PG 96, col. 705
καὶ κατάληψιν , ἐργαστήριον γέγονεν ; οὐχὶ ἡ σὲ τε..
κοῦσα Ἀειπάρθενος ;
nem principatum et potestatem provexisti : et qui ita multatus erat, ut in terram reverteretur, el
infernum incoleret, inteipso regio in throno eolloeasti”. Quaenam igitur immensarum b‘onorum
istorum quae captumjomnem et comprehensionem superant, oliicina fuit? annon perpetua virgo, qua:
te in lucem edidit?
δ’. Ὁρᾶτε (90), φίλοι Θεῷ Πατέρες καὶ¹ ἀδελφοὶ,
τῆς παρούσης ἡμέρας τὴν χάριν. Ὁρᾶτε , τῆς νῦν
εὖφημουμένης τὸ ὑψηλὸν καὶ σεὸάσμιον ;Οὐ φρικώδη
τὰ ταύτης μυστήρια; οὐ θαύματος γέμοντας μακά- 1
μοι οἱ ὁρῶντες, ὡς ἰδεῖν (91) πρεπωδέστατον. Ma—
κάριοι οί νοτερὰν κτησάμενοι αἴσθησιν l υἷαι φωτὸς
ἀστραπαὶ τὴν παροῦσαν νύκτα καταφαιδρύνουσανί
οἷαι ἀγγέλων δορυφορίαι τὴν τῆς ζωαρχικῆς μητρὸς
καταγλαῖζουσι κοίμησιν ' οἷαι ἀποστόλων θεηγορίαι
τὴν κηδείαν τοῦ Θεοδόχου σώματος μακαρίζουσινί
ibi); ό τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὁ ταύτης υἱὸς δι’ εὐσπλαγχ-
νίιιν γενέσθαι καταδεξάμενος, δεσποτικαῖς παλάμαις
τῇ παναγίᾳ ταύτῃ καὶ θειοτάτῃ οἴᾳ μητρὶ λειτουργῶν,
τὴν ἱερὰν ψυχὴν (92) ὑποδέχεται; " ἀγαθοῦ νομο-
θέτουί μὴ ὑποκείμενος νόμῳ, τὸν νόμον πληρῶν, ὃν
αὐτὸς ἐνετείλατο. Αὐτὸς γὰρ τοῖς γονεῦσι τὴν ὀφει-
λὴν τοὺς παῖδας νέμειν ἐθεσμοθέτῃσε. Τίμα, φησὶ, τὸν
πατέρα καὶ τὴν μητέρα σου. Ὅτι δὲ ἀληθὲς τοῦτο,
παντί που δῆλον, τῷ κᾶν μικρὸν γοῦν τῶν θείων τῆς (
ἁγίας Γρατρῆς μεταμεμυη μένων {95) λογίων. ΕΞ γὰρ,
ὡς φησὶν ὴ θεία Γραφὴ , ψυχαί δικαίων ὲν χειρί Κυ-
ρίου, οὐκ αὑτὴ μᾶλλον ταῖς χερσὶ τοῦ Υἰοῦ καὶ Θεοῦ
αὖτῆς τὴν ψυχὴν παρατίθηται. Ἀληθὴς ὁ λόγος, καὶ⁸
πάσης ἀντιλογίας ὑπέρτερος. Ἀλλ’ εἰ δοκεῖ, τίς αὕτη,
καὶ πόθεν, καὶ πῶς τῷ παρόντι χαρισθεῖσα βίῳ,
δῶρον ἁπάντων τῶν τοῦ Θεοῦ δωρημὰτων ὑψηλότερον
ἅμα καὶ προσφιλέστερον δέδοται. Οἷὰν τε τὴν ὲν τῷδε
τῷ βίῳ διατριϐὴν πεποίηται, καὶ οἴων μυστηρίων
ἠξίωται, διεξίωμεν. El γὰρ τοὺς κατοιχομένους ἐπι⁴
ταφίοις γεραίροντες Ἕλληνες, πᾶν ὅτιπερ ἑώρων
ἀγώγιμον, πάσῃ σπουδῇ συνεισέφερον, ὡς ἂν τῷ μὲν
εὒῳημουμὲνῳ κατηρτισμένον τὺ ἐγκώμιον γένηται,
ti; δὲ λειπομένοις. ζῆλος ἅμα πρὸς ἀρετὴν καὶ
παράκλησις μύθοις δὲ ὡς τὰ πολλὰ καὶ ἀπείροιςλ
πλάσμασι τὸν λόγον ὲξὺφαινον, οἴκοθεν μὴ κεκτημέε
νων τῶν ὑμνουμένων ἔπαινοψ πῶς ἡμεῖς τὰ λίαν
ἀληθῆ καὶ σεϐάσμια, καὶ⁵ ὅντως ὄντα τοῖς πᾶσιν εὐ-
ἰλογίας ἀπάσης καὶ σωτηρίας πρόξενα, σιγῆς βυθοῖς
τὸ τοῦ λόγου καλύψαντες, οὐ πολὺν ὀφλήσομεν γέλωτα,
sui τῷ (94) κατακρύψαντι τὸ τάλαντον τῆς αὐτῆς
,δίκης τευξόμεθας τῆς συντομίας τοῦ λόγου φροντί-
ζοντες, ὡς ἂν μὴ ταῖς ἀκοαῖς πολέμιος γένηται, ὡς
τροφὴ τοῖς σώμασιν ὑπερϐάλλουσα.
que eamderrhin quam is qui talentum abscondit “i prauam incidamus? Quocirca initium dicendi fa—
⁸³ Grcg. Naz. epist. ιι Ad Cled.
(90) Β. φιλόθεοι.
δυνατόν-τε καὶπρεπωδὲστατον.
