PG 92, col. 1348
ὦντας ·
Ἀλληλούῖα.
ADNOTATIONES.
ab Joanne Rubeone Antoniano, et Florilegio οη- Ι
tionum ι Graecis petitarum insertum testatur
l‘heopliilus Rainaudus, tom. Vll Nomencl. lc- ε
riam, observ. 2. Paucis demum abhincannis ipsum
sejunctim edidit Romae. an. 1746, vir ill. Ioseph ί
Schiro, archiepiscopus Dyrrachinos, nova quad:
versione, quam ei sors obtulit, munitum, ut ad
Virginis obsequium venerationemque pios homi-
nes, exbibita parva mole utilis libelli, facilius alli-
ceret. Eam nos versionem, cum satis elegantem, et
Graecas sententias fideliter exprimentem invene—
rimus, pene in omnibus, si pauca tamen exci-
pias, secuti sumus. Adnotatiunculas autem, quas
laudatus Schiro sua: editioni adiunxit, omisimus
vel quia eas necessarias non esse censuimus, vel
quia modum quemdam in hisce recudendis haben-
dum esse cognovimus. De llymno Acathisto plur:
in 'l‘heophilollainaudo, loc. cit.; in Gretsero, tom.
ll De cruce, pag. 450; in Pagio, ad an. DCXXV,
in .los. Sim. Assemanio Kalend. Eccles. attriuerat.
tnm. Vl. p. 588, et in Falconio Praef. ad Ταῦ. Rx-
thn., qui omnes in id unum consentiunt, tum pri-
mum fuisse confectum, incmptumque cani. cum.
Ileraclio imperante, a Sarbari et Cbagaui obsi-
dione Constantinopolis est liberata. Quando aa-
tem inter Officia ecclesiastica Acathistum reci-
pere, aut quo tempore hebdomadis quinta Sabim-3
illum soletnniter recitare instituerint Graeci, plane
non liquet. Nam ex Synaxario, vel Lectione, quam
eo die legendam proponit Triodium, hoc unum
incursione liberatam; Graecos vero pro ll‘ib'd:
hisce acceptis beneficiis unius hymni cantu me-
ritas Virgini laudes et gratias referre voluisse. Le-
ctionem ipsam cuius auctor fertur fuisse Nam
pltorus Callistus, ex Triodio depromptam hic ai-
ferre e re esse putavimus; quamvis enim illam.
jamdiu Latine factam in lucem emiserit Gretserus
loc. cit., ne tamen quidquam, quod ad hanc retu
facere videatur, desideretur, iterum producendam
esse censuimus.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ (τῷ Σαϐϐάτῳ τῆς πέμπτης ἐδεῖθ’
μάδος τῆς Τεσσαρακοστῆς) τὸν ἀκάθιστον {my—3v soo-
τάξομεν τῆς ὑπεραγῑας Δεσποίνης ἡμῶν Bactriana.
Ἀλληλούῖα.
ADNOTATIONES.
ab Joanne Rubeone Antoniano, et Florilegio οη- Ι
tionum ι Graecis petitarum insertum testatur
l‘heopliilus Rainaudus, tom. Vll Nomencl. lc- ε
riam, observ. 2. Paucis demum abhincannis ipsum
sejunctim edidit Romae. an. 1746, vir ill. Ioseph ί
Schiro, archiepiscopus Dyrrachinos, nova quad:
versione, quam ei sors obtulit, munitum, ut ad
Virginis obsequium venerationemque pios homi-
nes, exbibita parva mole utilis libelli, facilius alli-
ceret. Eam nos versionem, cum satis elegantem, et
Graecas sententias fideliter exprimentem invene—
rimus, pene in omnibus, si pauca tamen exci-
pias, secuti sumus. Adnotatiunculas autem, quas
laudatus Schiro sua: editioni adiunxit, omisimus
vel quia eas necessarias non esse censuimus, vel
quia modum quemdam in hisce recudendis haben-
dum esse cognovimus. De llymno Acathisto plur:
in 'l‘heophilollainaudo, loc. cit.; in Gretsero, tom.
ll De cruce, pag. 450; in Pagio, ad an. DCXXV,
in .los. Sim. Assemanio Kalend. Eccles. attriuerat.
tnm. Vl. p. 588, et in Falconio Praef. ad Ταῦ. Rx-
thn., qui omnes in id unum consentiunt, tum pri-
mum fuisse confectum, incmptumque cani. cum.
Ileraclio imperante, a Sarbari et Cbagaui obsi-
dione Constantinopolis est liberata. Quando aa-
tem inter Officia ecclesiastica Acathistum reci-
pere, aut quo tempore hebdomadis quinta Sabim-3
illum soletnniter recitare instituerint Graeci, plane
non liquet. Nam ex Synaxario, vel Lectione, quam
eo die legendam proponit Triodium, hoc unum
incursione liberatam; Graecos vero pro ll‘ib'd:
hisce acceptis beneficiis unius hymni cantu me-
ritas Virgini laudes et gratias referre voluisse. Le-
ctionem ipsam cuius auctor fertur fuisse Nam
pltorus Callistus, ex Triodio depromptam hic ai-
ferre e re esse putavimus; quamvis enim illam.
jamdiu Latine factam in lucem emiserit Gretserus
loc. cit., ne tamen quidquam, quod ad hanc retu
facere videatur, desideretur, iterum producendam
esse censuimus.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ (τῷ Σαϐϐάτῳ τῆς πέμπτης ἐδεῖθ’
μάδος τῆς Τεσσαρακοστῆς) τὸν ἀκάθιστον {my—3v soo-
τάξομεν τῆς ὑπεραγῑας Δεσποίνης ἡμῶν Bactriana.