PG 96, col. 841
ρευται. Ἀ μωμος δὲ, ὡς ἄγευστος κηλίδος , τὸ ἡμέ-
τερον πάσχαο καὶ ὡς Θεὸς ἀληθὴς , τέλειος λέλεκται.
Ὠς ἐνιαύσιος ἀμνὸς 6 εὐλογοῦμενος ἡμῖν στέφανος
Χριστὸς ἑκουσίως ὐπὲρ πάντων τέθυται, πάσχα τὸ
καθαρτήριον. Καὶ αὖθις ὲκ τοῦ τάφου ὡραῖος δι-
καιοσύνης ἡμῖν ἔλαμψεν ἥλιος.
Ὀ Θεοπὰτωρ μὲν Δαὸὶδ πρὸ τῆς σκιώδους κιϐω-
τοῦ, ἥλατο σκιρτῶνο 6 λαὸς δὲ τοῦ Θεοῦ 6 ἅγιος, τὴν
τῶν συ μὸόλων ἐκόασιν ὁρῶντες, εὐφρανθῶμεν ἑνθὲως,
ὅτι ἀνέστη Χριστὸς ὡς παντοδύναμος.
Ὀρθρίσωμεν ὄρθρου βαθέως, καὶ ἀντὶ μύρου τὸν
ὕμνον προσοίσωμεν τῷ Δεσπότῃ, καὶ Χριστὸν ὀψώ-
μεθα, δικαιοσύνης ἥλιον,’πᾶσι ζωὴν ἀνατέλλοντα.
Τὴν ἄμετρόν σου εὐσπλαγχνίαν oi ταῖς τοῦ ᾅδου
σειραῖς συνεχόμενοι, δεδορκότες, πρὸς τὸ φῶς
ἠπείγοντο , Χριστὲ , ἀγαλλομένῳ ποδὶ, Πάσχα κρο-
τοῦντες αἰώνιον.
Προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τῷ προιόντι Χριστῷ
ἑκ τοῦ μνήματος , ὡς νυμφίῳ, καὶ συνεορτάσω-
μεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσι, Πάσχα κροτοῦντες
αιωνιον.
Κατῆλθες ἑν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς καὶ συνέ-
τριψας μοχλοὺς αἰωνίους, κατόχους , πεπεδημένους,
Χριστὲ , καὶ τριήμερος , ὡς ἑκ κήτους Ἰωνᾶς, ἑξα-
νέστης τοῦ τάφου.
Φυλάξας τὰ ’σήμαντρα σῶα, Χριστὲ. ἑξηγέρθης τοῦ
τάφου· '0 τὰς κλεῖς τῆς Παρθένου μὴ λυμηνάμενος
’ ἑν τῷ τόκῳ σου , καὶ ὴνέῳξας ἡμῖν παραδείσου τὰς
πύλας.
Σῶτέρ μου , τὸ ζῶν τε, καὶ ἄθυτον ἱερεῖον , ὡς
Θεὸς ἑαυτὸν ἑκουσίως προσαγαγὼν τῷ Πατρὶ, συν-
ανέστησας παγγενῆ τὸν Ἀδάμ, ἀναστὰς ἑκ τοῦ
τάφου.
Ὃ παῖδας ἑκ καμίνου ῥυσάμενος γενόμενος ἀν-
θρωπος, πάσχει ὡς θνητὸς, καὶ διὰ πάθους, τὸ θνη-
τὸν ἀφθαρσίας ἐνδύει εὐπρέπειαν, 6 μόνος εὐλογητὸς
τῶν πατέρων Θεὸς, καὶ ὐπερὲνδοξος.
Γυναῖκες μετὰ μύρων θεόφρονες, ὀπίσω σου ἔδρα·
μονο ὃν δὲ ὡς θνητὸν μετὰ δακρύων ἐζήτουν προσ-
εκύνησαν χαίρουσαι ζῶντα Θεόν. Καὶ Πάσχα τί
μυστικὸν τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς εὐηγγελίσαντο.
Θανάτου ἑορτάσωμεν νέκρωσιν, ᾅδου τὴν καθαίρε-
σιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχῆς , καὶ σκιρ-
τῶντες ὑμνῶμεν τὸν αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν
πατέρων Θεὸν καὶ ὐπερένδοξον.
Ὠς ὅντως ἱερά καὶ πανὲορτος αὐτη 6 σωτήριος νὺξ,
καὶ φωταυγὴς, τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς ἐγέρ-
σεως οὖσα προάγγελος, ὲν ᾗ τὸ ἄχρονον φῶς ἑκ τά·
φου σωματικῶς πᾶσιν ἐπέλαμψεν.
Αὐτη ὴ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν Σαϐϐά-
των, ὴ βασιλὶς καὶ κυρία , ἑορτῶν ἑορτὴ , καὶ παο
νὴγυρίς ἐστὶ πανηγύρεων, ὲν εὐλογοῦμεν Χριστὸν
εἰς τούς αἰῶνας. .
