PG 93, col. 1640
reficere, illum autem Stlpt‘rlr‘t'luln erueiari graviter,
pcrvenitceleritwr ad eum ille vere' sne super-
bia, et dixit ad cum hilari vultu : Fac eharitatetn, liti
Troile. A‘istimas quod in veritate dixerim tibi I‘ratri-
bus hujuscemodi dare? crede mihi, per joeum dixi
tibi dare. Ego enim volui pnestare eis singula un-
mismata propter sanctam lestivitatcm; sed quia non
habebat d~strihuter meus secum sul'licicutetn quant η
tatem, hujus rei gratia mutuam dedisti eam mihi. et
ecce attuli tibi iilas triginta libras. Ut vero vidit
quarritatem episcopus in honorabili manu sapientis
disparehat, frigus etiam recedebat, fortitudo quoque
et corporis ejus calor ad eum revertebantur ; ut ex
hoc non posset latere hanc esse cauSam repente
eomprehendentis cum counnutatIOnis. Suscipiens
ergo aurum ab houorandis Inanian patriarchae, et
nihil omnino cuntradlccns, exspectabat ab eo pa-
triarcha conscriptiouem abrenuntiatiOuis mercedis
earum qua: data: sunt triginta auri librarum. Fecl
autem hoc cum gaudio Troilus episcopus, scribens
propriis manibus ita : Deus, domino meo Joanni hea—
tissimo patriarcha: hujus Alexandrinorum magna:
civitatis, da mercedem triginta lifrarnm quae data
sunt tibi, quoniam ego recepi mea. Hoc scriptum
itaque sanctus accipiens, sumpsit secum et eumdem
statim sanus factus est. Volens ergo mercedis reddi-
tor Deus corripere eum, simul autem et ad misera-
tionem coutribulatorum et compassionem erigere,
Ostendit ci eadem die dormienti post prandium pa.
triarcha: in somnis, qua mercede privatus esset.\'idit
enim (ut ait) dommn. cujus pulthritudinem atque
tnrgnizudinem non potest ars hominum imitari, et
januam hujus totam auream, et superjauuam titulum
eonSrriptum : Musio meum, ετ nzoums Tunna
eetrcon. Cum ergo hoc, inquit, legissem, gavisus
sum, sciebam enim donandum tuihi ab imprratorc
talis domus epulationem. Nondum autem hujusmodi
tituli superscriptiouem perlegeram, et ecce quidam
regius cubicularius, habens secum et alio: obs-simi
υ divini; et cntu perveniSset ad talem nitentis (Ionius
jaunam, dixit ad proprios ofliciales : Deponite mihi
titulum. Et cum deposuissent. iterum dixit: Mutate
eum. et ponite quem mnsit orbis terrarum rex. Et
attulerunt et allixerunt aliud aspiciente uie, super-
scriptum ita : MANSlO (ΕῘΕΚΝΑ ac BEQUIES JOANSiS
ARCHIEI‘ISCOI’I ALEXANDRIE, EMPTA LIBRIS TMGINTA.
Ι-Σι eum hoc vidisset, Surrexit ιι somno, et magno
summoque pastori qua: vna sunt ei in somnis enarra-
vit. Proficiens ea de causa Troilus episcopus, factus
ex tunc cleemosynator magnificus.
Cir. XXVII. — Dominus qui ύὶιίιὶηε in tempore
qttodam beato Job abstulit, fecit simile et ltuit: omni
bonitate pleno, sancto patriarchae Joanni. Navibus
pcrvenitceleritwr ad eum ille vere' sne super-
bia, et dixit ad cum hilari vultu : Fac eharitatetn, liti
Troile. A‘istimas quod in veritate dixerim tibi I‘ratri-
bus hujuscemodi dare? crede mihi, per joeum dixi
tibi dare. Ego enim volui pnestare eis singula un-
mismata propter sanctam lestivitatcm; sed quia non
habebat d~strihuter meus secum sul'licicutetn quant η
tatem, hujus rei gratia mutuam dedisti eam mihi. et
ecce attuli tibi iilas triginta libras. Ut vero vidit
quarritatem episcopus in honorabili manu sapientis
disparehat, frigus etiam recedebat, fortitudo quoque
et corporis ejus calor ad eum revertebantur ; ut ex
hoc non posset latere hanc esse cauSam repente
eomprehendentis cum counnutatIOnis. Suscipiens
ergo aurum ab houorandis Inanian patriarchae, et
nihil omnino cuntradlccns, exspectabat ab eo pa-
triarcha conscriptiouem abrenuntiatiOuis mercedis
earum qua: data: sunt triginta auri librarum. Fecl
autem hoc cum gaudio Troilus episcopus, scribens
propriis manibus ita : Deus, domino meo Joanni hea—
tissimo patriarcha: hujus Alexandrinorum magna:
civitatis, da mercedem triginta lifrarnm quae data
sunt tibi, quoniam ego recepi mea. Hoc scriptum
itaque sanctus accipiens, sumpsit secum et eumdem
statim sanus factus est. Volens ergo mercedis reddi-
tor Deus corripere eum, simul autem et ad misera-
tionem coutribulatorum et compassionem erigere,
Ostendit ci eadem die dormienti post prandium pa.
triarcha: in somnis, qua mercede privatus esset.\'idit
enim (ut ait) dommn. cujus pulthritudinem atque
tnrgnizudinem non potest ars hominum imitari, et
januam hujus totam auream, et superjauuam titulum
eonSrriptum : Musio meum, ετ nzoums Tunna
eetrcon. Cum ergo hoc, inquit, legissem, gavisus
sum, sciebam enim donandum tuihi ab imprratorc
talis domus epulationem. Nondum autem hujusmodi
tituli superscriptiouem perlegeram, et ecce quidam
regius cubicularius, habens secum et alio: obs-simi
υ divini; et cntu perveniSset ad talem nitentis (Ionius
jaunam, dixit ad proprios ofliciales : Deponite mihi
titulum. Et cum deposuissent. iterum dixit: Mutate
eum. et ponite quem mnsit orbis terrarum rex. Et
attulerunt et allixerunt aliud aspiciente uie, super-
scriptum ita : MANSlO (ΕῘΕΚΝΑ ac BEQUIES JOANSiS
ARCHIEI‘ISCOI’I ALEXANDRIE, EMPTA LIBRIS TMGINTA.
Ι-Σι eum hoc vidisset, Surrexit ιι somno, et magno
summoque pastori qua: vna sunt ei in somnis enarra-
vit. Proficiens ea de causa Troilus episcopus, factus
ex tunc cleemosynator magnificus.
Cir. XXVII. — Dominus qui ύὶιίιὶηε in tempore
qttodam beato Job abstulit, fecit simile et ltuit: omni
bonitate pleno, sancto patriarchae Joanni. Navibus