PG 96, col. 1380
σοῦ, τοῖς άχράντοις κόλποις σου βρέφος. ἁγνή, uti.
έζεται.
’ῼδθτ Γ’. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
Σὺ νοῦν Χριστοῦ πλουτήσας , ὲζήλωσας τὴν αὑτοῦ
εὐσπλαγχνίαν ὡς δυνατὸν ἀνθρώπῳ* καὶ σῶσαι
πάντας ἑσποὺδασας δι’ ὲξομολογίας καὶ ἀποχῆς κα.
κῶν, καὶ ὲμπράκτου μετανοίας θερμῆς.
’Ἐκρισέ σε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον 6 Θεὸς, 6 Θεός σου
ἐπὶ τοὺς σοὺς μετόχους ἀγαλλιάσεως ἔλαιον, καὶ
μῦρον θείου χρίσματος, καὶ ἐξεχύθη σου δαψιλὴς
χάρις ὲν χείλεσιν.
Πέλαγος ὲξηρεύξω, Χρυσόστομε , διδαχῶν γλυκυ-
τάτιο›ν,αίρέσεων ξηραῖνον τὰ βορϐορώδη ὀμϐρή ματα,
καὶ θολερὰ, καὶ ἄποτα, καί⁸ ωμυρόὸρυτα, τὰς καρ-
δίας πιαῖνον ή μῶν.
Θεοτοκίον. -- Ἵνα χωρήσῃς ὅλην τὴν ἔλλαμψιν
τῆς ἁγίας Τριάδος, ὲστίλϐωσας τὸν. . ἀναπτύσοντα. .
Deest pars Θεοτ. et oda: lV echus.
’ῼδὴ Αι.
. σοῦ εὑροίζου καθαρώτερος 6 σδς δέδεικται
νοῦς, Χ ρυσόστομε τρισμάκαρ,πᾶν ἐμπαθὲς καὶ πρόσ-
υ).ον νόημα · καὶ γὰρ τὴν ἁγνείαν χωνείᾳ ὲνιιπετέ-
φρωσεν.
Ῥάϐδῳ πυρίνῃ τῶν παγχρυσῶν σου διδαχῶν διὰ
Χριστοῦ, καὶ τῆς φιλαργυρίας κυμαινομένην θάλασ-
σαν ἔθηκας βατὴν τῇ ἐλεημοσύνη, άόατον οὖσαν τὸ
πρίν.
Τοῦ ἀρχιποιμένος τοῖς νεύμασιν 6 ποιμήν 6 καλιις
ἄξιον παραστάτην προσάγει σε τῷ βήματι, τδν μετ’
οὗ πολὺ τῶν ποιμένων μέγαν ἐσόμενον.
Θεοτοκίον. — Σωματοφόρον τὸν ἀσώματον ἀτω-
μάτου φωνῇ γεννήσασα , Παρθένε , σωματικῶν δρέο
ξεων ῥῦσαί μου τὸν νοῦν, ἀσωμάτων ἀγγέλων ὕπερο
ἔχουσα.
ᾭδὴ E'. Bsogaarst'ac σου, Χρωτέ.
'0 πρὸ γεννήσεως εἰδὼς τὸ χρυσαυγὲς καὶ φαιδρὸν
τῆς ψυχῆς σου, καὶ πρὸ τοῦ πλασθῆναι ὲν τῇ μήτρᾳ
σε ἁγιάσας. ἅγιε πάγχρυσε, ὡς προφήτην ἄλλον σσ-
φῶς Ἰερεμίαν σε ἄγρυπνον ποιμένα καὶ φύλακα τῆς
D αὐτοῦ ποίμνης προϐάλλεται.
Ὑπὸ Θεοῦ προχειρισθεὶς τοῦ τὴν ήμῶν ὑπελθόντος
πτωχείαν , τῶν πτωχῶν προστάτης καὶ ὑπέρμαχης.
καὶ κοινὴ πενήτων προμήθεια, ἐμϐαλὼν ὡς κλεῖδα
χρυσῆν γλῶσσαν τὴν πάγχρυσον τοῖς τῶν φιλαργὺ-
ρων ταμείοις καὶ θησαυροῖς, ήνοιξας ταῦτα πτω-
χοῖς. ν
Συντόνῳ τάχει καὶ σπουδῇ πίστις θερμὴ εὐσεϐῶν
βασιλέων ἐξ Ἀντιοχείας τῆς Συρίας σε πρὸς τὴν
βασιλίδα τῶν πόλεων, μετὰ δόξης ὅτι πολλῆς, δορυο
φορίας τε καὶ τιμῆς καὶ πρεπούσης εὐκτῶς ὡς Θεοῦ
ἄγγελον ἔθετο.
'0 πᾶς τῆς πόλεως λαὸς ὼς είς κοινὴν ἑορτὴν συνο
δραμόντες, καὶ ὡς είς πανήγυριν χαρμόσυνον ἐξελ
θόντες ἔξω τοῦ ἄστεως, μετὰ κρότων περιχαρῶς σοι
έζεται.
