PG 93, col. 1608
ἡμεῖς.
Εἷχες δὲ σὺ, ὦ Ἰουδαῖε, καὶ ἕτερά τινα εἰς μνᾷμην
καὶ¹ δόξαν Θεοῦ , τὴν ῥὲιῦδον Μωσέως, τὰς θετιτεῦ-
κτους πλάκας, τὴν ἄρεκτον βάτον , τὴν ξηρένυδρον
πέτραν. τὴν μαννοφόρον στάμνον, τὴν κιϐωτὸν, τὸ
θυσιαστήριον, το ϐεώνυμον πέταλον, τὸ 0;όδηῦον
ὲςροῦδ, τὴν θεόσκηνον σκηνήν. Εἴθε καὶ σὺ πρώην
τούτοις ἐσχόλαζες προσκυνῶν, καὶ ἐπικαλούμενκ τὸν
ἐπὶ πάντων Θεὸν, καὶ αὑτοῦ ἐμνημόνευες διὰ τῶν
μικρῶν τούτων εἰκόνων καὶ τύπων. καὶ μὴ τὸν μου
σχον καὶ τὰς μυίας κατεῖχες ὑπὲρ τὰς οεοτεύκτους
πλάκας. tam; καὶ τὸ ἆγιον γρυσοῦν θυσιαστήριον
ἐπόθεις καὶ σὺ, καὶ μὴ τὰς δαμάλεις τῆς Σαμαρείας.
ῐζῖθε καὶ τὴν βλαστήσασαν ράῦδον, καὶ μὴ τὴν
Ἀστάρτην ἐρημώσασάν σου τὴν πόλιν. Εἴθε τὴν ὀμ-
ῦρόῦεον ἡσπάσω πέτραν, καὶ μὴ Βαὰλ τὸν Θεῆν σου.
Ἀλλὰ διὰ τοῦτο αὐτὰ πάντα οὐ προσκυνεῖς, ο παλαι
Ἰσραὴλ, ἐπειδὴ οὐκ ἠγάπησας τὸν Θεῦν ἐξ ὅλης τῆς
καρδίας σου ' ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὶν ἑαυτοῦ φίλον, ἦ βα-
σιλέα, καὶ μάλιστα εὐεργέτην, κᾶν υἱον αὑτοῦ θεά-
σηται, κᾶν ρἀδον, κᾶν θρόνον. κᾶν στέφανον. κᾶν
οἷκον, κᾶν δοῦλον. κρατεῖ, ἀσπάζεται, καὶ τιμᾷ διὰ
τούτων τὶν εὐεργέτην, καὶ μάλιστα τὸν Θεόν. Ὅταν
οὖν ἴδῃς Χριστιανοὺς προσκυνοῦντας τὶν σταυρὸν,
γνῶοι ὅτι τῷ σταυρωθέντι Χριστῷ τὴν προσκύνησιν
προσάγουσι, καὶ οὐ τῷ ξύλῳ. Ἐπεὶ εἰ τὴν φύσιν τοῦ
ξύλου ἔσεϐον, πάντως ἂν καὶ τὰ δένδρα καὶ τὰ ἄλση
προσεκύνουν, ὥσπερ καὶ σύ ποτε ὁ Ἰσραὴλ προσεκύ-
‘13:; τούτοις, λέγων τῷ δένδρῳ καὶ τῷ ξὺλῳ⁸ Σύ
μου εἴ Θεὸς, καὶ σύ με ἐγέννησας. Πάλιν δὲ οὐχ
οὕτως λέγομεν ἡμεῖς τῷ σταυρῷ, οὐδὲ ταῖς μορφαῖς
τῶν ἁγεων· Θεοὶ ἡμῶν ἐστε · οὺ γάρ εἱσι 0εοῖ ήμῶν,
ἀλλ’ ὁμοιώματα καὶ εἰκόνες Χριστοῦ καὶ τῶν ἁγίων
αὐτοῦ, πρὸς ἀνάμνησιν, καὶ τιμὴν, καὶ εὐπρέπειαν
ἐκκλησιῶν προκείμενα καὶ προσκυνούμενα· ό γὰρ
