PG 96, col. 829
Αὖθις προῆλθε τῆς παλιγγενεσίας,
Σωτηρίαν δράκοντος ὲκ βροτοκτόνου ,
Ilio". προφαίνων, τῶν χρόνων ἐπ’ ἐσχάτων.
Ἀνειμένων πόλοιο παμφαῶν πτυχῶν ,
Μύστης όρᾷ πρὸς Πατρός ἐξικνούμενον ,
Μενον τε Πνεῦμα τῷ παναχράντῳ Λόγῳ,
Ἐπελθδν ὡς πέλειαν ἁφράστῳ τρόπῳ ,
Δήμοις τε φαίνει προσδραμὸν τῷ Δεσπότῃ.
Ἐφλεξε ῥείθρῳ τῶν δρακόντων τὰς κάρας,
'0 τῆς καμίνου τὴν μετάρσιον φλόγα
Νέους φέρουσαν εὐσεϐεῖς κατευνάσας,
Τὴν δυσκάθεκτον ἀχλὺν ἐξ ἁμαρτίας,
’ Ὅλην πλύνει δὲ τῇ δρόσῳ τοῦ 1]νεὺ ματος.
Σὲ ζωγραφοῦσαν τὴν Ἀσσύριον φλόγα,
Ἐκστῶσαν ἵστης εἰς δρόσον μετηγμὲνην ,
’Υδωρ ὅθεν νῦν ἀμφιέσσαο φλέγον,
i'i Σίντρν κάκιστον, Χριστὲ, πρὸς κεκευθμένον,
ί Πρὸς τὴν ὄλισθον ἐκκαλοόμενον τρίϐον. ι
Ἀπορραγέντος τοῦ Ἰορδάνου πάλαι,
Ἰσθμῷ περᾶται λαὸς Ἰσραηλίτης,
Σὲ τὸν κράτιστον ὲμφοροῦντα τὴν κτίσιν,
Ἦπειγμένως νῦν ὲν ῥοαῖς διαγράφων,
Πρὸς τὴν άῤῥευστον, καὶ ἀμείνονα τρίϐον.
Ἰδμεν τὸ πρῶτον τὴν πανώλεθρον κλύσιν,
Οἰκτρῶς σε πάντων πρὸς φθορὰν παρεισάγειν ,
Ὦ τρισμέγιστα χρηματίζων καὶ. ξένα,
Νῦν δὲ κλύσαντα, Χριστὲ, τὴν ἁμαρτίαν ,
Δι’ εὐπάθειαν καὶ βροτῶν σωτηρίαν.
Ἐλευθέρα μὲν ἡ κτίσις γνωρίζεται.
Υἱοὶ δὲ φωτὸς οἱ πρὶν ὲσκοτισμένοι ·
Μόνος στενάζει τοῦ σκότους ό προστάτης.
Νῦν εὐλογείτω συντόνως τὸν αἴτιον,
Ἦ πρὶν τάλαινα τῶν ἐθνῶν παγκληρία.
Venis, repellas noctisgut caliginem
Tetram, meumque deleas prorsus genus;
:l‘uique’dono mystici baptismatis
l’ian'i ex fluentis lilins Jordanieis.
l-lunc conspicatushinclytum praeco Λόγον
Altis ad omnes vocibus clamat : Prior
llic me est: atidem carne me recentior,
Parique forma fulsit, ut nostrum scelus
Quidvis potente deleat potentia.
Vitale'ad ipsum pascuum nos efl'erens,
Yenatur, ipsos anguium subiens specus.
Millena Sternetis agmina Dei Filius:
Quique ante plantam-vulnerabat omnium,
llunc ipse claudens, liberat quos condidit.
Hostis nigrantis, atque sordidissimi,
Baptisma virus depulit : nosque in viam
Eri-oris omnis nesciam pervenimus,
Qua-que ad perenne gaudium ducit, quod his
Solis, pepercit queisifl‘onans, es__t pervium.
Cernetis in atra criminum caligine
Strictum catenis Conditor queui liuxerat,
liumeris in altum tollit liunc suis, aqua
Ipsius onmem criminum labem eluetis,
. Primi parentis noxar quam contraxerat.
