PG 95, col. 331
selliciti, animæ nullam curam habent. Ita plane
hujus temporis episcopi lupi facti sunt, ut Seriptura
loquitur ⁵. At si quos de subjecto sibi grege in
leve aliqnod peccatum lapsos deprebenderint, fa-
cile contra eos insurgunt, aliasque aliis succeda-
neas pœnas irrogant : pastoralis dignitatis partes
neutiquam attendentes, suum quotidie gregem, non
uti pastures, sed velut mercenarii considerant.
αὐτῶν τιμῆς τὴν ἀκρίβειαν, τὴν ποίμνην αὐτῶν καθημέραν περισκοποῦσιν οὐχ ὡς ποιμένες, ἀλλʼ ὡς
μισθωτοί.
15 Jam quæso, quem sequamur? Magnum Ba-
sihum miraculorum patratorem, an Pastilam, qui
muultorum animis exitio fuit? Cui fidem habeamus?
Sancto Joauni Chrysostopo pœnitentiæ siam do-
ceni et salutis magistro, an Τricacabo, per-
turbationis ac perditionis magistro ? Cui erimus
dicto audientes l Gregorio theologia præcellenti,
an profano patriarchæ, universique populi 622
malæ pesti Constanto, qui sanctam de sacris et
venerandis imaginibus doctrinam ex sancta Christ¹
Ecclesia exagitavit una cum suo cognomine, qui
Romani imperii sceptra indigne tenet? Quæso
te, o homo, quibus obsequamur; venerabilium
patriarcharum choro, qui in sancta et universali
prima synodo ad sextam usque claruerunt, quam
nulla non rcgio a summo cœlorum ad terminos
eorum comprobavit; an hypocritis hisce sacerdo-
tibus, nunc tandem spurium dogma Ecclesiæ in-
ferentibus, quod patriarcharum nemo, nullusque
thronus auctoritate sua firmavit, quin potius
proscripserunt, libellis emuissis quibus illus au-
ctores traduxerunt, ceu invisam Deo doctrinam
commenti fuerint, adversaque ecclesiasticis ve-
gulis sanxerint?
16. Quem roge nobis præponamus ducem, num
celeberrimam ac plane venerandam signiferorum
sanctorumque Patrum synodum, an acephalum
istud Dcoque ac sanctis ejus exsecrabile conventi-
culum? lane enim acephalum est, et Deo exo-
sum. Nam quis patriarcharum ci intexfuit? Ro-
manus venire noluit. Alexandrinus nullatenus
pacto afuit, neque plane Antiochenus, ac nec
prorsus ierosolymitanus. Qualis ergo est ista sy-
nodus nullum habens patriarcharum? Ea syno-
dus sit, cum quinque sedes patriarchales unam
sanxerinnt fidem et confessionem. Sin autem vel
nnus defuerit, vel se non submiserit synodo,
cjusmodi nec synodus sit, sed perversa congre-
gatio, vanitatisque et arrogantiæ concilium. En
vide malignum conciliabulum, quod raptores,
s Εxech. ααι, 27; Mich. nt, 2I; Soph. m, 3.
VAIæ LECTIONES.
d Forιe παρεισφέρ., vel ἐπιφέρ.
NoT.
(1) ατχκάρχγην· patriarehæ. Patriarchaliε di-ἤπερ πατριάρχης τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξέφανεν JHle in-
gaitatis indignuu virum φατριάρχην potius, quam quam indiρπαs τοῦ πί, sed potius dignus τοῦ φί.
patriarcham appellitabant Cathotici, ὁ ἀνάξιος τοῦ Quippe eui magis fatriarcha, quam patriarchα βr-
πί, inquit Stephanus Vitæ Sephani Junioris scri- clesiæ visus est. Allusionem quam primo loco omi-
ptor, καὶ μᾶλλον ἐπάξιος τοῦ φt. Φατριάρχης γὰρ, sit Combefisius, in utroque servavi.
hujus temporis episcopi lupi facti sunt, ut Seriptura
loquitur ⁵. At si quos de subjecto sibi grege in
leve aliqnod peccatum lapsos deprebenderint, fa-
cile contra eos insurgunt, aliasque aliis succeda-
neas pœnas irrogant : pastoralis dignitatis partes
neutiquam attendentes, suum quotidie gregem, non
uti pastures, sed velut mercenarii considerant.