τιμῶν τὸν μάρτυρα, τον Θεὸν τιμᾷ· καὶ ὀ τῇ Μητρὶ
αὑτοῦ προσκυνῶν, αὐτῷ τὴν τιμὴν προσάγει. Καὶ ὁ
τὶν ἀπόστολον τιμῶν, τὸν ἀποστείλαντα τιμᾷ· εἴθε
καὶσὺ Μωσαῖκὰς εἰκόνας ἐποίεις καί προφητικὰς ,
καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν δι’ αὐτῶν προσεκύνεις τῷ
Θεῷ καὶ Aes-irim αὐτῶν, καὶ μὴ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ
Ναϐουχοδονόσορ· καὶ πῶς οὐκ αἰσχύνῃ κατ’ ἐμοῦ
κινούμενος, καὶ κατεπαιρομενος κατὰ τῶν εἰκόνιον
καὶ τοῦ σταυροῦ ἐγκαλῶν, ει ’Λϐραὰμ τοῖς strictio-
λάτραις προσεκύνησεν, εἰ Μωσῆς τὸν ἰοθδρ clauim“
λάτρην προσεκύνησεν, καὶ ’ἰακὼό τὸν Φαραὼ. καὶ
Δανιὴλ τὸν Ναϐουχοδονόσορ; Et οὗτοι προφῆται xz‘z
δίκαιοι ὄντες, διά τινας εὐεργεσίας προσεκύνουν αὑ-
τοῖς ἐπὶ τὴν γῆν εἰδωλολάτραις οὖσιν, ἑ.μοῦ acaum!-
ρῃ προσκυνοῦντος σταυρῷ καὶ χαρακτῆρσιν ἁγίων,
ἐξ ὧν μυρία ἀγαθὰ παρὰ Θεοῦ δι’ αὐτῶν κομίζομαιι
Ὀγᾰρ τὸν βασιλέα ῳοῦούμενος, οὐκ ἀτιμάζει τὸν⁸
Υἱδν αὑτοῦ · καὶ ὁ Θεὸν φοϐούμενος, τιμᾷ πάντως
καὶ σέϐει καὶ προσκυνεῖ ὡς Υἰὺν Θεοῦ Χριστὸν τὸν
Εἷχες δὲ σὺ, ὦ Ἰουδαῖε, καὶ ἕτερά τινα εἰς μνᾷμην
καὶ¹ δόξαν Θεοῦ , τὴν ῥὲιῦδον Μωσέως, τὰς θετιτεῦ-
κτους πλάκας, τὴν ἄρεκτον βάτον , τὴν ξηρένυδρον
πέτραν. τὴν μαννοφόρον στάμνον, τὴν κιϐωτὸν, τὸ
θυσιαστήριον, το ϐεώνυμον πέταλον, τὸ 0;όδηῦον
ὲςροῦδ, τὴν θεόσκηνον σκηνήν. Εἴθε καὶ σὺ πρώην
τούτοις ἐσχόλαζες προσκυνῶν, καὶ ἐπικαλούμενκ τὸν
ἐπὶ πάντων Θεὸν, καὶ αὑτοῦ ἐμνημόνευες διὰ τῶν
μικρῶν τούτων εἰκόνων καὶ τύπων. καὶ μὴ τὸν μου
σχον καὶ τὰς μυίας κατεῖχες ὑπὲρ τὰς οεοτεύκτους
πλάκας. tam; καὶ τὸ ἆγιον γρυσοῦν θυσιαστήριον
ἐπόθεις καὶ σὺ, καὶ μὴ τὰς δαμάλεις τῆς Σαμαρείας.
ῐζῖθε καὶ τὴν βλαστήσασαν ράῦδον, καὶ μὴ τὴν
Ἀστάρτην ἐρημώσασάν σου τὴν πόλιν. Εἴθε τὴν ὀμ-
ῦρόῦεον ἡσπάσω πέτραν, καὶ μὴ Βαὰλ τὸν Θεῆν σου.
