PG 95, col. 205
ρανοῦ. » Οὐ γὰρ ἐξ οὐρανοῦ τὸ σῶρα κεκόμισται· t cœlo ⁵. » Non enim corpus delatum de cælq est,
λλὰ Θεὸς ὡν καὶ Τἱὸς Θεοῦ, ἐξ οὐρανοῦ καταβέβηκε,
καὶ γέγονεν ἄνθρωπος, δεύτερος Ἀδὰμ, ὡς ἀρχὴ
δευτέρα τῶν ἀναπλαττομένων, καὶ πρὸς ἀφθαρσίαν
διὰ τῆς ἀναστάσεως μεταστοιχειουμένων. Διὸ καί
φησιν· « Ὁ πρῶτος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν, ὁ δεύ-
τερος εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν. »
7ὲ. σησὶν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· « Πο-
ρευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες
αὐτοὺς εἰς ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ
ἀγίου Πνεύματος. » Καὶ Παῦλος ὁ θειότατός φησιν·
« Ὁσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, εἰς τὸν θάνατον
αὐτοῦ ἐβαπτίσθητε. » Ἐνὸς Τἱοῦ ἐμνημόνευσεν ὁ
Κύριος εἰπών· Καὶ τοῦ λοῦ, οὐχὶ δὲ, τοῦ κaὶ roʼ g etiam, et fitiorum. Apostolus autem, in Chisto et
ολῶν. Ὁ δʼ Ἀπόστολος, εἰς τὸν Χριστὸν, καὶ τὸν ejus morte nos baptiaatos dicit. In vestra igitur
αὐτοῦ θάνατον βεβαπτίσθαι ἡμᾶς φησιν. Ἐώσθη
τοίνυν καθʼ ὑμᾶς ὁ φύσει υἱὸς, καὶ εἰσκεκόμισται ὁ
ωtοθετηθεὶς διὰ χάριτος· ἢ εἰς τετράδα ὑμεῖς ἐβα-
τίσθητε. Οὐ γὰρ ἡμεῖς· μὴ γένοιτο· ἡμεῖς γὰρ
βεβαπτίσμεθα εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Παερός καὶ τοῦ
ἱοῦ ααὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος, εἰς Τριάδα ὁμοού-
σιον καὶ ἀδιαίρετον. Μεμένηκε γὰρ οὐχ ἦττον τῷ
Πατρὶ ὁμοοὐειος, καὶ ἐνανθρωπήσας, ὁ φύσει Τἰὸς
τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸς, ὁ Μονογενής· καθὼς καὶ τῆς
Ἐκκλησίας διδάσκει τὸ Σύμβολον.
ἐε. « Πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν Πατερα παντοκρά-
τορα· Ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς· ὁρατῶν τε καὶ
ἀοράτων· καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν ,, et invisibilium. Et in unum Dominum Jcaum Chri-
Τίὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ· τὸν ἐκ Πατρὸς γεννη-stum Εilium Dei unigenitum, ex Patre natum ante
θέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων φῶς ἐκ φωτός· Θεὸν
ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ· γεννηθέντα, οὐ ποιη-
θέντα· ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ, διʼ οὗ τὰ πάντα ἐγέ-
νετο· τὸν διʼ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ διὰ τὴν
ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρα-
νῶν· σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος ἀγίου καὶ Μα-
ρἴας τῆς Παρθένου, καὶ ἐνανθρωπήσαντα· σταυρω-
θέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου· καὶ πα-
θόντα, καὶ ταφέντα· καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ
κατὰ τὰς Γραφάς· καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς,
καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιᾶς τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν
ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς⁴
οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. » Ὁρα πῶς τῶν Dominum Jesum Christum dixerit, ex Patre ante
ἀγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡ πληθὺς ἕνα Κύριον D sæcula genitum, non factum; consubstantialem
Ἰησοῦν Χριστὸν ἔφησε, τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρὸς Patri, lumen de lumine, verum Deum de Den vero,
γεννηθέντα, καὶ οὐ ποιηθέντα· τὸν ὁμοούσιον τῷ incarnatum, passum carne, qui resurrexit, et
Πατρί· τὸ ἐκ τοῦ φωτὸς φῶς· τὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ ascendit in cœlos, sedetque a dextris Dei, ac rur-
Θεὸν ἀληθινόν· τὸν σαρκωθέντα καὶ παθόντα σαρκὶ, sum venturus est judicare vivos et mortuos. Nam
καὶ ἀναστάντα, καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς, et illud : « terum venturus est, » aliquid amplius
καὶ κεκαθικότα ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός· καὶ « πάλιν indicat; quod nempe jam e cœlis venerit, quando
ἐρχόμενον, » ὡς ἤδη ἐξ οὐρανῶν ἐλήλυθεν, ὅτε καθʼ voluntaria unioneassumpta carne factus est homo.
ἐκούσιον ἕνωσιν σαρκωθεὶς ἐνηνθρώπησεν. Οὐ γὰρ Non enim alium posuerunt, ex Patre ante sæcula
ἄλλον τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρὸς γεννηθέντα, καὶ genitum, ct alium de Virgine natum, sed ipsum
ἄλλον τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα· ἀλλʼ ἕνα καὶ τὸν unum et eumdem.
οὐτόν.
λς. Ἀλὰ ἐρεῖς· Δὐτὸν οὗν ἄρα φαμὲν τὸν ἐκ 36. At inquies: lpsum ergc Dei S,2 Verbum
esICoε. αν, 47. sibid. 45. ¹ Matth.XXvm, 19. Rom. τι, ὅ.
