PG 93, col. 1576
Καὶ ἦλθεν ὲν τῷ Πνεύματι εις τὸ ίερόν. Οὔ
γὰρ αὑτοκινήτως οί ἆγιοίτι διαπράττονται, ἀλλ’ ἐκ
Πνεῦματος ἁγίου κινούμενοι. Καὶ ἐν τῷ εἰσαγα-
γεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι
αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ ai;-
τοῦ. Ὦ παιδίον τῆς τεκούσης σε μητρός· μᾶλλον
δὲ. τῶν αἰώνων ἁπάντων, ὑπάρχον παλαιότερον. Ὠ
παιδῐον μήπω τρανῶσαν τὴν γλῶσσαν, καί τοι δὶ
προφήταις ὲνηχοῦν τὸν λόγον διὰ τοῦ Πνεύματος. Ὠ
τοῦ Μωσέως πλάοντα, καὶ τῷ τούτου νόμῳ · μᾶλλον
δὲ τῷ οίκείῳ διὰ φιλανθρωπίαν ἑαυτὸν ὑποκλίνων.ὀ
τοῦ νόμου ποιητὰ, καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης νομο-
θέτα. Καθάπερ γὰρ βασιλεύς τις νόμον τυπωθῆναι
κελεύων, καὶ οἰκείᾳ ὑποσημειώσει τοῦτον βεϐαιοῖ’
καὶ πάλιν ὅταν βούληται, τὸν μὲν πρῶτον νόμον
παύει, ήγουν πληροῖ· ἀντεισάγει δὲ τούτου {admito-
⁸πέραν νέαν νομοθεσίαν· οὕτως καὶ ὁ Κύριος, τὸν
πάλαι νόμον διὰ Μωῦσέως ἐκθέμενος· ὡς οἶδεν
τοῦτον μηδένα τελειοῦνταο τοῦτον μὲν αὐτουργία
πληροῖ, διὰ τοῦ ποιῆσαι τὰ νομοθετηθέντα . Ἑπεισο
ἦς ἐγγίζομεν τῷ Θεῷ, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος
'0 δὲ Συμεὼν ἐδέξατο τὸ παιδίον εις τὰς ἀγκά-
⁹ιας αὑτοῦ. Πάλιν σὲ μακαρίσω, ὦ Συμεών. Μακα-
ρισμοῦ γὰρ ἀληθῶς ἄξιος πέφυκας. Ἰδοὺ γὰρ τὸν
ἐπὶ τῶν Χερουϐὶμ ὲποχούμενον, ἐν ἀγκάλαις ἐδέξω.
(Ξ
Ἰδοὺ τὸν τοῖς Σεραφὶμ ἀθεώρητον, γηραιοῖς ὀφθαλ-
μοῖς καθορῶν ἐπιτέρπῃ. Ἰδοὺ τὸν ὑπὸ Ίεζεκιὴλ,
ἐπὶ τετραμόρφου θρόνου θεωρηθέντα,,ὲν ταῖς χερσὶν
ὡς βρέφος ἑναγκαλίζῃ. Πῶς οὖν οὺχ ὑπάρχεις μα-
κάριος, τοιούτων καὶ τηλικούτων ἀξιωθεὶς ἀγαθῶ-ις
Καὶ ηὺλόγησεν τὸν Θεὸν, καί εἷπεν-ι Νῦν ἀπο.
λύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά
σου ἐνεὶρήνῃ. Κὲκμηκα, Δέσποτα, τδ δεσμωτήριον
οίκῶν τοῦ παρόντος αἰῶνος. Ἐχρόνισα ὲν τῇ παροι-
κίᾳ, καὶ τὴν μετοικίαν ἀσπάζομαι, ἔνθα εὐφραινο-
μένων πάντων ἡ κατοικία. Ἀπόλυσον με, Δέ-
σποτα. ’Δπαλλαγῆναι γὰρ τῶν ὡρωμένων ἐπείγο-
μαι. ’1δοῦ ή προφητεία ῆγγικεν. ’ἰδοὺ τὸ σωτήριον
πάρεστιν. Εἶδον γὰρ οῖ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτή-
οιόν σου, περὶ οὗ Ἦσαῖας ὲσόα· Ἰδοὺ Σιὼν
πόλις τὸ σωτήριον ἡμῶν. Σιὼν δέ ἔστιν ὴἚκκλη-
σία, ὲν ᾖ τὺ σωτήριον, τοὺτέστιν ὁ Χριστὸς, ὲναυέ
λίζεται. Καὶ πάλιν λέγει· Τὸ σωτήριόν μου ὡς
,λαμπὰς καυθήσεται. Δίκην γὰρ λαμπάδος ἐπιφα-
νεὶς ό Σωτὴρ, τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐφώτισεν.
"0 ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν
λαῶν. Οὐκ ἔστι [ῑσ. ἔτι] τοῦ ἐνὸς λαοῦ, τοῦ¹ἀγνώμο-
νος · λέγω δὴ τοῦ Ἰσραὴλ, ἀλλὰ πάντων τῶν λαῶν,
κατὰ τὴν ἱεροψάλτην λέγον-ια · Αἰνεῖτε τὸν Κύριον,
πάντα τὰ ἔθνη· ἐπαινέσιιτε αὐτὸν πάντες οι
λαοί. Καὶ ό Δανιὴλ φησιν-,Πάντες οι λαοί, φυλαὶ
καί γλῶσσαι αὑτῷ (δουλεύσουσιν,
’⁸ Psal. Lxxxvl. 7.. "
ibid. 50. ³⁸ lsa. mn, Ι.
