PG 96, col. 1393
ᾨδὴ E'. Κύριε ὁ Θεός μου.
Ῥώμης ό πολιοῦχος, καὶ τῆς βασιλείας 6 ταμιοῦ-
χος, ἡ πέτρα τῆς πίστεως, 6 στερρὸς θεμέλιος
τῆς ηθολικῆς Ἐκκλησίας ίεροτς ύμνείσθω ὲν ᾀσμα-
σιν.
Ἕως ἑπτάκις πάλαι τοῦ Χριστοῦ πυθόμενος εί
ἀφήσεις τοῖς ἐξαμαρτάνουσιν είς σὲ, Πέτρε, ἡκου-
σας, Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἑϐδομηκοντάκις δὲ
μᾶλλον ἑπτά.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐ-
τοῦηκαθὼς γέγραπται ο 6 σδς δὲ, πανεύφημε, πολλῷ
τιμιώτερος ὅντως, ὡς τοῦ θείου πάθους ὲκσφράγιξ
αμα.
Ἅπασα μαλακία ὲκ τῶν πιστευόντων, καὶ πάσα
νόσος ταῖς ἀλεξικάκοις σου ¹καλάμαις ⁴ἠλαύνετο, ἃς
ἐπιτιθεὶς τοῖς νοσοῦσιν, ὑγιεῖς ὲδείκνυς , ἀπόστολε.
Θεοτοκίον. -”Υψωσας, Θεοτόκε, τὴν ταπεινωθεῖ-
σαν ἀνθρώπων φύσιν, καὶ ταύτην ὲξήγειρας τοῦ
ἀρχαίου πτώματος ο τὸν Χριστὸν γάρ, τὸν ιὶινορθοῦντα¹
τοὺς κατερραγμένους, ἐγέννησας,
ᾨδὴ (τ’. Ναυτιῶντα.,
Τὰ ψευδῆ σημεῖα, καὶ τὰς φασματώδεις δυνάμεις
τοῦ Σίμωνος, Πέτρε, τοῦ καταράτου είς τὸ μηθὲν
διαλύσας ἀνέλυσας, ὡς ἥλιος γνόφον καὶ ὁμίχλην · καὶ ἰ
πολλάς δυνάμεις ὲν Θεῷ ἐποίησας.
Ἦ Θεοῦ σοφία ἠ ὲξουσιάζουσα πάντων, καὶ σοὶ,
Πέτρε, δέδωκεν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω σκορπίων καὶ
ὄφεων τῶν τε ὁρατῶν καὶ ἀοράτων , ῶν τῆς ίοὸόλου,
κακουργίας eam με.
Καὶ μᾶλλον, Πέτρε, τοὺς ὡραιοτάτους σου πό·
δας. . . Reliqua, desiderantur.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ TON APION FEQPFION,
οὗ ἡ ἀκροστιχζςο Γεωργίου μάρτυρος ὑμνῶ τοὺς
ἆθλους· Αἶνος ’Ϊωάννού.
’ῼδὴ A'. Ἦχος πλ. δ’. Ἀρματηλὰτην.
[C0d. f. £55.] Γεοπονήσας τῷ σταυρῷ τὴν ἄρουρ-
ραν τῆς διανοίας, καὶ ὲν αὐτῇ σπείρας ἀρετάς ὲν
δάκρυσι, θερίζεις ἀγαλλίασιν· διά γὰρ μαρτυρίου,
Γεὼργιε, ἑγεώργησας στάχυν ψυχοτρόφον ἀείζωον.
Ἐν τῷ σφοδρῷ τῆς ἀσεϐείας κλύδωνι ἔστης, ἀοί-
διμε, ὡς ἀρραγὴς πέτρα, καὶ ὡς πύργος άσειστος,
γενναίῳ ἀναστήματι τῆς στερεᾶς σου καρδίας τά
τῶν κολάσεων κύματα λύων εἰς ἀφρὼδεις πομφόλυ-
γας.
’ Ὠφθης ὡς λέων πεποιθὼς ὁ δίκαιος ο τῶν ἀγεννῶν
γὰρ παθῶν βασιλικῶς ἄρξας, ἀπτοήτως ὥρμησας ὡς
λέων είς τὸ στάδιον , τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττων ῶς
τινας φαύλας ἀλώπεκας τῷ βασιλικῷ σου βρυχὴ-
ματι.
Ῥοῦν τῆς ἀπάτης ἀκρατῶς φερόμενον, μάρτυς,
άνὲκοψαςο τὸ γάρ αὐτοῦ ζέον καὶ τὸ ἀκμαιότατον
ῥαγδαίας προσϐαλόντα σοι καὶ σφοδρῶς προσραγέν-
τα, οἷα φραγμὸς ἁκαθαίρετος, ὀπίσω χωρεῖν κατ-
ηνᾶγκασας.
