PG 92, col. 1341
σμῦν, καὶ κηρύξαντες σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν ο ἀφέν-
τες τὸν Ἡρώδην, ὡς λυρώδη, μὴ εἰδότα ψάλλειν ·
’Δλληλούῖα.
Λάμψας ὲν τῇ Αἰγύπτῳ φωτισμὸν ἀληθείας, ἐδίω-
ξας τοῦ ψεύδους τὸ σκότος · τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης,
Σ-ωτὴρ, μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν οἱ
τούτων δὲ ρυσθέντες ἐϐόων πρδς τὴν Ηεοτόκον ⁸
Χαῖρε, ἁνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων.
Χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.
Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα.
Χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὸν δόλον ὲλέγξασα.
Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραῶ τὸν νοητόν.
Χαῖρε, πέτρα η ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν
ω ν. ⁸
ζ ἓαῖρε, πύρινε στύλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει.
ωήν. ⁸
Χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάννα διάδοχε.
Χαῖρε. τρυφῆς ἁγίας διάκονε.
Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας.
Χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι, καὶ γάλα.
Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεῶνος τοῦ παρόντος αἰῶνος μεθ-κ
ιστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος, ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ ⁵
ἀλλ’ ἐγνώσθης τούτῳ καὶ Θεὸς τέλειοςνί διόπερ ι’ξ-
επλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν, κράζων ·
Ἀλληλούῖα.
Νέαν ἔδειξε κτίσιν ἐμφανίσας ό Κτίστης ἡμῖν τοῖς
ὐπ’ αὐτοῦ γενομένοις· ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γα-
στρὸς, καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν, ἄφθορον,
ἵνα τδ θαῦμα βλέποντες, ύμνήσωμεν αὐτὴν βοῶν-
τες.
Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας.
Χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας.
Χαῖρε, τῆς ἀναστάσεως τύπον ὲκλάμπουσα.
Χαῖρε, τῶν ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα.
Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πι-
etei.
Χαῖρε, ξύλον εῠσκιόφυλλον, ὑφ’ οὗ σκέπτονται πολ-
λοί.
Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις.
καῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις.
Χαῖρε, κριτοῦ δικαίου δυσώπησις.
Χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις. .
Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας.
Χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα.
Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.
Ξένον τόκον ἰδόντες ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν
νοῦν είς οὐρανοὺς μεταθέντες* διὰ τοῦτο γὰρ ‹
ὑψηλὸς Θεὸς ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουο
λόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ωος τοὺς αὐτῷ βοῶντας ·
’Δλληλούῐα.
τες τὸν Ἡρώδην, ὡς λυρώδη, μὴ εἰδότα ψάλλειν ·
’Δλληλούῖα.
Λάμψας ὲν τῇ Αἰγύπτῳ φωτισμὸν ἀληθείας, ἐδίω-
ξας τοῦ ψεύδους τὸ σκότος · τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης,
Σ-ωτὴρ, μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν οἱ
τούτων δὲ ρυσθέντες ἐϐόων πρδς τὴν Ηεοτόκον ⁸
Χαῖρε, ἁνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων.
Χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.
Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα.
Χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὸν δόλον ὲλέγξασα.
Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραῶ τὸν νοητόν.
Χαῖρε, πέτρα η ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν
ω ν. ⁸
ζ ἓαῖρε, πύρινε στύλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει.
ωήν. ⁸
Χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάννα διάδοχε.
Χαῖρε. τρυφῆς ἁγίας διάκονε.
Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας.
Χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι, καὶ γάλα.
Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεῶνος τοῦ παρόντος αἰῶνος μεθ-κ
ιστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος, ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ ⁵
ἀλλ’ ἐγνώσθης τούτῳ καὶ Θεὸς τέλειοςνί διόπερ ι’ξ-
επλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν, κράζων ·
Ἀλληλούῖα.
Νέαν ἔδειξε κτίσιν ἐμφανίσας ό Κτίστης ἡμῖν τοῖς
ὐπ’ αὐτοῦ γενομένοις· ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γα-
στρὸς, καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν, ἄφθορον,
ἵνα τδ θαῦμα βλέποντες, ύμνήσωμεν αὐτὴν βοῶν-
τες.
Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας.
Χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας.
Χαῖρε, τῆς ἀναστάσεως τύπον ὲκλάμπουσα.
Χαῖρε, τῶν ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα.
Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πι-
etei.
Χαῖρε, ξύλον εῠσκιόφυλλον, ὑφ’ οὗ σκέπτονται πολ-
λοί.
Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις.
καῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις.
Χαῖρε, κριτοῦ δικαίου δυσώπησις.
Χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις. .
Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας.
Χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα.
Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.
Ξένον τόκον ἰδόντες ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν
νοῦν είς οὐρανοὺς μεταθέντες* διὰ τοῦτο γὰρ ‹
ὑψηλὸς Θεὸς ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουο
λόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ωος τοὺς αὐτῷ βοῶντας ·
’Δλληλούῐα.