PG 95, col. 253
σὰ
πίστει κεκοιμημένων, εἰ μὴ ἴσασιν αὐτοῖς πολὺ τὸ
κέρδος ἐκ τούτου καὶ πολλὴν τὴν ὡφέλειαν. »
ςʼ. ἶτα σὐν τούτοις ὁ πάνσοφος αὕθις Nυσσαέων
Γρηγόριος οὕτω φησίν· « Οὐδὲν ἀλογίστως, οὐδʼ
ἀκερδῶς ὑπὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ κηρύκων καὶ μαθητῶν
παραδέδοται, καὶ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ πανταχοῦ Ἐκκλη-
σίᾳ διακεκράτηται· ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα πάντως ἐπωφε-
λὲς καὶ θεάρεστον, τὸ μνήμην δηλονότι ποιεῖν ἐπὶ
τῆς θείας καὶ παμφαοῦς μυσταγωγίας, τῶν ἐν ὀρθῇ
τῇ πίστει καὶ κεκοιμημένων.
η. Τὸ γὰρ εἰπεῖν, ὅτι « Σὺ ἀποδώσεις ἐκάστῳ
κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, » καὶ, « Θερίσει πᾶς τις ὅ
ἔσπειρε, καὶ τὰ τούτων ἀκόλουθα, περὶ τῆς παρου-
σίας πάντως τοῦ Κτίστου , καὶ τῆς τότε φρικτῆς
ἀποφάσεως εἴρηται, καὶ τῆς τοῦ κόσμου τοῦδε συμ-
περατώσεως. Τότε γὰρ ὅλως βοηθείας οὐκ ἔσται
καιρὸς, ἀλλὰ πᾶσα παράκλησις ἄπρακτος. Τῆς παν-
ηγύρεως γὰρ διαλυθείσης, οὐκ ἔστι πραγματείας
ἐμπόρευμα. Ποῦ γὰρ οἱ πένητες τότε; ποῦ λειτουρ-
γοί; ποῦ ψαλμῳδίαι; ποῦ εὐποιίαι; ποῦ ἀγαθοερ-
γίαι; Διὸ πρὸ τῆς ὥρας ἐκείνης ἀλλήλοις ἐπικου-
ρήσωμεν, καὶ τῷ φιλαδέλφῳ καὶ φιλανθρώπῳ καὶ
φιλοψύχῳ Θεῷ τὰ τῆς φιλαδελφίας προσοίσωμεν·
δέχεται γὰρ εὖ μάλα, καὶ τοῖς ἀσυμφθάστως θ, καὶ
οἶον εἰπεῖν, ἀνετοίμως ἐκδημήσασι, τὰς ὑπὸ τῶν
τούτοις προσφερομένας τῶν ὑστερημάτων ἀναπλη-
ρώσεις εἰς ἔργον τούτοις καὶ πρᾶξιν λογίζεται. Θέλει
γὰρ οὕτως ὁ φιλάνθρωπος Κύριος αἰτεῖσθαι, καὶ
νέμειν τὰ τῶν ἰδίων κτισμάτων πρὸς σωτηρίαν
αἰτούμενα, καὶ τότε μᾶλλον ὁλικῶς ἐπικάμπτεται·
οὐχ ὅταν τις μόνον ὑπὸ ἱδίας ψυχῆς ἀγωνίζηται,
ἀλλʼ ὅταν ὑπὲρ τοῦ πέλας τοῦτο ἐργάζηται. Ἐντεῦ-
θεν γὰρ ἐπὶ τὸ θεομίμητον ἐκτυποῦται, καὶ τὰς
ἐτέρων δωρεὰς, ὡς οἰκείας ἐξαιτεῖ χάριτας, καὶ τῆς
τελείας ἀγάπης τὸν ὅρον ἐμπερικλείει, καὶ τὸν μα-
καρισμὸν ἐκ τούτου πορίζεταιm, καὶ τὴν ίδίαν σὺν
τῇ τοῦ πέλας εὐεργετεῖ ψυχὴν ὅτι μάλιστα.
6. Τἱ δὲ καὶ δυσαχθὲς τὸ πρᾶγμα νενόμισται;
μήτι τὴν Φαλκονίλλαν (1) ἡ πρωτόμαρτυς οὐκ ἔσωσε
μετὰ θάνατον; Ἀλλʼ ἴσως ἐρεῖς, ὅτι αὕτη κατʼ ἀξίαν,
ἐπεὶ πρωτόμαρτυς, καὶ ταύτης δέον εἰσακουσθῆναι
τὴν δέησιν. Ἐγὼ δὲ πρὸς τοῦτό φημι· Καλῶς ἡ πρω-
τόμαρτυς ἐκεῖ. Σκόπει δὲ πάλιν, ὑπὲρ τίνος ἡ αἴτη-
σις· ὅτιπερ ὑπὲρ Ἐλληνίδος, εἰδωλολάτριδός τε καὶ
Locus nusquam occurrit in cditis. ⁶ εαl. μX, 13. e Calat. Xa, 6. ⁴ Gregor.Naα. orat. 40.