’ῼδθτ Γ’. Σὲ τῶν ἐπὶ ὑδάτων.
Σὺ νοῦν Χριστοῦ πλουτήσας , ὲζήλωσας τὴν αὑτοῦ
εὐσπλαγχνίαν ὡς δυνατὸν ἀνθρώπῳ* καὶ σῶσαι
πάντας ἑσποὺδασας δι’ ὲξομολογίας καὶ ἀποχῆς κα.
κῶν, καὶ ὲμπράκτου μετανοίας θερμῆς.
’Ἐκρισέ σε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον 6 Θεὸς, 6 Θεός σου
ἐπὶ τοὺς σοὺς μετόχους ἀγαλλιάσεως ἔλαιον, καὶ
μῦρον θείου χρίσματος, καὶ ἐξεχύθη σου δαψιλὴς
χάρις ὲν χείλεσιν.
Πέλαγος ὲξηρεύξω, Χρυσόστομε , διδαχῶν γλυκυ-
τάτιο›ν,αίρέσεων ξηραῖνον τὰ βορϐορώδη ὀμϐρή ματα,
καὶ θολερὰ, καὶ ἄποτα, καί⁸ ωμυρόὸρυτα, τὰς καρ-
δίας πιαῖνον ή μῶν.
Θεοτοκίον. -- Ἵνα χωρήσῃς ὅλην τὴν ἔλλαμψιν
τῆς ἁγίας Τριάδος, ὲστίλϐωσας τὸν. . ἀναπτύσοντα. .
Deest pars Θεοτ. et oda: lV echus.
’ῼδὴ Αι.
. σοῦ εὑροίζου καθαρώτερος 6 σδς δέδεικται
νοῦς, Χ ρυσόστομε τρισμάκαρ,πᾶν ἐμπαθὲς καὶ πρόσ-
υ).ον νόημα · καὶ γὰρ τὴν ἁγνείαν χωνείᾳ ὲνιιπετέ-
φρωσεν.
Ῥάϐδῳ πυρίνῃ τῶν παγχρυσῶν σου διδαχῶν διὰ
Χριστοῦ, καὶ τῆς φιλαργυρίας κυμαινομένην θάλασ-
σαν ἔθηκας βατὴν τῇ ἐλεημοσύνη, άόατον οὖσαν τὸ
πρίν.
Τοῦ ἀρχιποιμένος τοῖς νεύμασιν 6 ποιμήν 6 καλιις
ἄξιον παραστάτην προσάγει σε τῷ βήματι, τδν μετ’
οὗ πολὺ τῶν ποιμένων μέγαν ἐσόμενον.
Θεοτοκίον. — Σωματοφόρον τὸν ἀσώματον ἀτω-
μάτου φωνῇ γεννήσασα , Παρθένε , σωματικῶν δρέο
ξεων ῥῦσαί μου τὸν νοῦν, ἀσωμάτων ἀγγέλων ὕπερο
ἔχουσα.
ᾭδὴ E'. Bsogaarst'ac σου, Χρωτέ.
'0 πρὸ γεννήσεως εἰδὼς τὸ χρυσαυγὲς καὶ φαιδρὸν
τῆς ψυχῆς σου, καὶ πρὸ τοῦ πλασθῆναι ὲν τῇ μήτρᾳ
σε ἁγιάσας. ἅγιε πάγχρυσε, ὡς προφήτην ἄλλον σσ-
φῶς Ἰερεμίαν σε ἄγρυπνον ποιμένα καὶ φύλακα τῆς
D αὐτοῦ ποίμνης προϐάλλεται.
Ὑπὸ Θεοῦ προχειρισθεὶς τοῦ τὴν ήμῶν ὑπελθόντος
πτωχείαν , τῶν πτωχῶν προστάτης καὶ ὑπέρμαχης.
καὶ κοινὴ πενήτων προμήθεια, ἐμϐαλὼν ὡς κλεῖδα
χρυσῆν γλῶσσαν τὴν πάγχρυσον τοῖς τῶν φιλαργὺ-
ρων ταμείοις καὶ θησαυροῖς, ήνοιξας ταῦτα πτω-
χοῖς. ν
Συντόνῳ τάχει καὶ σπουδῇ πίστις θερμὴ εὐσεϐῶν
βασιλέων ἐξ Ἀντιοχείας τῆς Συρίας σε πρὸς τὴν
βασιλίδα τῶν πόλεων, μετὰ δόξης ὅτι πολλῆς, δορυο
φορίας τε καὶ τιμῆς καὶ πρεπούσης εὐκτῶς ὡς Θεοῦ
ἄγγελον ἔθετο.
'0 πᾶς τῆς πόλεως λαὸς ὼς είς κοινὴν ἑορτὴν συνο
δραμόντες, καὶ ὡς είς πανήγυριν χαρμόσυνον ἐξελ
θόντες ἔξω τοῦ ἄστεως, μετὰ κρότων περιχαρῶς σοι