PG 93, col. 1581
(ista; Δαῦὶδ προανειμὲλπων ἐκήρυττε λέγων· Λύτρω-
σιν ἀπέστειλεν Κύριος τῷ λαῷ αὑτοῦ. Καὶ πάλιν·
ἙλυτροΆω ῥάϐδῳ κληρονομίαν σου. Τίς δέ ἐστιν
ὁ λυτρωσάμενος καὶ ἡ λύτρωσις, εἰ μὴ αὐτὸς ὁ Κύ-
ριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, δι’ οὗ πάντες ὲκ τῆς
πλάνης καὶ φθορᾶς ὲλυτρὼυημεν;
Τὸ δὲ παιδίον, φησὶν, ηὔξανε καί ἐκραταιοῦτο
πνεύματι” πληρούμενον σοφίας, καί χάρις Θεοῦ
ἦν ἐπ’ αὐτῷ-Πῶς τοίνυν ηὔξανεν, ὁ πᾶσιν ἀνθρώ-
ποις. καὶ ζώοις, καὶ φυτοῖς, τὴν ζωὴν καὶ τὴν αὖ-
ξησιν χαριζόμενος, ἢ δηλονότι κατὰ τὴν τοῦ σώμα-
τος αὓξησιν ; Πῶς δὲ καὶ ἐκραταιοῦτο Πνεύματι, ὁ
πᾶσι προφήταις καὶ δικαίοις τὴν τούτου) ἕμτενευσιν
καὶ μετοχὴν δωρούμενος, καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς νηδύος
τήν θεοδόχον σάρκα ὑπο τούτου διαπλαττόμενος, εί
μὴ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, τῷ ὑπὲρ τὴν τοῦ σώματος
ἡλικίαν ὑπερλάμπειν ἐν τῷ βρέφει, τῆς θείας φύ-
σεως τὰ γνωρίσματα , Εἰ γὰρ καὶ τὴν ἡμετέραν φύ-
σιν, ὁ τῆς φύσεως πλάστης ἐξ οἰκείας φιλανθρωπίας
περιεϐάλετο ἀδιαιρέτως ἅμα καὶ ἀσυγχύτους, ἀλλ’
οὖν καὶ οὕτως ὑπερηύγαζεν καθ’ ὑπερϐολὴν τὴν ἁν-
θρωπίνην ταπείνωσιν τὸ τῆςνθεότητος μέγεθος, Πῶς
δὲ πάλιν ἐπληροῦτο sopiat; καὶ χάριτος , ἐν ᾧ εἰσι)-
adt-rec οί θησαυροὶ τῆς γνώσεως καὶ τῆς σοφίας
ἀπόκρυφοι; Καὶ ὁ Παροιμίαστὴς δέ φησιν’ Ἡ σο-
φία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἷκον. Σοφία δέ ἐστιν, ὁ
τοῦ Θεοῦ Λόγος. Αὐτὸς γὰρ ἐδόθη νήμῖν σοφία ἀπὸ
Θεοῦ, κατά τὸν μακάριον Παῦλον. Εἰ οὖν αὑτὴ ἡ σο-
φία ἐν τῇ νηδύϊ τῆς ἁγίας καὶ ὰειπαροὲνου , ἑαυτῇ
’τὸ ἄχραντον καὶ ᾶγιον σῶμα διὰ τοῦ Πνείιματος ᾠκο-
δόμησεν, πῶς νῦν λέγεται σοφίας πληροῦσθαι καί
χάριτος; Ἣ πάντως κατὰ τὴν πολλάκις ἐν τοῖς ἀνω-
τέρω ῥηθεῖσαν ἀπόδοσιν, προσφόρως καὶ ἁρμοδίως,
τῇ κατὰ σάρκα ἑαυτοῦ παρουσίᾳ, πάντα ὀ Σωτὴρ καὶ
Κύριος ἡμῶν ᾠκοδόμησεν· μεθ’ οὗ τῷ θεῴ καὶ Πα-
τρὶ δόξα καὶ κράτος, καὶὴ ἀτελεύτητος βασιλεία,
σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἁγαθῴ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι ,
νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Β’.
ΛεοντΙοιν ἐπισκόπου Νεαπόλεως τῆς Κύπρου,
εἰς τὴν ἡμέραν τῆς ἀνίας Μεσοπεντηκοοέῆς .
Πάντα τὰ ὑπὸ τοῦ Acan/nou καὶ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ ὲν τῇ ὲνσάρκῳ αὐτοῦ οἰκονομίᾳ, καὶ
³³ Psal. cx, 6. ³⁵ Ράίί. Lxxm,2.
³⁷ Coloss. ιι, 3.