ΡΑτιιοι.. Cn. XCVI.
τερον πάσχαο καὶ ὡς Θεὸς ἀληθὴς , τέλειος λέλεκται.
Ὠς ἐνιαύσιος ἀμνὸς 6 εὐλογοῦμενος ἡμῖν στέφανος
Χριστὸς ἑκουσίως ὐπὲρ πάντων τέθυται, πάσχα τὸ
καθαρτήριον. Καὶ αὖθις ὲκ τοῦ τάφου ὡραῖος δι-
καιοσύνης ἡμῖν ἔλαμψεν ἥλιος.
Ὀ Θεοπὰτωρ μὲν Δαὸὶδ πρὸ τῆς σκιώδους κιϐω-
τοῦ, ἥλατο σκιρτῶνο 6 λαὸς δὲ τοῦ Θεοῦ 6 ἅγιος, τὴν
τῶν συ μὸόλων ἐκόασιν ὁρῶντες, εὐφρανθῶμεν ἑνθὲως,
ὅτι ἀνέστη Χριστὸς ὡς παντοδύναμος.
Ὀρθρίσωμεν ὄρθρου βαθέως, καὶ ἀντὶ μύρου τὸν
ὕμνον προσοίσωμεν τῷ Δεσπότῃ, καὶ Χριστὸν ὀψώ-
μεθα, δικαιοσύνης ἥλιον,’πᾶσι ζωὴν ἀνατέλλοντα.
Τὴν ἄμετρόν σου εὐσπλαγχνίαν oi ταῖς τοῦ ᾅδου
σειραῖς συνεχόμενοι, δεδορκότες, πρὸς τὸ φῶς
ἠπείγοντο , Χριστὲ , ἀγαλλομένῳ ποδὶ, Πάσχα κρο-
τοῦντες αἰώνιον.
Προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τῷ προιόντι Χριστῷ
ἑκ τοῦ μνήματος , ὡς νυμφίῳ, καὶ συνεορτάσω-
μεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσι, Πάσχα κροτοῦντες
αιωνιον.
Κατῆλθες ἑν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς καὶ συνέ-
τριψας μοχλοὺς αἰωνίους, κατόχους , πεπεδημένους,
Χριστὲ , καὶ τριήμερος , ὡς ἑκ κήτους Ἰωνᾶς, ἑξα-
νέστης τοῦ τάφου.
Φυλάξας τὰ ’σήμαντρα σῶα, Χριστὲ. ἑξηγέρθης τοῦ
τάφου· '0 τὰς κλεῖς τῆς Παρθένου μὴ λυμηνάμενος
’ ἑν τῷ τόκῳ σου , καὶ ὴνέῳξας ἡμῖν παραδείσου τὰς
πύλας.
Σῶτέρ μου , τὸ ζῶν τε, καὶ ἄθυτον ἱερεῖον , ὡς
Θεὸς ἑαυτὸν ἑκουσίως προσαγαγὼν τῷ Πατρὶ, συν-
ανέστησας παγγενῆ τὸν Ἀδάμ, ἀναστὰς ἑκ τοῦ
τάφου.
Ὃ παῖδας ἑκ καμίνου ῥυσάμενος γενόμενος ἀν-
θρωπος, πάσχει ὡς θνητὸς, καὶ διὰ πάθους, τὸ θνη-
τὸν ἀφθαρσίας ἐνδύει εὐπρέπειαν, 6 μόνος εὐλογητὸς
τῶν πατέρων Θεὸς, καὶ ὐπερὲνδοξος.
Γυναῖκες μετὰ μύρων θεόφρονες, ὀπίσω σου ἔδρα·
μονο ὃν δὲ ὡς θνητὸν μετὰ δακρύων ἐζήτουν προσ-
εκύνησαν χαίρουσαι ζῶντα Θεόν. Καὶ Πάσχα τί
μυστικὸν τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς εὐηγγελίσαντο.
Θανάτου ἑορτάσωμεν νέκρωσιν, ᾅδου τὴν καθαίρε-
σιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχῆς , καὶ σκιρ-
τῶντες ὑμνῶμεν τὸν αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν
πατέρων Θεὸν καὶ ὐπερένδοξον.
Ὠς ὅντως ἱερά καὶ πανὲορτος αὐτη 6 σωτήριος νὺξ,
καὶ φωταυγὴς, τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς ἐγέρ-
σεως οὖσα προάγγελος, ὲν ᾗ τὸ ἄχρονον φῶς ἑκ τά·
φου σωματικῶς πᾶσιν ἐπέλαμψεν.
Αὐτη ὴ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν Σαϐϐά-
των, ὴ βασιλὶς καὶ κυρία , ἑορτῶν ἑορτὴ , καὶ παο
νὴγυρίς ἐστὶ πανηγύρεων, ὲν εὐλογοῦμεν Χριστὸν
εἰς τούς αἰῶνας. .
ΡΑτιιοι.. Cn. XCVI.