PG 95, col. 263
natione ad animarum amantem Dominum fudit,
moxquc hujusmodi vocem divinitus emissam an-
divit: « Preces tuas exaudivi, ac Τrajano igno-
sco. Τu vero posthac cave ne preces mihi pro
impiis offeras. » Quodque hoc verum sit, atque
ab omni criminatione alienum, totus Oriens Oc-
cidensque testatur. En hoc ipræstantius est quam
quod de alconilla refertur. IHæc enim nullius
præter cultum idolorum sccleris conscia erat :
hic contra plurimos martyres dirissima morte af-
fecerat.
t7. Mirbilis es, Domine, et mirabilia sunt opera
tua: ineffabilem misericordiam tuam laudamus :
undcquaque enim es ad clementiam pronus, ser-
visque tuis, tum colendæ charitatis mutuæ, tum
dirmæ in te fidei ac spci occasiones præbes; qui
nos per famulos tuos docuisti alios pro aliis opera
bona præstare, expiationes nimirums et holocausta,
hymnos, psalmorum cantus et preces. Neque id
frustra ac temere: cum fallere nescias, sisque ad
larglendum facilis, quidquid in tui gloriam offera-
ur, inlinitis partibus majorem rependis vicem,
nec inutile est aliquid, quod pro tuo nomine sit
factum.
18. Quocirca, Patres et fratres, ne quis putet,
omnia quæ cum fide Deo offeruntur, non magno
fenore rependi, illi et pro quibus offeruntur. Velut
enim, qui unguento aliove sancto oleo ægrotum
cupit ungere, primum ipse qui ungit, unctionem
participct, tum qua delibutus unctione est ægroto
impertit : sic qutisquis pro salute proximi navat
opcram, sibi ipse primum, tum subinde proximo
prodest. Neque anim injustus est Deus, ut ope-
ris suti obliviscatur, quemadmodum divvinus ait
Apostolus ?⁶,
19. Quin magnus quoque Athanasius in elegan-
vs IIebr., 10.
r Edit. οὐ μικρόν. Edit ἀντίβοσιν.
NoTE
(4) Ἀθανάσιιος αὕλις ὁ πάνυ. Quin magnus
Athauaxius. Athanasio perinde orationem hanc
Hugo Etherianus attribuit lib. De animarum re-
gressu, eap. 15, ubi et eumdem locum Latine re-
citat, hoc modo : « Sed maguus Athanasius ille in
sermone quem scripsit de dormientibus, sic loqui-
tur : Oratio pro fidelibus delunctis non est omit-
tenda. Hbicunoue morte præoccupati fuerint, oe-
renda est salutaris hostia; offerendum est oleum;
oferendi sunt quasi pro sepeliendo cerei, Christum
Dominum vocando in adjutorium. Sunt, inquit, Deο
acceptabilia hæc, multamque exæ ipso referenti re-
tributionem. Et olenm cuidem et cereus,fragrantiam
odoris emittunt. fncruenta vero hostia propitiatio-
nem impetrat. argitio cleemosgnarum accumulatiο
nuem con ficit retribuionis. Τals esse debet pro dor-
si ntibus offerentis intentio, qualis est hahentium
ifantem tenerum et debilem quo languesccnte, ho-
sliam, oleum, cereos in temdlo parentes offerunt.
bcrum puer neque contingit, neque offert, prorsus
cxrsistens ignarus sacrificii, sicut abrenuntiationem
et professionem in regeneratione baptismi. At pero
Pumittentium atque oferentinm fides absquc dubiο
moxquc hujusmodi vocem divinitus emissam an-
divit: « Preces tuas exaudivi, ac Τrajano igno-
sco. Τu vero posthac cave ne preces mihi pro
impiis offeras. » Quodque hoc verum sit, atque
ab omni criminatione alienum, totus Oriens Oc-
cidensque testatur. En hoc ipræstantius est quam
quod de alconilla refertur. IHæc enim nullius
præter cultum idolorum sccleris conscia erat :
hic contra plurimos martyres dirissima morte af-
fecerat.
t7. Mirbilis es, Domine, et mirabilia sunt opera
tua: ineffabilem misericordiam tuam laudamus :
undcquaque enim es ad clementiam pronus, ser-
visque tuis, tum colendæ charitatis mutuæ, tum
dirmæ in te fidei ac spci occasiones præbes; qui
nos per famulos tuos docuisti alios pro aliis opera
bona præstare, expiationes nimirums et holocausta,
hymnos, psalmorum cantus et preces. Neque id
frustra ac temere: cum fallere nescias, sisque ad
larglendum facilis, quidquid in tui gloriam offera-
ur, inlinitis partibus majorem rependis vicem,
nec inutile est aliquid, quod pro tuo nomine sit
factum.
18. Quocirca, Patres et fratres, ne quis putet,
omnia quæ cum fide Deo offeruntur, non magno
fenore rependi, illi et pro quibus offeruntur. Velut
enim, qui unguento aliove sancto oleo ægrotum
cupit ungere, primum ipse qui ungit, unctionem
participct, tum qua delibutus unctione est ægroto
impertit : sic qutisquis pro salute proximi navat
opcram, sibi ipse primum, tum subinde proximo
prodest. Neque anim injustus est Deus, ut ope-
ris suti obliviscatur, quemadmodum divvinus ait
Apostolus ?⁶,
19. Quin magnus quoque Athanasius in elegan-
vs IIebr., 10.
r Edit. οὐ μικρόν. Edit ἀντίβοσιν.
NoTE
(4) Ἀθανάσιιος αὕλις ὁ πάνυ. Quin magnus
Athauaxius. Athanasio perinde orationem hanc
Hugo Etherianus attribuit lib. De animarum re-
gressu, eap. 15, ubi et eumdem locum Latine re-
citat, hoc modo : « Sed maguus Athanasius ille in
sermone quem scripsit de dormientibus, sic loqui-
tur : Oratio pro fidelibus delunctis non est omit-
tenda. Hbicunoue morte præoccupati fuerint, oe-
renda est salutaris hostia; offerendum est oleum;
oferendi sunt quasi pro sepeliendo cerei, Christum
Dominum vocando in adjutorium. Sunt, inquit, Deο
acceptabilia hæc, multamque exæ ipso referenti re-
tributionem. Et olenm cuidem et cereus,fragrantiam
odoris emittunt. fncruenta vero hostia propitiatio-
nem impetrat. argitio cleemosgnarum accumulatiο
nuem con ficit retribuionis. Τals esse debet pro dor-
si ntibus offerentis intentio, qualis est hahentium
ifantem tenerum et debilem quo languesccnte, ho-
sliam, oleum, cereos in temdlo parentes offerunt.
bcrum puer neque contingit, neque offert, prorsus
cxrsistens ignarus sacrificii, sicut abrenuntiationem
et professionem in regeneratione baptismi. At pero
Pumittentium atque oferentinm fides absquc dubiο