PG 93, col. 1630
eo sanctam communionem secundum protirium gra-
dum, tenuit manutn illitis ille sanctus, et dixit : Vade
prius reconciliari fratri tuo; et tunc veniens, digne
suscipe immaculata, imtnemor malitite, Christi my-
steria. Reveritus ergo coram tanta multitudine cle-
ricorum contradicere illi, maxime in tali loco et in
tali horrenda hora, spopondit hoc facere, et tunc de
sanctis mysteriis dedit ei. Igitur ex tunc omnes cle-
rici et laici custodiebant se, ne inter se malitiam re-
tinerent, timentes ne et ipsos confunderet, triumpha-
retque quemadmodum et illum diaconum.
Car. XVII. — Habebat quidem sanctissimus hic
vir scientiam divinarum Scripturarum; non autem
in sapientia sermonis . bas tanquam ex inani
gloria memoriter dicens, sed per eamdem ipsam ope-
rum actionem, et mandatorum observationem; et in
secreto quotidiani consilii sui nullus sermo otiosus
audiebatur, nisi [orte ordinatio rei civilis exigeret,
sed aut relationes sanctorum Patrum, aut scripturales
quaestiones, aut dogmatica problemata, propter ntul-
titudinem nec nominandorum haereticorum qui re-
gionem circumdederant. Si vero alicui aliquis de-
trahere inciperet, hunc patriarcha per alteram ser—
mocinationem, nt sapiens, ingeniose removebat: et
si iterum permaneret, nihil quidem ei dicebat; sed
hunc annotans, praecipiebat hebdomadario ne sineret
ulterius eutn intrare cum bis qui nuntiabantur, qua.
tenus per eum caeteros temperaret atque erudiret
Car. XVIII. — Deliuitiouem autem et aliam, quam
all‘ectavit hic sanctus, non est justum postponere.
Audiens quod postquam comitatus est imperator (5i ),
nullus universi senatus et astanlium exercituum au-
tiquum memoriale aliquod nuntiet, sed mox hi qtti
dicuntur monumentorum anltticatores sumunt qua-
tuor vel quinque minutias marmorum pusillas de di~
versis coloribus. et ingrediantur ad eum, et dicunt :
Domine, quali metallo imperium tuum jubet fieri
monumentum tuom; insinuantes videlicet ei quia
tanquam homo corruptibilis et transitorius curant
habeto tute ipsius animm, et pie regnum dispone;
imitabatur et iste beatus veraciter hanc dignam laudo
traditionem, et praecepit sibi monumentum aedificari.
ubi et reliqui praedecessores ejus patriarcha: jaco-
bant; imperfectum vero manere usque ad nbitqu
suum, ut imperfecto existente, per celebrem b-stivi-
tatem, assistente clero, ingredientes qui dicebautur
studiosi (52), dicerent ad eum : Domine, monumen-
tum tuum imperfectum est, praecipe ergo utcousumum-
tttr, co quod nescias qua hora fur veniat (.iluttlt μιν).
Hoc autent faciebat ille sanctus ut ita fieret, volens
imitationem bonam et post se futuris relinquere pu-
triarcltis.
Car. XIX. — Dontino ob multitudinem peccato-
rum nostroruni permittente, propria templa quae
erant Jerosolymis, a percutiendts a llcn Pet-sis cre-
λ mari. discens hic sanctissimus patriarcha in ututi:|
dum, tenuit manutn illitis ille sanctus, et dixit : Vade
prius reconciliari fratri tuo; et tunc veniens, digne
suscipe immaculata, imtnemor malitite, Christi my-
steria. Reveritus ergo coram tanta multitudine cle-
ricorum contradicere illi, maxime in tali loco et in
tali horrenda hora, spopondit hoc facere, et tunc de
sanctis mysteriis dedit ei. Igitur ex tunc omnes cle-
rici et laici custodiebant se, ne inter se malitiam re-
tinerent, timentes ne et ipsos confunderet, triumpha-
retque quemadmodum et illum diaconum.
Car. XVII. — Habebat quidem sanctissimus hic
vir scientiam divinarum Scripturarum; non autem
in sapientia sermonis . bas tanquam ex inani
gloria memoriter dicens, sed per eamdem ipsam ope-
rum actionem, et mandatorum observationem; et in
secreto quotidiani consilii sui nullus sermo otiosus
audiebatur, nisi [orte ordinatio rei civilis exigeret,
sed aut relationes sanctorum Patrum, aut scripturales
quaestiones, aut dogmatica problemata, propter ntul-
titudinem nec nominandorum haereticorum qui re-
gionem circumdederant. Si vero alicui aliquis de-
trahere inciperet, hunc patriarcha per alteram ser—
mocinationem, nt sapiens, ingeniose removebat: et
si iterum permaneret, nihil quidem ei dicebat; sed
hunc annotans, praecipiebat hebdomadario ne sineret
ulterius eutn intrare cum bis qui nuntiabantur, qua.
tenus per eum caeteros temperaret atque erudiret
Car. XVIII. — Deliuitiouem autem et aliam, quam
all‘ectavit hic sanctus, non est justum postponere.
Audiens quod postquam comitatus est imperator (5i ),
nullus universi senatus et astanlium exercituum au-
tiquum memoriale aliquod nuntiet, sed mox hi qtti
dicuntur monumentorum anltticatores sumunt qua-
tuor vel quinque minutias marmorum pusillas de di~
versis coloribus. et ingrediantur ad eum, et dicunt :
Domine, quali metallo imperium tuum jubet fieri
monumentum tuom; insinuantes videlicet ei quia
tanquam homo corruptibilis et transitorius curant
habeto tute ipsius animm, et pie regnum dispone;
imitabatur et iste beatus veraciter hanc dignam laudo
traditionem, et praecepit sibi monumentum aedificari.
ubi et reliqui praedecessores ejus patriarcha: jaco-
bant; imperfectum vero manere usque ad nbitqu
suum, ut imperfecto existente, per celebrem b-stivi-
tatem, assistente clero, ingredientes qui dicebautur
studiosi (52), dicerent ad eum : Domine, monumen-
tum tuum imperfectum est, praecipe ergo utcousumum-
tttr, co quod nescias qua hora fur veniat (.iluttlt μιν).
Hoc autent faciebat ille sanctus ut ita fieret, volens
imitationem bonam et post se futuris relinquere pu-
triarcltis.
Car. XIX. — Dontino ob multitudinem peccato-
rum nostroruni permittente, propria templa quae
erant Jerosolymis, a percutiendts a llcn Pet-sis cre-
λ mari. discens hic sanctissimus patriarcha in ututi:|