PG 96, col. 1365
μενος, Θεοτόκε πανύμνητε.
ς’. Τὴν Θείαν ταύτην καὶ πάνδημον τελοῦντες
ἑορτὴν, οί θεόφρονες, τῆς Θεομήτορος δεῦτε τὰς χεῖ·
ρας κροτήσωμεν τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα πιστοῖς δοξά-
ws“.
C0 Ἐἰ σοῦ ζωὴ άνατέταλκε τὰς κλεῖς τῆς παρθενίαῖ
ες.
μὴ λύσασα. Πῶς οῦν τὸ ἄχραντον ζωαρχικόν τε σου
σκήνωμα τῆς τοῦ θανάτου πείρας γέγονας μέτ-
οχος ;
ο ;
χΖςωῆς ὑπάρξασα τέμενος, ζωῆς τῆς ἀϊδίου τετύ-
χηκας · διὰ Θανάτου γὰρ πρὸς τὴν ζωήν μεταϐέϐηκας
ή τὴν ζωὴν τεκοῦσα τὴν ὲνυπόστατον.
Z'. Οὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οῖ θεόφρονες παρὰ
τὸν Κτίσαντα ° ἀλλὰ πυρὸς ἀπειλὴν ἀνδρείως πατή-
σαντες , ἔχαιρον ψάλλοντες, Ὑπερύμνητε ό τῶν
Πατέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητὸς εἴ.
Νεανίσκοι καὶ ’παρθένοι τῆς Παρθένου τε καὶ
Θεομήτορος τὴν μνήμην σέϐοντες, πρεσϐῦται καὶ
ἄρχοντες καὶ βασιλεῖς σὺν κριταῖς μελῳδήσατε,
'0 τῶν πατέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητός
εἷ.
Σαλπισάτωσαν τῇ σάλπιγγι τοῦ πνεύματος ὅρη
οὐράνια, άγαλλιάσθωσαν βουνο)⁵ καὶ σκιρτάτωσανο
θεῖοι άπόστολοι,ή πανήγυρις τῆς Θεοτόκου, σήμερον
μυστικῶς πανηγυρίσωμεν.
Ἦ πανίερος μετάστασις τῆς θείας σου καὶ ἀκη-
ράτου μητρὸς τά ὑπερκόσμια τῶν άνω δυνάμεων
ήθροισε τάγματα · συνευφραίνεσθαι τοῖς ἐπὶ γῆς σοῖ
μέλπουσιν ⁸ '0 Θεὸς, εὐλογητὸς εί.
H'. Παῖδας εὐαγεῖς έν τῇ καμίνῳ ὁ τόκος τῆς
θεοτόκου διεσώσατο· τότε μὲν τυπούμενος , νῦν δὲ
ινεργούμενος, τὴν οἰκουμένην ἃπασαν ήγειρε ψάλ-
λουσαν, Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, τὰ ἔργα.
Τὴν μνήμην σου, ἄχραντε Παρθένε, Ἀρχαί τε καὶ
Ἑξουσίαι καὶ Δυνάμεις, Ἀγγελοι, Ἀρχάγγελοι,
θρόνοι, κυριότητες, τά Χερουϐὶμ δοξάζουσιο καὶ τὰ
φρικτὰ Σεραφίμ· ἀνθρώπων δὲ τὸ γένος ὑμνοῦμεν ,
καὶ ὑπερυψοῦμεν είς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Ὀ ξένως οἰκήσας ἐν τῇ ἀχράντῳ σου νηδύϊ σαρ-
κού μενος οὗτος τὸ πανίερον πνεῦμά σου δεξάμενος,
ὲν ἑαυτῷ κατέπαυσεν ὼς ὀφειλέτης Υἱός. Διό σε τὴν
Παρθένον ὑμνοῦμεν καὶ ὑπερυψοῦμεν.
Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν θαυμάτων τῆς άειπαρθένου
καὶ Θεομήτοροςί Τάφον γάρ οῖκήσασα ἔδειξε παρά-
δεισον ᾧ παρεστῶτες σήμερον χαίροντες, ὑάλλομεν·
Τὸν Κύριον ἡμνεῗτε καὶ ὑπερυψοῦτε.
Θ’. "Ana; γηγενὴς σκιρτάτω τῷ πνεύματι λαμ-
παδουχούμενος. Πανηγυριζέτω δὲ άΰλων νὸων φύσις
γεραίρουσα τὴν ἱερὰν μετάστασιν τῆς Θεομήτορος ο
καὶ βοάτω, Χαίροις, παμμακάριστε Θεοτόκε, ἁγνὴ,
ἀειπάρθενε.