ἐκ τοῦ τὴν τοῦ πέλας εὐεργετεῖν ψυχὴν, ὅτι μάλιστα κομίζεται. Mcdia desunt. avct Colb.1.
gooo prmi sæcuh edidit : ncr Basilius Scleucicnsis Dr lμὸ, Eccl. fGrrc.
ommnsit, lib. I dc miraculis sanctæ Τhcclæ. Ejus
πίστει κεκοιμημένων, εἰ μὴ ἴσασιν αὐτοῖς πολὺ τὸ
κέρδος ἐκ τούτου καὶ πολλὴν τὴν ὡφέλειαν. »
ςʼ. ἶτα σὐν τούτοις ὁ πάνσοφος αὕθις Nυσσαέων
Γρηγόριος οὕτω φησίν· « Οὐδὲν ἀλογίστως, οὐδʼ
ἀκερδῶς ὑπὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ κηρύκων καὶ μαθητῶν
παραδέδοται, καὶ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ πανταχοῦ Ἐκκλη-
σίᾳ διακεκράτηται· ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα πάντως ἐπωφε-
λὲς καὶ θεάρεστον, τὸ μνήμην δηλονότι ποιεῖν ἐπὶ
τῆς θείας καὶ παμφαοῦς μυσταγωγίας, τῶν ἐν ὀρθῇ
τῇ πίστει καὶ κεκοιμημένων.
η. Τὸ γὰρ εἰπεῖν, ὅτι « Σὺ ἀποδώσεις ἐκάστῳ
κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, » καὶ, « Θερίσει πᾶς τις ὅ
ἔσπειρε, καὶ τὰ τούτων ἀκόλουθα, περὶ τῆς παρου-
σίας πάντως τοῦ Κτίστου , καὶ τῆς τότε φρικτῆς
ἀποφάσεως εἴρηται, καὶ τῆς τοῦ κόσμου τοῦδε συμ-
περατώσεως. Τότε γὰρ ὅλως βοηθείας οὐκ ἔσται
καιρὸς, ἀλλὰ πᾶσα παράκλησις ἄπρακτος. Τῆς παν-
ηγύρεως γὰρ διαλυθείσης, οὐκ ἔστι πραγματείας
ἐμπόρευμα. Ποῦ γὰρ οἱ πένητες τότε; ποῦ λειτουρ-
γοί; ποῦ ψαλμῳδίαι; ποῦ εὐποιίαι; ποῦ ἀγαθοερ-
γίαι; Διὸ πρὸ τῆς ὥρας ἐκείνης ἀλλήλοις ἐπικου-
ρήσωμεν, καὶ τῷ φιλαδέλφῳ καὶ φιλανθρώπῳ καὶ
φιλοψύχῳ Θεῷ τὰ τῆς φιλαδελφίας προσοίσωμεν·
δέχεται γὰρ εὖ μάλα, καὶ τοῖς ἀσυμφθάστως θ, καὶ
οἶον εἰπεῖν, ἀνετοίμως ἐκδημήσασι, τὰς ὑπὸ τῶν
τούτοις προσφερομένας τῶν ὑστερημάτων ἀναπλη-
ρώσεις εἰς ἔργον τούτοις καὶ πρᾶξιν λογίζεται. Θέλει
γὰρ οὕτως ὁ φιλάνθρωπος Κύριος αἰτεῖσθαι, καὶ
νέμειν τὰ τῶν ἰδίων κτισμάτων πρὸς σωτηρίαν
αἰτούμενα, καὶ τότε μᾶλλον ὁλικῶς ἐπικάμπτεται·
οὐχ ὅταν τις μόνον ὑπὸ ἱδίας ψυχῆς ἀγωνίζηται,
ἀλλʼ ὅταν ὑπὲρ τοῦ πέλας τοῦτο ἐργάζηται. Ἐντεῦ-
θεν γὰρ ἐπὶ τὸ θεομίμητον ἐκτυποῦται, καὶ τὰς
ἐτέρων δωρεὰς, ὡς οἰκείας ἐξαιτεῖ χάριτας, καὶ τῆς
τελείας ἀγάπης τὸν ὅρον ἐμπερικλείει, καὶ τὸν μα-
καρισμὸν ἐκ τούτου πορίζεταιm, καὶ τὴν ίδίαν σὺν
τῇ τοῦ πέλας εὐεργετεῖ ψυχὴν ὅτι μάλιστα.
6. Τἱ δὲ καὶ δυσαχθὲς τὸ πρᾶγμα νενόμισται;
μήτι τὴν Φαλκονίλλαν (1) ἡ πρωτόμαρτυς οὐκ ἔσωσε
μετὰ θάνατον; Ἀλλʼ ἴσως ἐρεῖς, ὅτι αὕτη κατʼ ἀξίαν,
ἐπεὶ πρωτόμαρτυς, καὶ ταύτης δέον εἰσακουσθῆναι
τὴν δέησιν. Ἐγὼ δὲ πρὸς τοῦτό φημι· Καλῶς ἡ πρω-
τόμαρτυς ἐκεῖ. Σκόπει δὲ πάλιν, ὑπὲρ τίνος ἡ αἴτη-
σις· ὅτιπερ ὑπὲρ Ἐλληνίδος, εἰδωλολάτριδός τε καὶ
Locus nusquam occurrit in cditis. ⁶ εαl. μX, 13. e Calat. Xa, 6. ⁴ Gregor.Naα. orat. 40.
ἐκ τοῦ τὴν τοῦ πέλας εὐεργετεῖν ψυχὴν, ὅτι μάλιστα κομίζεται. Mcdia desunt. avct Colb.1.
gooo prmi sæcuh edidit : ncr Basilius Scleucicnsis Dr lμὸ, Eccl. fGrrc.
ommnsit, lib. I dc miraculis sanctæ Τhcclæ. Ejus