(η) Leontii plures fuere. iique episcopi, exce-
pto Leontio Byzantina. qui ipse nobilis'scriptor,
ιιι-κίει- alia, etiam ipso hoc argumento scripsit'Ora-
tionem, quam damus. Noster liic Leontius. constan-
ter Ι Νςεεῲοιςορ Cypri episcopus legitur, citaturque
eo titulo in [Synodoac‘tl 4 relato eius loco pro sacris
imaginibus luculentissimo: post quem recitatum.
sic du eo llonslantinus Constantine Cypri episcopus,
[aliquam de gentili suo : Daren. an.' '594,'nuni. ὅ,
σιν ἀπέστειλεν Κύριος τῷ λαῷ αὑτοῦ. Καὶ πάλιν·
ἙλυτροΆω ῥάϐδῳ κληρονομίαν σου. Τίς δέ ἐστιν
ὁ λυτρωσάμενος καὶ ἡ λύτρωσις, εἰ μὴ αὐτὸς ὁ Κύ-
ριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, δι’ οὗ πάντες ὲκ τῆς
πλάνης καὶ φθορᾶς ὲλυτρὼυημεν;
Τὸ δὲ παιδίον, φησὶν, ηὔξανε καί ἐκραταιοῦτο
πνεύματι” πληρούμενον σοφίας, καί χάρις Θεοῦ
ἦν ἐπ’ αὐτῷ-Πῶς τοίνυν ηὔξανεν, ὁ πᾶσιν ἀνθρώ-
ποις. καὶ ζώοις, καὶ φυτοῖς, τὴν ζωὴν καὶ τὴν αὖ-
ξησιν χαριζόμενος, ἢ δηλονότι κατὰ τὴν τοῦ σώμα-
τος αὓξησιν ; Πῶς δὲ καὶ ἐκραταιοῦτο Πνεύματι, ὁ
πᾶσι προφήταις καὶ δικαίοις τὴν τούτου) ἕμτενευσιν
καὶ μετοχὴν δωρούμενος, καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς νηδύος
τήν θεοδόχον σάρκα ὑπο τούτου διαπλαττόμενος, εί
μὴ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, τῷ ὑπὲρ τὴν τοῦ σώματος
ἡλικίαν ὑπερλάμπειν ἐν τῷ βρέφει, τῆς θείας φύ-
σεως τὰ γνωρίσματα , Εἰ γὰρ καὶ τὴν ἡμετέραν φύ-
σιν, ὁ τῆς φύσεως πλάστης ἐξ οἰκείας φιλανθρωπίας
περιεϐάλετο ἀδιαιρέτως ἅμα καὶ ἀσυγχύτους, ἀλλ’
οὖν καὶ οὕτως ὑπερηύγαζεν καθ’ ὑπερϐολὴν τὴν ἁν-
θρωπίνην ταπείνωσιν τὸ τῆςνθεότητος μέγεθος, Πῶς
δὲ πάλιν ἐπληροῦτο sopiat; καὶ χάριτος , ἐν ᾧ εἰσι)-
adt-rec οί θησαυροὶ τῆς γνώσεως καὶ τῆς σοφίας
ἀπόκρυφοι; Καὶ ὁ Παροιμίαστὴς δέ φησιν’ Ἡ σο-
φία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἷκον. Σοφία δέ ἐστιν, ὁ
τοῦ Θεοῦ Λόγος. Αὐτὸς γὰρ ἐδόθη νήμῖν σοφία ἀπὸ
Θεοῦ, κατά τὸν μακάριον Παῦλον. Εἰ οὖν αὑτὴ ἡ σο-
φία ἐν τῇ νηδύϊ τῆς ἁγίας καὶ ὰειπαροὲνου , ἑαυτῇ
’τὸ ἄχραντον καὶ ᾶγιον σῶμα διὰ τοῦ Πνείιματος ᾠκο-
δόμησεν, πῶς νῦν λέγεται σοφίας πληροῦσθαι καί
χάριτος; Ἣ πάντως κατὰ τὴν πολλάκις ἐν τοῖς ἀνω-
τέρω ῥηθεῖσαν ἀπόδοσιν, προσφόρως καὶ ἁρμοδίως,
τῇ κατὰ σάρκα ἑαυτοῦ παρουσίᾳ, πάντα ὀ Σωτὴρ καὶ
Κύριος ἡμῶν ᾠκοδόμησεν· μεθ’ οὗ τῷ θεῴ καὶ Πα-
τρὶ δόξα καὶ κράτος, καὶὴ ἀτελεύτητος βασιλεία,
σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἁγαθῴ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι ,
νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Β’.
ΛεοντΙοιν ἐπισκόπου Νεαπόλεως τῆς Κύπρου,
εἰς τὴν ἡμέραν τῆς ἀνίας Μεσοπεντηκοοέῆς .
Πάντα τὰ ὑπὸ τοῦ Acan/nou καὶ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ ὲν τῇ ὲνσάρκῳ αὐτοῦ οἰκονομίᾳ, καὶ
³³ Psal. cx, 6. ³⁵ Ράίί. Lxxm,2.
³⁷ Coloss. ιι, 3.
(η) Leontii plures fuere. iique episcopi, exce-
pto Leontio Byzantina. qui ipse nobilis'scriptor,
ιιι-κίει- alia, etiam ipso hoc argumento scripsit'Ora-
tionem, quam damus. Noster liic Leontius. constan-
ter Ι Νςεεῲοιςορ Cypri episcopus legitur, citaturque
eo titulo in [Synodoac‘tl 4 relato eius loco pro sacris
imaginibus luculentissimo: post quem recitatum.
sic du eo llonslantinus Constantine Cypri episcopus,
[aliquam de gentili suo : Daren. an.' '594,'nuni. ὅ,