λλὰ Θεὸς ὡν καὶ Τἱὸς Θεοῦ, ἐξ οὐρανοῦ καταβέβηκε,
καὶ γέγονεν ἄνθρωπος, δεύτερος Ἀδὰμ, ὡς ἀρχὴ
δευτέρα τῶν ἀναπλαττομένων, καὶ πρὸς ἀφθαρσίαν
διὰ τῆς ἀναστάσεως μεταστοιχειουμένων. Διὸ καί
φησιν· « Ὁ πρῶτος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν, ὁ δεύ-
τερος εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν. »
7ὲ. σησὶν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· « Πο-
ρευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες
αὐτοὺς εἰς ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ
ἀγίου Πνεύματος. » Καὶ Παῦλος ὁ θειότατός φησιν·
« Ὁσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, εἰς τὸν θάνατον
αὐτοῦ ἐβαπτίσθητε. » Ἐνὸς Τἱοῦ ἐμνημόνευσεν ὁ
Κύριος εἰπών· Καὶ τοῦ λοῦ, οὐχὶ δὲ, τοῦ κaὶ roʼ g etiam, et fitiorum. Apostolus autem, in Chisto et
ολῶν. Ὁ δʼ Ἀπόστολος, εἰς τὸν Χριστὸν, καὶ τὸν ejus morte nos baptiaatos dicit. In vestra igitur
αὐτοῦ θάνατον βεβαπτίσθαι ἡμᾶς φησιν. Ἐώσθη
τοίνυν καθʼ ὑμᾶς ὁ φύσει υἱὸς, καὶ εἰσκεκόμισται ὁ
ωtοθετηθεὶς διὰ χάριτος· ἢ εἰς τετράδα ὑμεῖς ἐβα-
τίσθητε. Οὐ γὰρ ἡμεῖς· μὴ γένοιτο· ἡμεῖς γὰρ
βεβαπτίσμεθα εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Παερός καὶ τοῦ
ἱοῦ ααὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος, εἰς Τριάδα ὁμοού-
σιον καὶ ἀδιαίρετον. Μεμένηκε γὰρ οὐχ ἦττον τῷ
Πατρὶ ὁμοοὐειος, καὶ ἐνανθρωπήσας, ὁ φύσει Τἰὸς
τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸς, ὁ Μονογενής· καθὼς καὶ τῆς
Ἐκκλησίας διδάσκει τὸ Σύμβολον.
ἐε. « Πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν Πατερα παντοκρά-
τορα· Ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς· ὁρατῶν τε καὶ
ἀοράτων· καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν ,, et invisibilium. Et in unum Dominum Jcaum Chri-
Τίὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ· τὸν ἐκ Πατρὸς γεννη-stum Εilium Dei unigenitum, ex Patre natum ante
θέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων φῶς ἐκ φωτός· Θεὸν
ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ· γεννηθέντα, οὐ ποιη-
θέντα· ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ, διʼ οὗ τὰ πάντα ἐγέ-
νετο· τὸν διʼ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ διὰ τὴν
ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρα-
νῶν· σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος ἀγίου καὶ Μα-
ρἴας τῆς Παρθένου, καὶ ἐνανθρωπήσαντα· σταυρω-
θέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου· καὶ πα-
θόντα, καὶ ταφέντα· καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ
κατὰ τὰς Γραφάς· καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς,
καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιᾶς τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν
ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς⁴
οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. » Ὁρα πῶς τῶν Dominum Jesum Christum dixerit, ex Patre ante
ἀγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡ πληθὺς ἕνα Κύριον D sæcula genitum, non factum; consubstantialem
Ἰησοῦν Χριστὸν ἔφησε, τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρὸς Patri, lumen de lumine, verum Deum de Den vero,
γεννηθέντα, καὶ οὐ ποιηθέντα· τὸν ὁμοούσιον τῷ incarnatum, passum carne, qui resurrexit, et
Πατρί· τὸ ἐκ τοῦ φωτὸς φῶς· τὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ ascendit in cœlos, sedetque a dextris Dei, ac rur-
Θεὸν ἀληθινόν· τὸν σαρκωθέντα καὶ παθόντα σαρκὶ, sum venturus est judicare vivos et mortuos. Nam
καὶ ἀναστάντα, καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς, et illud : « terum venturus est, » aliquid amplius
καὶ κεκαθικότα ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός· καὶ « πάλιν indicat; quod nempe jam e cœlis venerit, quando
ἐρχόμενον, » ὡς ἤδη ἐξ οὐρανῶν ἐλήλυθεν, ὅτε καθʼ voluntaria unioneassumpta carne factus est homo.
ἐκούσιον ἕνωσιν σαρκωθεὶς ἐνηνθρώπησεν. Οὐ γὰρ Non enim alium posuerunt, ex Patre ante sæcula
ἄλλον τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρὸς γεννηθέντα, καὶ genitum, ct alium de Virgine natum, sed ipsum
ἄλλον τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα· ἀλλʼ ἕνα καὶ τὸν unum et eumdem.
οὐτόν.
λς. Ἀλὰ ἐρεῖς· Δὐτὸν οὗν ἄρα φαμὲν τὸν ἐκ 36. At inquies: lpsum ergc Dei S,2 Verbum
esICoε. αν, 47. sibid. 45. ¹ Matth.XXvm, 19. Rom. τι, ὅ.