PG 95, col. 77
ρῦ κπταράτου καὶ θεοστυγοῦς θεσιιαμῖν, γενο-
μένου ψεδεπισκόπου Ἀλεξανδρείας Aἰγύ-
πτου, της κακίστης συνωρίδος τυγχάrοντος
Διοσκόρου καὶ Σευήρου, ἐκ τοῦ τετάρτου βι-
λίου τῶν ἐορταστακῶνκ αὐτοῦ, ψευδεορταστικῇ
etc. Et versus finem.
τριισκοστῇ, ἡς ἡ ἀρχή· « θαιδρὰ καὶ ἀξιάγα-
στος. » Καὶ πρὸς τὰ τέλq.
Ἀρχόμενοι τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τῆς νη-
στείας, ἤγουν τῶν ὀκτὼ ἐβδομάδων, καὶ νηστεύοντες
σωφρόνως ἐπὶ καθαιρέσει τῶν ἐπανισταμένων κατὰ
τῆς ψυχῆς ὀκτὼ λογισμῶν, ἀπὸ εἰκάδος ἐβδόμης τοῦ
κατὰ Δἰγυπτίους Μεχὴρ μηνὸς, μέχρι εἴκάδος μηνὸς
Φαρμουθί.
ἔοῦ αὐτοῦ, ψευδεορταστικῇ τρακοστῇ πρώτῃ, Ejusdem, ex tricesima prima oratione, festalis no-
ἡς ἢ ἀρχὴ οῦτως ἐστίν· « Καὶ νῦν ἀκούειν
πεεSεππtα --
τουτέστι τῆς ἀγίας Τεσσαρακοστῆς, διὰ τὸ μὴ συν-
αριθμεῖσθαι τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακὴν ταῖς
ἀγίαις νηστείαις, ἀπὸ ἐννεακαιδεκάτης τοῦ κατὰ
Aἰγυπτίους Μεχὴρ μηνὸς, κατὰ δὲ ωμαίους εἰδοῖς
ἐεβρουαρίου, ἦτις ἐστὶ Φεβρουαρίου τρισκαιδεκάτη·
τῆς δὲ ἀγίας ἐβδομάδος τοῦ σωτηριώδους Πάσχα, ἀπὸ
ὀγδόης τοῦ κατὰ Δἰγυπτίους Φαρμουβὶ μηνός·κατὰ δὲ
.ωμαίους πρὸ τριῶν νόννων Ἀπριλλίων, ἢ τις ἐστὶν
Ἀπριλλίου τρίτη· καὶ ἐφεξῆς, τελέσαντες τὰς ἀγίας
τοῦ Πάσχα ἡμέρας, ἐσπέρᾳ βαθείᾳ τοῦ ἀγίου Σαβ-
βάτου καταπαύσομεν τὴν νηστείαν.
bati sancti jejunium absolvemus.
VAIuIE LECNONES.
¹ Legο πρὸς τῷ τέλει.
κoTæ.
3) Benjarin iate Alexandrinnus Jacobitarum
Coptitarumve patriarcha fuit sub Heraclio imp.
Sed cum diu latitasset, postquam Saraceni Æρy-
pptum occupavere, horum fretus auctoritate, Eccle-
sias pene omnes invasit. Hujus meminit Sophro-
nius in epistola sd Sergium CP.: et perinde male-
dictam vocat. Πενιαμὶν ὁ Ἀλεξανδρεὺς , καὶ Ἰωάν-
νης, καὶ Σέργιος, καὶ Θωμᾶς, καὶ Σεύηρος οἱ Σύροι,
οἱ ἔτι ζῶντες ζωὴν τὴν ἐπάρατον. Benjamin Alexran-
drinus, et Joannes, et Sergius, et Τ homas, et Seve-
ras, Syri, qui maledictam exsecrandemque adhαc
ritam agunt. De hoc Benjamin videsis Elmahin,
pag. 30 Chronicum patriarch. Alexandrin. ab
Eccnellensi Latinetranslatum, Vanslebium, et alios.
paratorii jam ante meminerat.
Cæterum Severi et Benjamini testimoniis constat
tpMO NITI.
Opusculum quod sequitur, Epistola est Joannis Damasceni sd quemdam monachum,
quema vitioruma capitalium geners docet, modosque es tum vitandi, tum superandi. Quæ om-
nia strictim exsequitur, in compendium redigens, quæ de eodem argumento Cassianus, Ni-
lus, sliique præstantissimi sscebcæ vitæ msgisti multis edisseruerunt. In anterioribus nostri
nuctoris editionibus 6oῇt hoc opus etiam Latine habetur extranslstione Bilibpsldi Pirchey-
meri Norimbergensis; qusm quidem, quia sæpe diversissima est Græco contextu quem
damus,typis idcirco rursus edendam censui.In primis enim nihl estin Pircheymeri transla-
tione quod epistolæ modum referst, uti nec in codice Cæsareo num. Bδ4, ex quo titulumm
bunc, et principium, utrumque mendosissimum prorsus, Lambecius descripsit: Ἰωάννου τοῦ
Δαμασκηνου, περὶ τῶν λογισμῶν, καὶ τὸ τριμερὲς τῆς ψυχῆς. Χρὴ γινώσκειν πάντες οἱ Χριστιανοὶ πάντες
οἱ περ εκτικέμενοι λογισμοί εἰσιν ηʼ. οἱ πολεμουντες τὴν ἡμετέραν ψυχὴν, καὶ πρὸς τὴν καρτερίαν καὶ ἐν
μένου ψεδεπισκόπου Ἀλεξανδρείας Aἰγύ-
πτου, της κακίστης συνωρίδος τυγχάrοντος
Διοσκόρου καὶ Σευήρου, ἐκ τοῦ τετάρτου βι-
λίου τῶν ἐορταστακῶνκ αὐτοῦ, ψευδεορταστικῇ
etc. Et versus finem.