ιθὲ) Germ. ὑποδύεται.
κοῦσα Ἀειπάρθενος ;
nem principatum et potestatem provexisti : et qui ita multatus erat, ut in terram reverteretur, el
infernum incoleret, inteipso regio in throno eolloeasti”. Quaenam igitur immensarum b‘onorum
istorum quae captumjomnem et comprehensionem superant, oliicina fuit? annon perpetua virgo, qua:
te in lucem edidit?
δ’. Ὁρᾶτε (90), φίλοι Θεῷ Πατέρες καὶ¹ ἀδελφοὶ,
τῆς παρούσης ἡμέρας τὴν χάριν. Ὁρᾶτε , τῆς νῦν
εὖφημουμένης τὸ ὑψηλὸν καὶ σεὸάσμιον ;Οὐ φρικώδη
τὰ ταύτης μυστήρια; οὐ θαύματος γέμοντας μακά- 1
μοι οἱ ὁρῶντες, ὡς ἰδεῖν (91) πρεπωδέστατον. Ma—
κάριοι οί νοτερὰν κτησάμενοι αἴσθησιν l υἷαι φωτὸς
ἀστραπαὶ τὴν παροῦσαν νύκτα καταφαιδρύνουσανί
οἷαι ἀγγέλων δορυφορίαι τὴν τῆς ζωαρχικῆς μητρὸς
καταγλαῖζουσι κοίμησιν ' οἷαι ἀποστόλων θεηγορίαι
τὴν κηδείαν τοῦ Θεοδόχου σώματος μακαρίζουσινί
ibi); ό τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὁ ταύτης υἱὸς δι’ εὐσπλαγχ-
νίιιν γενέσθαι καταδεξάμενος, δεσποτικαῖς παλάμαις
τῇ παναγίᾳ ταύτῃ καὶ θειοτάτῃ οἴᾳ μητρὶ λειτουργῶν,
τὴν ἱερὰν ψυχὴν (92) ὑποδέχεται; " ἀγαθοῦ νομο-
θέτουί μὴ ὑποκείμενος νόμῳ, τὸν νόμον πληρῶν, ὃν
αὐτὸς ἐνετείλατο. Αὐτὸς γὰρ τοῖς γονεῦσι τὴν ὀφει-
λὴν τοὺς παῖδας νέμειν ἐθεσμοθέτῃσε. Τίμα, φησὶ, τὸν
πατέρα καὶ τὴν μητέρα σου. Ὅτι δὲ ἀληθὲς τοῦτο,
παντί που δῆλον, τῷ κᾶν μικρὸν γοῦν τῶν θείων τῆς (
ἁγίας Γρατρῆς μεταμεμυη μένων {95) λογίων. ΕΞ γὰρ,
ὡς φησὶν ὴ θεία Γραφὴ , ψυχαί δικαίων ὲν χειρί Κυ-
ρίου, οὐκ αὑτὴ μᾶλλον ταῖς χερσὶ τοῦ Υἰοῦ καὶ Θεοῦ
αὖτῆς τὴν ψυχὴν παρατίθηται. Ἀληθὴς ὁ λόγος, καὶ⁸
πάσης ἀντιλογίας ὑπέρτερος. Ἀλλ’ εἰ δοκεῖ, τίς αὕτη,
καὶ πόθεν, καὶ πῶς τῷ παρόντι χαρισθεῖσα βίῳ,
δῶρον ἁπάντων τῶν τοῦ Θεοῦ δωρημὰτων ὑψηλότερον
ἅμα καὶ προσφιλέστερον δέδοται. Οἷὰν τε τὴν ὲν τῷδε
τῷ βίῳ διατριϐὴν πεποίηται, καὶ οἴων μυστηρίων
ἠξίωται, διεξίωμεν. El γὰρ τοὺς κατοιχομένους ἐπι⁴
ταφίοις γεραίροντες Ἕλληνες, πᾶν ὅτιπερ ἑώρων
ἀγώγιμον, πάσῃ σπουδῇ συνεισέφερον, ὡς ἂν τῷ μὲν
εὒῳημουμὲνῳ κατηρτισμένον τὺ ἐγκώμιον γένηται,
ti; δὲ λειπομένοις. ζῆλος ἅμα πρὸς ἀρετὴν καὶ
παράκλησις μύθοις δὲ ὡς τὰ πολλὰ καὶ ἀπείροιςλ
πλάσμασι τὸν λόγον ὲξὺφαινον, οἴκοθεν μὴ κεκτημέε
νων τῶν ὑμνουμένων ἔπαινοψ πῶς ἡμεῖς τὰ λίαν
ἀληθῆ καὶ σεϐάσμια, καὶ⁵ ὅντως ὄντα τοῖς πᾶσιν εὐ-
ἰλογίας ἀπάσης καὶ σωτηρίας πρόξενα, σιγῆς βυθοῖς
τὸ τοῦ λόγου καλύψαντες, οὐ πολὺν ὀφλήσομεν γέλωτα,
sui τῷ (94) κατακρύψαντι τὸ τάλαντον τῆς αὐτῆς
,δίκης τευξόμεθας τῆς συντομίας τοῦ λόγου φροντί-
ζοντες, ὡς ἂν μὴ ταῖς ἀκοαῖς πολέμιος γένηται, ὡς
τροφὴ τοῖς σώμασιν ὑπερϐάλλουσα.
que eamderrhin quam is qui talentum abscondit “i prauam incidamus? Quocirca initium dicendi fa—
⁸³ Grcg. Naz. epist. ιι Ad Cled.
(90) Β. φιλόθεοι.
δυνατόν-τε καὶπρεπωδὲστατον.
ιθὲ) Germ. ὑποδύεται.