PG 96, col. 1360
προσέχων αὐταῖς καταξιοῦται πρός τε ἑαυτοῦ καὶ
ἄλλων ὠφέλειαν.
ιγ’. Λοιπὸν ταῦτα οί πιστῶς καὶ ὀρθῶς ἐρευνή-
σαντες οί ἅγιοι ήμῶν Πατέρες καλ⁵ τῆς εὐσεϐείας δι-
δάσκαλοι, ἐδίδαξαν ἡμᾶς ποίῳ τρόπῳ ὀφείλομεν σε·
ϐειν καὶ προσκυνεῖν τὰ σωτηρία σύμϐολα τῆς πιο
στεως. Τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸν ὲν αύτῷ ‘
προσηλωθέντα Σωτῆρα, ῶς δι’ αὐτοῦ ἡμῖν λύτρωσιν
χαρισαμένου, καὶ τῆς ἑκ τοῦ ξύλου κατάρας ἐλευθε-
ρώσαντος. Τὸ δὲ θυσιαστήριον, ὡς τὸ κυριακὸν xal.
ἄχραντον μνῆμα. Τὴν δὲ προσφορὰν, ῶς τὸ σῶμα τοῦ
οΚυρίου ήμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ
καὶ Σωτῆρος τῶν ἡμετέρων ψυχῶν. Τὰ δὲ Εὑαγγέ·
λια, ὡς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Λόγου λαληθέντα καὶ
πραχθέντα. Τὰς δὲ εἰκόνας, τὴν μὲν τοῦ κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καλ⁸ τῆς ἀχράντου καὶ nav-
ασπίλου αὐτοῦ μητρὸς καὶ Θεοτὸκου Μαρίας ὅταν ο
ίδω, εὐθέως καὶ παρ’ αὐτὰ τὸν νοῦν ἁνάγω είς τὴν
ἄκραν αὑτοῦ πρὸς ἡμᾶς πτωχείαν καὶ συγκαταϐα-
σιν, ὅτι Θεὸς ὢν μορφὴν δούλου ἔλαϐε , καὶ τὴν ol-
κείαν δούλην μητέρα εποίησε, καὶ ὑπ’ αύτῆςὼς
νήπιος ἐϐαστάζετο, καὶ ἐκ παρθενικῶν μαζῶν γάλα
ὲθήλασεο καὶ λοιπὸν τὸ αἰσθητὸν ὄμμα πρὸς τὴν ⁴
εἰκόνα ἀτενῶς βλέπων, τὸ νοητὸν τῆς καρδίας ὄμμα
σὺν τῷ νῷ εἰς τὸ μυστήριον τῆς ὲνσάρκου οἰκονομίας
ἀκοντίζω, καὶ περὶ τῶν ἁσυγγνώστων καὶ πολλῶν
μου ἁμαρτημάτων δέομαι τὴν ἀγαθότητα καὶ εύ-
σπλαγχνίαν αὑτοῦ, λέγω-ν Δόξα σοι, δ Θεός· δ Σω·
τήρ μου, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλὸν, καὶ συγχώ-
pq'o'or τὰς πολλάς-μου ἁμαρτίας, ό δι’ ἐμὲ τὸ
κατ’ ἐμὲ φορέσας, δίχα μόνης τῆς ἁμαρτιας.
ιδ’. Ὅταν δὲ τῆς Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας τὴν
εἰκόνα θεάσωμαι, εὐθέως λέγω ο Ἀχρσντε Θεοτόκε,
Μῆτερ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, πρέσϐευε τὸν Υἱόν σου
και Θεόν μου, ὅπως ἐλεήσῃ με τῇ αὐτοῦ ἀγαθό-
τητι καί εὐσπλαγχνίᾳο πολλὰ γὰρ ίσχύει δέησις
Μητρὸς πρὸς εὐμένειαν Δεσπότου. Μὴ nuptam
ἁμαρτωλῶν ἱκεσίαν, ἡ πάνσεμνος, ὅτι ἐλεήμων
Earl καί σώζειν δυνάμενος, ό καὶ παθεῖν-,ὑπὲρ
ἡμῶν καταδεξάμενος.
Ἰ ιε’. Ὅταν δὲ ίδω εἰκόνα’ὰποστόλου ἢ μάρτυρος,ῆ
τινος τῶν ἁγίων, ἱστορίαν τῶν παθημάτων αὐτῶν,
γοι, ὁ Θεὸς τοῦδε ἀποστόλου ἢ τοῦδε τοῦ ἁγίου.
τω. Ταῦτα οὓτω παρελάϐομεν ὲκ τῶν ἁγίων Πατέ-
nov, ὧν καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τοὺς λόγους ὲν τῷ τεύ-
[ει παρασημειωσόμεθα, Θεοῦ βουλήσει καὶ προνοίᾳ.
ις’. Ὑμεῖς δὲ οί νεοκήρυκες καὶ κενοὶ θεολόγοι·
ipsi; οἱ τυχόντες τὸ κήρῦγμα τῶν ἁγίων ἀποστόλων
ἄλλων ὠφέλειαν.
