PG 95, col. 82
Quod si pecuniæ cupiditatem vls superare, ama
paupertatem et vilitatem. Condemnationem Judæ
animo versa, quodque propter avaritiam Do-
minum iniquis prodiderit; quod omnis avarus
simulacrorum quoque servus vocatur in diviqis
Litteris; quod ea nos spe in Deum ponenda aver-
tit; quod demum pecuniarum possessio tempora -
ria est, avaros vero manet immortalis pœna. Hæc
tecum eputans, nec quidquam amplius quam suΤ-
ficiat, quæritaas, vitium hoc coercebis.
Quod si etiam mundanus mœror te percellit et
turbat, assiduæ debes orationi operam dare, cum
religiosi Deumque timentibus monachis conversari,
præsentia omnia ac si non essent aspernari, læti-
tiam cœlestem animo concippere, non remuneratio-
nes justorum. Si te quispiam verberat, contu-
meliave aiceris, aut te persequuntur, ne concidas
animo : quin potius bono animo sis. Atque tunc
solum mœre, cum in Deum peccaveris. Sic enim
per spiritum potetis ab hoc morbo sanaxi.
Quando autem ira te rursum,ʼ eervescensque
bilis concitabit, mansuetudinem indue, teque fra-
trum tuorum servum præbe. Sed et si fieri possit,
cum humilitatis sensu horum frequenter pedes
lava, indulgerique tibi postula a quovis homine.
Infirmos sæpe visita, linguam ad psalmorum can-
tum move; ac brevi vitio illo curaberis.
Si vero acediam velis subigere, labore manuuma
tantisper defatigere : incumbe lectioni, et assiduæ
orationi vaca, cum certa bonorum obtinendrum
spe. Animo versa eos qui extremaos spiritus agunt,
asperos quoque cruciatus, et præfocationem pecca-
torum; quo pacto sine misericordia plectantur
torqueanturque : atque hac ratione vitii huius se-
Sin vana gloria et laudibus hominum graviter
exagiteris, operæ pretium est, ut nihil quod homi-
nibus ostentetur agas, sed omne tuum opus in
abscondito facias, quod nemo nisi Deus solus vi-
dest. Cavesis etiam nelaudsri cupias, aut ab homi-
nibus honorari, neve pulchras vestes, nequo
primas partes, neque primum locum ambiss. Quis-
imo nihl tibi charius sit et antiqulus, quam ut
homines mendacibus te consitiis, criminationibus,
et contumeliis proscindant; ac teipsum habe quovis
Quod si tandem dæmoniaca pessimæ superhiæ
passione oppugnari te sentias, neminem prorsus
debes sannis appetere, aut spretim habere; quin
potius teipsum reputare tanquam omnium peri-
psema et purgamentum, et perpetuo pensare, nist
paupertatem et vilitatem. Condemnationem Judæ
animo versa, quodque propter avaritiam Do-
minum iniquis prodiderit; quod omnis avarus
simulacrorum quoque servus vocatur in diviqis
Litteris; quod ea nos spe in Deum ponenda aver-
tit; quod demum pecuniarum possessio tempora -
ria est, avaros vero manet immortalis pœna. Hæc
tecum eputans, nec quidquam amplius quam suΤ-
ficiat, quæritaas, vitium hoc coercebis.
Quod si etiam mundanus mœror te percellit et
turbat, assiduæ debes orationi operam dare, cum
religiosi Deumque timentibus monachis conversari,
præsentia omnia ac si non essent aspernari, læti-
tiam cœlestem animo concippere, non remuneratio-
nes justorum. Si te quispiam verberat, contu-
meliave aiceris, aut te persequuntur, ne concidas
animo : quin potius bono animo sis. Atque tunc
solum mœre, cum in Deum peccaveris. Sic enim
per spiritum potetis ab hoc morbo sanaxi.
Quando autem ira te rursum,ʼ eervescensque
bilis concitabit, mansuetudinem indue, teque fra-
trum tuorum servum præbe. Sed et si fieri possit,
cum humilitatis sensu horum frequenter pedes
lava, indulgerique tibi postula a quovis homine.
Infirmos sæpe visita, linguam ad psalmorum can-
tum move; ac brevi vitio illo curaberis.
Si vero acediam velis subigere, labore manuuma
tantisper defatigere : incumbe lectioni, et assiduæ
orationi vaca, cum certa bonorum obtinendrum
spe. Animo versa eos qui extremaos spiritus agunt,
asperos quoque cruciatus, et præfocationem pecca-
torum; quo pacto sine misericordia plectantur
torqueanturque : atque hac ratione vitii huius se-
Sin vana gloria et laudibus hominum graviter
exagiteris, operæ pretium est, ut nihil quod homi-
nibus ostentetur agas, sed omne tuum opus in
abscondito facias, quod nemo nisi Deus solus vi-
dest. Cavesis etiam nelaudsri cupias, aut ab homi-
nibus honorari, neve pulchras vestes, nequo
primas partes, neque primum locum ambiss. Quis-
imo nihl tibi charius sit et antiqulus, quam ut
homines mendacibus te consitiis, criminationibus,
et contumeliis proscindant; ac teipsum habe quovis
Quod si tandem dæmoniaca pessimæ superhiæ
passione oppugnari te sentias, neminem prorsus
debes sannis appetere, aut spretim habere; quin
potius teipsum reputare tanquam omnium peri-
psema et purgamentum, et perpetuo pensare, nist