Ῥώμης ό πολιοῦχος, καὶ τῆς βασιλείας 6 ταμιοῦ-
χος, ἡ πέτρα τῆς πίστεως, 6 στερρὸς θεμέλιος
τῆς ηθολικῆς Ἐκκλησίας ίεροτς ύμνείσθω ὲν ᾀσμα-
σιν.
Ἕως ἑπτάκις πάλαι τοῦ Χριστοῦ πυθόμενος εί
ἀφήσεις τοῖς ἐξαμαρτάνουσιν είς σὲ, Πέτρε, ἡκου-
σας, Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἑϐδομηκοντάκις δὲ
μᾶλλον ἑπτά.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐ-
τοῦηκαθὼς γέγραπται ο 6 σδς δὲ, πανεύφημε, πολλῷ
τιμιώτερος ὅντως, ὡς τοῦ θείου πάθους ὲκσφράγιξ
αμα.
Ἅπασα μαλακία ὲκ τῶν πιστευόντων, καὶ πάσα
νόσος ταῖς ἀλεξικάκοις σου ¹καλάμαις ⁴ἠλαύνετο, ἃς
ἐπιτιθεὶς τοῖς νοσοῦσιν, ὑγιεῖς ὲδείκνυς , ἀπόστολε.
Θεοτοκίον. -”Υψωσας, Θεοτόκε, τὴν ταπεινωθεῖ-
σαν ἀνθρώπων φύσιν, καὶ ταύτην ὲξήγειρας τοῦ
ἀρχαίου πτώματος ο τὸν Χριστὸν γάρ, τὸν ιὶινορθοῦντα¹
τοὺς κατερραγμένους, ἐγέννησας,
ᾨδὴ (τ’. Ναυτιῶντα.,
Τὰ ψευδῆ σημεῖα, καὶ τὰς φασματώδεις δυνάμεις
τοῦ Σίμωνος, Πέτρε, τοῦ καταράτου είς τὸ μηθὲν
διαλύσας ἀνέλυσας, ὡς ἥλιος γνόφον καὶ ὁμίχλην · καὶ ἰ
πολλάς δυνάμεις ὲν Θεῷ ἐποίησας.
Ἦ Θεοῦ σοφία ἠ ὲξουσιάζουσα πάντων, καὶ σοὶ,
Πέτρε, δέδωκεν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω σκορπίων καὶ
ὄφεων τῶν τε ὁρατῶν καὶ ἀοράτων , ῶν τῆς ίοὸόλου,
κακουργίας eam με.
Καὶ μᾶλλον, Πέτρε, τοὺς ὡραιοτάτους σου πό·
δας. . . Reliqua, desiderantur.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ TON APION FEQPFION,
οὗ ἡ ἀκροστιχζςο Γεωργίου μάρτυρος ὑμνῶ τοὺς
ἆθλους· Αἶνος ’Ϊωάννού.
’ῼδὴ A'. Ἦχος πλ. δ’. Ἀρματηλὰτην.
[C0d. f. £55.] Γεοπονήσας τῷ σταυρῷ τὴν ἄρουρ-
ραν τῆς διανοίας, καὶ ὲν αὐτῇ σπείρας ἀρετάς ὲν
δάκρυσι, θερίζεις ἀγαλλίασιν· διά γὰρ μαρτυρίου,
Γεὼργιε, ἑγεώργησας στάχυν ψυχοτρόφον ἀείζωον.
Ἐν τῷ σφοδρῷ τῆς ἀσεϐείας κλύδωνι ἔστης, ἀοί-
διμε, ὡς ἀρραγὴς πέτρα, καὶ ὡς πύργος άσειστος,
γενναίῳ ἀναστήματι τῆς στερεᾶς σου καρδίας τά
τῶν κολάσεων κύματα λύων εἰς ἀφρὼδεις πομφόλυ-
γας.
’ Ὠφθης ὡς λέων πεποιθὼς ὁ δίκαιος ο τῶν ἀγεννῶν
γὰρ παθῶν βασιλικῶς ἄρξας, ἀπτοήτως ὥρμησας ὡς
λέων είς τὸ στάδιον , τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττων ῶς
τινας φαύλας ἀλώπεκας τῷ βασιλικῷ σου βρυχὴ-
ματι.
Ῥοῦν τῆς ἀπάτης ἀκρατῶς φερόμενον, μάρτυς,
άνὲκοψαςο τὸ γάρ αὐτοῦ ζέον καὶ τὸ ἀκμαιότατον
ῥαγδαίας προσϐαλόντα σοι καὶ σφοδρῶς προσραγέν-
τα, οἷα φραγμὸς ἁκαθαίρετος, ὀπίσω χωρεῖν κατ-
ηνᾶγκασας.