αὐτῶν τιμῆς τὴν ἀκρίβειαν, τὴν ποίμνην αὐτῶν καθημέραν περισκοποῦσιν οὐχ ὡς ποιμένες, ἀλλʼ ὡς
μισθωτοί.
15 Jam quæso, quem sequamur? Magnum Ba-
sihum miraculorum patratorem, an Pastilam, qui
muultorum animis exitio fuit? Cui fidem habeamus?
Sancto Joauni Chrysostopo pœnitentiæ siam do-
ceni et salutis magistro, an Τricacabo, per-
turbationis ac perditionis magistro ? Cui erimus
dicto audientes l Gregorio theologia præcellenti,
an profano patriarchæ, universique populi 622
malæ pesti Constanto, qui sanctam de sacris et
venerandis imaginibus doctrinam ex sancta Christ¹
Ecclesia exagitavit una cum suo cognomine, qui
Romani imperii sceptra indigne tenet? Quæso
te, o homo, quibus obsequamur; venerabilium
patriarcharum choro, qui in sancta et universali
prima synodo ad sextam usque claruerunt, quam
nulla non rcgio a summo cœlorum ad terminos
eorum comprobavit; an hypocritis hisce sacerdo-
tibus, nunc tandem spurium dogma Ecclesiæ in-
ferentibus, quod patriarcharum nemo, nullusque
thronus auctoritate sua firmavit, quin potius
proscripserunt, libellis emuissis quibus illus au-
ctores traduxerunt, ceu invisam Deo doctrinam
commenti fuerint, adversaque ecclesiasticis ve-
gulis sanxerint?
16. Quem roge nobis præponamus ducem, num
celeberrimam ac plane venerandam signiferorum
sanctorumque Patrum synodum, an acephalum
istud Dcoque ac sanctis ejus exsecrabile conventi-
culum? lane enim acephalum est, et Deo exo-
sum. Nam quis patriarcharum ci intexfuit? Ro-
manus venire noluit. Alexandrinus nullatenus
pacto afuit, neque plane Antiochenus, ac nec
prorsus ierosolymitanus. Qualis ergo est ista sy-
nodus nullum habens patriarcharum? Ea syno-
dus sit, cum quinque sedes patriarchales unam
sanxerinnt fidem et confessionem. Sin autem vel
nnus defuerit, vel se non submiserit synodo,
cjusmodi nec synodus sit, sed perversa congre-
gatio, vanitatisque et arrogantiæ concilium. En
vide malignum conciliabulum, quod raptores,
s Εxech. ααι, 27; Mich. nt, 2I; Soph. m, 3.
VAIæ LECTIONES.
d Forιe παρεισφέρ., vel ἐπιφέρ.
NoT.
(1) ατχκάρχγην· patriarehæ. Patriarchaliε di-ἤπερ πατριάρχης τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξέφανεν JHle in-
gaitatis indignuu virum φατριάρχην potius, quam quam indiρπαs τοῦ πί, sed potius dignus τοῦ φί.
patriarcham appellitabant Cathotici, ὁ ἀνάξιος τοῦ Quippe eui magis fatriarcha, quam patriarchα βr-
πί, inquit Stephanus Vitæ Sephani Junioris scri- clesiæ visus est. Allusionem quam primo loco omi-
ptor, καὶ μᾶλλον ἐπάξιος τοῦ φt. Φατριάρχης γὰρ, sit Combefisius, in utroque servavi.