Jam'mcnte sancta, concitisque gressibus
Fontent petamus lustricum baptismatis,
Σωτηρίαν δράκοντος ὲκ βροτοκτόνου ,
Ilio". προφαίνων, τῶν χρόνων ἐπ’ ἐσχάτων.
Ἀνειμένων πόλοιο παμφαῶν πτυχῶν ,
Μύστης όρᾷ πρὸς Πατρός ἐξικνούμενον ,
Μενον τε Πνεῦμα τῷ παναχράντῳ Λόγῳ,
Ἐπελθδν ὡς πέλειαν ἁφράστῳ τρόπῳ ,
Δήμοις τε φαίνει προσδραμὸν τῷ Δεσπότῃ.
Ἐφλεξε ῥείθρῳ τῶν δρακόντων τὰς κάρας,
'0 τῆς καμίνου τὴν μετάρσιον φλόγα
Νέους φέρουσαν εὐσεϐεῖς κατευνάσας,
Τὴν δυσκάθεκτον ἀχλὺν ἐξ ἁμαρτίας,
’ Ὅλην πλύνει δὲ τῇ δρόσῳ τοῦ 1]νεὺ ματος.
Σὲ ζωγραφοῦσαν τὴν Ἀσσύριον φλόγα,
Ἐκστῶσαν ἵστης εἰς δρόσον μετηγμὲνην ,
’Υδωρ ὅθεν νῦν ἀμφιέσσαο φλέγον,
i'i Σίντρν κάκιστον, Χριστὲ, πρὸς κεκευθμένον,
ί Πρὸς τὴν ὄλισθον ἐκκαλοόμενον τρίϐον. ι
Ἀπορραγέντος τοῦ Ἰορδάνου πάλαι,
Ἰσθμῷ περᾶται λαὸς Ἰσραηλίτης,
Σὲ τὸν κράτιστον ὲμφοροῦντα τὴν κτίσιν,
Ἦπειγμένως νῦν ὲν ῥοαῖς διαγράφων,
Πρὸς τὴν άῤῥευστον, καὶ ἀμείνονα τρίϐον.
Ἰδμεν τὸ πρῶτον τὴν πανώλεθρον κλύσιν,
Οἰκτρῶς σε πάντων πρὸς φθορὰν παρεισάγειν ,
Ὦ τρισμέγιστα χρηματίζων καὶ. ξένα,
Νῦν δὲ κλύσαντα, Χριστὲ, τὴν ἁμαρτίαν ,
Δι’ εὐπάθειαν καὶ βροτῶν σωτηρίαν.
Ἐλευθέρα μὲν ἡ κτίσις γνωρίζεται.
Υἱοὶ δὲ φωτὸς οἱ πρὶν ὲσκοτισμένοι ·
Μόνος στενάζει τοῦ σκότους ό προστάτης.
Νῦν εὐλογείτω συντόνως τὸν αἴτιον,
Ἦ πρὶν τάλαινα τῶν ἐθνῶν παγκληρία.
Venis, repellas noctisgut caliginem
Tetram, meumque deleas prorsus genus;
:l‘uique’dono mystici baptismatis
l’ian'i ex fluentis lilins Jordanieis.
l-lunc conspicatushinclytum praeco Λόγον
Altis ad omnes vocibus clamat : Prior
llic me est: atidem carne me recentior,
Parique forma fulsit, ut nostrum scelus
Quidvis potente deleat potentia.
Vitale'ad ipsum pascuum nos efl'erens,
Yenatur, ipsos anguium subiens specus.
Millena Sternetis agmina Dei Filius:
Quique ante plantam-vulnerabat omnium,
llunc ipse claudens, liberat quos condidit.
Hostis nigrantis, atque sordidissimi,
Baptisma virus depulit : nosque in viam
Eri-oris omnis nesciam pervenimus,
Qua-que ad perenne gaudium ducit, quod his
Solis, pepercit queisifl‘onans, es__t pervium.
Cernetis in atra criminum caligine
Strictum catenis Conditor queui liuxerat,
liumeris in altum tollit liunc suis, aqua
Ipsius onmem criminum labem eluetis,
. Primi parentis noxar quam contraxerat.
Jam'mcnte sancta, concitisque gressibus
Fontent petamus lustricum baptismatis,