τριισκοστῇ, ἡς ἡ ἀρχή· « θαιδρὰ καὶ ἀξιάγα-
στος. » Καὶ πρὸς τὰ τέλq.
Ἀρχόμενοι τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τῆς νη-
στείας, ἤγουν τῶν ὀκτὼ ἐβδομάδων, καὶ νηστεύοντες
σωφρόνως ἐπὶ καθαιρέσει τῶν ἐπανισταμένων κατὰ
τῆς ψυχῆς ὀκτὼ λογισμῶν, ἀπὸ εἰκάδος ἐβδόμης τοῦ
κατὰ Δἰγυπτίους Μεχὴρ μηνὸς, μέχρι εἴκάδος μηνὸς
Φαρμουθί.
ἔοῦ αὐτοῦ, ψευδεορταστικῇ τρακοστῇ πρώτῃ, Ejusdem, ex tricesima prima oratione, festalis no-
ἡς ἢ ἀρχὴ οῦτως ἐστίν· « Καὶ νῦν ἀκούειν
πεεSεππtα --
τουτέστι τῆς ἀγίας Τεσσαρακοστῆς, διὰ τὸ μὴ συν-
αριθμεῖσθαι τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακὴν ταῖς
ἀγίαις νηστείαις, ἀπὸ ἐννεακαιδεκάτης τοῦ κατὰ
Aἰγυπτίους Μεχὴρ μηνὸς, κατὰ δὲ ωμαίους εἰδοῖς
ἐεβρουαρίου, ἦτις ἐστὶ Φεβρουαρίου τρισκαιδεκάτη·
τῆς δὲ ἀγίας ἐβδομάδος τοῦ σωτηριώδους Πάσχα, ἀπὸ
ὀγδόης τοῦ κατὰ Δἰγυπτίους Φαρμουβὶ μηνός·κατὰ δὲ
.ωμαίους πρὸ τριῶν νόννων Ἀπριλλίων, ἢ τις ἐστὶν
Ἀπριλλίου τρίτη· καὶ ἐφεξῆς, τελέσαντες τὰς ἀγίας
τοῦ Πάσχα ἡμέρας, ἐσπέρᾳ βαθείᾳ τοῦ ἀγίου Σαβ-
βάτου καταπαύσομεν τὴν νηστείαν.
bati sancti jejunium absolvemus.
VAIuIE LECNONES.
¹ Legο πρὸς τῷ τέλει.
κoTæ.
3) Benjarin iate Alexandrinnus Jacobitarum
Coptitarumve patriarcha fuit sub Heraclio imp.
Sed cum diu latitasset, postquam Saraceni Æρy-
pptum occupavere, horum fretus auctoritate, Eccle-
sias pene omnes invasit. Hujus meminit Sophro-
nius in epistola sd Sergium CP.: et perinde male-
dictam vocat. Πενιαμὶν ὁ Ἀλεξανδρεὺς , καὶ Ἰωάν-
νης, καὶ Σέργιος, καὶ Θωμᾶς, καὶ Σεύηρος οἱ Σύροι,
οἱ ἔτι ζῶντες ζωὴν τὴν ἐπάρατον. Benjamin Alexran-
drinus, et Joannes, et Sergius, et Τ homas, et Seve-
ras, Syri, qui maledictam exsecrandemque adhαc
ritam agunt. De hoc Benjamin videsis Elmahin,
pag. 30 Chronicum patriarch. Alexandrin. ab
Eccnellensi Latinetranslatum, Vanslebium, et alios.
paratorii jam ante meminerat.
Cæterum Severi et Benjamini testimoniis constat
tpMO NITI.
Opusculum quod sequitur, Epistola est Joannis Damasceni sd quemdam monachum,
quema vitioruma capitalium geners docet, modosque es tum vitandi, tum superandi. Quæ om-
nia strictim exsequitur, in compendium redigens, quæ de eodem argumento Cassianus, Ni-
lus, sliique præstantissimi sscebcæ vitæ msgisti multis edisseruerunt. In anterioribus nostri
nuctoris editionibus 6oῇt hoc opus etiam Latine habetur extranslstione Bilibpsldi Pirchey-
meri Norimbergensis; qusm quidem, quia sæpe diversissima est Græco contextu quem
damus,typis idcirco rursus edendam censui.In primis enim nihl estin Pircheymeri transla-
tione quod epistolæ modum referst, uti nec in codice Cæsareo num. Bδ4, ex quo titulumm
bunc, et principium, utrumque mendosissimum prorsus, Lambecius descripsit: Ἰωάννου τοῦ
Δαμασκηνου, περὶ τῶν λογισμῶν, καὶ τὸ τριμερὲς τῆς ψυχῆς. Χρὴ γινώσκειν πάντες οἱ Χριστιανοὶ πάντες
οἱ περ εκτικέμενοι λογισμοί εἰσιν ηʼ. οἱ πολεμουντες τὴν ἡμετέραν ψυχὴν, καὶ πρὸς τὴν καρτερίαν καὶ ἐν