. ω... ,ηιμ-υ,
vn, Η.
γὰρ αὑτοκινήτως οί ἆγιοίτι διαπράττονται, ἀλλ’ ἐκ
Πνεῦματος ἁγίου κινούμενοι. Καὶ ἐν τῷ εἰσαγα-
γεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι
αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ ai;-
τοῦ. Ὦ παιδίον τῆς τεκούσης σε μητρός· μᾶλλον
δὲ. τῶν αἰώνων ἁπάντων, ὑπάρχον παλαιότερον. Ὠ
παιδῐον μήπω τρανῶσαν τὴν γλῶσσαν, καί τοι δὶ
προφήταις ὲνηχοῦν τὸν λόγον διὰ τοῦ Πνεύματος. Ὠ
τοῦ Μωσέως πλάοντα, καὶ τῷ τούτου νόμῳ · μᾶλλον
δὲ τῷ οίκείῳ διὰ φιλανθρωπίαν ἑαυτὸν ὑποκλίνων.ὀ
τοῦ νόμου ποιητὰ, καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης νομο-
θέτα. Καθάπερ γὰρ βασιλεύς τις νόμον τυπωθῆναι
κελεύων, καὶ οἰκείᾳ ὑποσημειώσει τοῦτον βεϐαιοῖ’
καὶ πάλιν ὅταν βούληται, τὸν μὲν πρῶτον νόμον
παύει, ήγουν πληροῖ· ἀντεισάγει δὲ τούτου {admito-
⁸πέραν νέαν νομοθεσίαν· οὕτως καὶ ὁ Κύριος, τὸν
πάλαι νόμον διὰ Μωῦσέως ἐκθέμενος· ὡς οἶδεν
τοῦτον μηδένα τελειοῦνταο τοῦτον μὲν αὐτουργία
πληροῖ, διὰ τοῦ ποιῆσαι τὰ νομοθετηθέντα . Ἑπεισο
ἦς ἐγγίζομεν τῷ Θεῷ, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος
'0 δὲ Συμεὼν ἐδέξατο τὸ παιδίον εις τὰς ἀγκά-
⁹ιας αὑτοῦ. Πάλιν σὲ μακαρίσω, ὦ Συμεών. Μακα-
ρισμοῦ γὰρ ἀληθῶς ἄξιος πέφυκας. Ἰδοὺ γὰρ τὸν
ἐπὶ τῶν Χερουϐὶμ ὲποχούμενον, ἐν ἀγκάλαις ἐδέξω.
(Ξ
Ἰδοὺ τὸν τοῖς Σεραφὶμ ἀθεώρητον, γηραιοῖς ὀφθαλ-
μοῖς καθορῶν ἐπιτέρπῃ. Ἰδοὺ τὸν ὑπὸ Ίεζεκιὴλ,
ἐπὶ τετραμόρφου θρόνου θεωρηθέντα,,ὲν ταῖς χερσὶν
ὡς βρέφος ἑναγκαλίζῃ. Πῶς οὖν οὺχ ὑπάρχεις μα-
κάριος, τοιούτων καὶ τηλικούτων ἀξιωθεὶς ἀγαθῶ-ις
Καὶ ηὺλόγησεν τὸν Θεὸν, καί εἷπεν-ι Νῦν ἀπο.
λύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά
σου ἐνεὶρήνῃ. Κὲκμηκα, Δέσποτα, τδ δεσμωτήριον
οίκῶν τοῦ παρόντος αἰῶνος. Ἐχρόνισα ὲν τῇ παροι-
κίᾳ, καὶ τὴν μετοικίαν ἀσπάζομαι, ἔνθα εὐφραινο-
μένων πάντων ἡ κατοικία. Ἀπόλυσον με, Δέ-
σποτα. ’Δπαλλαγῆναι γὰρ τῶν ὡρωμένων ἐπείγο-
μαι. ’1δοῦ ή προφητεία ῆγγικεν. ’ἰδοὺ τὸ σωτήριον
πάρεστιν. Εἶδον γὰρ οῖ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτή-
οιόν σου, περὶ οὗ Ἦσαῖας ὲσόα· Ἰδοὺ Σιὼν
πόλις τὸ σωτήριον ἡμῶν. Σιὼν δέ ἔστιν ὴἚκκλη-
σία, ὲν ᾖ τὺ σωτήριον, τοὺτέστιν ὁ Χριστὸς, ὲναυέ
λίζεται. Καὶ πάλιν λέγει· Τὸ σωτήριόν μου ὡς
,λαμπὰς καυθήσεται. Δίκην γὰρ λαμπάδος ἐπιφα-
νεὶς ό Σωτὴρ, τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐφώτισεν.
"0 ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν
λαῶν. Οὐκ ἔστι [ῑσ. ἔτι] τοῦ ἐνὸς λαοῦ, τοῦ¹ἀγνώμο-
νος · λέγω δὴ τοῦ Ἰσραὴλ, ἀλλὰ πάντων τῶν λαῶν,
κατὰ τὴν ἱεροψάλτην λέγον-ια · Αἰνεῖτε τὸν Κύριον,
πάντα τὰ ἔθνη· ἐπαινέσιιτε αὐτὸν πάντες οι
λαοί. Καὶ ό Δανιὴλ φησιν-,Πάντες οι λαοί, φυλαὶ
καί γλῶσσαι αὑτῷ (δουλεύσουσιν,
’⁸ Psal. Lxxxvl. 7.. "
ibid. 50. ³⁸ lsa. mn, Ι.
. ω... ,ηιμ-υ,
vn, Η.