fortasse anno 1573: nam in fine cuj
Ἐπιδαυρίου τέλος λαὸοὖσα ,αφξξ Titulus autem, (ιι
est: Γτιοργίου τοῦ Πισξδου, καὶ Κυρξλλου. Τοῦ ἐν ἁγίοις [ἰατρὸς ἡμῶν Κυρίλλου χρονογραφικδν σὸντομον,
ἄτερ ὑπὸ διαφόρων ἱστορικῶν συνελέξατο. Στίχος ἴαμϐος. Δρόμον χρονικὺν ἐξ Ἀδὰμ ουλλαμϐάνον. '0 Vpb
trifidi iniralmmanuelis‘llsltlteriimitationem quamrepu‘srulis historicis Pisidm praefixit. Ea enim tantm etn-
plectttar Scriptorum historiae Byrautinm recensio novisszmi Bunnensis. Eutr