ιγ’. Λοιπὸν ταῦτα οί πιστῶς καὶ ὀρθῶς ἐρευνή-
σαντες οί ἅγιοι ήμῶν Πατέρες καλ⁵ τῆς εὐσεϐείας δι-
δάσκαλοι, ἐδίδαξαν ἡμᾶς ποίῳ τρόπῳ ὀφείλομεν σε·
ϐειν καὶ προσκυνεῖν τὰ σωτηρία σύμϐολα τῆς πιο
στεως. Τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸν ὲν αύτῷ ‘
προσηλωθέντα Σωτῆρα, ῶς δι’ αὐτοῦ ἡμῖν λύτρωσιν
χαρισαμένου, καὶ τῆς ἑκ τοῦ ξύλου κατάρας ἐλευθε-
ρώσαντος. Τὸ δὲ θυσιαστήριον, ὡς τὸ κυριακὸν xal.
ἄχραντον μνῆμα. Τὴν δὲ προσφορὰν, ῶς τὸ σῶμα τοῦ
οΚυρίου ήμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ
καὶ Σωτῆρος τῶν ἡμετέρων ψυχῶν. Τὰ δὲ Εὑαγγέ·
λια, ὡς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Λόγου λαληθέντα καὶ
πραχθέντα. Τὰς δὲ εἰκόνας, τὴν μὲν τοῦ κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καλ⁸ τῆς ἀχράντου καὶ nav-
ασπίλου αὐτοῦ μητρὸς καὶ Θεοτὸκου Μαρίας ὅταν ο
ίδω, εὐθέως καὶ παρ’ αὐτὰ τὸν νοῦν ἁνάγω είς τὴν
ἄκραν αὑτοῦ πρὸς ἡμᾶς πτωχείαν καὶ συγκαταϐα-
σιν, ὅτι Θεὸς ὢν μορφὴν δούλου ἔλαϐε , καὶ τὴν ol-
κείαν δούλην μητέρα εποίησε, καὶ ὑπ’ αύτῆςὼς
νήπιος ἐϐαστάζετο, καὶ ἐκ παρθενικῶν μαζῶν γάλα
ὲθήλασεο καὶ λοιπὸν τὸ αἰσθητὸν ὄμμα πρὸς τὴν ⁴
εἰκόνα ἀτενῶς βλέπων, τὸ νοητὸν τῆς καρδίας ὄμμα
σὺν τῷ νῷ εἰς τὸ μυστήριον τῆς ὲνσάρκου οἰκονομίας
ἀκοντίζω, καὶ περὶ τῶν ἁσυγγνώστων καὶ πολλῶν
μου ἁμαρτημάτων δέομαι τὴν ἀγαθότητα καὶ εύ-
σπλαγχνίαν αὑτοῦ, λέγω-ν Δόξα σοι, δ Θεός· δ Σω·
τήρ μου, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλὸν, καὶ συγχώ-
pq'o'or τὰς πολλάς-μου ἁμαρτίας, ό δι’ ἐμὲ τὸ
κατ’ ἐμὲ φορέσας, δίχα μόνης τῆς ἁμαρτιας.
ιδ’. Ὅταν δὲ τῆς Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας τὴν
εἰκόνα θεάσωμαι, εὐθέως λέγω ο Ἀχρσντε Θεοτόκε,
Μῆτερ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, πρέσϐευε τὸν Υἱόν σου
και Θεόν μου, ὅπως ἐλεήσῃ με τῇ αὐτοῦ ἀγαθό-
τητι καί εὐσπλαγχνίᾳο πολλὰ γὰρ ίσχύει δέησις
Μητρὸς πρὸς εὐμένειαν Δεσπότου. Μὴ nuptam
ἁμαρτωλῶν ἱκεσίαν, ἡ πάνσεμνος, ὅτι ἐλεήμων
Earl καί σώζειν δυνάμενος, ό καὶ παθεῖν-,ὑπὲρ
ἡμῶν καταδεξάμενος.
Ἰ ιε’. Ὅταν δὲ ίδω εἰκόνα’ὰποστόλου ἢ μάρτυρος,ῆ
τινος τῶν ἁγίων, ἱστορίαν τῶν παθημάτων αὐτῶν,
γοι, ὁ Θεὸς τοῦδε ἀποστόλου ἢ τοῦδε τοῦ ἁγίου.
τω. Ταῦτα οὓτω παρελάϐομεν ὲκ τῶν ἁγίων Πατέ-
nov, ὧν καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τοὺς λόγους ὲν τῷ τεύ-
[ει παρασημειωσόμεθα, Θεοῦ βουλήσει καὶ προνοίᾳ.
ις’. Ὑμεῖς δὲ οί νεοκήρυκες καὶ κενοὶ θεολόγοι·
ipsi; οἱ τυχόντες τὸ κήρῦγμα τῶν ἁγίων ἀποστόλων