Ἀλλὰ διὰ τοῦτο αὐτὰ πάντα οὐ προσκυνεῖς, ο παλαι
Ἰσραὴλ, ἐπειδὴ οὐκ ἠγάπησας τὸν Θεῦν ἐξ ὅλης τῆς
καρδίας σου ' ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὶν ἑαυτοῦ φίλον, ἦ βα-
σιλέα, καὶ μάλιστα εὐεργέτην, κᾶν υἱον αὑτοῦ θεά-
σηται, κᾶν ρἀδον, κᾶν θρόνον. κᾶν στέφανον. κᾶν
οἷκον, κᾶν δοῦλον. κρατεῖ, ἀσπάζεται, καὶ τιμᾷ διὰ
τούτων τὶν εὐεργέτην, καὶ μάλιστα τὸν Θεόν. Ὅταν
οὖν ἴδῃς Χριστιανοὺς προσκυνοῦντας τὶν σταυρὸν,
γνῶοι ὅτι τῷ σταυρωθέντι Χριστῷ τὴν προσκύνησιν
προσάγουσι, καὶ οὐ τῷ ξύλῳ. Ἐπεὶ εἰ τὴν φύσιν τοῦ
ξύλου ἔσεϐον, πάντως ἂν καὶ τὰ δένδρα καὶ τὰ ἄλση
προσεκύνουν, ὥσπερ καὶ σύ ποτε ὁ Ἰσραὴλ προσεκύ-
‘13:; τούτοις, λέγων τῷ δένδρῳ καὶ τῷ ξὺλῳ⁸ Σύ
μου εἴ Θεὸς, καὶ σύ με ἐγέννησας. Πάλιν δὲ οὐχ
οὕτως λέγομεν ἡμεῖς τῷ σταυρῷ, οὐδὲ ταῖς μορφαῖς
τῶν ἁγεων· Θεοὶ ἡμῶν ἐστε · οὺ γάρ εἱσι 0εοῖ ήμῶν,
ἀλλ’ ὁμοιώματα καὶ εἰκόνες Χριστοῦ καὶ τῶν ἁγίων
αὐτοῦ, πρὸς ἀνάμνησιν, καὶ τιμὴν, καὶ εὐπρέπειαν
ἐκκλησιῶν προκείμενα καὶ προσκυνούμενα· ό γὰρ
τιμῶν τὸν μάρτυρα, τον Θεὸν τιμᾷ· καὶ ὀ τῇ Μητρὶ
αὑτοῦ προσκυνῶν, αὐτῷ τὴν τιμὴν προσάγει. Καὶ ὁ
τὶν ἀπόστολον τιμῶν, τὸν ἀποστείλαντα τιμᾷ· εἴθε
καὶσὺ Μωσαῖκὰς εἰκόνας ἐποίεις καί προφητικὰς ,
καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν δι’ αὐτῶν προσεκύνεις τῷ
Θεῷ καὶ Aes-irim αὐτῶν, καὶ μὴ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ
Ναϐουχοδονόσορ· καὶ πῶς οὐκ αἰσχύνῃ κατ’ ἐμοῦ
κινούμενος, καὶ κατεπαιρομενος κατὰ τῶν εἰκόνιον
καὶ τοῦ σταυροῦ ἐγκαλῶν, ει ’Λϐραὰμ τοῖς strictio-
λάτραις προσεκύνησεν, εἰ Μωσῆς τὸν ἰοθδρ clauim“
λάτρην προσεκύνησεν, καὶ ’ἰακὼό τὸν Φαραὼ. καὶ
Δανιὴλ τὸν Ναϐουχοδονόσορ; Et οὗτοι προφῆται xz‘z
δίκαιοι ὄντες, διά τινας εὐεργεσίας προσεκύνουν αὑ-
τοῖς ἐπὶ τὴν γῆν εἰδωλολάτραις οὖσιν, ἑ.μοῦ acaum!-
ρῃ προσκυνοῦντος σταυρῷ καὶ χαρακτῆρσιν ἁγίων,
ἐξ ὧν μυρία ἀγαθὰ παρὰ Θεοῦ δι’ αὐτῶν κομίζομαιι
Ὀγᾰρ τὸν βασιλέα ῳοῦούμενος, οὐκ ἀτιμάζει τὸν⁸
Υἱδν αὑτοῦ · καὶ ὁ Θεὸν φοϐούμενος, τιμᾷ πάντως
καὶ σέϐει καὶ προσκυνεῖ ὡς Υἰὺν Θεοῦ Χριστὸν τὸν