PG 93, col. 1204
Docet hic Spiritus sanctus humilitatem esse sa-
crificium Deo placitum τ Beati enim pauperes snt?
rint, quoniam ipsorum est regnum calorum ". Sed
quonam modo spiritum nostrum per humilitatem
conterimus ? Sane cum recte factis non extollimur,
sed perpetuam delictorum nostrorum memoriam
retinemus.
Bonam voluntatem seu beneplacitum appellat
Unigeniti incarnationem, hoc autem manifestum est
ex iis qua: scribit Paulus ad Ephesios; sic enim
ait : Ut nolunt faceret nobis sacramentum voluntatis
ante secundum benrplneitum ejus, quod proposuit in
eo in dispensationem plenitudinis temporum ’³. liae
ergo bona voluntate Sion beneficiis cumulatur,
tum propter mysterium divinat emine quod in ipsa
paraetum est, tum propter miracula qua: in ea edita
sunt.
PSALMUS Li.
Vens. 5. ι Quid gloriaris in malitia? ι
Hoc prommium est quasi admirantis et obstupe-
scentis; quod nimirum aliqui ad tantam devenerint
malitiam, ut in iis glorientur, de quibus lugere
oportuerat. Craterum historia quidem Doce conti-
net, sed Psalmista .ludam proditorem insinuat in
malitia potentem evasisse, eo usque, ut benefacto-
rem, et educatorem , et magistrum proderet. ne—
c que assiduas increpationcs, neque admonitiones
revereretur.
Vens. 4. ι Iniquitatem tota die. ι
Quando ludas dixit Pharisa-is : Quid vulzis ini/ii
dare, et ego vobis eum tradam ? At illi constituerunt ei
triginta argenteos. Et exinde qmerebut opportunitatem
ut eum traderet ’δε itaque tota die meditationi pro-
ditionis intmorabatur, donec nox instaret, inqua
facilius hoc patravit.
ι lnjustitiam cogitavit lingua tua. ι
Illud vero sicut novacula, id est, insensibiliter se-
cans. Quid enim acutius isto dolo, quem lingua
proditoria composuit ad illos qui Jesum comprehen-
derunt : Quemcunque osculatus fuero, ipse est, tenete
Ῐ) eum ".
Vens. 5. ι Dilexisti malitiam super benignita-
tem. ›
Malitia est diabolus, utpote qui omnia mala atque
omnibus velit. Benignitas vero Christus est, quo-
niam natura sua Dei bonitas exsistit. Suo igitur
Christo derelicto, ludas Satanam dilexit; quin et
iniquitatem magis, quam loqui aequitatem elegit.
Poterat enim vere justitiam recipere, et cum cane-
’ ris apostolis Evangelium praedicare; verumtamen
ad proditionis iniquitatem semet ipse dejccit. lloc
ipsum usuvenit omni qui accusationé gaudet. et
calumniatur fratri suo, (-um lubentius iniquitatem,
³⁵ Matth. xxvi, ‘lS.
crificium Deo placitum τ Beati enim pauperes snt?
rint, quoniam ipsorum est regnum calorum ". Sed
quonam modo spiritum nostrum per humilitatem
conterimus ? Sane cum recte factis non extollimur,
sed perpetuam delictorum nostrorum memoriam
retinemus.
Bonam voluntatem seu beneplacitum appellat
Unigeniti incarnationem, hoc autem manifestum est
ex iis qua: scribit Paulus ad Ephesios; sic enim
ait : Ut nolunt faceret nobis sacramentum voluntatis
ante secundum benrplneitum ejus, quod proposuit in
eo in dispensationem plenitudinis temporum ’³. liae
ergo bona voluntate Sion beneficiis cumulatur,
tum propter mysterium divinat emine quod in ipsa
paraetum est, tum propter miracula qua: in ea edita
sunt.
PSALMUS Li.
Vens. 5. ι Quid gloriaris in malitia? ι
Hoc prommium est quasi admirantis et obstupe-
scentis; quod nimirum aliqui ad tantam devenerint
malitiam, ut in iis glorientur, de quibus lugere
oportuerat. Craterum historia quidem Doce conti-
net, sed Psalmista .ludam proditorem insinuat in
malitia potentem evasisse, eo usque, ut benefacto-
rem, et educatorem , et magistrum proderet. ne—
c que assiduas increpationcs, neque admonitiones
revereretur.
Vens. 4. ι Iniquitatem tota die. ι
Quando ludas dixit Pharisa-is : Quid vulzis ini/ii
dare, et ego vobis eum tradam ? At illi constituerunt ei
triginta argenteos. Et exinde qmerebut opportunitatem
ut eum traderet ’δε itaque tota die meditationi pro-
ditionis intmorabatur, donec nox instaret, inqua
facilius hoc patravit.
ι lnjustitiam cogitavit lingua tua. ι
Illud vero sicut novacula, id est, insensibiliter se-
cans. Quid enim acutius isto dolo, quem lingua
proditoria composuit ad illos qui Jesum comprehen-
derunt : Quemcunque osculatus fuero, ipse est, tenete
Ῐ) eum ".
Vens. 5. ι Dilexisti malitiam super benignita-
tem. ›
Malitia est diabolus, utpote qui omnia mala atque
omnibus velit. Benignitas vero Christus est, quo-
niam natura sua Dei bonitas exsistit. Suo igitur
Christo derelicto, ludas Satanam dilexit; quin et
iniquitatem magis, quam loqui aequitatem elegit.
Poterat enim vere justitiam recipere, et cum cane-
’ ris apostolis Evangelium praedicare; verumtamen
ad proditionis iniquitatem semet ipse dejccit. lloc
ipsum usuvenit omni qui accusationé gaudet. et
calumniatur fratri suo, (-um lubentius iniquitatem,
³⁵ Matth. xxvi, ‘lS.