Δεῦτε έν Σιὼν τῷ θείῳ καὶ πίονι ὄρει τοῦ ζῶντος
Θεοῦ άγαλλιασώμεθα τὴν Θεοτόκον ὲνοπτριςόμενοι ·
πρὸς γὰρ τήν λίαν κρείττονα καὶ θειοτέραν σκηνήν
ς’. Τὴν Θείαν ταύτην καὶ πάνδημον τελοῦντες
ἑορτὴν, οί θεόφρονες, τῆς Θεομήτορος δεῦτε τὰς χεῖ·
ρας κροτήσωμεν τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα πιστοῖς δοξά-
ws“.
C0 Ἐἰ σοῦ ζωὴ άνατέταλκε τὰς κλεῖς τῆς παρθενίαῖ
ες.
μὴ λύσασα. Πῶς οῦν τὸ ἄχραντον ζωαρχικόν τε σου
σκήνωμα τῆς τοῦ θανάτου πείρας γέγονας μέτ-
οχος ;
ο ;
χΖςωῆς ὑπάρξασα τέμενος, ζωῆς τῆς ἀϊδίου τετύ-
χηκας · διὰ Θανάτου γὰρ πρὸς τὴν ζωήν μεταϐέϐηκας
ή τὴν ζωὴν τεκοῦσα τὴν ὲνυπόστατον.
Z'. Οὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οῖ θεόφρονες παρὰ
τὸν Κτίσαντα ° ἀλλὰ πυρὸς ἀπειλὴν ἀνδρείως πατή-
σαντες , ἔχαιρον ψάλλοντες, Ὑπερύμνητε ό τῶν
Πατέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητὸς εἴ.
Νεανίσκοι καὶ ’παρθένοι τῆς Παρθένου τε καὶ
Θεομήτορος τὴν μνήμην σέϐοντες, πρεσϐῦται καὶ
ἄρχοντες καὶ βασιλεῖς σὺν κριταῖς μελῳδήσατε,
'0 τῶν πατέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητός
εἷ.
Σαλπισάτωσαν τῇ σάλπιγγι τοῦ πνεύματος ὅρη
οὐράνια, άγαλλιάσθωσαν βουνο)⁵ καὶ σκιρτάτωσανο
θεῖοι άπόστολοι,ή πανήγυρις τῆς Θεοτόκου, σήμερον
μυστικῶς πανηγυρίσωμεν.
Ἦ πανίερος μετάστασις τῆς θείας σου καὶ ἀκη-
ράτου μητρὸς τά ὑπερκόσμια τῶν άνω δυνάμεων
ήθροισε τάγματα · συνευφραίνεσθαι τοῖς ἐπὶ γῆς σοῖ
μέλπουσιν ⁸ '0 Θεὸς, εὐλογητὸς εί.
H'. Παῖδας εὐαγεῖς έν τῇ καμίνῳ ὁ τόκος τῆς
θεοτόκου διεσώσατο· τότε μὲν τυπούμενος , νῦν δὲ
ινεργούμενος, τὴν οἰκουμένην ἃπασαν ήγειρε ψάλ-
λουσαν, Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, τὰ ἔργα.
Τὴν μνήμην σου, ἄχραντε Παρθένε, Ἀρχαί τε καὶ
Ἑξουσίαι καὶ Δυνάμεις, Ἀγγελοι, Ἀρχάγγελοι,
θρόνοι, κυριότητες, τά Χερουϐὶμ δοξάζουσιο καὶ τὰ
φρικτὰ Σεραφίμ· ἀνθρώπων δὲ τὸ γένος ὑμνοῦμεν ,
καὶ ὑπερυψοῦμεν είς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Ὀ ξένως οἰκήσας ἐν τῇ ἀχράντῳ σου νηδύϊ σαρ-
κού μενος οὗτος τὸ πανίερον πνεῦμά σου δεξάμενος,
ὲν ἑαυτῷ κατέπαυσεν ὼς ὀφειλέτης Υἱός. Διό σε τὴν
Παρθένον ὑμνοῦμεν καὶ ὑπερυψοῦμεν.
Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν θαυμάτων τῆς άειπαρθένου
καὶ Θεομήτοροςί Τάφον γάρ οῖκήσασα ἔδειξε παρά-
δεισον ᾧ παρεστῶτες σήμερον χαίροντες, ὑάλλομεν·
Τὸν Κύριον ἡμνεῗτε καὶ ὑπερυψοῦτε.
Θ’. "Ana; γηγενὴς σκιρτάτω τῷ πνεύματι λαμ-
παδουχούμενος. Πανηγυριζέτω δὲ άΰλων νὸων φύσις
γεραίρουσα τὴν ἱερὰν μετάστασιν τῆς Θεομήτορος ο
καὶ βοάτω, Χαίροις, παμμακάριστε Θεοτόκε, ἁγνὴ,
ἀειπάρθενε.
Δεῦτε έν Σιὼν τῷ θείῳ καὶ πίονι ὄρει τοῦ ζῶντος
Θεοῦ άγαλλιασώμεθα τὴν Θεοτόκον ὲνοπτριςόμενοι ·
πρὸς γὰρ τήν λίαν κρείττονα καὶ θειοτέραν σκηνήν